ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
प्रा॒त॒र्युजा॒ वि बो॑धया॒श्विना॒वेह ग॑च्छताम् ।
अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ଯୁଆଳି ହୋଇଥିବା ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ ଏବଂ ଏହି ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
1.22.2
या सु॒रथा॑ र॒थीत॑मो॒भा दे॒वा दि॑वि॒स्पृशा॑ ।
अ॒श्विना॒ ता ह॑वामहे ॥
ଉତ୍ତମ ରଥ ଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି, ଆକାଶ ଛୁଇଁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଦେବ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.22.3
या वां॒ कशा॒ मधु॑मती॒ अश्वि॑ना सू॒नृता॑वती ।
तया॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ସେହି ଚାବୁକ ମଧୁର ଓ ସତ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ; ତାହା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
1.22.4
न॒हि वा॒मस्ति॑ दूर॒के यत्रा॒ रथे॑न॒ गच्छ॑थः ।
अश्वि॑ना सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମ ପାଇଁ କିଛି ଦୂରରେ ନାହିଁ; ରଥରେ ତୁମେ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼କଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ।
1.22.5
हिर॑ण्यपाणिमू॒तये॑ सवि॒तार॒मुप॑ ह्वये ।
स चेत्ता॑ दे॒वता॑ प॒दम् ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତ ସବିତାଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ସେ ହିଁ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି।
1.22.6
अ॒पां नपा॑त॒मव॑से सवि॒तार॒मुप॑ स्तुहि ।
तस्य॑ व्र॒तान्यु॑श्मसि ॥
ଜଳର ପୌତ୍ର ସବିତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସ୍ତୁତି କର; ଆମେ ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁ।
1.22.7
वि॒भ॒क्तारं॑ हवामहे॒ वसो॑श्चि॒त्रस्य॒ राध॑सः ।
स॒वि॒तारं॑ नृ॒चक्ष॑सम् ॥
ଧନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବଣ୍ଟନକାରୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସବିତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
1.22.8
सखा॑य॒ आ नि षी॑दत सवि॒ता स्तोम्यो॒ नु नः॑ ।
दाता॒ राधां॑सि शुम्भति ॥
ବନ୍ଧୁଗଣ, ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ। ସ୍ତୁତ୍ୟ ସବିତା ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି; ଦାତା ଧନକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି।
1.22.9
अग्ने॒ पत्नी॑रि॒हा व॑ह दे॒वाना॑मुश॒तीरुप॑ ।
त्वष्टा॑रं॒ सोम॑पीतये ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛୁକ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ସୋମପାନ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣ।
1.22.10
आ ग्ना अ॑ग्न इ॒हाव॑से॒ होत्रां॑ यविष्ठ॒ भार॑तीम् ।
वरू॑त्रीं धि॒षणां॑ वह ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସହାୟତା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ହେ ଯୁବତମ, ଭାରତୀ, ବରୂତ୍ରୀ ଓ ଧିଷଣାଙ୍କୁ ଆଣ।
1.22.11
अ॒भि नो॑ दे॒वीरव॑सा म॒हः शर्म॑णा नृ॒पत्नीः॑ ।
अच्छि॑न्नपत्राः सचन्ताम् ॥
ଦେବୀମାନେ ଓ ରାଜପତ୍ନୀମାନେ ମହାନ ସହାୟତା ଓ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଅଖଣ୍ଡ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ସେମାନେ ଆମ ସହିତ ମିଳିତ ହେଉନ୍ତୁ।
1.22.12
इ॒हेन्द्रा॒णीमुप॑ ह्वये वरुणा॒नीं स्व॒स्तये॑ ।
अ॒ग्नायीं॒ सोम॑पीतये ॥
ଏଠାରେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ବରୁଣାନୀଙ୍କୁ, ଓ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଅଗ୍ନାୟୀଙ୍କୁ।
1.22.13
म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् ।
पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः ॥
ମହାନ ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରଚୁର ଦାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
1.22.14
तयो॒रिद्घृ॒तव॒त्पयो॒ विप्रा॑ रिहन्ति धी॒तिभिः॑ ।
ग॒न्ध॒र्वस्य॑ ध्रु॒वे प॒दे ॥
ସେ ଦୁଇଙ୍କର ଘୃତଯୁକ୍ତ କ୍ଷୀରକୁ ହିଁ ବିପ୍ରମାନେ ନିଜ ଧୀ ଦ୍ୱାରା ଚାଟନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସ୍ଥିର ସ୍ଥାନରେ।
1.22.15
स्यो॒ना पृ॑थिवि भवानृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी ।
यच्छा॑ नः॒ शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥
ହେ ପୃଥିବୀ, ସୁଖଦାୟିନୀ, କଣ୍ଟକହୀନା ଓ ବାସସ୍ଥାନ ଦେଉଥିବା ହୁଅ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
1.22.16
अतो॑ दे॒वा अ॑वन्तु नो॒ यतो॒ विष्णु॑र्विचक्र॒मे ।
पृ॒थि॒व्याः स॒प्त धाम॑भिः ॥
ଅତଏବ ହେ ଦେବଗଣ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁଠାରୁ ବିଷ୍ଣୁ ପୃଥିବୀର ସାତ ଧାମରେ ପାଦ ରଖିଲେ।
1.22.17
इ॒दं विष्णु॒र्वि च॑क्रमे त्रे॒धा नि द॑धे प॒दम् ।
समू॑ळ्हमस्य पांसु॒रे ॥
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପ୍ରକାରେ ପାଦ ରଖି ନିଜ ପଦ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ତାଙ୍କର ପଦ ଧୂଳିରେ ଲୁଚି ରହିଛି।
1.22.18
त्रीणि॑ प॒दा वि च॑क्रमे॒ विष्णु॑र्गो॒पा अदा॑भ्यः ।
अतो॒ धर्मा॑णि धा॒रय॑न् ॥
ତିନି ପାଦରେ ବିଷ୍ଣୁ ଚାଲିଲେ; ସେ ରକ୍ଷକ, ଅବିନାଶୀ; ତେଣୁ ଧର୍ମସମୂହକୁ ଧାରଣ କରି ସେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି।
1.22.19
विष्णोः॒ कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे ।
इन्द्र॑स्य॒ युज्यः॒ सखा॑ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମସମୂହ ଦେଖ; ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ନିଜର ବ୍ରତସବୁ ଦେଖିଲେ, ସେଠାରୁ ଦେଖ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ସଖା।
1.22.20
तद्विष्णोः॑ पर॒मं प॒दं सदा॑ पश्यन्ति सू॒रयः॑ ।
दि॒वी॑व॒ चक्षु॒रात॑तम् ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେହି ପରମ ପଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସର୍ବଦା ଦେଖନ୍ତି, ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ ପରି।
1.22.21
तद्विप्रा॑सो विप॒न्यवो॑ जागृ॒वांसः॒ समि॑न्धते ।
विष्णो॒र्यत्प॑र॒मं प॒दम् ॥
ଜାଗ୍ରତ, ଭକ୍ତିମୟ ଜ୍ଞାନୀ କବିମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେହି ପରମ ପଦକୁ ଏକତ୍ର ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ କରନ୍ତି।