உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.2.1
द्वितीयं ब्राह्मण् (पञ्चाग्निविद्याब्राह्मणं वा श्वेतकेतुब्राह्मणम्)
श्वेतकेतुर्वा आरुणेयः पन्चालानां परिषदमाजगाम ।
स आजगाम जैवलिं प्रवाहणं परिचारयमाणम् ।
तमुदीक्ष्याभ्युवाद कुमारा३ इति ।
स भो३ इति प्रतिशुश्राव ।
अनुशिष्टो न्वसि पित्रेति ।
ओमिति होवाच ॥ ६.२.१ ॥
இரண்டாவது பிராமணம் (பஞ்சாக்னி வித்யா பிராமணம் அல்லது சுவேதகேது பிராமணம்). ஆருணியின் மகன் சுவேதகேது பாஞ்சாலர்களின் சபைக்கு வந்தான். பணிவிடை செய்துகொண்டிருந்த ஜைவலி பிரவாஹணனைக் கண்டு, "குமாரா!" என்றழைத்தான். அவன் "ஐயா!" என்று பதிலளித்தான். "தந்தை உனக்கு உபதேசித்தாரா?" "ஆம்" என்றான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.2
वेत्थ यथेमाः प्रजाः प्रयत्यो विप्रतिपद्यन्ता३ इति ।
नेति होवाच ।
वेत्थो यथेमं लोकं पुनरापद्यन्ता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यथासौ लोक एवं बहुभिः पुनः पुनः प्रयद्भिर्न संपूर्यता३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो यतिथ्यामाहुत्यां हुतायामापः पुरुषवाचो भूत्वा समुत्थाय वदन्ती३ इति ।
नेति हैवोवाच ।
वेत्थो देवयानस्य वा पथः प्रतिपदं पितृयाणस्य वा ।
यत्कृत्वा देवयानं वा पन्थानं प्रतिपद्यन्ते पितृयाणं वा ।
अपि हि न ऋषेर्वचः श्रुतं
द्वे सृती अशृणवं पितॄणामहं देवानामुत मर्त्यानाम् ।
ताभ्यामिदं विश्वमेजत्समेति यदन्तरा पितरं मातरं चेति ।
नाहमत एकं चन वेदेति होवाच ॥ ६.२.२ ॥
பிரவாஹண ஜைவலி கூறினார்: இந்த உயிரினங்கள் வெவ்வேறு வழிகளில் செல்வதை நீ அறிவாயா? கௌதமர்: இல்லை. இந்த உலகத்திற்கு அவை எவ்வாறு மீண்டும் வருகின்றன என்பதை அறிவாயா? இல்லை. அந்த உலகம் பலரின் தொடர்ச்சியான செல்லுதலால் எவ்வாறு நிரம்பாமல் இருக்கிறது என்பதை அறிவாயா? இல்லை. ஐந்தாவது ஆகுதி செலுத்தப்படும்போது நீர் மனித வாக்காக மாறி எழுந்து பேசுவதை அறிவாயா? இல்லை. தேவயானம், பிதிருயானம் ஆகிய வழிகளின் தொடக்கத்தையும், எந்தச் செயலால் அவற்றில் செல்கிறார்கள் என்பதையும் அறிவாயா? ரிஷியின் வாக்கை நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'பிதிரர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இரு வழிகளை நான் கேட்டேன்; தந்தைக்கும் தாய்க்கும் இடையில் நகரும் இவ்வுலகம் அவற்றால் கூடுகிறது.' அவற்றில் ஒன்றையும் நான் அறியேன் என்றார்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.3
अथैनं वसत्योपमन्त्रयां चक्रे ।
अनादृत्य वसतिं कुमारः प्रदुद्राव ।
स आजगाम पितरम् ।
तं होवाच इति वाव किल नो भवान् पुरानुशिष्टानवोच इति ।
कथं सुमेध इति ।
पञ्च मा प्रश्नान् राजन्यबन्धुरप्राक्षीत् ।
ततो नैकं चन वेदेति ।
कतमे त इति ।
इम इति ह प्रतीकान्युदाजहार ॥ ६.२.३ ॥
பின்னர் அவனை இருப்பிடத்தில் அமர அழைத்தார். இளைஞன் இருப்பிடத்தை மதிக்காமல் ஓடிவிட்டான். அவன் தந்தையிடம் வந்தான். அவனிடம் கூறினார்: 'நீர் முன்பு எங்களுக்கு உபதேசித்தவற்றை...' எப்படி, ஓ சுமேதா? ஒரு அரச குலத்தவர் என்னிடம் ஐந்து கேள்விகள் கேட்டார்; அவற்றில் ஒன்றையும் நான் அறியேன். அவை எவை? என்று அவர் கூறி தொடக்கச் சொற்களை உச்சரித்தார்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.4
स होवाच तथा नस्त्वं तत जानीथा यथा यदहं किंच वेद सर्वमहं तत्तुभमवोचम् ।
प्रेहि तु तत्र ।
प्रतीत्य ब्रह्मचर्यं वत्स्याव इति ।
भवानेव गच्छत्विति ।
स आजगाम गौतमो यत्र प्रवाहणस्य जैवलेरास ।
तस्मा आसनमाहृत्योदकमाहारयां चकार ।
अथ हास्मा अर्घ्यं चकार ।
तं होवाच वरं भगवते गौतमाय दद्म इति ॥ ६.२.४ ॥
அவர் கூறினார்: 'இவ்வாறு எங்களை நீ அறிந்துகொள்; நான் அறிந்த அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன். வா, அங்கே பிரம்மசரியத்துடன் வாழ்வோம். நீயே போ.' கௌதமர் பிரவாஹண ஜைவலி இருந்த இடத்திற்கு வந்தார். அவருக்கு இருக்கை கொண்டுவந்து நீர் கொண்டுவரச் செய்தார். பின்னர் அர்க்கியம் அளித்து வரவேற்றார். அவரிடம் கூறினார்: 'பகவான் கௌதமருக்கு ஒரு வரம் அளிக்கிறோம்.'
Bṛhadāraṇyaka 6.2.5
स होवाच प्रतिज्ञतो म एष वरः ।
यां तु कुमारस्यान्ते वाचमभाषथास्तां मे ब्रूहीति ॥ ६.२.५ ॥
அவர் கூறினார்: 'நீ எனக்கு வாக்களித்தாய்; இதுவே அந்த வரம். இளைஞன் முன்னிலையில் நீ பேசிய அந்த வாக்கை எனக்குச் சொல்.'
Bṛhadāraṇyaka 6.2.6
स होवाच दैवेषु वै गौतम तद्वरेषु ।
मानुषाणां ब्रूहीति ॥ ६.२.६ ॥
அவர் கூறினார்: கௌதமரே, தெய்வங்களிடையே நீங்கள் வரம் கேளுங்கள்; மனிதர்களிடையே சொல்லுங்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.7
स होवाच विज्ञायते हास्तिहिरण्यस्यापात्तं गोअश्वानां दासीनां प्रवाराणां परिधानस्य ।
मा नो भवान् बहोरनन्तस्यापर्यन्तस्याभ्यवदान्यो भूदिति ।
स वै गौतम तीर्थेनेच्छसा इति ।
उपैम्यहं भवन्तमिति ।
वाचा ह स्मैव पूर्व उपयन्ति ।
स होपायनकीर्त्योवास ॥ ६.२.७ ॥
அவர் கூறினார்: யானைகள், பொன், பசுக்கள், குதிரைகள், பணிப்பெண்கள், உயர்ந்த ஆடைகள் மற்றும் போர்வைகள் ஆகியவற்றின் குவிப்பு உங்களிடம் உள்ளது என அறியப்படுகிறது. முடிவற்ற, எல்லையற்ற செல்வத்தில் நீங்கள் எங்களிடம் வள்ளலாக இல்லாமல் போக வேண்டாம். கௌதமரே, நீங்கள் முறையான வழியில் விரும்புங்கள். (கௌதமர்:) நான் உங்களை அணுகுகிறேன். பழங்காலத்தவர் வாக்கினால் மட்டுமே அணுகினர். அவர் காணிக்கை என்ற முறையால் தங்கியிருந்தார்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.8
स होवाच तथा नस्त्वं गौतम मापराधास्तव च पितामहाः ।
यथेयं विद्येतः पूर्वं न कस्मिंश्चन ब्राह्मन उवास ।
तां त्वहं तुभ्यं वक्ष्यामि ।
को हि त्वैवं ब्रुवन्तमर्हति प्रत्याख्यातुमिति ॥ ६.२.८ ॥
அவர் கூறினார்: அவ்வாறே, கௌதமரே, நீங்கள் எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்யாதீர்கள்; உங்கள் முன்னோர்களும் அவ்வாறு செய்ததில்லை. இதற்கு முன் இந்த வித்தை எந்த பிராமணரிடமும் தங்கியிருக்கவில்லை. அதை நான் உங்களுக்குச் சொல்வேன். இவ்வாறு கேட்கும் உங்களை மறுக்கத் தகுந்தவர் யார்?
Bṛhadāraṇyaka 6.2.9
असौ वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्यादित्य एव समित् ।
रश्मयो धूमः ।
अहरर्चिः ।
दिशोऽङ्गाराः ।
अवान्तरदिशो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै सोमो राजा संभवति ॥ ६.२.९ ॥
கௌதமரே, அந்த உலகம் நிச்சயமாக ஒரு நெருப்பு. அதன் விறகு சூரியனே; அதன் புகை கதிர்கள்; அதன் சுடர் பகல்; அதன் கங்குகள் திசைகள்; அதன் பொறிகள் துணை திசைகள். இந்த நெருப்பில் தேவர்கள் சிரத்தையை ஹோமம் செய்கின்றனர்; அந்த ஆஹுதியிலிருந்து அரசன் சோமன் தோன்றுகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.10
पर्जन्यो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य संवत्सर एव समित् ।
अभ्राणि धूमः ।
विद्युदर्चिः ।
अशनिरङ्गाराः ।
ह्रादुनयो विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः सोमं राजानं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै वृष्टिः संभवति ॥ ६.२.१० ॥
கௌதமா, மேகமே அக்னி. வருடமே அதன் சமித். மேகங்கள் புகை, மின்னல் ஜுவாலை, இடி நெருப்புக்கரி, இடியோசை தீப்பொறிகள். இந்த அக்னியில் தேவர்கள் அரசனாகிய சோமனை ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கின்றனர்; அந்த ஆஹுதியிலிருந்து மழை உண்டாகிறது.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.11
अयं वै लोकोऽग्निर्गौतम ।
तस्य पृथिव्येव समित् ।
अग्निर्धूमः ।
रात्रिरर्चिः ।
चन्द्रमा अङ्गाराः ।
नक्षत्राणि विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वृष्टिं जुह्वति ।
तस्या आहुत्या अन्नं संभवति ॥ ६.२.११ ॥
கௌதமா, இந்த உலகமே அக்னி. பூமியே அதன் சமித். நெருப்பு புகை, இரவு ஜுவாலை, சந்திரன் நெருப்புக்கரி, நட்சத்திரங்கள் தீப்பொறிகள். இந்த அக்னியில் தேவர்கள் மழையை ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கின்றனர்; அந்த ஆஹுதியிலிருந்து உணவு உண்டாகிறது.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.12
पुरुषो वा अग्निर्गौतम ।
तस्य व्यात्तमेव समित् ।
प्राणो धूमः ।
वागर्चिः ।
चक्षुरङ्गाराः ।
श्रोत्रं विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा अन्नं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै रेतः संभवति ॥ ६.२.१२ ॥
கௌதமா, மனிதனே அக்னி. அவனுடைய திறந்த வாயே அதன் சமித். பிராணன் புகை, வாக் ஜுவாலை, கண் நெருப்புக்கரி, செவி தீப்பொறிகள். இந்த அக்னியில் தேவர்கள் அன்னத்தை ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கின்றனர்; அந்த ஆஹுதியிலிருந்து ரேதஸ் உண்டாகிறது.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.13
योषा वा अग्निर्गौतम ।
तस्या उपस्थ एव समित् ।
लोमानि धूमः ।
योनिरर्चिः ।
यदन्तः करोति तेऽङ्गाराः ।
अभिनन्दा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा रेतो जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषः संभवति ।
स जीवति यावज्जीवति ।
अथ यदा म्रियते ॥ ६.२.१३ ॥
கௌதமா, பெண்ணே அக்னி. அவளுடைய மடியே அதன் சமித். மயிர்கள் புகை, யோனி ஜுவாலை. உள்ளே செய்யப்படுபவை நெருப்புக்கரி; அபிநந்தா (இன்பம்) தீப்பொறிகள். இந்த அக்னியில் தேவர்கள் ரேதஸை ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கின்றனர்; அந்த ஆஹுதியிலிருந்து புருஷன் உண்டாகிறான். அவன் உயிர்வாழும் வரை வாழ்கிறான். பின்னர் அவன் இறக்கும்போது
Bṛhadāraṇyaka 6.2.14
अथैनमग्नये हरन्ति ।
तस्याग्निरेवाग्निर्भवति ।
समित्समित् ।
धूमो धूमः ।
अर्चिरर्चिः ।
अङ्गारा अङ्गाराः ।
विष्फुलिङ्गा विष्फुलिङ्गाः ।
तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः पुरुषं जुह्वति ।
तस्या आहुत्यै पुरुषो भास्वरवर्णः संभवति ॥ ६.२.१४ ॥
பின்னர் இவனை நெருப்பிடம் கொண்டு செல்கிறார்கள். அவனுடைய நெருப்பு உண்மையாகவே நெருப்பாகிறது; விறகு விறகாகிறது, புகை புகையாகிறது, சுடர் சுடராகிறது, கங்குகள் கங்குகளாகின்றன, தீப்பொறிகள் தீப்பொறிகளாகின்றன. அந்த நெருப்பில் தேவர்கள் அந்தப் புருஷனை ஆகுதியாக அர்ப்பிக்கிறார்கள்; அந்த ஆகுதியிலிருந்து ஒளிரும் நிறமுடைய புருஷன் தோன்றுகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.15
ते य एवमेतद्विदुर्ये चामी अरण्ये श्रद्धां सत्यमुपासते तेऽर्चिरभिसंभवन्ति ।
अर्चिषोऽहः ।
अह्न आपूर्यमाणपक्षम् ।
आपूर्यमाणपक्षाद्यान् षण्मासानुदङ्ङादित्य एति ।
मासेभ्यो देवलोकम् ।
देवलोकादादित्यम् ।
आदित्याद्वैद्युतम् ।
तान् वैद्युतान् पुरुषो मानस एत्य ब्रह्मलोकान् गमयति ।
ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति ।
तेषां न पुनरावृत्तिः ॥ ६.२.१५ ॥
இவ்வாறு இதை அறிந்தவர்களும், காட்டில் சிரத்தையும் சத்தியமும் உபாசிப்பவர்களும் அர்ச்சிஸை (ஒளிச்சுடரை) அடைகிறார்கள். அர்ச்சிஸிலிருந்து பகல், பகலிலிருந்து வளர்பிறைப் பக்கம், வளர்பிறைப் பக்கத்திலிருந்து சூரியன் வடக்கு நோக்கிச் செல்லும் ஆறு மாதங்கள்; மாதங்களிலிருந்து தேவலோகம், தேவலோகத்திலிருந்து ஆதித்தியன், ஆதித்தியனிலிருந்து மின்னல். மின்னலை அடைந்ததும் ஒரு மனோமய புருஷன் அவர்களை பிரம்மலோகங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். அந்த பிரம்மலோகங்களில் அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு மீண்டும் திரும்புதல் இல்லை.
Bṛhadāraṇyaka 6.2.16
अथ ये यज्ञेन दानेन तपसा लोकाञ्जयन्ति ते धूममभिसंभवन्ति ।
धूमाद्रात्रिम् ।
रात्रेरपक्षीयमाणपक्षम् ।
अपक्षीयमाणपक्षाद्यान् षण्मासान् दक्षिणादित्य एति ।
मासेभ्यः पितृलोकम् ।
पितृलोकाच्चन्द्रम् ।
ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
तांस्तत्र देवा यथा सोमं राजानमाप्यायस्वापक्षीयस्वेत्येवमेनांस्तत्र भक्षयन्ति ।
तेषां यदा तत्पर्यवैत्यथेममेवाकाशमभिनिष्पद्यन्ते ।
आकाशाद्वायुम् ।
वायोर्वृष्टिम् ।
वृष्टेः पृथिवीम् ।
ते पृथिवीं प्राप्यान्नं भवन्ति ।
ते पुनः पुरुषाग्नौ हूयन्ते ततो योषाग्नौ जायन्ते ।
लोकान् प्रत्युथायिनस्त एवमेवानुपरिवर्तन्ते ।
अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस्ते कीटाः पतङ्गा यदिदं दन्दशूकम् ॥ ६.२.१६ ॥
யாகம், தானம், தவத்தால் உலகங்களை வெல்பவர்கள் தூமத்தை அடைகிறார்கள். தூமத்திலிருந்து இரவு, இரவிலிருந்து தேய்பிறைப் பக்கம், தேய்பிறைப் பக்கத்திலிருந்து சூரியன் தெற்கு நோக்கிச் செல்லும் ஆறு மாதங்கள்; மாதங்களிலிருந்து பித்ருலோகம், பித்ருலோகத்திலிருந்து சந்திரன். சந்திரனை அடைந்து அவர்கள் உணவாகிறார்கள். அங்கே தேவர்கள் 'அரசன் சோமனே, வளர்ந்திடு, குறையாதே' என்று சொல்லி அவர்களை அவ்வாறே உண்கின்றனர். அது தீரும்போது அவர்கள் இந்த ஆகாயத்தில் பிறக்கிறார்கள்; ஆகாயத்திலிருந்து காற்று, காற்றிலிருந்து மழை, மழையிலிருந்து பூமி. பூமியை அடைந்து அவர்கள் மீண்டும் உணவாகிறார்கள்; பின்னர் புருஷ அக்னியில் ஆகுதியாகிறார்கள், பின் ஸ்திரீ அக்னியில் பிறக்கிறார்கள். இவ்வாறு உலகங்களை நோக்கி மீண்டும் எழுந்து அவர்கள் சுழல்கிறார்கள். ஆனால் இந்த இரண்டு வழிகளை அறியாதவர்கள் புழுக்களாகவும், பூச்சிகளாகவும், கடிக்கும் உயிரினங்களாகவும் ஆகிறார்கள்.