ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.97.1
या इ॑न्द्र॒ भुज॒ आभ॑रः॒ स्व॑र्वाँ॒ असु॑रेभ्यः ।
स्तो॒तार॒मिन्म॑घवन्नस्य वर्धय॒ ये च॒ त्वे वृ॒क्तब॑र्हिषः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସୁରମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଆଣିଥିବା ଧନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରକାଶଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ତୋତାକୁ ବଢ଼ାଅ; ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ କୁଶ ବିଛାଇଥିବାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାଅ।
8.97.2
यमि॑न्द्र दधि॒षे त्वमश्वं॒ गां भा॒गमव्य॑यम् ।
यज॑माने सुन्व॒ति दक्षि॑णावति॒ तस्मि॒न्तं धे॑हि॒ मा प॒णौ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ରଖିଥିବା ଅଶ୍ୱ, ଗାଈ, ଅକ୍ଷୟ ଭାଗ ଯଜମାନ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ, ଦକ୍ଷିଣାଦାତାଙ୍କଠାରେ ରଖ; ପଣିରେ ରଖ ନାହିଁ।
8.97.3
य इ॑न्द्र॒ सस्त्य॑व्र॒तोऽनु॒ष्वाप॒मदे॑वयुः ।
स्वैः ष एवै॑र्मुमुर॒त्पोष्यं॑ र॒यिं स॑नु॒तर्धे॑हि॒ तं ततः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବ୍ରତହୀନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଭକ୍ତ, ଅନୁଷ୍ବାପ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରେ, ସେ ନିଜ ବଳରେ ହିଁ ବିନଷ୍ଟ ହେଉ; ପୋଷକ, ବହୁଦାୟକ ଧନ ସେଠାରୁ ଆଣି ରଖ।
8.97.4
यच्छ॒क्रासि॑ परा॒वति॒ यद॑र्वा॒वति॑ वृत्रहन् ।
अत॑स्त्वा गी॒र्भिर्द्यु॒गदि॑न्द्र के॒शिभिः॑ सु॒तावाँ॒ आ वि॑वासति ॥
ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ଦୂରରେ ଥିଲେ ଏବଂ ନିକଟରେ ଥିଲେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତେଣୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଦିନରେ ପ୍ରକାଶିତ ତୁମକୁ, କେଶୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶକ ଏଠାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
8.97.5
यद्वासि॑ रोच॒ने दि॒वः स॑मु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ ।
यत्पार्थि॑वे॒ सद॑ने वृत्रहन्तम॒ यद॒न्तरि॑क्ष॒ आ ग॑हि ॥
ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ, ସମୁଦ୍ରର ବିସ୍ତାରରେ, ପାର୍ଥିବ ଆସନରେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଥିଲେ ଏଠାକୁ ଆସ।
8.97.6
स नः॒ सोमे॑षु सोमपाः सु॒तेषु॑ शवसस्पते ।
मा॒दय॑स्व॒ राध॑सा सू॒नृता॑व॒तेन्द्र॑ रा॒या परी॑णसा ॥
ତୁମେ, ହେ ସୋମପାୟୀ, ଆମର ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମରେ, ହେ ବଳର ଅଧିପତି, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟଧନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନ ସହିତ।
8.97.7
मा न॑ इन्द्र॒ परा॑ वृण॒ग्भवा॑ नः सध॒माद्यः॑ ।
त्वं न॑ ऊ॒ती त्वमिन्न॒ आप्यं॒ मा न॑ इन्द्र॒ परा॑ वृणग् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ ନାହିଁ; ଆମ ସହିତ ସୋମପାନର ସହପାନୀ ହୋଇ ରୁହ। ତୁମେ ହିଁ ଆମର ରକ୍ଷାରେ ଅଛ, ତୁମେ ହିଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ଆତ୍ମୀୟ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ ନାହିଁ।
8.97.8
अ॒स्मे इ॑न्द्र॒ सचा॑ सु॒ते नि ष॑दा पी॒तये॒ मधु॑ ।
कृ॒धी ज॑रि॒त्रे म॑घव॒न्नवो॑ म॒हद॒स्मे इ॑न्द्र॒ सचा॑ सु॒ते ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ନିଙ୍ଡିବା ସମୟରେ ଆମ ସହିତ ବସି ମଧୁ ପରି ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଆସୀନ ହୁଅ। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକଙ୍କୁ ମହତ୍ ରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କର; ସୋମ ନିଙ୍ଡିବା ସମୟରେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ବସ।
