ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.51.1
उदु॒ त्यच्चक्षु॒र्महि॑ मि॒त्रयो॒राँ एति॑ प्रि॒यं वरु॑णयो॒रद॑ब्धम् ।
ऋ॒तस्य॒ शुचि॑ दर्श॒तमनी॑कं रु॒क्मो न दि॒व उदि॑ता॒ व्य॑द्यौत् ॥
മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും മഹത്തായ, പ്രിയമായ, അജയമായ കണ്ണ് ഉദിക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ശുദ്ധവും ദര്‍ശനീയവുമായ തേജസ്സ് ഉദയത്തിൽ ആകാശത്തിലെ സ്വർണാഭരണം പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
6.51.2
वेद॒ यस्त्रीणि॑ वि॒दथा॑न्येषां दे॒वानां॒ जन्म॑ सनु॒तरा च॒ विप्रः॑ ।
ऋ॒जु मर्ते॑षु वृजि॒ना च॒ पश्य॑न॒भि च॑ष्टे॒ सूरो॑ अ॒र्य एवा॑न् ॥
ഇവരുടെ മൂന്ന് യജ്ഞങ്ങളും ദേവന്മാരുടെ ജന്മവും അറിയുന്ന, ജനിപ്പിക്കുന്ന, വിപ്രൻ; അവൻ മനുഷ്യരിൽ നേരായതും വക്രമായതുമായ വഴികൾ കാണുന്നു. സൂര്യൻ ആര്യന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും നോക്കുന്നു.
6.51.3
स्तु॒ष उ॑ वो म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पानदि॑तिं मि॒त्रं वरु॑णं सुजा॒तान् ।
अ॒र्य॒मणं॒ भग॒मद॑ब्धधीती॒नच्छा॑ वोचे सध॒न्यः॑ पाव॒कान् ॥
മഹത്തായ ഋതത്തിന്റെ കാവലാളായ നിങ്ങളെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; അദിതിയെയും മിത്രനെയും വരുണനെയും സുജാതരായ അര്യമാവിനെയും ഭഗനെയും; അജയമായ ചിന്തയുള്ള, സമ്പന്നരായ, പാവനരായ അവരോട് ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു.
6.51.4
रि॒शाद॑सः॒ सत्प॑तीँ॒रद॑ब्धान्म॒हो राज्ञः॑ सुवस॒नस्य॑ दा॒तॄन् ।
यूनः॑ सुक्ष॒त्रान्क्षय॑तो दि॒वो नॄना॑दि॒त्यान्या॒म्यदि॑तिं दुवो॒यु ॥
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരും സത്യത്തിന്റെ നാഥന്മാരും അജയരും മഹാരാജാവും നല്ല വസ്ത്രം നൽകുന്നവരും ദാതാക്കളും യുവാക്കളും സുഭരണമുള്ളവരും ആകാശം ഭരിക്കുന്ന നരന്മാരും ആദിത്യന്മാരും; ശീഘ്ര സഹായിയായ അദിതിയിലേക്ക് ഞാൻ പോകുന്നു.
6.51.5
द्यौ॑ष्पितः॒ पृथि॑वि॒ मात॒रध्रु॒गग्ने॑ भ्रातर्वसवो मृ॒ळता॑ नः ।
विश्व॑ आदित्या अदिते स॒जोषा॑ अ॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ बहु॒लं वि य॑न्त ॥
പിതാവായ ദ്യൗവേ, മാതാവായ പൃഥിവിയേ, ദ്രോഹമില്ലാത്തവളേ, സഹോദരനായ അഗ്നേ, വസുക്കളേ, ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കേണമേ. എല്ലാ ആദിത്യന്മാരേ, അദിതിയേ, ഒരുമനസ്സോടെ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ ശരണം നൽകേണമേ.
6.51.6
मा नो॒ वृका॑य वृ॒क्ये॑ समस्मै अघाय॒ते री॑रधता यजत्राः ।
यू॒यं हि ष्ठा र॒थ्यो॑ नस्त॒नूनां॑ यू॒यं दक्ष॑स्य॒ वच॑सो बभू॒व ॥
ഞങ്ങളെ ചെന്നായയ്ക്ക് ഏല്പിക്കരുതേ, ആ ദുരാഗ്രഹിക്കും ഏല്പിക്കരുതേ; യജനീയരേ, വിട്ടയക്കേണമേ. നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളുടെ രഥികർ; നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ദക്ഷന്റെ വാക്ക്.
6.51.7
मा व॒ एनो॑ अ॒न्यकृ॑तं भुजेम॒ मा तत्क॑र्म वसवो॒ यच्चय॑ध्वे ।
विश्व॑स्य॒ हि क्षय॑थ विश्वदेवाः स्व॒यं रि॒पुस्त॒न्वं॑ रीरिषीष्ट ॥
വസുക്കളേ, മറ്റൊരാൾ ചെയ്ത പാപം ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ആ കർമ്മം ഞങ്ങളുടേതാകാതിരിക്കട്ടെ. വിശ്വദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും നാഥന്മാരാണ്; ശത്രു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തെ ഹനിക്കട്ടെ.
6.51.8
नम॒ इदु॒ग्रं नम॒ आ वि॑वासे॒ नमो॑ दाधार पृथि॒वीमु॒त द्याम् ।
नमो॑ दे॒वेभ्यो॒ नम॑ ईश एषां कृ॒तं चि॒देनो॒ नम॒सा वि॑वासे ॥
നമസ്കാരം തന്നെ ആ ഉഗ്രനെ ഞാൻ സേവിക്കുന്നു; നമസ്കാരത്താൽ ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. നമസ്കാരമാണ് ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും താങ്ങിനിർത്തുന്നത്. ദേവന്മാർക്ക് നമസ്കാരം; നമസ്കാരം തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇവരുടെ നാഥൻ. ചെയ്ത പാപത്തെയും നമസ്കാരത്താൽ നീക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
6.51.9
ऋ॒तस्य॑ वो र॒थ्यः॑ पू॒तद॑क्षानृ॒तस्य॑ पस्त्य॒सदो॒ अद॑ब्धान् ।
ताँ आ नमो॑भिरुरु॒चक्ष॑सो॒ नॄन्विश्वा॑न्व॒ आ न॑मे म॒हो य॑जत्राः ॥
ഋതത്തിന്റെ രഥികരേ, ശുദ്ധബുദ്ധിയുള്ളവരേ, ഋതത്തിന്റെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരേ, ഹിംസിതരാകാത്ത ദേവന്മാരേ — അവരെത്തന്നെ ഞാൻ നമസ്കാരങ്ങളാൽ വന്ദിക്കുന്നു. വിശാലദൃഷ്ടിയുള്ള നേതാക്കളേ, ആരാധ്യരായ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഞാൻ മഹത്തായ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.
6.51.10
ते हि श्रेष्ठ॑वर्चस॒स्त उ॑ नस्ति॒रो विश्वा॑नि दुरि॒ता नय॑न्ति ।
सु॒क्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ऋ॒तधी॑तयो वक्म॒राज॑सत्याः ॥
അവരാണ് ഉത്തമ തേജസ്സുള്ളവർ; അവരാണ് നമ്മെ എല്ലാ ദുരിതങ്ങൾക്കും അപ്പുറം കൊണ്ടുപോകുന്നത്. നല്ല ബലമുള്ള വരുണനും മിത്രനും അഗ്നിയും ഋതബുദ്ധിയുള്ളവരും വാക്കിന്റെ ശക്തിയുടെ രാജാക്കന്മാരുമാണ്.
