யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
30.1
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतुपूः केतं नः पुनातु वाचस्पतिर् वाजं नः स्वदतु ॥ ३०.१ ॥
தேவனே சவிதாவே, யாகத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வாயாக; யஜ்ஞபதியை பகனுக்காக முன்னெடுத்துச் செல்வாயாக. திவ்யமான கந்தர்வன், ஞானத்தைத் தூய்மைப்படுத்துபவன் எங்கள் அறிவைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; வாசஸ்பதி எங்கள் உணவை இனிமையாக்கட்டும்.
30.2
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३०.२ ॥
சவிதாவாகிய தேவனின் அந்த வரேண்யமான ஒளியை நாங்கள் தியானிக்கிறோம்; அது எங்கள் புத்திகளைத் தூண்டட்டும்.
30.3
विश्वानि देव सवितर् दुरितानि परा सुव ।
यद् भद्रं तन् न ऽ आ सुव ॥ ३०.३ ॥
தேவனே சவிதாவே, எல்லா துரிதங்களையும் தூரமாக்குவாயாக; எது நலமோ அதை எங்களுக்குக் கொண்டு வருவாயாக.
30.4
विभक्तारꣳ हवामहे वसोश् चित्रस्य राधसः ।
सवितारं नृचक्षसम् ॥ ३०.४ ॥
செல்வத்தையும் அற்புதமான அருளையும் பகிர்ந்தளிப்பவரும், மனிதரை நோக்குபவருமான சவிதாவை நாங்கள் அழைக்கிறோம்.
30.5
ब्रह्मणे ब्राह्मणं क्षत्राय राजन्यं मरुद्भ्यो वैश्यं तपसे शूद्रं तमसे तस्करं नारकाय वीरहणं पाप्मने क्लीबम् आक्रयाया ऽ अयोगुं कामाय पुꣳश्चलूम् अतिक्रुष्टाय मागधम् ॥ ३०.५ ॥
பிரம்மத்துக்கு பிராம்மணன்; க்ஷத்திரத்துக்கு ராஜன்யன்; மருத்களுக்கு வைசியன்; தபஸுக்கு சூத்திரன்; தமஸுக்கு திருடன்; நரகத்துக்கு வீரஹன்; பாவத்துக்கு க்லீபன்; ஆக்ரயைக்கு அயோகு; காமத்துக்கு புஞ்சலி; அதிக்ருஷ்டனுக்கு மாகதன்.
30.6
नृत्ताय सूतं गीताय शैलूषं धर्माय सभाचरं नरिष्ठायै भीमलं नर्माय रेभꣳ हसाय कारिम् आनन्दाय स्त्रीषखं प्रमदे कुमारीपुत्रं मेधायै रथकारं धैर्याय तक्षाणम् ॥ ३०.६ ॥
நடனத்திற்கு சூதனை, பாடலுக்கு ஷைலூஷனை, தர்மத்திற்கு சபாசரனை, நரிஷ்டைக்கு பீமலனை, விளையாட்டுக்கு ரேபனை, சிரிப்புக்கு காரியை, ஆனந்தத்திற்கு ஸ்த்ரீஷகனை, பிரமோதத்திற்கு குமாரீபுத்திரனை, மேதைக்கு ரதகாரனை, தைரியத்திற்கு தக்ஷணனை.
30.7
तपसे कौलालं मायायै कर्मारꣳ रूपाय मणिकारꣳ शुभे वपꣳ शरव्याया ऽ इषुकारꣳ हेत्यै धनुष्कारं कर्मणे ज्याकारं दिष्टाय रज्जुसर्जं मृत्यवे मृगयुम् अन्तकाय श्वनिनम् ॥ ३०.७ ॥
தவத்திற்கு குயவனை, மாயைக்கு கொல்லனை, ரூபத்திற்கு மணிக்காரனை, சுபத்திற்கு முடிதிருத்துபவனை, சரவ்யைக்கு அம்புகாரனை, ஹேதிக்கு வில்காரனை, கர்மத்திற்கு நாண்காரனை, திஷ்டத்திற்கு கயிறுசெய்பவனை, மிருத்யுவுக்கு வேட்டைக்காரனை, அந்தகனுக்கு நாய்க்காரனை.
