ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
क्री॒ळं वः॒ शर्धो॒ मारु॑तमन॒र्वाणं॑ रथे॒शुभ॑म् ।
कण्वा॑ अ॒भि प्र गा॑यत ॥
கண்வர்களே, மருத்துகளின் விளையாட்டுத் தன்மையுள்ள, வெல்லற்கரிய, தேரை அலங்கரிக்கும் படையை நோக்கி உரக்கப் பாடுங்கள்.
1.37.2
ये पृष॑तीभिर्ऋ॒ष्टिभिः॑ सा॒कं वाशी॑भिर॒ञ्जिभिः॑ ।
अजा॑यन्त॒ स्वभा॑नवः ॥
புள்ளிகள் கொண்ட கதிர்களுடனும் செந்நிற அலங்காரங்களுடனும் கூட பிறந்தவர்கள் — தாமாகவே ஒளிர்பவர்கள் அவர்கள்.
1.37.3
इ॒हेव॑ शृण्व एषां॒ कशा॒ हस्ते॑षु॒ यद्वदा॑न् ।
नि याम॑ञ्चि॒त्रमृ॑ञ्जते ॥
இங்கேயே இவர்களின் சாட்டைகளின் ஒலி கேட்கிறது; கைகளில் சாட்டைகளுடன் அவர்கள் அடிக்கும்போது, பாதையில் ஒளிரும் மின்னலை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.
1.37.4
प्र वः॒ शर्धा॑य॒ घृष्व॑ये त्वे॒षद्यु॑म्नाय शु॒ष्मिणे॑ ।
दे॒वत्तं॒ ब्रह्म॑ गायत ॥
வலிமையும், ஒளியும், தேஜஸும் கொண்ட அந்தப் படைக்காக தெய்வத்திடமிருந்து பெற்ற புனித மந்திரத்தை உரக்கப் பாடுங்கள்.
1.37.5
प्र शं॑सा॒ गोष्वघ्न्यं॑ क्री॒ळं यच्छर्धो॒ मारु॑तम् ।
जम्भे॒ रस॑स्य वावृधे ॥
பசுக்களுக்கிடையில் கொல்லப்பட முடியாத, விளையாட்டுத் தன்மையுள்ள மருத்துகளின் படையைப் புகழுங்கள்; அது மேகத்தின் வாயில் நீரின் சாற்றால் வளர்ந்தது.
1.37.6
को वो॒ वर्षि॑ष्ठ॒ आ न॑रो दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ धूतयः ।
यत्सी॒मन्तं॒ न धू॑नु॒थ ॥
மனிதர்களே, உலகை அசைப்பவர்களே, உங்களில் யார் மிகச் சிறந்தவர்? வானத்தின் எல்லையையும் பூமியின் எல்லையையும் நீங்கள் முடிவுவரை அசைக்கும்போது அது யார்?
1.37.7
नि वो॒ यामा॑य॒ मानु॑षो द॒ध्र उ॒ग्राय॑ म॒न्यवे॑ ।
जिही॑त॒ पर्व॑तो गि॒रिः ॥
மருத்துகளே, மனிதனின் பயணத்திற்கும் உக்கிரமான கோபத்திற்கும் முன்பு மலை நடுங்கட்டும்; குன்றுகளும் அதிரட்டும்.
1.37.8
येषा॒मज्मे॑षु पृथि॒वी जु॑जु॒र्वाँ इ॑व वि॒श्पतिः॑ ।
भि॒या यामे॑षु॒ रेज॑ते ॥
அவர்களுடைய இயக்கங்களில் பூமி நடுங்குகிறது, குலத்தலைவன் அஞ்சி நடுங்குவது போல்; அவர்களின் வழிகளில் அது அச்சத்தால் அதிர்கிறது.
1.37.9
स्थि॒रं हि जान॑मेषां॒ वयो॑ मा॒तुर्निरे॑तवे ।
यत्सी॒मनु॑ द्वि॒ता शवः॑ ॥
இவர்களின் பிறப்பு நிலையானது; அன்னையிடமிருந்து வெளிப்படுவதற்கு வலிமை உள்ளது; அது இருமடங்காக எழும்போது.
1.37.10
उदु॒ त्ये सू॒नवो॒ गिरः॒ काष्ठा॒ अज्मे॑ष्वत्नत ।
वा॒श्रा अ॑भि॒ज्ञु यात॑वे ॥
அந்த மைந்தர்கள் அந்தப் பாடல்களை மேலே எழுப்புகின்றனர்; இயக்கங்களில் தேர்க்கட்டைகளை நீட்டுகின்றனர்; முழங்கால் வரை ஒளிர்ந்து செல்ல.
1.37.11
त्यं चि॑द्घा दी॒र्घं पृ॒थुं मि॒हो नपा॑त॒ममृ॑ध्रम् ।
प्र च्या॑वयन्ति॒ याम॑भिः ॥
அந்த நீண்ட, விரிந்த, பெரியவனின் பேரனை, சோர்வறியாதவனை, அவர்கள் அசைக்கின்றனர்; தங்கள் வழிகளால் அவனை அதிரச் செய்கின்றனர்.
1.37.12
मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो॒ बलं॒ जनाँ॑ अचुच्यवीतन ।
गि॒रीँर॑चुच्यवीतन ॥
மருத்துகளே, உங்கள் வலிமை மனிதர்களை அதிர வைக்கும்போது, நீங்கள் மலைகளையும் அதிரச் செய்தீர்கள்.
1.37.13
यद्ध॒ यान्ति॑ म॒रुतः॒ सं ह॑ ब्रुव॒तेऽध्व॒न्ना ।
शृ॒णोति॒ कश्चि॑देषाम् ॥
மருத்கள் வழியில் ஒன்றாகச் செல்லும்போது ஒருவருடன் ஒருவர் பேசுகின்றனர்; அவர்களில் யாரோ ஒருவர் அதைக் கேட்கிறார்.
1.37.14
प्र या॑त॒ शीभ॑मा॒शुभिः॒ सन्ति॒ कण्वे॑षु वो॒ दुवः॑ ।
तत्रो॒ षु मा॑दयाध्वै ॥
மருத்களே, விரைவாக வாருங்கள்! காண்வர்களிடம் உங்களுக்கான அழைப்பு உள்ளது; அங்கேயே நாம் நன்றாக மகிழ்வோம்.
1.37.15
अस्ति॒ हि ष्मा॒ मदा॑य वः॒ स्मसि॑ ष्मा व॒यमे॑षाम् ।
विश्वं॑ चि॒दायु॑र्जी॒वसे॑ ॥
உங்கள் மகிழ்ச்சிக்காக (சோமம்) உண்டு; நிச்சயமாக நாங்களும் அவர்களுடையவர்களாக இருக்கிறோம். வாழ்வதற்காக முழு ஆயுளும் எங்களுக்கு உண்டாகட்டும்.