ഉപനിഷത്തുകൾ · Īśa
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Īśa 1
ॐ ईशा वास्यमिदँ सर्वं यत्किञ्च जगत्यां जगत् ।
तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्यस्विद्धनम् ॥ १ ॥
ഓം. ഈ ലോകത്തിൽ ചലിക്കുന്നതെല്ലാം ഈശ്വരനാൽ ആവൃതമാണ്. ആ ത്യാഗഭാവത്തോടെ ഭോഗിക്കുക; ആരുടെയും ധനത്തെ മോഹിക്കരുത്.
Īśa 2
कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेच्छतँ समाः ।
एवं त्वयि नान्यथेतोऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥ २ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടുതന്നെ നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കണം. നിനക്ക് ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയില്ല; ഇങ്ങനെ കർമ്മം മനുഷ്യനിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.
Īśa 3
असुर्या नाम ते लोका अन्धेन तमसाऽऽवृताः ।
ताँस्ते प्रेत्याभिगच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥ ३ ॥
അസുര്യം എന്നു പേരുള്ള ആ ലോകങ്ങൾ ഘോരമായ അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവയാണ്. ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ മരണശേഷം ആ ലോകങ്ങളെത്തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Īśa 4
अनेजदेकं मनसो जवीयो नैनद्देवा आप्नुवन्पूर्वमर्षत् ।
तद्धावतोऽन्यानत्येति तिष्ठत्तस्मिन्नपो मातरिश्वा दधाति ॥ ४ ॥
അവൻ ഏകനാണ്; ചലിക്കാത്തവനെങ്കിലും മനസ്സിനെക്കാൾ വേഗമുള്ളവനാണ്. ദേവന്മാർക്ക് അവനെ പ്രാപിക്കാനായില്ല, കാരണം അവൻ അവർക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയിരുന്നു. നിശ്ചലനായി നിൽക്കുമ്പോഴും ഓടുന്നവരെ അവൻ മറികടക്കുന്നു; അവനിൽ മാതരിശ്വാവ് ജലത്തെ ധരിക്കുന്നു.
Īśa 5
तदेजति तन्नैजति तद्दूरे तद्वन्तिके ।
तदन्तरस्य सर्वस्य तदु सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ५ ॥
അത് ചലിക്കുന്നു; അത് ചലിക്കുന്നില്ല. അത് ദൂരെയാണ്; അത് അടുത്തുമാണ്. അത് ഇവയെല്ലാത്തിന്റെയും ഉള്ളിലാണ്; അത് ഇവയെല്ലാത്തിന്റെയും പുറത്തുമാണ്.
Īśa 6
यस्तु सर्वाणि भूतान्यात्मन्येवानुपश्यति ।
सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न विजुगुप्सते ॥ ६ ॥
സകല ജീവികളെയും ആത്മാവിൽത്തന്നെ കാണുന്നവൻ, സകല ജീവികളിലും ആത്മാവിനെ കാണുന്നവൻ — അവൻ പിന്നീട് ആരെയും വെറുക്കുന്നില്ല.
Īśa 7
यस्मिन्सर्वाणि भूतान्यात्मैवाभूद्विजानतः ।
तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः ॥ ७ ॥
സകല ജീവികളും ആത്മാവായിത്തീർന്ന അറിവുള്ളവന് — ആ ഏകത്വം കാണുന്നവന് — അവിടെ മോഹമെന്ത്? ശോകമെന്ത്?
Īśa 8
स पर्यगाच्छुक्रमकायमव्रण-मस्नाविरँ शुद्धमपापविद्धम् ।
कविर्मनीषी परिभूः स्वयम्भू-र्याथातथ्यतोऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥ ८ ॥
അവൻ സർവ്വവ്യാപിയാണ് — ശുദ്ധൻ, തേജസ്വി, ശരീരമില്ലാത്തവൻ, മുറിവില്ലാത്തവൻ, ഞരമ്പില്ലാത്തവൻ, നിർമ്മലൻ, പാപം തൊടാത്തവൻ. അവൻ കവി, മനീഷി, സർവോന്നതൻ, സ്വയംഭു; ശാശ്വതമായ കാലങ്ങളായി അവൻ വസ്തുക്കളെ യഥാർത്ഥമായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
Īśa 9
अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽविद्यामुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायाँ रताः ॥ ९ ॥
അവിദ്യയെ ഉപാസിക്കുന്നവർ അന്ധമായ ഇരുട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; വിദ്യയിൽ രമിക്കുന്നവരാകട്ടെ അതിലും ഏറെ ഇരുട്ടിലേക്കു പോകുന്നു.