30.8
नदीभ्यः पौञ्जिष्ठम् ऋक्षीकाभ्यो नैषादं पुरुषव्याघ्राय दुर्मदं गन्धर्वाप्सरोभ्यो व्रात्यं प्रयुग्भ्य ऽ उन्मत्तꣳ सर्पदेवजनेभ्यो ऽप्रतिपदमयेभ्यः कितवम् ईर्यताया ऽ अकितवं पिशाचेभ्यो बिदलकारीं यातुधानेभ्यः कण्टकीकारीम् ॥ ३०.८ ॥
நதிகளுக்கு பௌஞ்சிஷ்டனை, ரிக்ஷீகைகளுக்கு நைஷாதனை, புருஷவியாக்ரனுக்கு துர்மதனை, கந்தர்வ அப்சரசுகளுக்கு வ்ராத்யனை, பிரயுக்குகளுக்கு உன்மத்தனை, சர்ப்ப தேவ ஜனங்களுக்கு அப்ரதிபதனை, அயர்களுக்கு கிதவனை, ஈர்யதைக்கு அகிதவனை, பிசாசுகளுக்கு பிதலகாரியை, யாதுதானர்களுக்கு கண்டகீகாரியை.
30.9
संधये जारं गेहायोपपतिम् आर्त्यै परिवित्तं निर्ऋत्यै परिविविदानम् अराद्ध्या ऽ एदिधिषुःपतिं निष्कृत्यै पेशस्कारीꣳ संज्ञानाय स्मरकारीं प्रकामोद्यायोपसदं वर्णायानुरुधं बलायोपदाम् ॥ ३०.९ ॥
இணைவுக்காக ஜாரனை, இல்லத்திற்காக உபபதியை, துன்பத்திற்காக பரிவித்தனை, நிர்ரிதிக்காக பரிவிவிதானனை, தோல்விக்காக ஏதிதிஷுபதியை, பரிகாரத்திற்காக பேஷஸ்காரியை, அறிதலுக்காக ஸ்மரகாரியை, ஆசைப்பெருக்கிற்காக உபசதனை, நிறத்திற்காக அனுருதனை, வலிமைக்காக உபதாவை.
30.10
उत्सादेभ्यः कुब्जं प्रमुदे वामनं द्वार्भ्यः स्रामꣳ स्वप्नायान्धम् अधर्माय बधिरं पवित्राय भिषजं प्रज्ञानाय नक्षत्रदर्शम् आशिक्षायै प्रश्निनम् उपशिक्षाया ऽ अभिप्रश्निनं मर्यादायै प्रश्नविवाकम् ॥ ३०.१० ॥
ஊற்றுகளுக்காக கூனனை, மகிழ்ச்சிக்காக குள்ளனை, கதவுகளுக்காக நொண்டியை, உறக்கத்திற்காக குருடனை, அதர்மத்திற்காக செவிடனை, தூய்மைக்காக மருத்துவனை, அறிவுக்காக நட்சத்திரம் பார்ப்பவனை, கற்றலுக்காக கேள்வி கேட்பவனை, மேலும் கற்றலுக்காக மிகக் கேட்பவனை, எல்லைக்காக கேள்வித் தீர்ப்பாளனை.
30.11
अर्मेभ्यो हस्तिपं जवायाश्वपं पुष्ट्यै गोपालं वीर्यायाविपालं तेजसे ऽजपालम् इरायै कीनाशं कीलालाय सुराकारं भद्राय गृहपꣳ श्रेयसे वित्तधम् आध्यक्ष्यायानुक्षत्तारम् ॥ ३०.११ ॥
ஆறுதலுக்காக யானைப்பாகனை, வேகத்திற்காக குதிரைப்பாகனை, ஊட்டத்திற்காக ஆயனை, வீரியத்திற்காக ஆடு மேய்ப்பவனை, ஒளிக்காக வெள்ளாடு மேய்ப்பவனை, உணவுக்காக உழவனை, தேனுக்காக மதுவாக்குபவனை, நலத்திற்காக இல்லத்தலைவனை, மேன்மைக்காக செல்வம் அளிப்பவனை, மேற்பார்வைக்காக ஏவலனை.
30.12
भायै दार्वाहारं प्रभाया ऽ अग्न्येधं ब्रध्नस्य विष्टपायाभिषेक्तारं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारं देवलोकाय पेशितारं मनुष्यलोकाय प्रकरितारꣳ सर्वेभ्यो लोकेभ्यो ऽ उपसेक्तारम् अव ऽ ऋत्यै वधायोपमन्थितारं मेधाय वासःपल्पूलीं प्रकामाय रजयित्रीम् ॥ ३०.१२ ॥
ஒளிக்காக விறகு சுமப்பவன், பிரபைக்காக அக்னியை மூட்டுபவன், பிரகாசமான விஷ்டபத்திற்காக அபிஷேகம் செய்பவன், உயர்ந்த நாகத்திற்காக சுற்றி வைப்பவன், தேவலோகத்திற்காக அறுப்பவன், மனுஷ்யலோகத்திற்காக சிதறடிப்பவன், எல்லா உலகங்களுக்காகவும் தெளிப்பவன்; துன்பத்தை அகற்றவும் வதத்திற்காகவும் கடைபவள்; மேதைக்காக ஆடை துவைப்பவள், விருப்பம் நிறைவேற சாயம் பூசுபவள்.
30.13
ऋतये स्तेनहृदयं वैरहत्याय पिशुनं विविक्त्यै क्षत्तारम् औपद्रष्ट्र्यायानुक्षत्तारं बालायानुचरं भूम्ने परिष्कन्दं प्रियाय प्रियवादिनम् अरिष्ट्या ऽ अश्वसादꣳ स्वर्गाय लोकाय भागदुघं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारम् ॥ ३०.१३ ॥
ருதத்திற்காக திருட்டு மனம் கொண்டவன், பகைவரைக் கொல்லுவதற்காக கோள்சொல்பவன், பிரிவிற்காக காவலன், மேற்பார்வைக்காக உதவிக் காவலன், குழந்தைக்காக பணியாள், பெருக்கத்திற்காக ஓடுபவன், அன்பிற்காக இனிய பேச்சாளன்; அரிஷ்டிக்காக குதிரை ஏறுபவன்; ஸ்வர்க்க லோகத்திற்காக பங்கு பால் கறப்பவன்; உயர்ந்த நாகத்திற்காக சுற்றி வைப்பவன்.
30.14
मन्यवे ऽयस्तापं क्रोधाय निसरं योगाय योक्तारꣳ शोकायाभिसर्तारं क्षेमाय विमोक्तारम् उत्कीलेभ्यस् त्रिष्ठिनं वपुषे मानस्कृतꣳ शीलायाञ्जनीकारीं निर्ऋत्यै कोशकारीं यमायासूम् ॥ ३०.१४ ॥
மன்யுவுக்கு இரும்பைக் காய்ச்சுபவன்; கோபத்துக்கு நிஸரன்; யோகத்துக்கு நுகத்தைப் பூட்டுபவன்; துயரத்துக்கு பின்தொடர்பவன்; க்ஷேமத்துக்கு விடுவிப்பவன்; ஆணிகளுக்கு உட்கீலன்; உடலுக்கு மூவிடத்தவன்; மனத்தைச் செய்பவன்; சீலத்துக்கு அஞ்சனி-காரி; நிர்ருதிக்கு கோச-காரி; யமனுக்கு ஆசூ.
