Ṛgveda · Sūkta 10.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.64.1
क॒था दे॒वानां॑ कत॒मस्य॒ याम॑नि सु॒मन्तु॒ नाम॑ शृण्व॒तां म॑नामहे ।
को मृ॑ळाति कत॒मो नो॒ मय॑स्करत्कत॒म ऊ॒ती अ॒भ्या व॑वर्तति ॥
In wessen Bahn unter den Göttern gedenken wir des guten Namens für die, die hören? Wer wird sich unser erbarmen, wer uns Glück bereiten, und mit welcher Hilfe wird sich wer uns zuwenden?
10.64.2
क्र॒तू॒यन्ति॒ क्रत॑वो हृ॒त्सु धी॒तयो॒ वेन॑न्ति वे॒नाः प॒तय॒न्त्या दिशः॑ ।
न म॑र्डि॒ता वि॑द्यते अ॒न्य ए॑भ्यो दे॒वेषु॑ मे॒ अधि॒ कामा॑ अयंसत ॥
Gedanken regen sich in den Herzen, Lieder begehren, und die Gedanken begehrender Dichter fliegen zu den Richtungen. Außer diesen findet sich kein anderer barmherziger Geber; unter den Göttern haben sich meine Wünsche auf mich gelegt.
10.64.3
नरा॑ वा॒ शंसं॑ पू॒षण॒मगो॑ह्यम॒ग्निं दे॒वेद्ध॑म॒भ्य॑र्चसे गि॒रा ।
सूर्या॒मासा॑ च॒न्द्रम॑सा य॒मं दि॒वि त्रि॒तं वात॑मु॒षस॑म॒क्तुम॒श्विना॑ ॥
Oder ich preise die beiden Führer, Pūṣan, der nicht zu vernachlässigen ist; ich verherrliche mit Gesang Agni, von den Göttern entzündet. Die beiden Sonne-und-Mond, Yama im Himmel, Trita und den Wind, Uṣas und den Tag, die beiden Aśvins.
10.64.4
क॒था क॒विस्तु॑वी॒रवा॒न्कया॑ गि॒रा बृह॒स्पति॑र्वावृधते सुवृ॒क्तिभिः॑ ।
अ॒ज एक॑पात्सु॒हवे॑भि॒र्ऋक्व॑भि॒रहिः॑ शृणोतु बु॒ध्न्यो॑ हवी॑मनि ॥
Wie wächst der an Heldenkraft reiche Dichter durch welche Rede, Bṛhaspati, mit wohlgefügtem Lob? Der ungeborene Einfüßige soll mit guten Anrufungen und Versen hören, und die Schlange der Tiefe im Rufen.
10.64.5
दक्ष॑स्य वादिते॒ जन्म॑नि व्र॒ते राजा॑ना मि॒त्रावरु॒णा वि॑वाससि ।
अतू॑र्तपन्थाः पुरु॒रथो॑ अर्य॒मा स॒प्तहो॑ता॒ विषु॑रूपेषु॒ जन्म॑सु ॥
In Dakṣas Geburt, o Aditi, im Gelübde kleidest du die beiden Könige Mitra-und-Varuṇa. Aryaman mit ungehindertem Pfad und weitem Wagen, mit sieben Priestern, unter den Geburten vielfacher Gestalt.
10.64.6
ते नो॒ अर्व॑न्तो हवन॒श्रुतो॒ हवं॒ विश्वे॑ शृण्वन्तु वा॒जिनो॑ मि॒तद्र॑वः ।
स॒ह॒स्र॒सा मे॒धसा॑ताविव॒ त्मना॑ म॒हो ये धनं॑ समि॒थेषु॑ जभ्रि॒रे ॥
Mögen jene Rosse, alle Viśvedevas, stark und schnell, unseren Ruf hören. Tausendgeber, groß durch ihre eigene Kraft in der Gabe der Weisheit, die in den Kämpfen den Reichtum gewonnen haben.
10.64.7
प्र वो॑ वा॒युं र॑थ॒युजं॒ पुरं॑धिं॒ स्तोमैः॑ कृणुध्वं स॒ख्याय॑ पू॒षण॑म् ।
ते हि दे॒वस्य॑ सवि॒तुः सवी॑मनि॒ क्रतुं॒ सच॑न्ते स॒चितः॒ सचे॑तसः ॥
Mit euren Lobliedern gewinnt Vāyu, der am Wagen angeschirrt ist, und Pūṣan für die Freundschaft. Sie, vom Gott Savitṛ angetrieben, einmütig und verbunden, folgen eurem Willen.
10.64.8
त्रिः स॒प्त स॒स्रा न॒द्यो॑ म॒हीर॒पो वन॒स्पती॒न्पर्व॑ताँ अ॒ग्निमू॒तये॑ ।
कृ॒शानु॒मस्तॄ॑न्ति॒ष्यं॑ स॒धस्थ॒~आ रु॒द्रं रु॒द्रेषु॑ रु॒द्रियं॑ हवामहे ॥
Dreimal sieben fließende große Flüsse, die Gewässer, die Waldherren, die Berge und Agni zum Schutz rufen wir an. Kṛśānu, die Pfeile und Tiṣya in einer gemeinsamen Wohnstatt; unter den Rudras rufen wir Rudra, den Rudrischen, an.
