Upaniṣaden · Īśa
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Īśa 1
ॐ ईशा वास्यमिदँ सर्वं यत्किञ्च जगत्यां जगत् ।
तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्यस्विद्धनम् ॥ १ ॥
Oṃ. Dies alles, was sich in dieser bewegten Welt regt, ist vom Herrn (īśā) zu umhüllen. Genieße es durch Entsagung; begehre nicht den Reichtum eines anderen.
Īśa 2
कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेच्छतँ समाः ।
एवं त्वयि नान्यथेतोऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥ २ ॥
Indem man hier in dieser Welt Handlungen vollbringt, soll man wünschen, hundert Jahre zu leben. Für dich gibt es keinen anderen Weg als diesen; so haftet die Handlung nicht am Menschen.
Īśa 3
असुर्या नाम ते लोका अन्धेन तमसाऽऽवृताः ।
ताँस्ते प्रेत्याभिगच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥ ३ ॥
Jene Welten, asuryā genannt, sind von blinder Finsternis umhüllt. Welche Menschen auch immer sich selbst töten, nach dem Scheiden gehen sie in eben jene Welten.
Īśa 4
अनेजदेकं मनसो जवीयो नैनद्देवा आप्नुवन्पूर्वमर्षत् ।
तद्धावतोऽन्यानत्येति तिष्ठत्तस्मिन्नपो मातरिश्वा दधाति ॥ ४ ॥
Es ist eines, unbewegt, schneller als der Geist. Die Götter konnten es nicht erreichen, denn es war ihnen vorausgeeilt. Obwohl es still steht, überholt es die Laufenden; in ihm trägt der Wind (mātariśvan) die Wasser.
Īśa 5
तदेजति तन्नैजति तद्दूरे तद्वन्तिके ।
तदन्तरस्य सर्वस्य तदु सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ५ ॥
Er bewegt sich, und er bewegt sich nicht. Er ist fern, und er ist auch nah. Er ist innerhalb von allem hier, und er ist auch außerhalb von allem hier.
Īśa 6
यस्तु सर्वाणि भूतान्यात्मन्येवानुपश्यति ।
सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न विजुगुप्सते ॥ ६ ॥
Wer alle Wesen allein im ātman sieht und den ātman in allen Wesen sieht, der schreckt danach vor niemandem zurück.
Īśa 7
यस्मिन्सर्वाणि भूतान्यात्मैवाभूद्विजानतः ।
तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः ॥ ७ ॥
Für den Wissenden sind alle Wesen allein der ātman geworden; für den, der diese Einheit sieht, welche Verblendung, welcher Kummer gäbe es da?
Īśa 8
स पर्यगाच्छुक्रमकायमव्रण-मस्नाविरँ शुद्धमपापविद्धम् ।
कविर्मनीषी परिभूः स्वयम्भू-र्याथातथ्यतोऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥ ८ ॥
Er umfasst alles: strahlend, körperlos, unverletzlich, sehnenlos, rein, vom Bösen unberührt. Der Seher, der Denker, der Allüberragende, der Selbstseiende, hat die Dinge für ewige Jahre recht geordnet.
Īśa 9
अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽविद्यामुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायाँ रताः ॥ ९ ॥
Wer avidyā (Unwissenheit) verehrt, geht in blinde Finsternis ein; wer sich nur an vidyā (Wissen) erfreut, geht gleichsam in eine noch größere Finsternis.
Īśa 10
अन्यदेवाहुर्विद्ययाऽन्यदाहुरविद्यया ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥ १० ॥
Man sagt, die Frucht der vidyā sei eine andere, und die Frucht der avidyā sei eine andere; so haben wir es von den Weisen gehört, die es uns klargelegt haben.
Īśa 11
विद्यां चाविद्यां च यस्तद्वेदोभयँ सह ।
अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययाऽमृतमश्नुते ॥ ११ ॥
Wer vidyā und avidyā zusammen erkennt, überschreitet durch avidyā den Tod und erlangt durch vidyā die Unsterblichkeit.
Īśa 12
अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽसम्भूतिमुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ सम्भूत्याँ रताः ॥ १२ ॥
Wer asambhūti (das Nicht-Werden, das Unmanifeste) verehrt, geht in blinde Finsternis ein; wer sich nur an sambhūti (dem Werden, dem Manifesten) erfreut, geht gleichsam in eine noch größere Finsternis.
Īśa 13
अन्यदेवाहुः सम्भवादन्यदाहुरसम्भवात् ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥ १३ ॥
Manche sagen, aus dem Werden entstehe das eine, andere sagen, aus dem Nicht-Werden entstehe das andere. So haben wir es von den Weisen gehört, die es uns klar dargelegt haben.
Īśa 14
सम्भूतिं च विनाशं च यस्तद्वेदोभयँ सह ।
विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा सम्भूत्याऽमृतमश्नुते ॥ १४ ॥
Wer Werden (sambhūti) und Vergehen (vināśa) zugleich erkennt, überschreitet durch das Vergehen den Tod und erlangt durch das Werden die Unsterblichkeit (amṛta).
Īśa 15
हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥ १५ ॥
Das Antlitz der Wahrheit (satya) ist durch ein goldenes Gefäß verdeckt. O Pūṣan, enthülle es, damit ich, dessen Dharma die Wahrheit ist, es schauen kann.
Īśa 16
पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह तेजः ।
यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि ॥ १६ ॥
O Pūṣan, einziger Seher, o Yama, o Sonne, Sohn des Prajāpati, breite deine Strahlen aus und sammle deinen Glanz. Deine glückverheißendste Gestalt, die sehe ich. Jener Purusha dort drüben, der bin ich.
Īśa 17
वायुरनिलममृतमथेदं भस्मांतँ शरीरम् ।
ॐ क्रतो स्मर कृतँ स्मर क्रतो स्मर कृतँ स्मर ॥ १७ ॥
Der Atem gehe ein in den Wind, die unsterbliche Luft, und dieser Leib ende in Asche. Oṃ. O Wille, gedenke; gedenke des Getanen. O Wille, gedenke; gedenke des Getanen.
Īśa 18
अग्ने नय सुपथा राये अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम ॥ १८ ॥
O Agni, führe uns auf dem guten Pfad zum Reichtum. O Gott, du kennst alle Wege. Wende von uns die krumme Sünde ab. Dir bringen wir die reichsten Worte der Verehrung dar.