8.97.9
न त्वा॑ दे॒वास॑ आशत॒ न मर्त्या॑सो अद्रिवः ।
विश्वा॑ जा॒तानि॒ शव॑साभि॒भूर॑सि॒ न त्वा॑ दे॒वास॑ आशत ॥
ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପାଇନାହାଁନ୍ତି, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇନାହାଁନ୍ତି; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ନିଜ ବଳରେ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ। ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପାଇନାହାଁନ୍ତି।
8.97.10
विश्वाः॒ पृत॑ना अभि॒भूत॑रं॒ नरं॑ स॒जूस्त॑तक्षु॒रिन्द्रं॑ जज॒नुश्च॑ रा॒जसे॑ ।
क्रत्वा॒ वरि॑ष्ठं॒ वर॑ आ॒मुरि॑मु॒तोग्रमोजि॑ष्ठं त॒वसं॑ तर॒स्विन॑म् ॥
ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଗଢ଼ିଲେ ଏବଂ ଶାସନ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ବୁଦ୍ଧିରେ ବର-ବାଛିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତି ବଳବାନ, ଉଗ୍ର, ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବେଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ।
8.97.11
समी॑ं रे॒भासो॑ अस्वर॒न्निन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॒ स्व॑र्पतिं॒ यदी॑ं वृ॒धे ।
धृ॒तव्र॑तो॒ ह्योज॑सा॒ समू॒तिभिः॑ ॥
ଗାୟକମାନେ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ଗାଇଲେ, ସ୍ୱର୍ଗାଧିପତି ତାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ଯେତେବେଳେ; ବ୍ରତଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ବଳ ଏବଂ ସହାୟତାରେ ପ୍ରକୃତରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
8.97.12
ने॒मिं न॑मन्ति॒ चक्ष॑सा मे॒षं विप्रा॑ अभि॒स्वरा॑ सुदी॒तयो॑ वो अ॒द्रुहः॑ ।
अपि॒ कर्णे॑ तर॒स्विनः॒ समृक्व॑भिः ॥
ଚକ୍ରର କିନାରାକୁ ନମାଇବା ପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଦ୍ରୋହୀ, ପ୍ରେରିତ ଋଷିମାନେ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି; ବଳବାନମାନେ ମଧ୍ୟ କାନରେ ଋକ୍ ସହିତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
8.97.13
तमिन्द्रं॑ जोहवीमि म॒घवा॑नमु॒ग्रं स॒त्रा दधा॑न॒मप्र॑तिष्कुतं॒ शवां॑सि ।
मंहि॑ष्ठो गी॒र्भिरा च॑ य॒ज्ञियो॑ व॒वर्त॑द्रा॒ये नो॒ विश्वा॑ सु॒पथा॑ कृणोतु व॒ज्री ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯିଏ ଦାତା, ଉଗ୍ର ଓ ପ୍ରକୃତରେ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ବଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ମହାନ ଓ ଯଜ୍ଞୀୟ ସେ ସ୍ତୁତି ସହ ଆମ ପ୍ରତି ଫେରନ୍ତୁ; ବଜ୍ରଧାରୀ ସେ ଧନ ପାଇଁ ଆମ ସମସ୍ତ ସୁପଥ ସୁଗମ କରନ୍ତୁ।
8.97.14
त्वं पुर॑ इन्द्र चि॒किदे॑ना॒ व्योज॑सा शविष्ठ शक्र नाश॒यध्यै॑ ।
त्वद्विश्वा॑नि॒ भुव॑नानि वज्रि॒न्द्यावा॑ रेजेते पृथि॒वी च॑ भी॒षा ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ବଳରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭଲ ଭାବେ ଜାଣି ବିନାଶ କର। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ଭୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପନ୍ତି।
8.97.15
तन्म॑ ऋ॒तमि॑न्द्र शूर चित्र पातु अ॒पो न व॑ज्रिन्दुरि॒ताति॑ पर्षि॒ भूरि॑ ।
क॒दा न॑ इन्द्र रा॒य आ द॑शस्येः वि॒श्वप्स्न्य॑स्य स्पृह॒याय्य॑स्य राजन् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୀର, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ସେହି ଋତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଜଳ ପାର କରାଇବା ପରି ବହୁ ପାପର ପାରକୁ ଆମକୁ ନିଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ରାଜା, ସର୍ବଧାରୀ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ତୁମେ କେବେ ଆମ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣିବ?