యజుర్వేదం · అధ్యాయం 30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
30.1
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतुपूः केतं नः पुनातु वाचस्पतिर् वाजं नः स्वदतु ॥ ३०.१ ॥
ఓ దేవా సవితా, యజ్ఞాన్ని ముందుకు నడిపించు; యజ్ఞపతిని భగుని కోసం ముందుకు నడిపించు. దివ్య గంధర్వుడు, జ్ఞానాన్ని శుద్ధి చేసేవాడు మా జ్ఞానాన్ని పవిత్రం చేయుగాక; వాచస్పతి మా అన్నాన్ని మధురం చేయుగాక.
30.2
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३०.२ ॥
సవితా దేవుని ఆ వరేణ్యమైన తేజస్సును మేము ధ్యానిస్తాము; అది మా బుద్ధులను ప్రేరేపించుగాక.
30.3
विश्वानि देव सवितर् दुरितानि परा सुव ।
यद् भद्रं तन् न ऽ आ सुव ॥ ३०.३ ॥
ఓ దేవా సవితా, సమస్త దురితాలను దూరంగా తరిమివేయి; ఏది శుభమో దానిని మా వైపు తీసుకురా.
30.4
विभक्तारꣳ हवामहे वसोश् चित्रस्य राधसः ।
सवितारं नृचक्षसम् ॥ ३०.४ ॥
ధనాన్ని, అద్భుతమైన దానాన్ని పంచిపెట్టేవాడు, మనుషులను చూసేవాడు అయిన సవితను మేము ఆహ్వానిస్తాము.
30.5
ब्रह्मणे ब्राह्मणं क्षत्राय राजन्यं मरुद्भ्यो वैश्यं तपसे शूद्रं तमसे तस्करं नारकाय वीरहणं पाप्मने क्लीबम् आक्रयाया ऽ अयोगुं कामाय पुꣳश्चलूम् अतिक्रुष्टाय मागधम् ॥ ३०.५ ॥
బ్రహ్మానికి బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రానికి రాజన్యుడు, మరుత్తులకు వైశ్యుడు, తపస్సుకు శూద్రుడు, తమస్సుకు దొంగ, నరకానికి వీరహంత, పాపానికి క్లీబుడు, ఆక్రయకు అయోగు, కామానికి పుంశ్చలి, అతిక్రుష్టునికి మాగధుడు.
30.6
नृत्ताय सूतं गीताय शैलूषं धर्माय सभाचरं नरिष्ठायै भीमलं नर्माय रेभꣳ हसाय कारिम् आनन्दाय स्त्रीषखं प्रमदे कुमारीपुत्रं मेधायै रथकारं धैर्याय तक्षाणम् ॥ ३०.६ ॥
నృత్యానికి సూతుడిని, గానానికి శైలూషుడిని, ధర్మానికి సభాచరుడిని, నరిష్టకు భీమలుడిని, ఆటకు రేభుడిని, నవ్వుకు కారిని, ఆనందానికి స్త్రీషఖుడిని, ప్రమోదానికి కుమారీపుత్రుడిని, మేధకు రథకారుడిని, ధైర్యానికి తక్షుడిని.
30.7
तपसे कौलालं मायायै कर्मारꣳ रूपाय मणिकारꣳ शुभे वपꣳ शरव्याया ऽ इषुकारꣳ हेत्यै धनुष्कारं कर्मणे ज्याकारं दिष्टाय रज्जुसर्जं मृत्यवे मृगयुम् अन्तकाय श्वनिनम् ॥ ३०.७ ॥
తపస్సుకు కుమ్మరిని, మాయకు కమ్మరిని, రూపానికి మణికారుడిని, శుభానికి క్షురకుడిని, శరవ్యకు బాణకారుడిని, హేతికి ధనుష్కారుడిని, కర్మకు జ్యాకారుడిని, దిష్టానికి త్రాడుపేనేవాడిని, మృత్యువుకు వేటగాడిని, అంతకునికి కుక్కలను పోషించేవాడిని.
30.8
नदीभ्यः पौञ्जिष्ठम् ऋक्षीकाभ्यो नैषादं पुरुषव्याघ्राय दुर्मदं गन्धर्वाप्सरोभ्यो व्रात्यं प्रयुग्भ्य ऽ उन्मत्तꣳ सर्पदेवजनेभ्यो ऽप्रतिपदमयेभ्यः कितवम् ईर्यताया ऽ अकितवं पिशाचेभ्यो बिदलकारीं यातुधानेभ्यः कण्टकीकारीम् ॥ ३०.८ ॥
నదులకు పౌంజిష్ఠుడిని, ఋక్షీకలకు నైషాదుడిని, పురుషవ్యాఘ్రునికి దుర్మదుడిని, గంధర్వాప్సరసలకు వ్రాత్యుడిని, ప్రయుక్కులకు ఉన్మత్తుడిని, సర్ప దేవజనులకు అప్రతిపదుడిని, అయులకు కితవుడిని, ఈర్యతకు అకితవుడిని, పిశాచులకు బిదలకారిణిని, యాతుధానులకు కంటకీకారిణిని.
30.9
संधये जारं गेहायोपपतिम् आर्त्यै परिवित्तं निर्ऋत्यै परिविविदानम् अराद्ध्या ऽ एदिधिषुःपतिं निष्कृत्यै पेशस्कारीꣳ संज्ञानाय स्मरकारीं प्रकामोद्यायोपसदं वर्णायानुरुधं बलायोपदाम् ॥ ३०.९ ॥
సంధికి జారుని, గృహానికి ఉపపతిని, ఆర్తికి పరివిత్తుని, నిర్ఋతికి పరివివిదానుని, అరాద్ధికి ఏదిధిషుపతిని, నిష్కృతికి పేశస్కారిణిని, సంజ్ఞానానికి స్మరకారిణిని, ప్రకామోద్యానికి ఉపసదుని, వర్ణానికి అనురుధుని, బలానికి ఉపదను.
30.10
उत्सादेभ्यः कुब्जं प्रमुदे वामनं द्वार्भ्यः स्रामꣳ स्वप्नायान्धम् अधर्माय बधिरं पवित्राय भिषजं प्रज्ञानाय नक्षत्रदर्शम् आशिक्षायै प्रश्निनम् उपशिक्षाया ऽ अभिप्रश्निनं मर्यादायै प्रश्नविवाकम् ॥ ३०.१० ॥
ఉత్సాదులకు కుబ్జుని, ప్రముదానికి వామనుని, ద్వారాలకు స్రామను, స్వప్నానికి అంధుని, అధర్మానికి బధిరుని, పవిత్రతకు వైద్యుని, ప్రజ్ఞానానికి నక్షత్రదర్శిని, ఆశిక్షకు ప్రశ్నిని, ఉపశిక్షకు అభిప్రశ్నిని, మర్యాదకు ప్రశ్నవివాకుని.
30.11
अर्मेभ्यो हस्तिपं जवायाश्वपं पुष्ट्यै गोपालं वीर्यायाविपालं तेजसे ऽजपालम् इरायै कीनाशं कीलालाय सुराकारं भद्राय गृहपꣳ श्रेयसे वित्तधम् आध्यक्ष्यायानुक्षत्तारम् ॥ ३०.११ ॥
అర్మలకు హస్తిపుని, జవానికి అశ్వపుని, పుష్టికి గోపాలుని, వీర్యానికి అవిపాలుని, తేజస్సుకు అజపాలుని, ఇరకు కీనాశుని, కీలాలానికి సురాకారుని, భద్రానికి గృహపుని, శ్రేయస్సుకు వితైధుని, ఆధ్యక్ష్యానికి అనుక్షత్తను.
30.12
भायै दार्वाहारं प्रभाया ऽ अग्न्येधं ब्रध्नस्य विष्टपायाभिषेक्तारं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारं देवलोकाय पेशितारं मनुष्यलोकाय प्रकरितारꣳ सर्वेभ्यो लोकेभ्यो ऽ उपसेक्तारम् अव ऽ ऋत्यै वधायोपमन्थितारं मेधाय वासःपल्पूलीं प्रकामाय रजयित्रीम् ॥ ३०.१२ ॥
కాంతికి కట్టెలు మోసేవాడు, ప్రభకు అగ్ని రాజేసేవాడు, విష్టపానికి అభిషేకం చేసేవాడు, వర్షిష్ఠ నాకానికి చుట్టుముట్టేవాడు, దేవలోకానికి కోసేవాడు, మనుష్యలోకానికి చల్లేవాడు, అన్ని లోకాలకు చిలకరించేవాడు; ఋతి, వధ కోసం మథించేవాడు; మేధకు బట్టలు ఉతికేది, ప్రకామానికి రంగు వేసేది.
