ಯಜುರ್ವೇದ · ಅಧ್ಯಾಯ 30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
30.1
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतुपूः केतं नः पुनातु वाचस्पतिर् वाजं नः स्वदतु ॥ ३०.१ ॥
ಓ ದೇವ ಸವಿತೃ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುಂದೂಡು; ಯಜ್ಞಪತಿಯನ್ನು ಭಗನಿಗಾಗಿ ಮುಂದೂಡು. ದಿವ್ಯ ಗಂಧರ್ವನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವವನು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ; ವಾಚಸ್ಪತಿ ನಮ್ಮ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಿಹಿಗೊಳಿಸಲಿ.
30.2
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३०.२ ॥
ಸವಿತೃ ದೇವನ ಆ ವರೇಣ್ಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಲಿ.
30.3
विश्वानि देव सवितर् दुरितानि परा सुव ।
यद् भद्रं तन् न ऽ आ सुव ॥ ३०.३ ॥
ಓ ದೇವ ಸವಿತೃ, ಎಲ್ಲಾ ದುರಿತಗಳನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸು; ಯಾವುದು ಮಂಗಳಕರವೋ ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ತಂದುಕೊಡು.
30.4
विभक्तारꣳ हवामहे वसोश् चित्रस्य राधसः ।
सवितारं नृचक्षसम् ॥ ३०.४ ॥
ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ದಾನವನ್ನು ಹಂಚುವವನೂ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವವನೂ ಆದ ಸವಿತೃವನ್ನು ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
30.5
ब्रह्मणे ब्राह्मणं क्षत्राय राजन्यं मरुद्भ्यो वैश्यं तपसे शूद्रं तमसे तस्करं नारकाय वीरहणं पाप्मने क्लीबम् आक्रयाया ऽ अयोगुं कामाय पुꣳश्चलूम् अतिक्रुष्टाय मागधम् ॥ ३०.५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ; ಕ್ಷತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಜನ್ಯ; ಮರುತ್ತುಗಳಿಗೆ ವೈಶ್ಯ; ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಶೂದ್ರ; ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಕಳ್ಳ; ನರಕಕ್ಕೆ ವೀರಹನ; ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕ್ಲೀಬ; ಆಕ್ರಯೆಗೆ ಅಯೋಗು; ಕಾಮಕ್ಕೆ ಪುಂಶ್ಚಲಿ; ಅತಿಕ್ರುಷ್ಟನಿಗೆ ಮಾಗಧ.
30.6
नृत्ताय सूतं गीताय शैलूषं धर्माय सभाचरं नरिष्ठायै भीमलं नर्माय रेभꣳ हसाय कारिम् आनन्दाय स्त्रीषखं प्रमदे कुमारीपुत्रं मेधायै रथकारं धैर्याय तक्षाणम् ॥ ३०.६ ॥
ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೂತನನ್ನು, ಗೀತಕ್ಕೆ ಶೈಲೂಷನನ್ನು, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಭಾಚರನನ್ನು, ನರಿಷ್ಠೆಗೆ ಭೀಮಲನನ್ನು, ಆಟಕ್ಕೆ ರೇಭನನ್ನು, ನಗುವಿಗೆ ಕಾರಿಯನ್ನು, ಆನಂದಕ್ಕೆ ಸ್ತ್ರೀಷಖನನ್ನು, ಪ್ರಮೋದಕ್ಕೆ ಕುಮಾರೀಪುತ್ರನನ್ನು, ಮೇಧೆಗೆ ರಥಕಾರನನ್ನು, ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಷನನ್ನು.
30.7
तपसे कौलालं मायायै कर्मारꣳ रूपाय मणिकारꣳ शुभे वपꣳ शरव्याया ऽ इषुकारꣳ हेत्यै धनुष्कारं कर्मणे ज्याकारं दिष्टाय रज्जुसर्जं मृत्यवे मृगयुम् अन्तकाय श्वनिनम् ॥ ३०.७ ॥
ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಂಬಾರನನ್ನು, ಮಾಯೆಗೆ ಕಮ್ಮಾರನನ್ನು, ರೂಪಕ್ಕೆ ಮಣಿಕಾರನನ್ನು, ಶುಭಕ್ಕೆ ಕ್ಷೌರಿಕನನ್ನು, ಶರವ್ಯೆಗೆ ಬಾಣಕಾರನನ್ನು, ಹೇತಿಗೆ ಧನುಷ್ಕಾರನನ್ನು, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಜ್ಯಾಕಾರನನ್ನು, ದಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹಗ್ಗ ಮಾಡುವವನನ್ನು, ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಬೇಟೆಗಾರನನ್ನು, ಅಂತಕನಿಗೆ ನಾಯಿಗಾರನನ್ನು.
30.8
नदीभ्यः पौञ्जिष्ठम् ऋक्षीकाभ्यो नैषादं पुरुषव्याघ्राय दुर्मदं गन्धर्वाप्सरोभ्यो व्रात्यं प्रयुग्भ्य ऽ उन्मत्तꣳ सर्पदेवजनेभ्यो ऽप्रतिपदमयेभ्यः कितवम् ईर्यताया ऽ अकितवं पिशाचेभ्यो बिदलकारीं यातुधानेभ्यः कण्टकीकारीम् ॥ ३०.८ ॥
ನದಿಗಳಿಗೆ ಪೌಂಜಿಷ್ಠನನ್ನು, ಋಕ್ಷೀಕೆಗಳಿಗೆ ನೈಷಾದನನ್ನು, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಿಗೆ ದುರ್ಮದನನ್ನು, ಗಂಧರ್ವಾಪ್ಸರಸರಿಗೆ ವ್ರಾತ್ಯನನ್ನು, ಪ್ರಯುಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಉನ್ಮತ್ತನನ್ನು, ಸರ್ಪ ದೇವ ಜನರಿಗೆ ಅಪ್ರತಿಪದನನ್ನು, ಅಯರಿಗೆ ಕಿತವನನ್ನು, ಈರ್ಯತೆಗೆ ಅಕಿತವನನ್ನು, ಪಿಶಾಚರಿಗೆ ಬಿದಲಕಾರಿಣಿಯನ್ನು, ಯಾತುಧಾನರಿಗೆ ಕಂಟಕೀಕಾರಿಣಿಯನ್ನು.
30.9
संधये जारं गेहायोपपतिम् आर्त्यै परिवित्तं निर्ऋत्यै परिविविदानम् अराद्ध्या ऽ एदिधिषुःपतिं निष्कृत्यै पेशस्कारीꣳ संज्ञानाय स्मरकारीं प्रकामोद्यायोपसदं वर्णायानुरुधं बलायोपदाम् ॥ ३०.९ ॥
ಸಂಧಿಗಾಗಿ ಜಾರನನ್ನು, ಗೃಹಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಪತಿಯನ್ನು, ಆರ್ತಿಗಾಗಿ ಪರಿವಿತ್ತನನ್ನು, ನಿರ್ಋತಿಗಾಗಿ ಪರಿವಿವಿದಾನನನ್ನು, ಅರಾಧ್ಯಿಗಾಗಿ ಏದಿಧಿಷುಪತಿಯನ್ನು, ನಿಷ್ಕೃತಿಗಾಗಿ ಪೇಶಸ್ಕಾರಿಯನ್ನು, ಸಂಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಮರಕಾರಿಯನ್ನು, ಪ್ರಕಾಮೋದ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಸದನನ್ನು, ವರ್ಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನುರುಧನನ್ನು, ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಉಪದಾಳನ್ನು.
30.10
उत्सादेभ्यः कुब्जं प्रमुदे वामनं द्वार्भ्यः स्रामꣳ स्वप्नायान्धम् अधर्माय बधिरं पवित्राय भिषजं प्रज्ञानाय नक्षत्रदर्शम् आशिक्षायै प्रश्निनम् उपशिक्षाया ऽ अभिप्रश्निनं मर्यादायै प्रश्नविवाकम् ॥ ३०.१० ॥
ಉತ್ಸಾದಗಳಿಗಾಗಿ ಕುಬ್ಜನನ್ನು, ಪ್ರಮೋದಕ್ಕಾಗಿ ವಾಮನನನ್ನು, ದ್ವಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ರಾಮನನ್ನು, ಸ್ವಪ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಧನನ್ನು, ಅಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಬಧಿರನನ್ನು, ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಭಿಷಕ್ಕನನ್ನು, ಪ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಕ್ಷತ್ರದರ್ಶಿಯನ್ನು, ಆಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಯನ್ನು, ಉಪಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಶ್ನಿಯನ್ನು, ಮರ್ಯಾದೆಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನವಿವಾಕನನ್ನು.
