ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.37

1.37.1

क्री॒ळं वः॒ शर्धो॒ मारु॑तमन॒र्वाणं॑ रथे॒शुभ॑म् ।
कण्वा॑ अ॒भि प्र गा॑यत ॥

ಕಣ್ವರೇ, ಮರುತರ ಆಟವಾಡುವ, ಅಜೇಯ, ರಥವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಹಾಡಿರಿ.

ये पृष॑तीभिर्ऋ॒ष्टिभिः॑ सा॒कं वाशी॑भिर॒ञ्जिभिः॑ ।
अजा॑यन्त॒ स्वभा॑नवः ॥

ಚುಕ್ಕೆಯ ಕಿರಣಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಅಲಂಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು — ಅವರು ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶಿಗಳು.

इ॒हेव॑ शृण्व एषां॒ कशा॒ हस्ते॑षु॒ यद्वदा॑न् ।
नि याम॑ञ्चि॒त्रमृ॑ञ्जते ॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಚಾಟಿಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಾಟಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಡೆದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.

प्र वः॒ शर्धा॑य॒ घृष्व॑ये त्वे॒षद्यु॑म्नाय शु॒ष्मिणे॑ ।
दे॒वत्तं॒ ब्रह्म॑ गायत ॥

ಬಲಿಷ್ಠ, ತೇಜಸ್ವೀ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೇನೆಗಾಗಿ ದೇವರಿಂದ ದೊರೆತ ಪವಿತ್ರ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹಾಡಿರಿ.

प्र शं॑सा॒ गोष्वघ्न्यं॑ क्री॒ळं यच्छर्धो॒ मारु॑तम् ।
जम्भे॒ रस॑स्य वावृधे ॥

ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ವಧಿಸಲಾಗದ, ಆಟವಾಡುವ ಮರುತರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಿರಿ; ಅದು ಮೇಘದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ರಸದಿಂದ ಬೆಳೆದಿದೆ.

को वो॒ वर्षि॑ष्ठ॒ आ न॑रो दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ धूतयः ।
यत्सी॒मन्तं॒ न धू॑नु॒थ ॥

ಓ ನರರೇ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವವರೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾರು? ನೀವು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಗಡಿಯನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಅಲುಗಾಡಿಸುವಾಗ?

नि वो॒ यामा॑य॒ मानु॑षो द॒ध्र उ॒ग्राय॑ म॒न्यवे॑ ।
जिही॑त॒ पर्व॑तो गि॒रिः ॥

ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೂ ಉಗ್ರ ಕೋಪಕ್ಕೂ ಎದುರಾಗಿ ಪರ್ವತವು ಬಾಗಲಿ; ಬೆಟ್ಟಗಳು ನಡುಗಲಿ.

येषा॒मज्मे॑षु पृथि॒वी जु॑जु॒र्वाँ इ॑व वि॒श्पतिः॑ ।
भि॒या यामे॑षु॒ रेज॑ते ॥

ಅವರ ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತದೆ, ಕುಲಪತಿ ನಡುಗುವಂತೆ; ಅವರ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಅದು ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ.

स्थि॒रं हि जान॑मेषां॒ वयो॑ मा॒तुर्निरे॑तवे ।
यत्सी॒मनु॑ द्वि॒ता शवः॑ ॥

ಇವರ ಜನ್ಮ ನಿಶ್ಚಿತವಾದದ್ದು; ತಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಬಲವಿದೆ; ಅದು ಎರಡರಷ್ಟು ಬಲದಿಂದ ಏರಿದಾಗ.

उदु॒ त्ये सू॒नवो॒ गिरः॒ काष्ठा॒ अज्मे॑ष्वत्नत ।
वा॒श्रा अ॑भि॒ज्ञु यात॑वे ॥

ಆ ಮಕ್ಕಳು ಆ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಾರೆ; ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ರಥದ ಕೋಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾರೆ; ಮೊಣಕಾಲವರೆಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಲು.

त्यं चि॑द्घा दी॒र्घं पृ॒थुं मि॒हो नपा॑त॒ममृ॑ध्रम् ।
प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः ॥

ಆ ದೀರ್ಘ, ವಿಶಾಲ, ಮಹಾನನ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು, ಅಳಿಯದವನನ್ನು, ಅವರು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ದಾರಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो॒ बलं॒ जनाँ॑ अचुच्यवीतन ।
गि॒रीँर॑चुच्यवीतन ॥

ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಲವು ಜನರನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದಾಗ, ನೀವು ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ನಡುಗಿಸಿದಿರಿ.

यद्ध॒ यान्ति॑ म॒रुतः॒ सं ह॑ ब्रुव॒तेऽध्व॒न्ना ।
शृ॒णोति॒ कश्चि॑देषाम् ॥

ಮರುತ್ತುಗಳು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

प्र या॑त॒ शीभ॑मा॒शुभिः॒ सन्ति॒ कण्वे॑षु वो॒ दुवः॑ ।
तत्रो॒ षु मा॑दयाध्वै ॥

ಓ ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ವೇಗವಾಗಿ ಬನ್ನಿ! ಕಣ್ವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡೋಣ.

अस्ति॒ हि ष्मा॒ मदा॑य वः॒ स्मसि॑ ष्मा व॒यमे॑षाम् ।
विश्वं॑ चि॒दायु॑र्जी॒वसे॑ ॥

ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ (ಸೋಮ) ಇದೆ; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾವೂ ಅವರಿಗೆ ಸೇರಿದವರೇ. ಬದುಕಲು ಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯವು ನಮಗೆ ಲಭಿಸಲಿ.