30.13
ऋतये स्तेनहृदयं वैरहत्याय पिशुनं विविक्त्यै क्षत्तारम् औपद्रष्ट्र्यायानुक्षत्तारं बालायानुचरं भूम्ने परिष्कन्दं प्रियाय प्रियवादिनम् अरिष्ट्या ऽ अश्वसादꣳ स्वर्गाय लोकाय भागदुघं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारम् ॥ ३०.१३ ॥
ఋతానికి దొంగ హృదయుడు, శత్రు వధకు చాడీలు చెప్పేవాడు, విభజనకు క్షత్త, ఔపద్రష్ట్యానికి అనుక్షత్త, బాలునికి అనుచరుడు, భూమకు పరిష్కందుడు, ప్రియునికి ప్రియవాది; అరిష్టికి అశ్వసాదుడు; స్వర్గలోకానికి భాగదుఘుడు; వర్షిష్ఠ నాకానికి పరివేష్టా.
30.14
मन्यवे ऽयस्तापं क्रोधाय निसरं योगाय योक्तारꣳ शोकायाभिसर्तारं क्षेमाय विमोक्तारम् उत्कीलेभ्यस् त्रिष्ठिनं वपुषे मानस्कृतꣳ शीलायाञ्जनीकारीं निर्ऋत्यै कोशकारीं यमायासूम् ॥ ३०.१४ ॥
మన్యువుకు ఇనుము కాల్చువాడు, క్రోధానికి నిసరుడు, యోగానికి యోక్త, శోకానికి అభిసర్త, క్షేమానికి విమోక్త, ఉత్కీలాలకు త్రిష్ఠి, శరీరానికి మానస్కృత, శీలానికి అంజనీకారి, నిర్ఋతికి కోశకారి, యమునికి ఆసూ.
30.15
यमाय यमसूम् अथर्वभ्यो ऽवतोकाꣳ संवत्सराय पर्यायिणीं परिवत्सरायाविजाताम् इदावत्सरायातीत्वरीम् इद्वत्सरायातिष्कद्वरीं वत्सराय विजर्जराꣳ संवत्सराय पलिक्नीम् ऋभुभ्यो ऽजिनसंधꣳ साध्येभ्यश् चर्मम्नम् ॥ ३०.१५ ॥
యమునికి యమసూ, అథర్వులకు అవతోకా, సంవత్సరానికి పర్యాయిణి, పరివత్సరానికి అవిజాతా, ఇదావత్సరానికి అతీత్వరి, ఇద్వత్సరానికి అతిష్కద్వరి, వత్సరానికి విజర్జరా, సంవత్సరానికి పలిక్నీ, ఋభువులకు అజినసంధ, సాధ్యులకు చర్మమ్న.
30.16
सरोभ्यो धैवरम् उपस्थावराभ्यो दाशं वैशन्ताभ्यो बैन्दं नड्वलाभ्यः शौष्कलं पाराय मार्गारम् अवराय केवर्तं तीर्थेभ्य ऽ आन्दं विषमेभ्यो मैनालꣳ स्वनेभ्यः पर्णकं गुहाभ्यः किरातꣳ सानुभ्यो जम्भकं पर्वतेभ्यः किम्पूरुषम् ॥ ३०.१६ ॥
సరస్సులకు ధైవరుడు, ఉపస్థావరులకు దాశుడు, వైశంతులకు బైందుడు, నడ్వలులకు శౌష్కలుడు, పారానికి మార్గారుడు, అవరానికి కేవర్తుడు, తీర్థాలకు ఆందుడు, విషమాలకు మైనాలుడు, స్వనాలకు పర్ణకుడు, గుహలకు కిరాతుడు, శిఖరాలకు జంభకుడు, పర్వతాలకు కింపురుషుడు.
30.17
बीभत्सायै पौल्कसं वर्णाय हिरण्यकारं तुलायै वाणिजं पश्चादोषाय ग्लाविनं विश्वेभ्यो भूतेभ्यः सिध्मलं भूत्यै जागरणम् अभूत्यै स्वपनम् आर्त्यै जनवादिनं व्यृद्ध्या ऽ अपगल्भꣳ सꣳशराय प्रच्छिदम् ॥ ३०.१७ ॥
భీభత్సకు పౌల్కసుడు, వర్ణునికి స్వర్ణకారుడు, తులకు వణిజుడు, పశ్చాద్దోషునికి అలసినవాడు, సర్వభూతాలకు కుష్ఠరోగి, భూతికి జాగరణం, అభూతికి నిద్ర, ఆర్తికి జనవాది, వ్యృద్ధికి నిర్భయత లేనివాడు, సంశరునికి ఛేదకుడు.
