सामवेद · विभाग 2.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.22.1849
आ꣣शुः꣡ शिशा꣢꣯नो वृष꣣भो꣢꣫ न भी꣣मो꣡ घ꣢नाघ꣣नः꣡ क्षोभ꣢꣫णश्चर्षणी꣣ना꣢म् ।
स꣣ङ्क्र꣡न्द꣢नोऽनिमि꣣ष꣡ ए꣢कवी꣣रः꣢ श꣣त꣡ꣳ सेना꣢꣯ अजयत्सा꣣क꣡मिन्द्रः꣢꣯ ॥ १८४९ ॥
वेगवान, धारदार केलेला, वृषभासारखा भयंकर, मेघांचा संहार करणारा, लोकांना कंपित करणारा, गर्जना करणारा, अनिमिष, एकवीर — इंद्राने एकाच वेळी शंभर सेना जिंकल्या.
2.22.1850
स꣣ङ्क्र꣡न्द꣢नेनानिमि꣣षे꣡ण꣢ जि꣣ष्णु꣡ना꣢ युत्का꣣रे꣡ण꣢ दुश्च्यव꣣ने꣡न꣢ धृ꣣ष्णु꣡ना꣢ ।
त꣡दिन्द्रे꣢꣯ण जयत꣣ त꣡त्स꣢हध्वं꣣ यु꣡धो꣢ नर꣣ इ꣡षु꣢हस्तेन꣣ वृ꣡ष्णा꣢ ॥ १८५० ॥
गर्जना करणाऱ्या, अनिमिष, विजयी, युद्धगर्जक, अचल, धीट अशा — त्या इंद्रासह जिंका; हे नरांनो, त्याच्यासह स्थिर राहा; बाण हाती असलेल्या वृषासह.
2.22.1851
स꣡ इषु꣢꣯हस्तैः꣣ स꣡ नि꣢ष꣣ङ्गि꣡भि꣢र्व꣣शी꣡ सꣳस्र꣢꣯ष्टा꣣ स꣢꣫ युध꣣ इ꣡न्द्रो꣢ ग꣣णे꣡न꣢ ।
स꣣ꣳ सृष्टजि꣡त्सो꣢म꣣पा꣡ बा꣢हुश꣣र्ध्यू꣢꣣ऽ.ग्र꣡ध꣢न्वा꣣ प्र꣡ति꣢हिताभि꣣र꣡स्ता꣢ ॥ १८५१ ॥
तो इंद्र — हाती बाण घेऊन, भात्यांसह, वश करणारा, युद्धे जुळवणारा, गणासह सोडलेल्यांना जिंकणारा, सोमपायी — बाहुबळाने, धनुष्यासह किंवा त्याशिवाय, सिद्ध केलेल्या अस्त्रांसह.
2.22.1852
बृ꣡ह꣢स्पते꣣ प꣡रि꣢ दीया꣣ र꣡थे꣢न रक्षो꣣हा꣡मित्रा꣢꣯ꣳ अप꣣बा꣡ध꣢मानः ।
प्र꣣भञ्ज꣡न्सेनाः꣢꣯ प्रमृ꣣णो꣢ यु꣣धा꣡ जय꣢꣯न्न꣣स्मा꣡क꣢मेध्यवि꣣ता꣡ रथा꣢꣯नाम् ॥ १८५२ ॥
हे बृहस्पते, रथासह सभोवती संचार कर — राक्षसांचा संहार करणारा होऊन, शत्रूंना हाकलून, सेना फोडून चिरडून, युद्धात जिंकत; आमच्या रथांचा रक्षक हो.
2.22.1853
ब꣣लविज्ञायः꣡ स्थवि꣢꣯रः꣣ प्र꣡वी꣢रः꣣ स꣡ह꣢स्वान्वा꣣जी꣡ सह꣢꣯मान उ꣣ग्रः꣢ ।
अ꣣भि꣡वी꣢रो अ꣣भि꣡स꣢त्वा सहो꣣जा꣡ जैत्र꣢꣯मिन्द्र꣣ र꣢थ꣣मा꣡ ति꣢ष्ठ गो꣣वि꣢त् ॥ १८५३ ॥
बलाने ओळखला जाणारा, स्थिर, श्रेष्ठ वीर, सामर्थ्यवान, वेगवान, विजयी, उग्र, वीरांना हरवणारा, प्राण्यांना वश करणारा, बलातून जन्मलेला — हे इंद्रा, जयरथावर उभा राहा; गोजयी.
2.22.1854
गो꣣त्रभि꣡दं꣢ गो꣣वि꣢दं꣣ व꣡ज्र꣢बाहुं꣣ ज꣡य꣢न्त꣣म꣡ज्म꣢ प्रमृ꣣ण꣢न्त꣣मो꣡ज꣢सा ।
इ꣣म꣡ꣳ स꣢जाता꣣ अ꣡नु꣢ वीरयध्व꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ सखायो꣣ अ꣢नु꣣ स꣡ꣳ र꣢भध्वम् ॥ १८५४ ॥
गोठे फोडणारा, गायी शोधणारा, वज्रबाहू, शर्यतीत विजयी, बलाने शत्रूंना चिरडणारा इंद्र, हे बांधवांनो, त्याला वीरतेने प्रोत्साहन द्या; हे मित्रांनो, इंद्रासह एकत्र येऊन सज्ज व्हा.
2.22.1855
अ꣣भि꣢ गो꣣त्रा꣢णि꣣ स꣡ह꣢सा꣣ गा꣡ह꣢मानोऽद꣣यो꣢ वी꣣रः꣢ श꣣त꣡म꣢न्यु꣣रि꣡न्द्रः꣢ ।
दु꣣श्च्यवनः꣡ पृ꣢तना꣣षा꣡ड.꣢यु꣣ध्यो꣢३ऽस्मा꣢क꣣ꣳ से꣡ना꣢ अवतु꣣ प्र꣢ यु꣣त्सु꣢ ॥ १८५५ ॥
बलाने गोठ्यांत शिरणारा, उदार, वीर, शंभर क्रोधी इंद्र; सेनांना जिंकणारा, न हलणारा, युद्धात न पराजित होणारा इंद्र युद्धांत आमच्या सेनांचे रक्षण करो.
2.22.1856
इ꣡न्द्र꣢ आसां ने꣣ता꣢꣫ बृह꣣स्प꣢ति꣣र्द꣡क्षि꣢णा य꣣ज्ञः꣢ पु꣣र꣡ ए꣢तु꣣ सो꣡मः꣢ ।
दे꣣वसेना꣡ना꣢मभिभञ्जती꣣नां꣡ जय꣢꣯न्तीनां म꣣रु꣡तो꣢ य꣣न्त्व꣡ग्र꣢म् ॥ १८५६ ॥
इंद्र त्यांचा नेता होवो; बृहस्पती, दक्षिणा, यज्ञ पुढे जावोत; सोम पुढे येवो; शत्रूंना मोडणाऱ्या व जिंकणाऱ्या देवसेनांच्या पुढे मरुत् जावोत.
2.22.1857
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ वृ꣢ष्णो꣣ व꣡रु꣢णस्य꣣ रा꣡ज्ञ꣢ आदि꣣त्या꣡नां꣢ म꣢रु꣣ता꣢ꣳ श꣡र्ध꣢ उ꣣ग्र꣢म् ।
म꣣हा꣡म꣢नसां भुवनच्य꣣वा꣢नां꣣ घो꣡षो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡य꣢ता꣣मु꣡द꣢स्थात् ॥ १८५७ ॥
वर्षक इंद्र, राजा वरुण, आदित्य व मरुतांची उग्र सेना; महामनस्क, जगे हादरवणारे, जिंकणाऱ्या देवांचा घोष उठला.
2.22.1858
उ꣡द्ध꣢र्षय मघव꣣न्ना꣡यु꣢धा꣣न्यु꣡त्सत्व꣢꣯नां माम꣣का꣢नां꣣ म꣡ना꣢ꣳसि ।
उ꣡द्वृ꣢त्रहन्वा꣣जि꣢नां꣣ वा꣡जि꣢ना꣣न्यु꣡द्रथा꣢꣯नां꣣ ज꣡य꣢तां यन्तु꣣ घो꣡षाः꣢ ॥ १८५८ ॥
हे मघवन्, माझ्या लोकांची शस्त्रे उठव, उत्साही मने प्रेरित कर; हे वृत्रहन्, बलवानांचे बल व रथ उंच कर; जिंकणाऱ्यांचे घोष पुढे जावोत.