6.51.11
ते न॒ इन्द्रः॑ पृथि॒वी क्षाम॑ वर्धन्पू॒षा भगो॒ अदि॑तिः॒ पञ्च॒ जनाः॑ ।
सु॒शर्मा॑णः॒ स्वव॑सः सुनी॒था भव॑न्तु नः सुत्रा॒त्रासः॑ सुगो॒पाः ॥
ആ ഇന്ദ്രനും ഭൂമിയും വിശാലമായ അന്തരീക്ഷവും ഞങ്ങളെ വളർത്തട്ടെ; പൂഷാവും ഭഗനും അദിതിയും പഞ്ചജനങ്ങളും വളർത്തട്ടെ. നല്ല അഭയവും നല്ല സമ്പത്തും നല്ല വഴികാട്ടലുമുള്ളവരായി അവർ ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ; അവർ നല്ല രക്ഷകരും നല്ല പാലകരുമാകട്ടെ.
6.51.12
नू स॒द्मानं॑ दि॒व्यं नंशि॑ देवा॒ भार॑द्वाजः सुम॒तिं या॑ति॒ होता॑ ।
आ॒सा॒नेभि॒र्यज॑मानो मि॒येधै॑र्दे॒वानां॒ जन्म॑ वसू॒युर्व॑वन्द ॥
ഇപ്പോൾ, ദേവന്മാരേ, ദിവ്യമായ വാസസ്ഥാനം ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഭാരദ്വാജ ഹോതാവ് സുമതിയിലേക്ക് പോകുന്നു. ആസനങ്ങളോടെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനായി, സ്തുതികളാൽ, ധനം ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ ദേവന്മാരുടെ ജന്മത്തെ വന്ദിക്കുന്നു.
6.51.13
अप॒ त्यं वृ॑जि॒नं रि॒पुं स्ते॒नम॑ग्ने दुरा॒ध्य॑म् ।
द॒वि॒ष्ठम॑स्य सत्पते कृ॒धी सु॒गम् ॥
അഗ്നേ, ആ വക്രനായ ശത്രുവിനെയും കള്ളനെയും ജയിക്കാനാകാത്തവനെയും അകറ്റേണമേ. സത്പതേ, അവനെ ഏറ്റവും ദൂരത്തേക്ക് അയച്ച് വഴി സുഗമമാക്കേണമേ.
6.51.14
ग्रावा॑णः सोम नो॒ हि कं॑ सखित्व॒नाय॑ वाव॒शुः ।
ज॒ही न्य॑त्रिणं॑ प॒णिं वृको॒ हि षः ॥
കല്ലുകളേ, സോമമേ, ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിനായി നിങ്ങൾ ആവേശം കാട്ടി. തിന്നാത്ത ശത്രുവിനെയും കുരുക്കുവെക്കുന്ന വൈരിയെയും വീഴ്ത്തേണമേ; അവൻ ചെന്നായ ആകുന്നു.
6.51.15
यू॒यं हि ष्ठा सु॑दानवः॒ इन्द्र॑ज्येष्ठा अ॒भिद्य॑वः ।
कर्ता॑ नो॒ अध्व॒न्ना सु॒गं गो॒पा अ॒मा ॥
നിങ്ങൾ തന്നെ നല്ല ദാതാക്കൾ; ഇന്ദ്രൻ പ്രധാനമായവർ, പ്രകാശിക്കുന്നവർ. വഴിയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സുഗമമാക്കേണമേ; ഇവിടെ രക്ഷകരായിരിക്കേണമേ.
6.51.16
अपि॒ पन्था॑मगन्महि स्वस्ति॒गाम॑ने॒हस॑म् ।
येन॒ विश्वाः॒ परि॒ द्विषो॑ वृ॒णक्ति॑ वि॒न्दते॒ वसु॑ ॥
ക്ഷേമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന, ദോഷമില്ലാത്ത ആ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും പോകട്ടെ; അതിലൂടെ അവൻ എല്ലാ വൈരികളെയും അകറ്റി സമ്പത്ത് നേടുന്നു.