30.18
अक्षराजाय कितवं कृतायादिनवदर्शं त्रेतायै कल्पिनं द्वापरायाधिकल्पिनम् आस्कन्दाय सभास्थाणुं मृत्यवे गोव्यच्छम् अन्तकाय गोघातं क्षुधे यो गां विकृन्तन्तं भिक्षमाण ऽ उपतिष्ठति दुष्कृताय चरकाचार्यं पाप्मने सैलगम् ॥ ३०.१८ ॥
అక్షరాజునికి జూదగాడు, కృతునికి ఆదినవదర్శుడు, త్రేతకు కల్పి, ద్వాపరునికి అధికల్పి, ఆస్కందునికి సభాస్థాణువు, మృత్యువుకు గోవ్యచ్ఛుడు, అంతకునికి గోఘాతకుడు, క్షుధకు గోవును కోస్తూ భిక్ష అడిగేవాడు సమీపిస్తాడు, దుష్కృతునికి చరకాచార్యుడు, పాప్మకు శైలగుడు.
30.19
प्रतिश्रुत्काया ऽ अर्तनं घोषाय भषम् अन्ताय बहुवादिनम् अनन्ताय मूकꣳ शब्दायाडम्बराघातं महसे वीणावादं क्रोशाय तूणवध्मम् अवरस्पराय शङ्खध्मं वनाय वनपम् अन्यतोरण्याय दावपम् ॥ ३०.१९ ॥
ప్రతిశ్రుత్కకు అర్తనుడు, ఘోషకు భషకుడు, అంతకు బహువాదీ, అనంతకు మూగవాడు, శబ్దకు ఆడంబర ఘాతకుడు, మహస్కు వీణావాదకుడు, క్రోశకు తూణవాదకుడు, అవరస్పరకు శంఖధ్మకుడు, వనకు వనపాలకుడు, అన్యతోరణ్యకు దావపాలకుడు.
30.20
नर्माय पुꣳश्चलूꣳ हसाय कारिं यादसे शाबल्यां ग्रामण्यं गणकम् अभिक्रोशकं तान् महसे वीणावादं पाणिघ्नं तूणवध्मं तान् नृतायानन्दाय तलवम् ॥ ३०.२० ॥
నవ్వు కోసం జారస్త్రీని, పాటగాడిని, జలచరుడిని, మచ్చల స్త్రీని, గ్రామ పెద్దను, లెక్కకారుని, నిందించువానిని; ఆ మహానుకు వీణ వాయించువానిని, చేతితో కొట్టువానిని, తూణవ వాయించువానిని; నర్తకునికి, ఆనందానికి తలవుని.
30.21
अग्नये पीवानं पृथिव्यै पीठसर्पिणं वायवे चाण्डालम् अन्तरिक्षाय वꣳशनर्तिनं दिवे खलतिꣳ सूर्याय हर्यक्षं नक्षत्रेभ्यः किर्मिरं चन्द्रमसे किलासम् अह्ने शुक्लं पिङ्गाक्षꣳ रात्र्यै कृष्णं पिङ्गाक्षम् ॥ ३०.२१ ॥
అగ్నికి బలిసినవాడు, భూమికి పీఠంపై పాకువాడు, వాయువుకు చండాలుడు, అంతరిక్షానికి వెదురు నర్తకుడు, ద్యులోకానికి బోడి తలవాడు, సూర్యునికి పసుపు కళ్ళవాడు, నక్షత్రాలకు మచ్చలవాడు, చంద్రునికి కుష్ఠురోగి, పగలుకు తెల్లని పింగళ నేత్రుడు, రాత్రికి నల్లని పింగళ నేత్రుడు.
30.22
अथैतान् अष्टौ विरूपान् आ लभते ऽतिदीर्घं चातिह्रस्वं चातिस्थूलं चातिकृशं चातिशुक्लं चातिकृष्णं चातिकुल्वं चातिलोमशं च ।
अशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ।
मागधः पुꣳश्चली कितवः क्लीबो ऽशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ॥ ३०.२२ ॥
అప్పుడు ఈ ఎనిమిది వికృతులను తీసుకుంటాడు: అతి పొడవైనవాడు, అతి పొట్టివాడు, అతి లావైనవాడు, అతి సన్నని వాడు, అతి తెల్లవాడు, అతి నల్లవాడు, అతి కుంటివాడు, అతి రోమశుడు. వారు శూద్రులు కారు, బ్రాహ్మణులు కారు; వారు ప్రజాపతికి చెందినవారు. మాగధుడు, వేశ్యాపురుషుడు, జూదగాడు, నపుంసకుడు — వారు శూద్రులు కారు, బ్రాహ్మణులు కారు; వారు ప్రజాపతికి చెందినవారు.