30.15
यमाय यमसूम् अथर्वभ्यो ऽवतोकाꣳ संवत्सराय पर्यायिणीं परिवत्सरायाविजाताम् इदावत्सरायातीत्वरीम् इद्वत्सरायातिष्कद्वरीं वत्सराय विजर्जराꣳ संवत्सराय पलिक्नीम् ऋभुभ्यो ऽजिनसंधꣳ साध्येभ्यश् चर्मम्नम् ॥ ३०.१५ ॥
யமனுக்கு யமசூ; அதர்வர்களுக்கு அவதோகா; சம்வத்சரத்துக்கு பர்யாயிணீ; பரிவத்சரத்துக்கு அவிஜாதா; இதாவத்சரத்துக்கு அதீத்வரீ; இத்வத்சரத்துக்கு அதிஷ்கத்வரீ; வத்சரத்துக்கு விஜர்ஜரா; சம்வத்சரத்துக்கு பலிக்னீ; ரிபுக்களுக்கு அஜினசந்தா; சாத்யர்களுக்கு சர்மம்னா.
30.16
सरोभ्यो धैवरम् उपस्थावराभ्यो दाशं वैशन्ताभ्यो बैन्दं नड्वलाभ्यः शौष्कलं पाराय मार्गारम् अवराय केवर्तं तीर्थेभ्य ऽ आन्दं विषमेभ्यो मैनालꣳ स्वनेभ्यः पर्णकं गुहाभ्यः किरातꣳ सानुभ्यो जम्भकं पर्वतेभ्यः किम्पूरुषम् ॥ ३०.१६ ॥
ஏரிகளுக்கு தைவரன்; கரையில் நிற்பவர்களுக்கு தாசன்; வைசந்தர்களுக்கு பைந்தன்; நாணல் நிலங்களுக்கு சௌஷ்கலன்; அக்கரைக்கு மார்காரன்; இக்கரைக்கு கேவர்த்தன்; துறைகளுக்கு ஆந்தன்; கரடுமுரடானவற்றுக்கு மைநாலன்; ஒலிகளுக்கு பர்ணகன்; குகைகளுக்கு கிராதன்; மேடுகளுக்கு ஜம்பகன்; மலைகளுக்கு கிம்புருடன்.
30.17
बीभत्सायै पौल्कसं वर्णाय हिरण्यकारं तुलायै वाणिजं पश्चादोषाय ग्लाविनं विश्वेभ्यो भूतेभ्यः सिध्मलं भूत्यै जागरणम् अभूत्यै स्वपनम् आर्त्यै जनवादिनं व्यृद्ध्या ऽ अपगल्भꣳ सꣳशराय प्रच्छिदम् ॥ ३०.१७ ॥
பீபத்சைக்கு பௌல்கஸ், வர்ணத்திற்கு பொற்கொல்லர், துலைக்கு வணிகர், பஶ்சாத்தோஷத்திற்கு சோர்வுற்றவர், எல்லா உயிர்களுக்கும் குஷ்டரோகி, பூதிக்கு விழிப்பவர், அபூதிக்கு உறங்குபவர், ஆர்த்திக்கு மக்கள் பேச்சாளர், வ்ய்ருத்திக்கு துணிவற்றவர், சம்சராய்க்கு அம்பை வெட்டுபவர்.
30.18
अक्षराजाय कितवं कृतायादिनवदर्शं त्रेतायै कल्पिनं द्वापरायाधिकल्पिनम् आस्कन्दाय सभास्थाणुं मृत्यवे गोव्यच्छम् अन्तकाय गोघातं क्षुधे यो गां विकृन्तन्तं भिक्षमाण ऽ उपतिष्ठति दुष्कृताय चरकाचार्यं पाप्मने सैलगम् ॥ ३०.१८ ॥
அக்ஷராஜனுக்கு சூதாடி, கிருதனுக்கு ஆதிநவதர்சன், த்ரேதைக்கு கல்பி, த்வாபரனுக்கு அதிகல்பி, ஆஸ்கந்தனுக்கு சபாஸ்தாணு, மிருத்யுவுக்கு கோவ்யச்சன், அந்தகனுக்கு கோகாதகன், பசிக்கு பசுவை வெட்டி பிச்சை கேட்பவன் அருகில் நிற்பான், துஷ்கிருதத்திற்கு சரகாசாரியன், பாப்மனுக்கு சைலகன்.
30.19
प्रतिश्रुत्काया ऽ अर्तनं घोषाय भषम् अन्ताय बहुवादिनम् अनन्ताय मूकꣳ शब्दायाडम्बराघातं महसे वीणावादं क्रोशाय तूणवध्मम् अवरस्पराय शङ्खध्मं वनाय वनपम् अन्यतोरण्याय दावपम् ॥ ३०.१९ ॥
பிரதிஸ்ருத்காவுக்கு அர்தனன், கோஷத்திற்கு பஷன், அந்தத்திற்கு பேச்சாளர், அனந்தத்திற்கு ஊமை, சப்தத்திற்கு ஆடம்பர முழக்கி, மகஸுக்கு வீணை வாசிப்பவர், க்ரோசத்திற்கு தூண வாத்தியக்காரர், அவரஸ்பரத்திற்கு சங்க ஊதுபவர், வனத்திற்கு வனக்காவலர், அன்யதோரண்யத்திற்கு காட்டுத் தீ மூட்டுபவர்.
30.20
नर्माय पुꣳश्चलूꣳ हसाय कारिं यादसे शाबल्यां ग्रामण्यं गणकम् अभिक्रोशकं तान् महसे वीणावादं पाणिघ्नं तूणवध्मं तान् नृतायानन्दाय तलवम् ॥ ३०.२० ॥
சிரிப்பவனுக்கு, பாடுபவன், நீரில் வாழ்பவனுக்கு, புள்ளியுள்ள பெண், கிராமத் தலைவன், கணக்கன், நிந்தனை செய்பவன் ஆகியோரை; அந்த மகானுக்கு வீணை வாசிப்பவன், கையால் அடிப்பவன், தூணவ வாத்தியக்காரன்; நடனக்காரனுக்கும், ஆனந்தத்துக்கும் தலவம் (வாசிப்பவன்).
30.21
अग्नये पीवानं पृथिव्यै पीठसर्पिणं वायवे चाण्डालम् अन्तरिक्षाय वꣳशनर्तिनं दिवे खलतिꣳ सूर्याय हर्यक्षं नक्षत्रेभ्यः किर्मिरं चन्द्रमसे किलासम् अह्ने शुक्लं पिङ्गाक्षꣳ रात्र्यै कृष्णं पिङ्गाक्षम् ॥ ३०.२१ ॥
அக்னிக்கு கொழுத்தவன், பூமிக்கு பீடத்தில் ஊர்பவன், வாயுவுக்கு சண்டாளன், அந்தரிக்ஷத்துக்கு மூங்கில் நடனக்காரன், வானுக்கு வழுக்கைத் தலையன், சூரியனுக்கு பொன்னிறக் கண்ணன், நட்சத்திரங்களுக்கு புள்ளியுள்ளவன், சந்திரனுக்கு தொழுநோயாளி, பகலுக்கு வெண்மையான பிங்கலக் கண்ணன், இரவுக்கு கருத்த பிங்கலக் கண்ணன்.
30.22
अथैतान् अष्टौ विरूपान् आ लभते ऽतिदीर्घं चातिह्रस्वं चातिस्थूलं चातिकृशं चातिशुक्लं चातिकृष्णं चातिकुल्वं चातिलोमशं च ।
अशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ।
मागधः पुꣳश्चली कितवः क्लीबो ऽशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ॥ ३०.२२ ॥
பின்னர் இந்த எட்டு விகாரமானவர்களை எடுத்துக்கொள்கிறான்: மிக உயரமானவன், மிகக் குட்டையானவன், மிகப் பருத்தவன், மிக மெலிந்தவன், மிக வெண்மையானவன், மிகக் கருப்பானவன், மிகக் கூனானவன், மிக ரோமமுள்ளவன். இவர்கள் சூத்திரர் அல்லர், பிராமணர் அல்லர், இவர்கள் பிரஜாபதிக்குரியவர்கள். மாகதன், வேசி-ஆண், சூதாடி, அலி — இவர்கள் சூத்திரர் அல்லர், பிராமணர் அல்லர், இவர்கள் பிரஜாபதிக்குரியவர்கள்.