30.11
अर्मेभ्यो हस्तिपं जवायाश्वपं पुष्ट्यै गोपालं वीर्यायाविपालं तेजसे ऽजपालम् इरायै कीनाशं कीलालाय सुराकारं भद्राय गृहपꣳ श्रेयसे वित्तधम् आध्यक्ष्यायानुक्षत्तारम् ॥ ३०.११ ॥
ಅರ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಹಸ್ತಿಪನನ್ನು, ಜವಕ್ಕಾಗಿ ಅಶ್ವಪನನ್ನು, ಪುಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಗೋಪಾಲನನ್ನು, ವೀರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವಿಪಾಲನನ್ನು, ತೇಜಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅಜಪಾಲನನ್ನು, ಇರೆಗಾಗಿ ಕೀನಾಶನನ್ನು, ಕೀಲಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಸುರಾಕಾರನನ್ನು, ಭದ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಗೃಹಪನನ್ನು, ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ವಿತ್ತಧನನ್ನು, ಆಧ್ಯಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಕ್ಷತ್ತಾರನನ್ನು.
30.12
भायै दार्वाहारं प्रभाया ऽ अग्न्येधं ब्रध्नस्य विष्टपायाभिषेक्तारं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारं देवलोकाय पेशितारं मनुष्यलोकाय प्रकरितारꣳ सर्वेभ्यो लोकेभ्यो ऽ उपसेक्तारम् अव ऽ ऋत्यै वधायोपमन्थितारं मेधाय वासःपल्पूलीं प्रकामाय रजयित्रीम् ॥ ३०.१२ ॥
ಕಾಂತಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರುವವನು, ಪ್ರಭೆಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ಹೊತ್ತಿಸುವವನು, ವಿಷ್ಟಪಕ್ಕಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುವವನು, ವರ್ಷಿಷ್ಠ ನಾಕಕ್ಕಾಗಿ ಸುತ್ತುವರಿಯುವವನು, ದೇವಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಯ್ಯುವವನು, ಮನುಷ್ಯಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಚೆಲ್ಲುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗಾಗಿ ಸಿಂಪಡಿಸುವವನು; ಅವ-ಋತಿ ಮತ್ತು ವಧಕ್ಕಾಗಿ ಕಡೆಯುವವನು; ಮೇಧೆಗಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುವವಳು, ಪ್ರಕಾಮಕ್ಕಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಹಾಕುವವಳು.
30.13
ऋतये स्तेनहृदयं वैरहत्याय पिशुनं विविक्त्यै क्षत्तारम् औपद्रष्ट्र्यायानुक्षत्तारं बालायानुचरं भूम्ने परिष्कन्दं प्रियाय प्रियवादिनम् अरिष्ट्या ऽ अश्वसादꣳ स्वर्गाय लोकाय भागदुघं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारम् ॥ ३०.१३ ॥
ಋತಕ್ಕಾಗಿ ಕಳ್ಳ ಹೃದಯದವನು, ವೈರಹತ್ಯೆಗಾಗಿ ಚಾಡಿಕೋರ, ವಿವಿಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕ್ಷತ್ತ, ಔಪದ್ರಷ್ಟ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಕ್ಷತ್ತ, ಬಾಲನಿಗಾಗಿ ಅನುಚರ, ಭೂಮನಿಗಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕಂದ, ಪ್ರಿಯನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಿಯವಾದಿ; ಅರಿಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಅಶ್ವಸಾದ; ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗದುಘ; ವರ್ಷಿಷ್ಠ ನಾಕಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿವೇಷ್ಟಾ.
30.14
मन्यवे ऽयस्तापं क्रोधाय निसरं योगाय योक्तारꣳ शोकायाभिसर्तारं क्षेमाय विमोक्तारम् उत्कीलेभ्यस् त्रिष्ठिनं वपुषे मानस्कृतꣳ शीलायाञ्जनीकारीं निर्ऋत्यै कोशकारीं यमायासूम् ॥ ३०.१४ ॥
ಮನ್ಯುವಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣ ಕಾಯಿಸುವವನು, ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆ ನಿಸರ, ಯೋಗಕ್ಕೆ ನೊಗ ಹೂಡುವವನು, ಶೋಕಕ್ಕೆ ಅನುಸರಿಸುವವನು, ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವನು, ಉತ್ಕೀಲಗಳಿಗೆ ತ್ರಿಷ್ಠಿ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾನಸ್ಕೃತ, ಶೀಲಕ್ಕೆ ಅಂಜನೀಕಾರಿ, ನಿರ್ಋತಿಗೆ ಕೋಶಕಾರಿ, ಯಮನಿಗೆ ಆಸೂ.