2.22.1859
अ꣣स्मा꣢क꣣मि꣢न्द्रः꣣ स꣡मृ꣢तेषु ध्व꣣जे꣢ष्व꣣स्मा꣢कं꣣ या꣡ इष꣢꣯व꣣स्ता꣡ज꣢यन्तु ।
अ꣣स्मा꣡कं꣢ वी꣣रा꣡ उत्त꣢꣯रे भवन्त्व꣣स्मा꣡ꣳ उ꣢ देवा अवता꣣ ह꣡वे꣢षु ॥ १८५९ ॥
युद्धांमध्ये इंद्र आमचा असो; आमच्या ध्वजांमध्ये आमचा असो. आमचे जे बाण आहेत ते जिंको. आमचे वीर श्रेष्ठ होवोत; देव युद्धाच्या हाका ऐकून आमचे रक्षण करोत.
2.22.1860
अ꣣सौ꣡ या सेना꣢꣯ मरुतः꣣ प꣡रे꣢षाम꣣भ्ये꣡ति꣢ न꣣ ओ꣡ज꣢सा꣣ स्प꣡र्ध꣢माना ।
तां꣡ गू꣢हत꣣ त꣢म꣣सा꣡प꣢व्रतेन꣣ य꣢थै꣣ते꣡षा꣢म꣣न्यो꣢ अ꣣न्यं꣢꣫ न जा꣣ना꣢त् ॥ १८६० ॥
हे मरुतांनो! शत्रूंची ती सेना बलाने स्पर्धा करीत आमच्याकडे येते; तिला अंधाराने व अव्रताने झाकून टाका, म्हणजे त्यांच्यातील एकाला दुसरा ओळखू नये.
2.22.1861
अ꣣मी꣡षां꣢ चि꣣त्तं꣡ प्र꣢तिलो꣣भ꣡य꣢न्ती गृहा꣣णा꣡ङ्गा꣢न्यप्वे꣣ प꣡रे꣢हि ।
अ꣣भि꣢꣫ प्रेहि꣣ नि꣡र्द꣢ह हृ꣣त्सु꣡ शोकै꣢꣯र꣣न्धे꣢ना꣣मि꣢त्रा꣣स्त꣡म꣢सा सचन्ताम् ॥ १८६१ ॥
त्यांचे मन मोहवून त्यांचे अवयव धर; दूर जा, पुढे ये. हृदयांना शोकाने पूर्णपणे जाळून टाक; शत्रू आंधळेपणा व अंधाराशी जोडले जावोत.
2.22.1862
प्रे꣢ता꣣ ज꣡य꣢ता नर꣣ इ꣡न्द्रो꣢ वः꣣ श꣡र्म꣢ यच्छतु ।
उ꣣ग्रा꣡ वः꣢ सन्तु बा꣣ह꣡वो꣢ऽनाधृ꣣ष्या꣡ यथास꣢꣯थ ॥ १८६२ ॥
हे पुरुषांनो! पुढे जा आणि जिंका; इंद्र तुम्हाला संरक्षण देवो. तुमचे बाहू उग्र होवोत, म्हणजे तुम्ही अजेय राहाल.
2.22.1863
अ꣡व꣢सृष्टा꣣ प꣡रा꣢ पत꣣ श꣡र꣢व्ये꣣ ब्र꣡ह्म꣢सꣳशिते ।
ग꣢च्छा꣣मि꣢त्रा꣣न्प्र꣡ प꣢द्यस्व꣣ मा꣢꣫मीषां꣣ कं꣢ च꣣ नो꣡च्छि꣢षः ॥ १८६३ ॥
सोडलेला, दूर उडून जा, हे शरव्ये! ब्रह्म-मंत्राने धारदार केलेली; शत्रूंजवळ जा आणि त्यांच्यावर पड; त्यांच्यापैकी कोणालाही उरू देऊ नकोस.
2.22.1864
क꣣ङ्काः꣡ सु꣢प꣣र्णा꣡ अनु꣢꣯ यन्त्वेना꣣न् गृ꣡ध्रा꣢णा꣣म꣡न्न꣢म꣣सा꣡व꣢स्तु से꣡ना꣢ ।
मै꣡षां꣢ मोच्यघहा꣣र꣢श्च꣣ ने꣢न्द्र꣣ व꣡या꣢ꣳस्येनाननु꣣सं꣡य꣢न्तु꣣ स꣡र्वा꣢न् ॥ १८६४ ॥
कंक व सुंदर पंखांचे पक्षी यांच्या मागे जावोत; ती सेना गिधाडांचे अन्न होवो. यांच्यापैकी कोणीही सुटू नये; हे इंद्रा, पक्षी यांच्या सर्वांवर पडोत.
2.22.1865
अ꣣मित्रसेनां꣡ म꣢घवन्न꣣स्मां꣡ छ꣢त्रुय꣣ती꣢म꣣भि꣢ ।
उ꣣भौ꣡ तामि꣢꣯न्द्र वृत्रहन्न꣣ग्नि꣡श्च꣢ दहतं꣣ प्र꣡ति꣢ ॥ १८६५ ॥
हे मघवन्, आमच्यावर चालून येणाऱ्या शत्रुसेनेला; हे वृत्रहन्ता इंद्रा, आणि अग्नी, तुम्ही दोघे तिला जाळून टाका.
2.22.1866
य꣡त्र꣢ बा꣣णाः꣢ स꣣म्प꣡त꣢न्ति कुमा꣣रा꣡ वि꣢शि꣣खा꣡ इ꣢व ।
त꣡त्र꣢ नो꣣ ब्र꣡ह्म꣢ण꣣स्प꣢ति꣣र꣡दि꣢तिः꣣ श꣡र्म꣢ यच्छतु वि꣣श्वा꣢हा꣣ श꣡र्म꣢ यच्छतु ॥ १८६६ ॥
जिथे बाण कुमारांप्रमाणे तीक्ष्ण बाणांसारखे एकत्र पडतात, तिथे ब्रह्मणस्पती आणि अदिती आम्हाला आश्रय देवोत; सदैव आश्रय देवोत.
2.22.1867
वि꣢꣯ रक्षो꣣ वि꣡ मृधो꣢꣯ जहि꣣ वि꣢ वृ꣣त्र꣢स्य꣣ ह꣡नू꣢ रुज ।
वि꣢ म꣣न्यु꣡मि꣢न्द्र वृत्रहन्न꣣मि꣡त्र꣢स्याभि꣣दा꣡स꣢तः ॥ १८६७ ॥
राक्षसांना दूर कर, शत्रूंना दूर कर; वृत्राचे जबडे मोड. हे वृत्रहन्ता इंद्रा, आम्हांस त्रास देणाऱ्या शत्रूचा क्रोध दूर कर.
2.22.1868
वि꣡ न꣢ इन्द्र꣣ मृ꣡धो꣢ जहि नी꣣चा꣡ य꣢च्छ पृतन्य꣣तः꣢ ।
यो꣢ अ꣣स्मा꣡ꣳ अ꣢भि꣣दा꣢स꣣त्य꣡ध꣢रं गमया꣣ त꣡मः꣢ ॥ १८६८ ॥
हे इंद्रा, आमच्या शत्रूंना दूर कर; युद्धाची इच्छा करणाऱ्यांना खाली वाक. जो आमच्यावर हल्ला करतो त्याला खाली अंधारात पाठव.
2.22.1869
इ꣡न्द्र꣢स्य बा꣣हू꣡ स्थवि꣢꣯रौ꣣ यु꣡वा꣢नावनाधृ꣣ष्यौ꣡ सु꣢प्रती꣣का꣡व꣢स꣣ह्यौ꣢ ।
तौ꣡ यु꣢ञ्जीत प्रथ꣣मौ꣢꣫ योग꣣ आ꣡ग꣢ते꣣ या꣡भ्यां꣢ जि꣣त꣡मसु꣢꣯राणा꣣ꣳ स꣡हो꣢ म꣣ह꣢त् ॥ १८६९ ॥
इंद्राचे दोन्ही बाहू, वृद्ध आणि तरुण, अजिंक्य, सुंदर रूपाचे, अनावर. ते येतात तेव्हा प्रथम त्या दोघांना जोडावे; ज्यांनी असुरांचे महान बल जिंकले.
2.22.1870
म꣡र्मा꣢णि ते꣣ व꣡र्म꣢णा च्छादयामि꣣ सो꣡म꣢स्त्वा꣣ रा꣢जा꣣मृ꣢ते꣣ना꣡नु꣢ वस्ताम् ।
उ꣣रो꣡र्वरी꣢꣯यो꣣ व꣡रु꣢णस्ते कृणोतु꣣ ज꣡य꣢न्तं꣣ त्वा꣡नु꣢ दे꣣वा꣡ म꣢दन्तु ॥ १८७० ॥
तुझे मर्मस्थान कवचाने झाकतो; राजा सोम अमृताने तुला आच्छादो. वरुण तुझ्यासाठी विस्तीर्ण विस्ताराला अधिक विशाल करो; विजयी तुझ्या मागे देव आनंदित होवोत.
2.22.1871
अ꣣न्धा꣡ अ꣢मित्रा भवताशीर्षा꣣णो꣡ऽह꣢य इव ।
ते꣡षां꣢ वो अ꣣ग्नि꣡नु꣢न्नाना꣣मि꣡न्द्रो꣢ हन्तु꣣ व꣡रं꣢वरम् ॥ १८७१ ॥
शत्रू आंधळे होवोत, शिरविरहित सर्पांप्रमाणे. अग्नीने हाकलेल्यांपैकी प्रत्येक श्रेष्ठाला इंद्राने ठार करो.
2.22.1872
यो꣢ नः꣣ स्वो꣡ऽर꣢णो꣣ य꣢श्च꣣ नि꣢ष्ठ्यो꣣ जि꣡घा꣢ꣳसति ।
दे꣣वा꣡स्तꣳ सर्वे꣢꣯ धूर्वन्तु꣣ ब्र꣢ह्म꣣ व꣢र्म꣣ म꣡मान्त꣢꣯र꣣ꣳ श꣢र्म꣣ व꣢र्म꣣ म꣡मान्त꣢꣯रम् ॥ १८७२ ॥
जो आपला असो वा परका, बाहेरचा असो, जो आम्हाला मारू इच्छितो, हे देवांनो, त्या सर्वांना तुम्ही नष्ट करा. ब्रह्मच माझे अंतर्कवच; शरणच माझे अंतर्कवच.
2.22.1873
मृ꣣गो꣢꣫ न भी꣣मः꣡ कु꣢च꣣रो꣡ गि꣢रि꣣ष्ठाः꣡ प꣢रा꣣व꣢त꣣ आ꣡ ज꣢गन्था꣣ प꣡र꣢स्याः ।
सृ꣣क꣢ꣳ स꣣ꣳशा꣡य꣢ प꣣वि꣡मि꣢न्द्र ति꣣ग्मं꣡ वि शत्रूं꣢꣯ ताढि꣣ वि मृधो꣢꣯ नुदस्व ॥ १८७३ ॥
हे इंद्रा, मृगाप्रमाणे भयंकर, पर्वतांवर संचार करणारा, दुरून आणि पलीकडून तू आला आहेस. तीक्ष्ण वज्र धारदार करून शत्रूंना विखरून प्रहार कर; वैऱ्यांना हाकलून दे.
2.22.1874
भ꣣द्रं꣡ कर्णे꣢꣯भिः शृणुयाम देवा भ꣣द्रं꣡ प꣢श्येमा꣣क्ष꣡भि꣢र्यजत्राः ।
स्थि꣣रै꣡रङ्गै꣢꣯स्तुष्टु꣣वा꣡ꣳ स꣢स्त꣣नू꣢भि꣣꣬व्य꣢꣯शेमहि दे꣣व꣡हि꣢तं꣣ य꣡दायुः꣢꣯ ॥ १८७४ ॥
हे देवांनो, आम्ही कानांनी शुभ ऐकावे; हे यजनीय देवांनो, डोळ्यांनी शुभ पाहावे. स्थिर अवयव व शरीरांनी स्तुती करीत, देवहितकारी ते आयुष्य आम्ही प्राप्त करावे.
2.22.1875
स्व꣣स्ति꣢ न꣣ इ꣡न्द्रो꣢ वृ꣣द्ध꣡श्र꣢वाः स्व꣣स्ति꣡ नः꣢ पू꣣षा꣢ वि꣣श्व꣡वे꣢दाः ।
स्व꣣स्ति꣢ न꣣स्ता꣢र्क्ष्यो꣣ अ꣡रि꣢ष्टनेमिः स्व꣣स्ति꣡ नो꣢ बृ꣢ह꣣स्प꣡ति꣢र्दधातु॥ ॐ स्व꣣स्ति꣢ नो꣢ बृ꣢ह꣣स्प꣡ति꣢र्दधातु ॥ १८७५ ॥
महाकीर्तिमान इंद्र आम्हांला कल्याण देवो; सर्वज्ञ पूषा आम्हांला कल्याण देवो. अहिंसित चक्रपरिधीचा तार्क्ष्य आम्हांला कल्याण देवो; बृहस्पती आम्हांला कल्याण देवो. ॐ, बृहस्पती आम्हांला कल्याण देवो.