യജുർവേദം · അധ്യായം 30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
30.1
देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतुपूः केतं नः पुनातु वाचस्पतिर् वाजं नः स्वदतु ॥ ३०.१ ॥
ദേവനായ സവിതാവേ, യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കേണമേ; യജ്ഞപതിയെ ഭഗന്റെ നിമിത്തം മുന്നോട്ടു നയിക്കേണമേ. ദിവ്യനായ ഗന്ധർവൻ, ജ്ഞാനത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്നവൻ ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ; വാചസ്പതി ഞങ്ങളുടെ അന്നത്തെ മധുരമാക്കട്ടെ.
30.2
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३०.२ ॥
സവിതാവായ ദേവന്റെ ആ വരേണ്യമായ തേജസ്സിനെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; അത് ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധികളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.
30.3
विश्वानि देव सवितर् दुरितानि परा सुव ।
यद् भद्रं तन् न ऽ आ सुव ॥ ३०.३ ॥
ദേവനായ സവിതാവേ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും അകറ്റേണമേ; മംഗളമായത് ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണമേ.
30.4
विभक्तारꣳ हवामहे वसोश् चित्रस्य राधसः ।
सवितारं नृचक्षसम् ॥ ३०.४ ॥
സമ്പത്തും അത്ഭുതകരമായ ദാനവും വിതരണം ചെയ്യുന്നവനും മനുഷ്യരെ നോക്കുന്നവനുമായ സവിതാവിനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.
30.5
ब्रह्मणे ब्राह्मणं क्षत्राय राजन्यं मरुद्भ्यो वैश्यं तपसे शूद्रं तमसे तस्करं नारकाय वीरहणं पाप्मने क्लीबम् आक्रयाया ऽ अयोगुं कामाय पुꣳश्चलूम् अतिक्रुष्टाय मागधम् ॥ ३०.५ ॥
ബ്രഹ്മത്തിന് ബ്രാഹ്മണൻ; ക്ഷത്രത്തിന് രാജന്യൻ; മരുത്തുകൾക്ക് വൈശ്യൻ; തപസ്സിന് ശൂദ്രൻ; തമസ്സിന് കള്ളൻ; നരകത്തിന് വീരഹൻ; പാപത്തിന് ക്ലൈബ്യൻ; ആക്രയക്ക് അയോഗു; കാമത്തിന് പുംശ്ചലി; അതിക്രുഷ്ടന് മാഗധൻ.
30.6
नृत्ताय सूतं गीताय शैलूषं धर्माय सभाचरं नरिष्ठायै भीमलं नर्माय रेभꣳ हसाय कारिम् आनन्दाय स्त्रीषखं प्रमदे कुमारीपुत्रं मेधायै रथकारं धैर्याय तक्षाणम् ॥ ३०.६ ॥
നൃത്തത്തിന് സൂതനെയും ഗാനത്തിന് ശൈലൂഷനെയും ധർമ്മത്തിന് സഭാചരനെയും നരിഷ്ഠയ്ക്ക് ഭീമലനെയും കളിക്ക് രേഭനെയും ചിരിക്ക് കാരിയെയും ആനന്ദത്തിന് സ്ത്രീഷഖനെയും പ്രമോദത്തിന് കുമാരീപുത്രനെയും മേധയ്ക്ക് രഥകാരനെയും ധൈര്യത്തിന് തക്ഷനെയും.
30.7
तपसे कौलालं मायायै कर्मारꣳ रूपाय मणिकारꣳ शुभे वपꣳ शरव्याया ऽ इषुकारꣳ हेत्यै धनुष्कारं कर्मणे ज्याकारं दिष्टाय रज्जुसर्जं मृत्यवे मृगयुम् अन्तकाय श्वनिनम् ॥ ३०.७ ॥
തപസ്സിന് കുശവനെയും മായയ്ക്ക് കൊല്ലനെയും രൂപത്തിന് മണിക്കാരനെയും ശുഭത്തിന് ക്ഷുരകനെയും ശരവ്യയ്ക്ക് അമ്പുകാരനെയും ഹേതിക്ക് വില്ലുകാരനെയും കർമ്മത്തിന് ഞാണുകാരനെയും ദിഷ്ടത്തിന് കയറുകാരനെയും മൃത്യുവിന് വേട്ടക്കാരനെയും അന്തകന് നായ്ക്കാരനെയും.
30.8
नदीभ्यः पौञ्जिष्ठम् ऋक्षीकाभ्यो नैषादं पुरुषव्याघ्राय दुर्मदं गन्धर्वाप्सरोभ्यो व्रात्यं प्रयुग्भ्य ऽ उन्मत्तꣳ सर्पदेवजनेभ्यो ऽप्रतिपदमयेभ्यः कितवम् ईर्यताया ऽ अकितवं पिशाचेभ्यो बिदलकारीं यातुधानेभ्यः कण्टकीकारीम् ॥ ३०.८ ॥
നദികൾക്ക് പൗഞ്ജിഷ്ഠനെയും ഋക്ഷീകകൾക്ക് നൈഷാദനെയും പുരുഷവ്യാഘ്രന് ദുർമദനെയും ഗന്ധർവാപ്സരസുകൾക്ക് വ്രാത്യനെയും പ്രയുക്കുകൾക്ക് ഉന്മത്തനെയും സർപ്പദേവജനങ്ങൾക്ക് അപ്രതിപദനെയും അയങ്ങൾക്ക് കിതവനെയും ഈര്യതയ്ക്ക് അകിതവനെയും പിശാചങ്ങൾക്ക് ബിദലകാരിയെയും യാതുധാനങ്ങൾക്ക് കണ്ടകീകാരിയെയും.
30.9
संधये जारं गेहायोपपतिम् आर्त्यै परिवित्तं निर्ऋत्यै परिविविदानम् अराद्ध्या ऽ एदिधिषुःपतिं निष्कृत्यै पेशस्कारीꣳ संज्ञानाय स्मरकारीं प्रकामोद्यायोपसदं वर्णायानुरुधं बलायोपदाम् ॥ ३०.९ ॥
സന്ധിക്കായി ജാരനെയും, ഗൃഹത്തിനായി ഉപപതിയെയും, ആർത്തിക്കായി പരിവിത്തനെയും, നിർഋതിക്കായി പരിവിവിദാനനെയും, അരാദ്ധ്യിക്കായി ഏദിധിഷുപതിയെയും, നിഷ്കൃതിക്കായി പേശസ്കാരിയെയും, സംജ്ഞാനത്തിനായി സ്മരകാരിയെയും, പ്രകാമോദ്യത്തിനായി ഉപസദനെയും, വർണ്ണത്തിനായി അനുരുധനെയും, ബലത്തിനായി ഉപദയെയും.
30.10
उत्सादेभ्यः कुब्जं प्रमुदे वामनं द्वार्भ्यः स्रामꣳ स्वप्नायान्धम् अधर्माय बधिरं पवित्राय भिषजं प्रज्ञानाय नक्षत्रदर्शम् आशिक्षायै प्रश्निनम् उपशिक्षाया ऽ अभिप्रश्निनं मर्यादायै प्रश्नविवाकम् ॥ ३०.१० ॥
ഉത്സാദങ്ങൾക്കായി കുബ്ജനെയും, പ്രമോദത്തിനായി വാമനനെയും, ദ്വാരങ്ങൾക്കായി സ്രാമനെയും, സ്വപ്നത്തിനായി അന്ധനെയും, അധർമ്മത്തിനായി ബധിരനെയും, പവിത്രതയ്ക്കായി ഭിഷഗ്വരനെയും, പ്രജ്ഞാനത്തിനായി നക്ഷത്രദർശിയെയും, ആശിക്ഷയ്ക്കായി പ്രശ്നിയെയും, ഉപശിക്ഷയ്ക്കായി അഭിപ്രശ്നിയെയും, മര്യാദയ്ക്കായി പ്രശ്നവിവാകനെയും.
30.11
अर्मेभ्यो हस्तिपं जवायाश्वपं पुष्ट्यै गोपालं वीर्यायाविपालं तेजसे ऽजपालम् इरायै कीनाशं कीलालाय सुराकारं भद्राय गृहपꣳ श्रेयसे वित्तधम् आध्यक्ष्यायानुक्षत्तारम् ॥ ३०.११ ॥
അർമ്മങ്ങൾക്കായി ഹസ്തിപനെയും, ജവത്തിനായി അശ്വപനെയും, പുഷ്ടിക്കായി ഗോപാലനെയും, വീര്യത്തിനായി അവിപാലനെയും, തേജസ്സിനായി അജപാലനെയും, ഇരയ്ക്കായി കീനാശനെയും, കീലാലത്തിനായി സുരാകാരനെയും, ഭദ്രത്തിനായി ഗൃഹപനെയും, ശ്രേയസ്സിനായി വിത്തധനെയും, ആധ്യക്ഷ്യത്തിനായി അനുക്ഷത്താവിനെയും.
30.12
भायै दार्वाहारं प्रभाया ऽ अग्न्येधं ब्रध्नस्य विष्टपायाभिषेक्तारं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारं देवलोकाय पेशितारं मनुष्यलोकाय प्रकरितारꣳ सर्वेभ्यो लोकेभ्यो ऽ उपसेक्तारम् अव ऽ ऋत्यै वधायोपमन्थितारं मेधाय वासःपल्पूलीं प्रकामाय रजयित्रीम् ॥ ३०.१२ ॥
കാന്തിക്കായി വിറക് ചുമക്കുന്നവൻ, പ്രഭയ്ക്കായി അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവൻ, വിഷ്ടപത്തിനായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ, വർഷിഷ്ഠ നാകത്തിനായി ചുറ്റിവെക്കുന്നവൻ, ദേവലോകത്തിനായി അറുക്കുന്നവൻ, മനുഷ്യലോകത്തിനായി വിതറുന്നവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കുമായി തളിക്കുന്നവൻ; അവ-ഋതിക്കും വധത്തിനും കടയുന്നവൾ; മേധയ്ക്കായി വസ്ത്രം അലക്കുന്നവൾ, പ്രകാമത്തിനായി ചായം പൂശുന്നവൾ.
30.13
ऋतये स्तेनहृदयं वैरहत्याय पिशुनं विविक्त्यै क्षत्तारम् औपद्रष्ट्र्यायानुक्षत्तारं बालायानुचरं भूम्ने परिष्कन्दं प्रियाय प्रियवादिनम् अरिष्ट्या ऽ अश्वसादꣳ स्वर्गाय लोकाय भागदुघं वर्षिष्ठाय नाकाय परिवेष्टारम् ॥ ३०.१३ ॥
ഋതത്തിനായി കള്ളഹൃദയൻ, വൈരഹത്യയ്ക്കായി പിശുനൻ, വിവിക്തിക്കായി ക്ഷത്ത, ഔപദ്രഷ്ട്ര്യത്തിനായി അനുക്ഷത്ത, ബാലനായി അനുചരൻ, ഭൂമ്നയ്ക്കായി പരിഷ്കന്ദൻ, പ്രിയത്തിനായി പ്രിയവാദി; അരിഷ്ടിക്കായി അശ്വസാദൻ; സ്വർഗലോകത്തിനായി ഭാഗദുഘൻ; വർഷിഷ്ഠ നാകത്തിനായി പരിവേഷ്ടാ.
30.14
मन्यवे ऽयस्तापं क्रोधाय निसरं योगाय योक्तारꣳ शोकायाभिसर्तारं क्षेमाय विमोक्तारम् उत्कीलेभ्यस् त्रिष्ठिनं वपुषे मानस्कृतꣳ शीलायाञ्जनीकारीं निर्ऋत्यै कोशकारीं यमायासूम् ॥ ३०.१४ ॥
മന്യുവിനായി ഇരുമ്പ് ചൂടാക്കുന്നവൻ, ക്രോധത്തിനായി നിസരൻ, യോഗത്തിനായി നുകം കെട്ടുന്നവൻ, ശോകത്തിനായി പിന്തുടരുന്നവൻ, ക്ഷേമത്തിനായി മോചിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഉത്കീലങ്ങൾക്കായി ത്രിഷ്ഠി, ശരീരത്തിനായി മാനസ്കൃത്, ശീലത്തിനായി അഞ്ജനീകാരി, നിർൃതിക്കായി കോശകാരി, യമനായി ആസൂ.