30.15
यमाय यमसूम् अथर्वभ्यो ऽवतोकाꣳ संवत्सराय पर्यायिणीं परिवत्सरायाविजाताम् इदावत्सरायातीत्वरीम् इद्वत्सरायातिष्कद्वरीं वत्सराय विजर्जराꣳ संवत्सराय पलिक्नीम् ऋभुभ्यो ऽजिनसंधꣳ साध्येभ्यश् चर्मम्नम् ॥ ३०.१५ ॥
ಯಮನಿಗೆ ಯಮಸೂ, ಅಥರ್ವರಿಗೆ ಅವತೋಕಾ, ಸಂವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯಿಣೀ, ಪರಿವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಅವಿಜಾತಾ, ಇದಾವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಅತೀತ್ವರೀ, ಇದ್ವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಅತಿಷ್ಕದ್ವರೀ, ವತ್ಸರಕ್ಕೆ ವಿಜರ್ಜರಾ, ಸಂವತ್ಸರಕ್ಕೆ ಪಲಿಕ್ನೀ, ಋಭುಗಳಿಗೆ ಅಜಿನಸಂಧ, ಸಾಧ್ಯರಿಗೆ ಚರ್ಮಮ್ನ.
30.16
सरोभ्यो धैवरम् उपस्थावराभ्यो दाशं वैशन्ताभ्यो बैन्दं नड्वलाभ्यः शौष्कलं पाराय मार्गारम् अवराय केवर्तं तीर्थेभ्य ऽ आन्दं विषमेभ्यो मैनालꣳ स्वनेभ्यः पर्णकं गुहाभ्यः किरातꣳ सानुभ्यो जम्भकं पर्वतेभ्यः किम्पूरुषम् ॥ ३०.१६ ॥
ಸರೋವರಗಳಿಗೆ ಧೈವರ, ಉಪಸ್ಥಾವರರಿಗೆ ದಾಶ, ವೈಶಂತರಿಗೆ ಬೈಂದ, ನಡ್ವಲಗಳಿಗೆ ಶೌಷ್ಕಲ, ಪಾರಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗಾರ, ಅವರಕ್ಕೆ ಕೇವರ್ತ, ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಆಂದ, ವಿಷಮಗಳಿಗೆ ಮೈನಾಲ, ಸ್ವನಗಳಿಗೆ ಪರ್ಣಕ, ಗುಹೆಗಳಿಗೆ ಕಿರಾತ, ಶಿಖರಗಳಿಗೆ ಜಂಭಕ, ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ಕಿಂಪುರುಷ.
30.17
बीभत्सायै पौल्कसं वर्णाय हिरण्यकारं तुलायै वाणिजं पश्चादोषाय ग्लाविनं विश्वेभ्यो भूतेभ्यः सिध्मलं भूत्यै जागरणम् अभूत्यै स्वपनम् आर्त्यै जनवादिनं व्यृद्ध्या ऽ अपगल्भꣳ सꣳशराय प्रच्छिदम् ॥ ३०.१७ ॥
ಭೀಭತ್ಸೆಗೆ ಪೌಲ್ಕಸ, ವರ್ಣನಿಗೆ ಚಿನ್ನಗಾರ, ತುಲೆಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಪಶ್ಚಾದ್ದೋಷನಿಗೆ ಬಳಲಿದವ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗಿ, ಭೂತಿಗೆ ಜಾಗರಣ, ಅಭೂತಿಗೆ ನಿದ್ರೆ, ಆರ್ತಿಗೆ ಜನವಾದಿ, ವ್ಯೃದ್ಧಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಿಲ್ಲದವ, ಸಂಶರನಿಗೆ ಛೇದಕ.
30.18
अक्षराजाय कितवं कृतायादिनवदर्शं त्रेतायै कल्पिनं द्वापरायाधिकल्पिनम् आस्कन्दाय सभास्थाणुं मृत्यवे गोव्यच्छम् अन्तकाय गोघातं क्षुधे यो गां विकृन्तन्तं भिक्षमाण ऽ उपतिष्ठति दुष्कृताय चरकाचार्यं पाप्मने सैलगम् ॥ ३०.१८ ॥
ಅಕ್ಷರಾಜನಿಗೆ ಜೂಜುಗಾರ, ಕೃತನಿಗೆ ಆದಿನವದರ್ಶ, ತ್ರೇತೆಗೆ ಕಲ್ಪಿ, ದ್ವಾಪರನಿಗೆ ಅಧಿಕಲ್ಪಿ, ಆಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಸಭಾಸ್ಥಾಣು, ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಗೋವ್ಯಚ್ಛ, ಅಂತಕನಿಗೆ ಗೋಘಾತಕ, ಹಸಿವಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ದುಷ್ಕೃತನಿಗೆ ಚರಕಾಚಾರ್ಯ, ಪಾಪ್ಮನಿಗೆ ಶೈಲಗ.
