ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.37

1.37.1

क्री॒ळं वः॒ शर्धो॒ मारु॑तमन॒र्वाणं॑ रथे॒शुभ॑म् ।
कण्वा॑ अ॒भि प्र गा॑यत ॥

હે કણ્વપુત્રો, મરુતોના એ રમતિયાળ, અજેય, રથને શણગારનારા સૈન્ય તરફ ઊંચા સ્વરે ગાઓ.

ये पृष॑तीभिर्ऋ॒ष्टिभिः॑ सा॒कं वाशी॑भिर॒ञ्जिभिः॑ ।
अजा॑यन्त॒ स्वभा॑नवः ॥

ટપકાંવાળા કિરણો અને લાલ અલંકારો સાથે જન્મેલા — તેઓ સ્વયંપ્રકાશિત છે.

इ॒हेव॑ शृण्व एषां॒ कशा॒ हस्ते॑षु॒ यद्वदा॑न् ।
नि याम॑ञ्चि॒त्रमृ॑ञ्जते ॥

અહીં જ તેમના ચાબુકનો અવાજ સંભળાય છે; હાથમાં ચાબુક લઈ પ્રહાર કરતાં તેઓ માર્ગમાં વીજળી પ્રગટાવે છે.

प्र वः॒ शर्धा॑य॒ घृष्व॑ये त्वे॒षद्यु॑म्नाय शु॒ष्मिणे॑ ।
दे॒वत्तं॒ ब्रह्म॑ गायत ॥

બળવાન, તેજસ્વી, ચમકતા એ સૈન્ય માટે દેવો પાસેથી મળેલ પવિત્ર સ્તોત્ર ગાઓ.

प्र शं॑सा॒ गोष्वघ्न्यं॑ क्री॒ळं यच्छर्धो॒ मारु॑तम् ।
जम्भे॒ रस॑स्य वावृधे ॥

ગાયો વચ્ચે અવધ્ય, રમતિયાળ મરુતોના સૈન્યની સ્તુતિ કરો; તે મેઘના જડબામાં રસથી વધ્યું.

को वो॒ वर्षि॑ष्ठ॒ आ न॑रो दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ धूतयः ।
यत्सी॒मन्तं॒ न धू॑नु॒थ ॥

હે નરો, જગતને ધ્રુજાવનારાઓ, તમારામાં શ્રેષ્ઠ કોણ છે? જ્યારે તમે આકાશ અને પૃથ્વીની સીમાને અંત સુધી હલાવો છો?

नि वो॒ यामा॑य॒ मानु॑षो द॒ध्र उ॒ग्राय॑ म॒न्यवे॑ ।
जिही॑त॒ पर्व॑तो गि॒रिः ॥

હે મરુતો, માનવની યાત્રા માટે અને ઉગ્ર ક્રોધ સામે પર્વત નમી જાય; ટેકરીઓ ધ્રૂજી ઊઠે.

येषा॒मज्मे॑षु पृथि॒वी जु॑जु॒र्वाँ इ॑व वि॒श्पतिः॑ ।
भि॒या यामे॑षु॒ रेज॑ते ॥

તેમની ગતિમાં પૃથ્વી ધ્રૂજે છે, જેમ કુળનો સ્વામી ધ્રૂજે; તેમના માર્ગોમાં ભયથી તે કંપે છે.

स्थि॒रं हि जान॑मेषां॒ वयो॑ मा॒तुर्निरे॑तवे ।
यत्सी॒मनु॑ द्वि॒ता शवः॑ ॥

તેમનો જન્મ સ્થિર છે; માતાથી બહાર આવવાનું બળ છે; તે બમણા બળથી ઊછળે ત્યારે.

उदु॒ त्ये सू॒नवो॒ गिरः॒ काष्ठा॒ अज्मे॑ष्वत्नत ।
वा॒श्रा अ॑भि॒ज्ञु यात॑वे ॥

તે પુત્રો એ સ્તોત્રો ઊંચા કરે છે; ગતિમાં રથના દાંડા ખેંચે છે; ઢીંચણ સુધી ઝળહળતા જવા માટે.

त्यं चि॑द्घा दी॒र्घं पृ॒थुं मि॒हो नपा॑त॒ममृ॑ध्रम् ।
प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः ॥

તે લાંબા, વિશાળ, મહાનના પૌત્રને, અક્ષયને, તેઓ હલાવે છે; પોતાના માર્ગોથી તેને કંપાવે છે.

मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो॒ बलं॒ जनाँ॑ अचुच्यवीतन ।
गि॒रीँर॑चुच्यवीतन ॥

હે મરુતો, તમારું બળ લોકોને હલાવે છે ત્યારે તમે પર્વતોને પણ કંપાવ્યા.

यद्ध॒ यान्ति॑ म॒रुतः॒ सं ह॑ ब्रुव॒तेऽध्व॒न्ना ।
शृ॒णोति॒ कश्चि॑देषाम् ॥

મરુતો માર્ગ પર સાથે જતાં એકબીજા સાથે વાત કરે છે, ત્યારે તેમનામાંથી કોઈ ને કોઈ તે સાંભળે છે.

प्र या॑त॒ शीभ॑मा॒शुभिः॒ सन्ति॒ कण्वे॑षु वो॒ दुवः॑ ।
तत्रो॒ षु मा॑दयाध्वै ॥

હે મરુતો, ઝડપથી આવો! કણ્વોના ઘરે તમારું આહ્વાન છે; ત્યાં જ આપણે સારી રીતે આનંદ માણીએ.

अस्ति॒ हि ष्मा॒ मदा॑य वः॒ स्मसि॑ ष्मा व॒यमे॑षाम् ।
विश्वं॑ चि॒दायु॑र्जी॒वसे॑ ॥

તમારા આનંદ માટે (સોમ) છે; ખરેખર અમે પણ તેમના જ છીએ. જીવવા માટે સંપૂર્ણ આયુષ્ય અમને મળો.