30.15
यमाय यमसूम् अथर्वभ्यो ऽवतोकाꣳ संवत्सराय पर्यायिणीं परिवत्सरायाविजाताम् इदावत्सरायातीत्वरीम् इद्वत्सरायातिष्कद्वरीं वत्सराय विजर्जराꣳ संवत्सराय पलिक्नीम् ऋभुभ्यो ऽजिनसंधꣳ साध्येभ्यश् चर्मम्नम् ॥ ३०.१५ ॥
യമനായി യമസൂ, അഥർവ്വന്മാർക്കായി അവതോകാ, സംവത്സരത്തിനായി പര്യായിണി, പരിവത്സരത്തിനായി അവിജാതാ, ഇദാവത്സരത്തിനായി അതീത്വരി, ഇദ്വത്സരത്തിനായി അതിഷ്കദ്വരി, വത്സരത്തിനായി വിജർജരാ, സംവത്സരത്തിനായി പലിക്നീ, ഋഭുക്കൾക്കായി അജിനസന്ധ, സാധ്യർക്കായി ചർമമ്ന.
30.16
सरोभ्यो धैवरम् उपस्थावराभ्यो दाशं वैशन्ताभ्यो बैन्दं नड्वलाभ्यः शौष्कलं पाराय मार्गारम् अवराय केवर्तं तीर्थेभ्य ऽ आन्दं विषमेभ्यो मैनालꣳ स्वनेभ्यः पर्णकं गुहाभ्यः किरातꣳ सानुभ्यो जम्भकं पर्वतेभ्यः किम्पूरुषम् ॥ ३०.१६ ॥
തടാകങ്ങൾക്കായി ധൈവരൻ, ഉപസ്ഥാവരർക്കായി ദാശൻ, വൈശന്തകൾക്കായി ബൈന്ദൻ, നഡ്വലങ്ങൾക്കായി ശൗഷ്കലൻ, പാരത്തിനായി മാർഗാരൻ, അവരത്തിനായി കേവർത്തൻ, തീർഥങ്ങൾക്കായി ആന്ദൻ, വിഷമങ്ങൾക്കായി മൈനാലൻ, സ്വനങ്ങൾക്കായി പർണകൻ, ഗുഹകൾക്കായി കിരാതൻ, സാനുക്കൾക്കായി ജംഭകൻ, പർവതങ്ങൾക്കായി കിംപുരുഷൻ.
30.17
बीभत्सायै पौल्कसं वर्णाय हिरण्यकारं तुलायै वाणिजं पश्चादोषाय ग्लाविनं विश्वेभ्यो भूतेभ्यः सिध्मलं भूत्यै जागरणम् अभूत्यै स्वपनम् आर्त्यै जनवादिनं व्यृद्ध्या ऽ अपगल्भꣳ सꣳशराय प्रच्छिदम् ॥ ३०.१७ ॥
ബീഭത്സയ്ക്ക് പൗൽകസൻ, വർണ്ണന് സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരൻ, തുലയ്ക്ക് വാണിജൻ, പശ്ചാദ്ദോഷന് ക്ഷീണിതൻ, സർവഭൂതങ്ങൾക്കും കുഷ്ഠരോഗി, ഭൂതിക്ക് ഉണർന്നിരിക്കുന്നവൻ, അഭൂതിക്ക് ഉറങ്ങുന്നവൻ, ആർത്തിക്ക് ജനവാദി, വ്യൃദ്ധിക്ക് ധൈര്യമില്ലാത്തവൻ, സംശരന് ഛേദകൻ.
30.18
अक्षराजाय कितवं कृतायादिनवदर्शं त्रेतायै कल्पिनं द्वापरायाधिकल्पिनम् आस्कन्दाय सभास्थाणुं मृत्यवे गोव्यच्छम् अन्तकाय गोघातं क्षुधे यो गां विकृन्तन्तं भिक्षमाण ऽ उपतिष्ठति दुष्कृताय चरकाचार्यं पाप्मने सैलगम् ॥ ३०.१८ ॥
അക്ഷരാജന് ചൂതുകളിക്കാരൻ, കൃതന് ആദിനവദർശൻ, ത്രേതയ്ക്ക് കൽപി, ദ്വാപരന് അധികൽപി, ആസ്കന്ദന് സഭാസ്ഥാണു, മൃത്യുവിന് ഗോവ്യച്ഛൻ, അന്തകന് ഗോഘാതകൻ, ക്ഷുധയ്ക്ക് പശുവിനെ അറുത്ത് ഭിക്ഷ യാചിക്കുന്നവൻ, ദുഷ്കൃതന് ചരകാചാര്യൻ, പാപ്മന് ശൈലഗൻ.
30.19
प्रतिश्रुत्काया ऽ अर्तनं घोषाय भषम् अन्ताय बहुवादिनम् अनन्ताय मूकꣳ शब्दायाडम्बराघातं महसे वीणावादं क्रोशाय तूणवध्मम् अवरस्पराय शङ्खध्मं वनाय वनपम् अन्यतोरण्याय दावपम् ॥ ३०.१९ ॥
പ്രതിശ്രുത്കയ്ക്ക് അർത്തനൻ, ഘോഷത്തിന് ഭഷൻ, അന്തത്തിന് ബഹുവാദി, അനന്തത്തിന് മൂകൻ, ശബ്ദത്തിന് ആഡംബരഘാതൻ, മഹസ്സിന് വീണാവാദകൻ, ക്രോശത്തിന് തൂണവാദ്യക്കാരൻ, അവരസ്പരത്തിന് ശംഖധ്മൻ, വനത്തിന് വനപാലകൻ, അന്യതോരണ്യത്തിന് ദാവപൻ.
30.20
नर्माय पुꣳश्चलूꣳ हसाय कारिं यादसे शाबल्यां ग्रामण्यं गणकम् अभिक्रोशकं तान् महसे वीणावादं पाणिघ्नं तूणवध्मं तान् नृतायानन्दाय तलवम् ॥ ३०.२० ॥
ചിരിക്കായി വ്യഭിചാരിണി, ഗായകൻ, ജലജീവി, പുള്ളിയുള്ള സ്ത്രീ, ഗ്രാമത്തലവൻ, കണക്കൻ, നിന്ദകൻ എന്നിവരെ; ആ മഹാന് വീണ വായിക്കുന്നവൻ, കൈകൊണ്ടടിക്കുന്നവൻ, തൂണവ വാദ്യക്കാരൻ; നർത്തകന്, ആനന്ദത്തിന് തലവൻ.
30.21
अग्नये पीवानं पृथिव्यै पीठसर्पिणं वायवे चाण्डालम् अन्तरिक्षाय वꣳशनर्तिनं दिवे खलतिꣳ सूर्याय हर्यक्षं नक्षत्रेभ्यः किर्मिरं चन्द्रमसे किलासम् अह्ने शुक्लं पिङ्गाक्षꣳ रात्र्यै कृष्णं पिङ्गाक्षम् ॥ ३०.२१ ॥
അഗ്നിക്ക് തടിച്ചവൻ, ഭൂമിക്ക് പീഠത്തിൽ ഇഴയുന്നവൻ, വായുവിന് ചണ്ഡാലൻ, അന്തരീക്ഷത്തിന് മുളനർത്തകൻ, ദ്യുലോകത്തിന് കഷണ്ടിത്തലയൻ, സൂര്യന് മഞ്ഞക്കണ്ണൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് പുള്ളിക്കാരൻ, ചന്ദ്രന് കുഷ്ഠരോഗി, പകലിന് വെളുത്ത പിംഗലനേത്രൻ, രാത്രിക്ക് കറുത്ത പിംഗലനേത്രൻ.
30.22
अथैतान् अष्टौ विरूपान् आ लभते ऽतिदीर्घं चातिह्रस्वं चातिस्थूलं चातिकृशं चातिशुक्लं चातिकृष्णं चातिकुल्वं चातिलोमशं च ।
अशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ।
मागधः पुꣳश्चली कितवः क्लीबो ऽशूद्रा ऽ अब्राह्मणास् ते प्राजापत्याः ॥ ३०.२२ ॥
പിന്നെ ഈ എട്ട് വികൃതരെ എടുക്കുന്നു: അതിനീളമുള്ളവൻ, അതിച്ചെറിയവൻ, അതിസ്ഥൂലൻ, അതിക്ഷീണൻ, അതിവെളുത്തവൻ, അതികറുത്തവൻ, അതികൂനൻ, അതിരോമശൻ. അവർ ശൂദ്രരല്ല, ബ്രാഹ്മണരുമല്ല; അവർ പ്രജാപതിക്കുള്ളവർ. മാഗധൻ, വേശ്യാപുരുഷൻ, ചൂതുകളിക്കാരൻ, നപുംസകൻ — അവർ ശൂദ്രരല്ല, ബ്രാഹ്മണരുമല്ല; അവർ പ്രജാപതിക്കുള്ളവർ.