30.19
प्रतिश्रुत्काया ऽ अर्तनं घोषाय भषम् अन्ताय बहुवादिनम् अनन्ताय मूकꣳ शब्दायाडम्बराघातं महसे वीणावादं क्रोशाय तूणवध्मम् अवरस्पराय शङ्खध्मं वनाय वनपम् अन्यतोरण्याय दावपम् ॥ ३०.१९ ॥
ಪ್ರತಿಶ್ರುತ್ಕೆಗೆ ಅರ್ತನ, ಘೋಷನಿಗೆ ಭಷ, ಅಂತಕ್ಕೆ ಬಹುವಾದಿ, ಅನಂತಕ್ಕೆ ಮೂಕ, ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಆಡಂಬರಘಾತ, ಮಹಸ್ಸಿಗೆ ವೀಣಾವಾದಕ, ಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ತೂಣವಾದ್ಯಕ, ಅವರಸ್ಪರಕ್ಕೆ ಶಂಖಧ್ಮ, ವನಕ್ಕೆ ವನಪಾಲ, ಅನ್ಯತೋರಣ್ಯಕ್ಕೆ ದಾವಪ.
30.20
नर्माय पुꣳश्चलूꣳ हसाय कारिं यादसे शाबल्यां ग्रामण्यं गणकम् अभिक्रोशकं तान् महसे वीणावादं पाणिघ्नं तूणवध्मं तान् नृतायानन्दाय तलवम् ॥ ३०.२० ॥
ನಗುವಿಗಾಗಿ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ, ಹಾಡುಗಾರ, ಜಲಚರ, ಚುಕ್ಕೆಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀ, ಗ್ರಾಮಾಧಿಪತಿ, ಲೆಕ್ಕಿಗ, ನಿಂದಕ ಇವರನ್ನು; ಆ ಮಹಾನ್‌ನಿಗೆ ವೀಣೆ ನುಡಿಸುವವ, ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುವವ, ತೂಣವ ಬಾರಿಸುವವ; ನರ್ತಕನಿಗೆ, ಆನಂದಕ್ಕೆ ತಲವ.
30.21
अग्नये पीवानं पृथिव्यै पीठसर्पिणं वायवे चाण्डालम् अन्तरिक्षाय वꣳशनर्तिनं दिवे खलतिꣳ सूर्याय हर्यक्षं नक्षत्रेभ्यः किर्मिरं चन्द्रमसे किलासम् अह्ने शुक्लं पिङ्गाक्षꣳ रात्र्यै कृष्णं पिङ्गाक्षम् ॥ ३०.२१ ॥
ಅಗ್ನಿಗೆ ದಪ್ಪನಾದವ, ಭೂಮಿಗೆ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ತೆವಳುವವ, ವಾಯುವಿಗೆ ಚಾಂಡಾಲ, ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬಿದಿರಿನ ನರ್ತಕ, ದಿವಕ್ಕೆ ಬೋಳುತಲೆಯವ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹಳದಿ ಕಣ್ಣಿನವ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೆ ಚುಕ್ಕೆಯವ, ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗಿ, ಹಗಲಿಗೆ ಬಿಳಿಯ ಪಿಂಗಳನೇತ್ರ, ರಾತ್ರಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಪಿಂಗಳನೇತ್ರ.
30.22
अथैतान् अष्टौ विरूपान् आ लभते ऽतिदीर्घं चातिह्रस्वं चातिस्थूलं चातिकृशं चातिशुक्लं चातिकृष्णं चातिकुल्वं चातिलोमशं च ।
अशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ।
मागधः पुꣳश्चली कितवः क्लीबो ऽशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ॥ ३०.२२ ॥
ನಂತರ ಈ ಎಂಟು ವಿರೂಪರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ಅತಿ ಎತ್ತರದವ, ಅತಿ ಕುಳ್ಳ, ಅತಿ ದಪ್ಪನಾದವ, ಅತಿ ಸಣ್ಣಗಿರುವವ, ಅತಿ ಬಿಳಿಯವ, ಅತಿ ಕಪ್ಪಾದವ, ಅತಿ ಕುಬ್ಜ, ಅತಿ ರೋಮಶ. ಅವರು ಶೂದ್ರರಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲ; ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಮಾಗಧ, ವೇಶ್ಯಾಪುರುಷ, ಜೂಜುಗಾರ, ನಪುಂಸಕ — ಅವರು ಶೂದ್ರರಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲ; ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು.