ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.21.1
व॒यमु॒ त्वाम॑पूर्व्य स्थू॒रं न कच्चि॒द्भर॑न्तोऽव॒स्यवः॑ ।
वाजे॑ चि॒त्रं ह॑वामहे ॥
ହେ ଅପୂର୍ବ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଆମେ, ଯେପରି କେହି ସ୍ଥିର ସ୍ତମ୍ଭ ଉଠାଇପାରେ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.21.2
उप॑ त्वा॒ कर्म॑न्नू॒तये॒ स नो॒ युवो॒ग्रश्च॑क्राम॒ यो धृ॒षत् ।
त्वामिद्ध्य॑वि॒तारं॑ ववृ॒महे॒ सखा॑य इन्द्र सान॒सिम् ॥
ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ନିକଟକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ଆସିଛୁ; ସେହି ଯୁବା ଓ ଉଗ୍ର, ଯିଏ ସାହସରେ ନିକଟକୁ ଆସେ, ସେ ତୁମେ। ପ୍ରକୃତରେ ବନ୍ଧୁ ଆମେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷକ ରୂପେ ବାଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନଦାତା।
8.21.3
आ या॑ही॒म इन्द॒वोऽश्व॑पते॒ गोप॑त॒ उर्व॑रापते ।
सोमं॑ सोमपते पिब ॥
ଆସ, ଏହି ସୋମରସ — ହେ ଅଶ୍ୱପତି, ଗୋପତି, ଉର୍ବରାପତି; ସୋମ ପାନ କର, ହେ ସୋମପତି, ପାନ କର।
8.21.4
व॒यं हि त्वा॒ बन्धु॑मन्तमब॒न्धवो॒ विप्रा॑स इन्द्र येमि॒म ।
या ते॒ धामा॑नि वृषभ॒ तेभि॒रा ग॑हि॒ विश्वे॑भिः॒ सोम॑पीतये ॥
ଆମେ, ବନ୍ଧୁହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ତୁମକୁ ଧରି ରଖୁ। ହେ ବୃଷଭ, ତୁମର ଯେଉଁ ଧାମ ସମୂହ, ସେସବୁ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ, ସୋମପାନ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଆସ।
8.21.5
सीद॑न्तस्ते॒ वयो॑ यथा॒ गोश्री॑ते॒ मधौ॑ मदि॒रे वि॒वक्ष॑णे ।
अ॒भि त्वामि॑न्द्र नोनुमः ॥
ପକ୍ଷୀମାନେ ବସିବା ପରି ତୁମ ନିକଟରେ ବସି — ଗାଈମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ମଧୁରେ, ମଦକାରୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟୀ, ଆହ୍ୱାନକାରୀ ସୋମରେ — ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ।
8.21.6
अच्छा॑ च त्वै॒ना नम॑सा॒ वदा॑मसि॒ किं मुहु॑श्चि॒द्वि दी॑धयः ।
सन्ति॒ कामा॑सो हरिवो द॒दिष्ट्वं स्मो व॒यं सन्ति॑ नो॒ धियः॑ ॥
ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଏହି ନମସ୍କାର ସହିତ କହୁ — ତୁମେ କାହିଁକି ବାରମ୍ବାର ଦୂରରେ ଜଳ? ହେ ହରିବାନ୍, ଦାତା, ଆମର ଇଚ୍ଛା ଅଛି; ଆମେ ତୁମର, ଆମର ଚିନ୍ତା (ସ୍ତୁତି) ଅଛି।
8.21.7
नूत्ना॒ इदि॑न्द्र ते व॒यमू॒ती अ॑भूम न॒हि नू ते॑ अद्रिवः ।
वि॒द्मा पु॒रा परी॑णसः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ସଦା ନୂତନ ହୋଇଛୁ; ହେ ପ୍ରସ୍ତରଧାରୀ, ଦୂରର ଶତ୍ରୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣୁ।
8.21.8
वि॒द्मा स॑खि॒त्वमु॒त शू॑र भो॒ज्य॑मा ते॒ ता व॑ज्रिन्नीमहे ।
उ॒तो स॑मस्मि॒न्ना शि॑शीहि नो वसो॒ वाजे॑ सुशिप्र॒ गोम॑ति ॥
ତୁମ ମିତ୍ରତା ଓ ଅଂଶ ଆମେ ଜାଣୁ, ହେ ବୀର; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଏସବ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ମାଗୁ; ଓ ଧନଦାତା, ସବୁଥିରେ ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଚିବୁକ ବିଶିଷ୍ଟ, ସଂଗ୍ରାମରେ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧ।
8.21.9
यो न॑ इ॒दमि॑दं पु॒रा प्र वस्य॑ आनि॒नाय॒ तमु॑ व स्तुषे ।
सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑ ॥
ପୁରାତନ କାଳରୁ ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଏହା ଆଣିଥିବା ଧନୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ହିଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ହେ ସଖାମାନେ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
8.21.10
हर्य॑श्वं॒ सत्प॑तिं चर्षणी॒सहं॒ स हि ष्मा॒ यो अम॑न्दत ।
आ तु नः॒ स व॑यति॒ गव्य॒मश्व्यं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ म॒घवा॑ श॒तम् ॥
ହରିତାଶ୍ୱ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଜୟୀ; ପ୍ରକୃତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ଦାତା ଆମକୁ ଗୋଧନ ଓ ଅଶ୍ୱ, ଓ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଶହେ ଦିଅନ୍ତୁ।
8.21.11
त्वया॑ ह स्विद्यु॒जा व॒यं प्रति॑ श्व॒सन्तं॑ वृषभ ब्रुवीमहि ।
सं॒स्थे जन॑स्य॒ गोम॑तः ॥
ତୁମ ସହିତ ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ଜୁଆଳିରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ, ହାଂଫୁଥିବା ଜଣକ ପ୍ରତି, ହେ ବୃଷ, କହୁ; ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ସଭାରେ।
8.21.12
जये॑म का॒रे पु॑रुहूत का॒रिणो॑ अ॒भि ति॑ष्ठेम दू॒ढ्यः॑ ।
नृभि॑र्वृ॒त्रं ह॒न्याम॑ शूशु॒याम॒ चावे॑रिन्द्र॒ प्र णो॒ धियः॑ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ଜିତିବା, ହେ ବହୁ ଆହୂତ; ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ ଛିଡ଼ା ହେବା, ଅଭେଦ୍ୟ ପଥରମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବାଧାକୁ ମାରି ଭଗାଇବା; ଆଉ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଘୁଞ୍ଚାଅ।
8.21.13
अ॒भ्रा॒तृ॒व्यो अ॒ना त्वमना॑पिरिन्द्र ज॒नुषा॑ स॒नाद॑सि ।
यु॒धेदा॑पि॒त्वमि॑च्छसे ॥
ତୁମେ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀହୀନ ଏବଂ ଅନାଦି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆଧିପତ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କର।
8.21.14
नकी॑ रे॒वन्तं॑ स॒ख्याय॑ विन्दसे॒ पीय॑न्ति ते सुरा॒श्वः॑ ।
य॒दा कृ॒णोषि॑ नद॒नुं समू॑हसि॒ आदित्पि॒तेव॑ हूयसे ॥
ଧନବାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ତୁମେ କଦାପି ପାଅ ନାହଁ; ସୋମପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟମାନେ ତୁମକୁ ପାନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଗର୍ଜନ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ, ପିତା ପରି ତୁମକୁ ଡକାଯାଏ।
8.21.15
मा ते॑ अमा॒जुरो॑ यथा मू॒रास॑ इन्द्र स॒ख्ये त्वाव॑तः ।
नि ष॑दाम॒ सचा॑ सु॒ते ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବନ୍ଧୁତାରେ ଆମେ ମୂର୍ଖ ପରି ଅଜର ନ ହେଉ। ସୋମ ନିଚୋଡ଼ିବା ସମୟରେ ଆମେ ତୁମ ସହ ବସିବା।
8.21.16
मा ते॑ गोदत्र॒ निर॑राम॒ राध॑स॒ इन्द्र॒ मा ते॑ गृहामहि ।
दृ॒ळ्हा चि॑द॒र्यः प्र मृ॑शा॒भ्या भ॑र॒ न ते॑ दा॒मान॑ आ॒दभे॑ ॥
ହେ ଗୋଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଧନରୁ ଆମେ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧରାପଡ଼ି ନ ଯାଉ। ଶତ୍ରୁର ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନ ତୁମେ ଧରି ଏଠାକୁ ଆଣ; ତୁମ ବନ୍ଧନ ଆମକୁ ନ ବାନ୍ଧୁ।
8.21.17
इन्द्रो॑ वा॒ घेदिय॑न्म॒घं सर॑स्वती वा सु॒भगा॑ द॒दिर्वसु॑ ।
त्वं वा॑ चित्र दा॒शुषे॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଧନ ଆଣନ୍ତି; କିମ୍ବା ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ସରସ୍ୱତୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତି। କିମ୍ବା ହେ ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମେ ଦାତାକୁ ଧନ ଦିଅ।
8.21.18
चित्र॒ इद्राजा॑ राज॒का इद॑न्य॒के य॒के सर॑स्वती॒मनु॑ ।
प॒र्जन्य॑ इव त॒तन॒द्धि वृ॒ष्ट्या स॒हस्र॑म॒युता॒ दद॑त् ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ରାଜାମାନଙ୍କର ପୋଷକ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଯେପରି ବର୍ଷାରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେପରି ସେ ହଜାର ଓ ଅଗଣିତ ଧନ ଦେଇ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ।