Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.2.1
द्वितीयं ब्राह्मण् (पञ्चाग्निविद्याब्राह्मणं वा श्वेतकेतुब्राह्मणम्)
श्वेतकेतुर्वा आरुणेयः पन्चालानां परिषदमाजगाम ।
स आजगाम जैवलिं प्रवाहणं परिचारयमाणम् ।
तमुदीक्ष्याभ्युवाद कुमारा३ इति ।
स भो३ इति प्रतिशुश्राव ।
अनुशिष्टो न्वसि पित्रेति ।
ओमिति होवाच ॥ ६.२.१ ॥
Segundo brāhmaṇa (o brāhmaṇa do conhecimento dos cinco fogos, ou brāhmaṇa de Śvetaketu). Śvetaketu, filho de Aruṇa, chegou à assembleia dos Pañcāla. Ao ver Pravāhaṇa, filho de Jīvala, que estava sendo servido, dirigiu-se a ele: "Rapaz!" Ele respondeu: "Senhor!" Disse: "Foste instruído pelo teu pai?" Ele disse: "Sim."
Bṛhadāraṇyaka 6.2.2
वेत्थ यथेमाः प्रजाः प्रयत्यो विप्रतिपद्यन्ता३ इति ।
नेति होवाच ।
वेत्थो यथेमं लोकं पुनरापद्यन्ता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यथासौ लोक एवं बहुभिः पुनः पुनः प्रयद्भिर्न संपूर्यता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यतिथ्यामाहुत्यां हुतायामापः पुरुषवाचो भूत्वा समुत्थाय वदन्ती३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो देवयानस्य वा पथः प्रतिपदं पितृयाणस्य वा ।
यत्कृत्वा देवयानं वा पन्थानं प्रतिपद्यन्ते पितृयाणं वा ।
अपि हि न ऋषेर्वचः श्रुतं
द्वे सृती अशृणवं पितॄणामहं देवानामुत मर्त्यानाम् ।
ताभ्यामिदं विश्वमेजत्समेति यदन्तरा पितरं मातरं चेति ।
नाहमत एकं चन वेदेति होवाच ॥ ६.२.२ ॥
Pravāhaṇa Jaivali disse: Sabes como estas criaturas partem por caminhos diferentes? Gautama: Não. Sabes como elas retornam de novo a este mundo? Não. Sabes como aquele mundo não se enche, embora muitos vão a ele repetidamente? Não. Sabes que, quando a quinta oblação é oferecida, as águas tomam fala humana, levantam-se e falam? Não. Conheces o início do caminho dos deuses (devayāna) ou do caminho dos antepassados (pitṛyāṇa), e por qual ação se entra neles? Ouvi a palavra de um vidente: 'Dois caminhos ouvi, dos antepassados e dos deuses, e dos mortais; por estes dois se reúne todo este mundo em movimento, que está entre o pai e a mãe.' Destes não conheço nem um, disse.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.3
अथैनं वसत्योपमन्त्रयां चक्रे ।
अनादृत्य वसतिं कुमारः प्रदुद्राव ।
स आजगाम पितरम् ।
तं होवाच इति वाव किल नो भवान् पुरानुशिष्टानवोच इति ।
कथं सुमेध इति ।
पञ्च मा प्रश्नान् राजन्यबन्धुरप्राक्षीत् ।
ततो नैकं चन वेदेति ।
कतमे त इति ।
इम इति ह प्रतीकान्युदाजहार ॥ ६.२.३ ॥
Então convidou-o a sentar-se na morada. O jovem, sem respeitar a morada, fugiu e foi até o pai. Disse-lhe: 'Não nos ensinaste outrora...' Como, ó sábio? Um parente de reis me fez cinco perguntas, e delas não conheço nem uma. Quais são? Dizendo isso, recitou as palavras iniciais (pratīka) delas.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.4
स होवाच तथा नस्त्वं तत जानीथा यथा यदहं किंच वेद सर्वमहं तत्तुभमवोचम् ।
प्रेहि तु तत्र ।
प्रतीत्य ब्रह्मचर्यं वत्स्याव इति ।
भवानेव गच्छत्विति ।
स आजगाम गौतमो यत्र प्रवाहणस्य जैवलेरास ।
तस्मा आसनमाहृत्योदकमाहारयां चकार ।
अथ हास्मा अर्घ्यं चकार ।
तं होवाच वरं भगवते गौतमाय दद्म इति ॥ ६.२.४ ॥
Disse: 'Assim nos conhecerás: tudo o que sei, já te contei. Vem, vivamos lá na vida de discípulo (de Brahman). Vai tu mesmo.' Gautama chegou onde estava Pravāhaṇa Jaivali. Mandou trazer um assento e água para ele. Depois recebeu-o com a oferenda de honra (arghya). Disse-lhe: 'Concedemos um dom ao venerável Gautama.'
Bṛhadāraṇyaka 6.2.5
स होवाच प्रतिज्ञतो म एष वरः ।
यां तु कुमारस्यान्ते वाचमभाषथास्तां मे ब्रूहीति ॥ ६.२.५ ॥
Disse: 'Prometeste-me esta dádiva: diz-me a palavra que pronunciaste na presença do jovem.'
Bṛhadāraṇyaka 6.2.6
स होवाच दैवेषु वै गौतम तद्वरेषु ।
मानुषाणां ब्रूहीति ॥ ६.२.६ ॥
Ele disse: «Ó Gautama, pede uma dádiva entre os deuses; fala uma entre os homens.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.7
स होवाच विज्ञायते हास्तिहिरण्यस्यापात्तं गोअश्वानां दासीनां प्रवाराणां परिधानस्य ।
मा नो भवान् बहोरनन्तस्यापर्यन्तस्याभ्यवदान्यो भूदिति ।
स वै गौतम तीर्थेनेच्छसा इति ।
उपैम्यहं भवन्तमिति ।
वाचा ह स्मैव पूर्व उपयन्ति ।
स होपायनकीर्त्योवास ॥ ६.२.७ ॥
Ele disse: «Sabe-se que tens um acúmulo de elefantes, ouro, vacas, cavalos, servas, vestes finas e mantos. Que não sejas mesquinho conosco na tua riqueza sem fim e sem limite. Ó Gautama, pede da maneira devida.» (Gautama:) «Venho a ti.» Os antigos aproximavam-se apenas com palavras. Ele permaneceu seguindo o costume da oferenda.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.8
स होवाच तथा नस्त्वं गौतम मापराधास्तव च पितामहाः ।
यथेयं विद्येतः पूर्वं न कस्मिंश्चन ब्राह्मन उवास ।
तां त्वहं तुभ्यं वक्ष्यामि ।
को हि त्वैवं ब्रुवन्तमर्हति प्रत्याख्यातुमिति ॥ ६.२.८ ॥
Ele disse: «Assim, ó Gautama, que não sejas ofensor contra nós, nem os teus antepassados. Este conhecimento nunca antes habitou em nenhum brâmane. Vou dizê-lo a ti. Quem, na verdade, poderia recusar quem fala como tu?»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.9
असौ वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्यादित्य एव समित् ।
रश्मयो धूमः ।
अहरर्चिः ।
दिशोऽङ्गाराः ।
अवान्तरदिशो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै सोमो राजा संभवति ॥ ६.२.९ ॥
«Aquele mundo, ó Gautama, é de fato fogo. O seu combustível é apenas o sol; o seu fumo os raios; a sua chama o dia; as suas brasas as direções; as suas faíscas as direções intermédias. Neste fogo os deuses oferecem a fé como oblação; dessa oblação nasce o rei Soma.»
Bṛhadāraṇyaka 6.2.10
पर्जन्यो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य संवत्सर एव समित् ।
अभ्राणि धूमः ।
विद्युदर्चिः ।
अशनिरङ्गाराः ।
ह्रादुनयो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः सोमं राजानं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै वृष्टिः संभवति ॥ ६.२.१० ॥
Ó Gautama, a nuvem de chuva é de fato o fogo. Sua lenha é o ano. As nuvens são sua fumaça, o relâmpago sua chama, o raio suas brasas e os trovões suas faíscas. Neste fogo os deuses oferecem o rei Soma como oblação, e dessa oblação surge a chuva.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.11
अयं वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्य पृथिव्येव समित् ।
अग्निर्धूमः ।
रात्रिरर्चिः ।
चन्द्रमा अङ्गाराः ।
नक्षत्राणि विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वृष्टिं जुह्वति ।
तस्या आहुत्या अन्नं संभवति ॥ ६.२.११ ॥
Ó Gautama, este mundo é de fato o fogo. Sua lenha é somente a terra. O fogo é sua fumaça, a noite sua chama, a lua suas brasas e as estrelas suas faíscas. Neste fogo os deuses oferecem a chuva como oblação, e dessa oblação surge o alimento.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.12
पुरुषो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य व्यात्तमेव समित् ।
प्राणो धूमः ।
वागर्चिः ।
चक्षुरङ्गाराः ।
श्रोत्रं विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा अन्नं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै रेतः संभवति ॥ ६.२.१२ ॥
Ó Gautama, o homem é de fato o fogo. Sua boca aberta é sua lenha. O alento é sua fumaça, a fala sua chama, o olho suas brasas e o ouvido suas faíscas. Neste fogo os deuses oferecem o alimento como oblação, e dessa oblação surge o sêmen (retas).
Bṛhadāraṇyaka 6.2.13
योषा वा अग्निर्गौतम ।
तस्या उपस्थ एव समित् ।
लोमानि धूमः ।
योनिरर्चिः ।
यदन्तः करोति तेऽङ्गाराः ।
अभिनन्दा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा रेतो जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषः संभवति ।
स जीवति यावज्जीवति ।
अथ यदा म्रियते ॥ ६.२.१३ ॥
Ó Gautama, a mulher é de fato o fogo. Seu colo é sua lenha. Os pelos do corpo são sua fumaça, o útero sua chama, o que nele se faz suas brasas, e o prazer da união suas faíscas. Neste fogo os deuses oferecem o sêmen (retas) como oblação, e dessa oblação surge uma pessoa (puruṣa). Ele vive enquanto vive. Então, quando morre
Bṛhadāraṇyaka 6.2.14
अथैनमग्नये हरन्ति ।
तस्याग्निरेवाग्निर्भवति ।
समित्समित् ।
धूमो धूमः ।
अर्चिरर्चिः ।
अङ्गारा अङ्गाराः ।
विष्फुलिङ्गा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः पुरुषं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषो भास्वरवर्णः संभवति ॥ ६.२.१४ ॥
Depois o levam ao fogo. Seu fogo torna-se verdadeiramente fogo, sua lenha torna-se lenha, sua fumaça torna-se fumaça, sua chama torna-se chama, suas brasas tornam-se brasas, suas faíscas tornam-se faíscas. Nesse fogo os deuses oferecem o homem como oblação, e dessa oblação surge um homem de cor resplandecente.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.15
ते य एवमेतद्विदुर्ये चामी अरण्ये श्रद्धां सत्यमुपासते तेऽर्चिरभिसंभवन्ति ।
अर्चिषोऽहः ।
अह्न आपूर्यमाणपक्षम् ।
आपूर्यमाणपक्षाद्यान् षण्मासानुदङ्ङादित्य एति ।
मासेभ्यो देवलोकम् ।
देवलोकादादित्यम् ।
आदित्याद्वैद्युतम् ।
तान् वैद्युतान् पुरुषो मानस एत्य ब्रह्मलोकान् गमयति ।
ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति ।
तेषां न पुनरावृत्तिः ॥ ६.२.१५ ॥
Aqueles que assim conhecem isto, e que na floresta veneram a fé e a verdade, vão à chama; da chama ao dia; do dia à quinzena crescente; da quinzena crescente aos seis meses em que o sol vai para o norte; desses meses ao mundo dos deuses; do mundo dos deuses ao sol; do sol ao relâmpago. Um ser nascido da mente, ao chegar entre os relâmpagos, os conduz aos mundos de Brahman. Habitam esses mundos de Brahman por eras imensamente longas, e para eles não há retorno.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.16
अथ ये यज्ञेन दानेन तपसा लोकाञ्जयन्ति ते धूममभिसंभवन्ति ।
धूमाद्रात्रिम् ।
रात्रेरपक्षीयमाणपक्षम् ।
अपक्षीयमाणपक्षाद्यान् षण्मासान् दक्षिणादित्य एति ।
मासेभ्यः पितृलोकम् ।
पितृलोकाच्चन्द्रम् ।
ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
तांस्तत्र देवा यथा सोमं राजानमाप्यायस्वापक्षीयस्वेत्येवमेनांस्तत्र भक्षयन्ति ।
तेषां यदा तत्पर्यवैत्यथेममेवाकाशमभिनिष्पद्यन्ते ।
आकाशाद्वायुम् ।
वायोर्वृष्टिम् ।
वृष्टेः पृथिवीम् ।
ते पृथिवीं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
ते पुनः पुरुषाग्नौ हूयन्ते ततो योषाग्नौ जायन्ते ।
लोकान् प्रत्युथायिनस्त एवमेवानुपरिवर्तन्ते ।
अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस्ते कीटाः पतङ्गा यदिदं दन्दशूकम् ॥ ६.२.१६ ॥
Mas os que conquistam mundos pelo sacrifício, pela doação e pela austeridade vão à fumaça; da fumaça à noite; da noite à quinzena minguante; da quinzena minguante aos seis meses em que o sol vai para o sul; desses meses ao mundo dos antepassados; do mundo dos antepassados à lua. Ao alcançar a lua, tornam-se alimento. Ali os deuses os consomem, dizendo: «Ó rei Soma, cresce, não mingues!». Quando isso termina, surgem deste mesmo espaço: do espaço ao vento, do vento à chuva, da chuva à terra. Ao alcançar a terra, tornam-se alimento de novo, são oferecidos no fogo de um homem e depois nascem no fogo de uma mulher. Retornando aos mundos, assim giram repetidamente. Mas os que não conhecem estes dois caminhos tornam-se vermes, mariposas e todos os seres que mordem.