الأوبانيشاد · Bṛhadāraṇyaka 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.2.1
द्वितीयं ब्राह्मण् (पञ्चाग्निविद्याब्राह्मणं वा श्वेतकेतुब्राह्मणम्)
श्वेतकेतुर्वा आरुणेयः पन्चालानां परिषदमाजगाम ।
स आजगाम जैवलिं प्रवाहणं परिचारयमाणम् ।
तमुदीक्ष्याभ्युवाद कुमारा३ इति ।
स भो३ इति प्रतिशुश्राव ।
अनुशिष्टो न्वसि पित्रेति ।
ओमिति होवाच ॥ ६.२.१ ॥
البراهمانا الثانية (براهمانا علم النيران الخمس، أو براهمانا شفيتكيتو). جاء شفيتكيتو ابن أرُني إلى مجلس البانتشالا. فلما رأى برافاهانا ابن جيفالا، وكان يُخدَم، خاطبه قائلًا: «يا فتى!» فأجاب: «يا سيدي!» فقال له: «هل علّمك أبوك؟» فقال: «نعم.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.2
वेत्थ यथेमाः प्रजाः प्रयत्यो विप्रतिपद्यन्ता३ इति ।
नेति होवाच ।
वेत्थो यथेमं लोकं पुनरापद्यन्ता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यथासौ लोक एवं बहुभिः पुनः पुनः प्रयद्भिर्न संपूर्यता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यतिथ्यामाहुत्यां हुतायामापः पुरुषवाचो भूत्वा समुत्थाय वदन्ती३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो देवयानस्य वा पथः प्रतिपदं पितृयाणस्य वा ।
यत्कृत्वा देवयानं वा पन्थानं प्रतिपद्यन्ते पितृयाणं वा ।
अपि हि न ऋषेर्वचः श्रुतं
द्वे सृती अशृणवं पितॄणामहं देवानामुत मर्त्यानाम् ।
ताभ्यामिदं विश्वमेजत्समेति यदन्तरा पितरं मातरं चेति ।
नाहमत एकं चन वेदेति होवाच ॥ ६.२.२ ॥
قال برافاهانا جيفالي: هل تعرف كيف تذهب هذه الكائنات في طرق مختلفة؟ غوتاما: لا. هل تعرف كيف تعود مرة أخرى إلى هذا العالم؟ لا. هل تعرف كيف لا يمتلئ ذلك العالم مع أن كثيرين يذهبون إليه مرارًا وتكرارًا؟ لا. هل تعرف أنه عند تقديم القربان الخامس تكتسب المياه كلام البشر فتقوم وتتكلم؟ لا. هل تعرف بداية طريق الآلهة (devayāna) أو طريق الآباء (pitṛyāṇa)، وبأي فعل يدخل الناس فيهما؟ لقد سمعت كلام حكيم: «سمعت طريقين، طريق الآباء وطريق الآلهة وطريق الفانين؛ بهذين يجتمع هذا العالم المتحرك كله، الواقع بين الأب والأم.» ولا أعرف واحدًا منهما، قال.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.3
अथैनं वसत्योपमन्त्रयां चक्रे ।
अनादृत्य वसतिं कुमारः प्रदुद्राव ।
स आजगाम पितरम् ।
तं होवाच इति वाव किल नो भवान् पुरानुशिष्टानवोच इति ।
कथं सुमेध इति ।
पञ्च मा प्रश्नान् राजन्यबन्धुरप्राक्षीत् ।
ततो नैकं चन वेदेति ।
कतमे त इति ।
इम इति ह प्रतीकान्युदाजहार ॥ ६.२.३ ॥
ثم دعاه إلى الجلوس في المسكن. فركض الفتى تاركًا المسكن ولم يحترمه، وجاء إلى أبيه. فقال له: «لقد علمتنا من قبل...» كيف يا حكيم؟ سألني قريب من الملوك خمسة أسئلة، ولا أعرف واحدًا منها. ما هي؟ قال هذا، وتلا بداياتها (pratīka).
Bṛhadāraṇyaka 6.2.4
स होवाच तथा नस्त्वं तत जानीथा यथा यदहं किंच वेद सर्वमहं तत्तुभमवोचम् ।
प्रेहि तु तत्र ।
प्रतीत्य ब्रह्मचर्यं वत्स्याव इति ।
भवानेव गच्छत्विति ।
स आजगाम गौतमो यत्र प्रवाहणस्य जैवलेरास ।
तस्मा आसनमाहृत्योदकमाहारयां चकार ।
अथ हास्मा अर्घ्यं चकार ।
तं होवाच वरं भगवते गौतमाय दद्म इति ॥ ६.२.४ ॥
قال: «هكذا فاعرفنا: كل ما أعلمه قد أخبرتك به كله. تعال، لنعش هناك في حياة التلميذ (لبراهمان). واذهب أنت بنفسك.» فجاء غوتاما إلى حيث كان برافاهانا جيفالي. أحضر له مقعدًا وجلب ماءً. ثم استقبله بقربان التكريم (arghya). وقال له: «نمنح الجليل غوتاما منحة.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.5
स होवाच प्रतिज्ञतो म एष वरः ।
यां तु कुमारस्यान्ते वाचमभाषथास्तां मे ब्रूहीति ॥ ६.२.५ ॥
قال: «لقد وعدتني بهذه المنحة: أخبرني بالكلام الذي قلته في حضور الفتى.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.6
स होवाच दैवेषु वै गौतम तद्वरेषु ।
मानुषाणां ब्रूहीति ॥ ६.२.६ ॥
قال: «يا غوتاما، اطلب نعمةً من بين الآلهة، وقل (نعمةً) من بين البشر.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.7
स होवाच विज्ञायते हास्तिहिरण्यस्यापात्तं गोअश्वानां दासीनां प्रवाराणां परिधानस्य ।
मा नो भवान् बहोरनन्तस्यापर्यन्तस्याभ्यवदान्यो भूदिति ।
स वै गौतम तीर्थेनेच्छसा इति ।
उपैम्यहं भवन्तमिति ।
वाचा ह स्मैव पूर्व उपयन्ति ।
स होपायनकीर्त्योवास ॥ ६.२.७ ॥
قال: «يُعلم أن عندك مخزونًا من الفيلة والذهب والأبقار والخيل والإماء والثياب الفاخرة والأغطية. فلا تكن بخيلًا علينا في ثروتك التي لا تنتهي ولا حدّ لها. يا غوتاما، اطلب على الوجه المناسب.» (غوتاما:) «أنا آتٍ إليك.» وكان القدماء يقتربون بالكلام وحده. فأقام متبعًا عادة القربان.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.8
स होवाच तथा नस्त्वं गौतम मापराधास्तव च पितामहाः ।
यथेयं विद्येतः पूर्वं न कस्मिंश्चन ब्राह्मन उवास ।
तां त्वहं तुभ्यं वक्ष्यामि ।
को हि त्वैवं ब्रुवन्तमर्हति प्रत्याख्यातुमिति ॥ ६.२.८ ॥
قال: «هكذا، يا غوتاما، لا تكن مسيئًا إلينا، ولا آباؤك. لم تستقر هذه المعرفة من قبل في أي براهمي. وأنا سأقولها لك. فمن ذا الذي يستطيع أن يرفض من يتكلم مثلك؟»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.9
असौ वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्यादित्य एव समित् ।
रश्मयो धूमः ।
अहरर्चिः ।
दिशोऽङ्गाराः ।
अवान्तरदिशो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै सोमो राजा संभवति ॥ ६.२.९ ॥
«ذلك العالم، يا غوتاما، هو في الحقيقة نار. حطبها الشمس وحدها؛ ودخانها الأشعة؛ ولهبها النهار؛ وجمرها الجهات؛ وشررها الجهات الفرعية. في هذه النار تقدّم الآلهة الإيمان قربانًا؛ ومن ذلك القربان يتكوّن الملك سوما.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.10
पर्जन्यो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य संवत्सर एव समित् ।
अभ्राणि धूमः ।
विद्युदर्चिः ।
अशनिरङ्गाराः ।
ह्रादुनयो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः सोमं राजानं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै वृष्टिः संभवति ॥ ६.२.१० ॥
يا غوتاما، إن السحابة الممطرة هي حقًا النار. حطبها هو السنة. السُّحُب دخانها، والبرق لهيبها، والصاعقة جمرها، والرعود شراراتها. في هذه النار يقدّم الآلهة الملك سوما قربانًا، ومن ذلك القربان تنشأ الأمطار.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.11
अयं वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्य पृथिव्येव समित् ।
अग्निर्धूमः ।
रात्रिरर्चिः ।
चन्द्रमा अङ्गाराः ।
नक्षत्राणि विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वृष्टिं जुह्वति ।
तस्या आहुत्या अन्नं संभवति ॥ ६.२.११ ॥
يا غوتاما، إن هذا العالم هو حقًا النار. الأرض وحدها حطبها. النار دخانها، والليل لهيبها، والقمر جمرها، والنجوم شراراتها. في هذه النار يقدّم الآلهة المطر قربانًا، ومن ذلك القربان ينشأ الطعام.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.12
पुरुषो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य व्यात्तमेव समित् ।
प्राणो धूमः ।
वागर्चिः ।
चक्षुरङ्गाराः ।
श्रोत्रं विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा अन्नं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै रेतः संभवति ॥ ६.२.१२ ॥
يا غوتاما، إن الإنسان هو حقًا النار. فمه المفتوح حطبها. النفس دخانها، والكلام لهيبها، والعين جمرها، والأذن شراراتها. في هذه النار يقدّم الآلهة الطعام قربانًا، ومن ذلك القربان ينشأ المني (رِتَس).