Īśa 10
अन्यदेवाहुर्विद्ययाऽन्यदाहुरविद्यया ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥ १० ॥
വിദ്യയാൽ മറ്റൊന്നു ലഭിക്കുമെന്നും അവിദ്യയാൽ മറ്റൊന്നു ലഭിക്കുമെന്നും പറയപ്പെടുന്നു; ഇത് ഞങ്ങൾക്കു വ്യക്തമാക്കിത്തന്ന ധീരന്മാരിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
Īśa 11
विद्यां चाविद्यां च यस्तद्वेदोभयँ सह ।
अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययाऽमृतमश्नुते ॥ ११ ॥
വിദ്യയും അവിദ്യയും ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ച് അറിയുന്നവൻ, അവിദ്യയാൽ മൃത്യുവിനെ കടന്ന്, വിദ്യയാൽ അമൃതത്വം നേടുന്നു.
Īśa 12
अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽसम्भूतिमुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ सम्भूत्याँ रताः ॥ १२ ॥
അസംഭൂതിയെ ഉപാസിക്കുന്നവർ അന്ധമായ ഇരുട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; സംഭൂതിയിൽ രമിക്കുന്നവരാകട്ടെ അതിലും ഏറെ ഇരുട്ടിലേക്കു പോകുന്നു.
Īśa 13
अन्यदेवाहुः सम्भवादन्यदाहुरसम्भवात् ।
इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥ १३ ॥
സംഭവത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്ന് ലഭിക്കുമെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു; അസംഭവത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്ന് ലഭിക്കുമെന്ന് മറ്റു ചിലരും പറയുന്നു. നമുക്ക് വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചുതന്ന ധീരന്മാരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
Īśa 14
सम्भूतिं च विनाशं च यस्तद्वेदोभयँ सह ।
विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा सम्भूत्याऽमृतमश्नुते ॥ १४ ॥
സംഭൂതിയെയും വിനാശത്തെയും ഇവ രണ്ടിനെയും ഒരുമിച്ച് അറിയുന്നവൻ, വിനാശത്താൽ മൃത്യുവിനെ കടന്ന്, സംഭൂതിയാൽ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
Īśa 15
हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥ १५ ॥
സ്വർണ്ണപാത്രത്താൽ സത്യത്തിന്റെ മുഖം മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ പൂഷൻ, സത്യധർമ്മിയായ ഞാൻ കാണുന്നതിനായി നീ അത് അനാവരണം ചെയ്യുക.
Īśa 16
पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह तेजः ।
यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि ॥ १६ ॥
ഹേ പൂഷൻ, ഏകർഷേ, ഹേ യമ, ഹേ സൂര്യ, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രാ! നിന്റെ രശ്മികളെ വിരിക്കുക, തേജസ്സിനെ സംഹരിക്കുക. നിന്റെ അത്യന്തം മംഗളകരമായ രൂപം ഞാൻ കാണുന്നു. അവിടെ അകലെയുള്ള ആ പുരുഷൻ ഞാൻ തന്നെയാകുന്നു.
Īśa 17
वायुरनिलममृतमथेदं भस्मांतँ शरीरम् ।
ॐ क्रतो स्मर कृतँ स्मर क्रतो स्मर कृतँ स्मर ॥ १७ ॥
പ്രാണൻ വായുവിൽ ലയിക്കട്ടെ; അമൃതമായ അത്; ഈ ശരീരം ഒടുവിൽ ഭസ്മമാകട്ടെ. ഓം. ഓ സങ്കൽപമേ, സ്മരിക്കുക; ചെയ്ത കർമ്മത്തെ സ്മരിക്കുക. ഓ സങ്കൽപമേ, സ്മരിക്കുക; ചെയ്ത കർമ്മത്തെ സ്മരിക്കുക.
Īśa 18
अग्ने नय सुपथा राये अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम ॥ १८ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ നല്ല വഴിയിലൂടെ സമ്പത്തിലേക്ക് നയിക്കൂ. ഹേ ദേവാ, നീ എല്ലാ വഴികളും അറിയുന്നു. ഞങ്ങളിൽനിന്ന് വക്രമായ പാപത്തെ അകറ്റൂ. നിനക്ക് ഏറെ നമസ്കാര വചനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു.