ઋગ્વેદ · સૂક્ત 7.15

7.15.1

उ॒प॒सद्या॑य मी॒ळ्हुष॑ आ॒स्ये॑ जुहुता ह॒विः ।
यो नो॒ नेदि॑ष्ठ॒माप्य॑म् ॥

નજીક આવનાર, દાનશીલ (અગ્નિ)ના મુખમાં હવિની આહુતિ આપો; તે આપણો અતિ નિકટનો સ્વજન છે.

यः पञ्च॑ चर्ष॒णीर॒भि नि॑ष॒साद॒ दमे॑दमे ।
क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑ ॥

પાંચ જનો પર, દરેક ઘરમાં બેઠેલો—તે જ્ઞાની, ગૃહપતિ અને યુવાન છે.

स नो॒ वेदो॑ अ॒मात्य॑म॒ग्नी र॑क्षतु वि॒श्वतः॑ ।
उ॒तास्मान्पा॒त्वंह॑सः ॥

તે જ્ઞાની અગ્નિ આપણને ચારે બાજુથી શત્રુથી બચાવો; અને પાપથી પણ આપણું રક્ષણ કરો.

नवं॒ नु स्तोम॑म॒ग्नये॑ दि॒वः श्ये॒नाय॑ जीजनम् ।
वस्वः॑ कु॒विद्व॒नाति॑ नः ॥

હવે અગ્નિ માટે નવી સ્તુતિ રચું છું—આકાશમાંથી આવતા બાજ જેવા તેમના માટે; તે આપણને ધન આપે.

स्पा॒र्हा यस्य॒ श्रियो॑ दृ॒शे र॒यिर्वी॒रव॑तो यथा ।
अग्रे॑ य॒ज्ञस्य॒ शोच॑तः ॥

જેની ઇચ્છનીય શ્રી જોવા યોગ્ય છે, જેનું ધન વીર પુત્રો સહિત છે—તે યજ્ઞના અગ્ર ભાગે પ્રજ્વલિત થાય છે.

सेमां वे॑तु॒ वष॑ट्कृतिम॒ग्निर्जु॑षत नो॒ गिरो॑ ।
यजि॑ष्ठो हव्य॒वाह॑नः ॥

તે આ વષટ્કારને સ્વીકારે; અત્યંત પૂજ્ય અને હવ્યવાહક અગ્નિ આપણી સ્તુતિઓ પ્રસન્નતાથી સ્વીકારે.

नि त्वा॑ नक्ष्य विश्पते द्यु॒मन्तं॑ देव धीमहि ।
सु॒वीर॑मग्न आहुत ॥

હે પ્રજાઓના સ્વામી, હે દેવ, તેજસ્વી એવા તને અમે અહીં સ્થાપિત કરીએ છીએ. હે આહુત અગ્નિ, વીર પુત્રોથી અમને સમૃદ્ધ કર.

क्षप॑ उ॒स्रश्च॑ दीदिहि स्व॒ग्नय॒स्त्वया॑ व॒यम् ।
सु॒वीर॒स्त्वम॑स्म॒युः ॥

રાત્રિઓ અને ઉષાઓમાં તું પ્રકાશે છે; તને અમારો અગ્નિ ગણીને અમે તારા દ્વારા (છીએ). વીર પુત્રોથી યુક્ત તું અમારો મિત્ર બનવા ઇચ્છે છે.

उप॑ त्वा सा॒तये॒ नरो॒ विप्रा॑सो यन्ति धी॒तिभिः॑ ।
उपाक्ष॑रा सह॒स्रिणी॑ ॥

લાભ માટે મનુષ્યો અને પ્રેરિત ઋષિઓ પોતાની સ્તુતિઓ સાથે તારી પાસે આવે છે — અક્ષય અને સહસ્રગણા (ફળ તરફ).

अ॒ग्नी रक्षां॑सि सेधति शु॒क्रशो॑चि॒रम॑र्त्यः ।
शुचिः॑ पाव॒क ईड्यः॑ ॥

અગ્નિ, તેજસ્વી જ્વાળાવાળો અને અમર, રાક્ષસોને હટાવે છે. તે પવિત્ર, શુદ્ધ કરનાર અને સ્તુત્ય છે.

स नो॒ राधां॒स्या भ॑र॒ ईशा॑नः सहसो यहो ।
भग॑श्च दातु॒ वार्य॑म् ॥

તે (અગ્નિ) અમારા માટે ધન લાવે, બળના સ્વામી થઈને. હે બળદાતા, ભગ ઇચ્છિત દાન આપે.

त्वम॑ग्ने वी॒रव॒द्यशो॑ दे॒वश्च॑ सवि॒ता भगः॑ ।
दिति॑श्च दाति॒ वार्य॑म् ॥

તું, હે અગ્નિ, વીર પુત્રો સાથે યશ આપ; દેવ સવિતા, ભગ અને દિતિ પણ ઇચ્છિત દાન આપે.

अग्ने॒ रक्षा॑ णो॒ अंह॑सः॒ प्रति॑ ष्म देव॒ रीष॑तः ।
तपि॑ष्ठैर॒जरो॑ दह ॥

હે અગ્નિ, પાપથી અમારું રક્ષણ કર; હે દેવ, હિંસક શત્રુથી પણ. અજર બનીને તારી સૌથી પ્રચંડ જ્વાળાઓથી તેમને બાળી નાખ.

अधा॑ म॒ही न॒ आय॑सी॒ अना॑धृष्टो॒ नृपी॑तये ।
पूर्भ॑वा श॒तभु॑जिः ॥

તેથી અમારા માટે તું મહાન લોખંડી કિલ્લો થા, હે અજેય, રક્ષણ-પાન માટે. હે શતભુજી, તું કિલ્લો થા.

त्वं नः॑ पा॒ह्यंह॑सो॒ दोषा॑वस्तरघाय॒तः ।
दिवा॒ नक्त॑मदाभ्य ॥

તું અમને પાપથી બચાવ; હે સંધ્યા-ઉષાના વસ્ત્રધારી, દુષ્ટ ઇચ્છા રાખનારાઓથી પણ. દિવસે અને રાત્રે, હે અજેય.