Bṛhadāraṇyaka 6.2.13
योषा वा अग्निर्गौतम ।
तस्या उपस्थ एव समित् ।
लोमानि धूमः ।
योनिरर्चिः ।
यदन्तः करोति तेऽङ्गाराः ।
अभिनन्दा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा रेतो जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषः संभवति ।
स जीवति यावज्जीवति ।
अथ यदा म्रियते ॥ ६.२.१३ ॥
يا غوتاما، إن المرأة هي حقًا النار. حجرها حطبها. شعر جسدها دخانها، والرحم لهيبها، وما يُفعل في داخلها جمرها، ولذة الاتحاد شراراتها. في هذه النار يقدّم الآلهة المني (رِتَس) قربانًا، ومن ذلك القربان ينشأ إنسان (بوروشا). يعيش ما دام حيًّا. ثم إذا مات
Bṛhadāraṇyaka 6.2.14
अथैनमग्नये हरन्ति ।
तस्याग्निरेवाग्निर्भवति ।
समित्समित् ।
धूमो धूमः ।
अर्चिरर्चिः ।
अङ्गारा अङ्गाराः ।
विष्फुलिङ्गा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः पुरुषं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषो भास्वरवर्णः संभवति ॥ ६.२.१४ ॥
ثم يحملونه إلى النار. فتصير ناره نارًا حقًا، ويصير حطبه حطبًا، ودخانه دخانًا، ولهيبه لهيبًا، وجمره جمرًا، وشراره شررًا. وفي تلك النار يقدّم الآلهة الإنسان قربانًا، ومن ذلك القربان ينشأ إنسان ذو لون متلألئ.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.15
ते य एवमेतद्विदुर्ये चामी अरण्ये श्रद्धां सत्यमुपासते तेऽर्चिरभिसंभवन्ति ।
अर्चिषोऽहः ।
अह्न आपूर्यमाणपक्षम् ।
आपूर्यमाणपक्षाद्यान् षण्मासानुदङ्ङादित्य एति ।
मासेभ्यो देवलोकम् ।
देवलोकादादित्यम् ।
आदित्याद्वैद्युतम् ।
तान् वैद्युतान् पुरुषो मानस एत्य ब्रह्मलोकान् गमयति ।
ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति ।
तेषां न पुनरावृत्तिः ॥ ६.२.१५ ॥
أما الذين يعرفون هذا، ويعبدون في الغابة الإيمان والحق، فإنهم يصلون إلى اللهب؛ ومن اللهب إلى النهار، ومن النهار إلى الشطر المتزايد، ومن الشطر المتزايد إلى الأشهر الستة التي تتجه فيها الشمس شمالًا؛ ومن تلك الأشهر إلى عالم الآلهة، ومن عالم الآلهة إلى الشمس، ومن الشمس إلى البرق. ثم يأتي إنسان مولود من العقل إلى البروق فيقودهم إلى عوالم البراهمان. فيقيمون في تلك العوالم أحقابًا طويلة لا تُحصى، ولا رجوع لهم.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.16
अथ ये यज्ञेन दानेन तपसा लोकाञ्जयन्ति ते धूममभिसंभवन्ति ।
धूमाद्रात्रिम् ।
रात्रेरपक्षीयमाणपक्षम् ।
अपक्षीयमाणपक्षाद्यान् षण्मासान् दक्षिणादित्य एति ।
मासेभ्यः पितृलोकम् ।
पितृलोकाच्चन्द्रम् ।
ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
तांस्तत्र देवा यथा सोमं राजानमाप्यायस्वापक्षीयस्वेत्येवमेनांस्तत्र भक्षयन्ति ।
तेषां यदा तत्पर्यवैत्यथेममेवाकाशमभिनिष्पद्यन्ते ।
आकाशाद्वायुम् ।
वायोर्वृष्टिम् ।
वृष्टेः पृथिवीम् ।
ते पृथिवीं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
ते पुनः पुरुषाग्नौ हूयन्ते ततो योषाग्नौ जायन्ते ।
लोकान् प्रत्युथायिनस्त एवमेवानुपरिवर्तन्ते ।
अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस्ते कीटाः पतङ्गा यदिदं दन्दशूकम् ॥ ६.२.१६ ॥
أما الذين يكسبون العوالم بالقربان والصدقة والتقشف، فإنهم يصيرون إلى الدخان؛ ومن الدخان إلى الليل، ومن الليل إلى الشطر المتناقص، ومن الشطر المتناقص إلى الأشهر الستة التي تتجه فيها الشمس جنوبًا؛ ومن تلك الأشهر إلى عالم الآباء، ومن عالم الآباء إلى القمر. فإذا بلغوا القمر صاروا طعامًا. وهناك تأكلهم الآلهة قائلة: «أيها الملك سوما، انمُ ولا تنقص!». فإذا انتهى ذلك نشأوا من هذا الفضاء نفسه: من الفضاء إلى الريح، ومن الريح إلى المطر، ومن المطر إلى الأرض. فإذا بلغوا الأرض عادوا طعامًا، ثم يُقدَّمون في نار الرجل، ثم يولدون في نار المرأة. وهكذا يعودون صاعدين نحو العوالم ويدورون مرارًا. أما الذين لا يعرفون هذين الطريقين فيصيرون دودًا وفراشًا وكل ما هو من ذوات اللدغ والعض.