10.64.9
सर॑स्वती स॒रयुः॒ सिन्धु॑रू॒र्मिभि॑र्म॒हो म॒हीरव॒सा य॑न्तु॒ वक्ष॑णीः ।
दे॒वीरापो॑ मा॒तरः॑ सूदयि॒त्न्वो॑ घृ॒तव॒त्पयो॒ मधु॑मन्नो अर्चत ॥
Sarasvatī, Sarayū, Sindhu mit ihren Wellen; mögen die großen Ströme des Großen mit Hilfe hierher kommen. Göttliche Wasser, Mütter, die ihr erfrischt, ehrt uns mit Butterschmalz, Milch und Süße.
10.64.10
उ॒त मा॒ता बृ॑हद्दि॒वा शृ॑णोतु न॒स्त्वष्टा॑ दे॒वेभि॒र्जनि॑भिः पि॒ता वचः॑ ।
ऋ॒भु॒क्षा वाजो॒ रथ॒स्पति॒र्भगो॑ र॒ण्वः शंसः॑ शशमा॒नस्य॑ पातु नः ॥
Möge die Mutter des weiten Himmels uns hören, und der Vater Tvaṣṭar mit den Göttern und Verwandten unser Wort hören. Mögen Ṛbhukṣā, Vāja, der Herr des Wagens, Bhaga, Raṇva und das Lob des Strebenden uns schützen.
10.64.11
र॒ण्वः संदृ॑ष्टौ पितु॒माँ इ॑व॒ क्षयः॑ भ॒द्रा रु॒द्राणां॑ म॒रुता॒मुप॑स्तुतिः ।
गोभिः॑ ष्याम य॒शसो॒ जने॒~ष्वा सदा॑ देवास॒ इळ॑या सचेमहि ॥
Möge Raṇva, im guten Anblick, eine Wohnstatt sein wie für den, der einen Vater hat; mögen Lob der Rudras und Maruts heilsam sein. Mit den Rindern mögen wir stets ruhmvoll unter den Völkern sein; o Götter, mögen wir mit Iḷā verbunden sein.
10.64.12
यां मे॒ धियं॒ मरु॑त॒ इन्द्र॒ देवा॒ अद॑दात वरुण मित्र यू॒यम् ।
तां पी॑पयत॒ पय॑सेव धे॒नुं कु॒विद्गिरो॒ अधि॒ रथे॒ वहा॑थ ॥
O Maruts, o Indra, o Götter, o Varuṇa, o Mitra — jene Einsicht, die ihr mir gegeben habt, nährt sie wie eine Kuh voller Milch; wahrlich, bringt meine Lieder auf dem Wagen herbei.
10.64.13
कु॒विद॒ङ्ग प्रति॒ यथा॑ चिद॒स्य नः॑ सजा॒त्य॑स्य मरुतो॒ बुबो॑धथ ।
नाभा॒ यत्र॑ प्रथ॒मं सं॒नसा॑महे॒ तत्र॑ जामि॒त्वमदि॑तिर्दधातु नः ॥
O Maruts, weckt auch diesen unseren Verwandten; dort, wo wir uns zuerst im Nabel versammeln, möge Aditi uns Verwandtschaft gewähren.
10.64.14
ते हि द्यावा॑पृथि॒वी मा॒तरा॑ म॒ही दे॒वी दे॒वाञ्जन्म॑ना य॒ज्ञिये॑ इ॒तः ।
उ॒भे बि॑भृत उ॒भयं॒ भरी॑मभिः पु॒रू रेतां॑सि पि॒तृभि॑श्च सिञ्चतः ॥
Diese beiden, Himmel und Erde, große Mütter und Göttinnen, von Geburt an opferwürdig, lassen von hier aus die Götter hervorgehen. Beide tragen alles mit ihrer Last und gießen zusammen mit den Vätern viele Samen aus.
10.64.15
वि षा होत्रा॒ विश्व॑मश्नोति॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र॒रम॑तिः॒ पनी॑यसी ।
ग्रावा॒ यत्र॑ मधु॒षुदु॒च्यते॑ बृ॒हदवी॑वशन्त म॒तिभि॑र्मनी॒षिणः॑ ॥
Jenes Priesteramt erlangt, abgesondert, allen begehrenswerten Reichtum; Bṛhaspati und Arámati sind ihm die reinigendsten. Wo Madhuṣúd (Soma) über den Steinen hoch gepriesen wird, brüllen die weisen Dichter mit ihren Gedanken.
10.64.16
ए॒वा क॒विस्तु॑वी॒रवाँ॑ ऋत॒ज्ञा द्र॑विण॒स्युर्द्रवि॑णसश्चका॒नः ।
उ॒क्थेभि॒रत्र॑ म॒तिभि॑श्च॒ विप्रोऽपी॑पय॒द्गयो॑ दि॒व्यानि॒ जन्म॑ ॥
So hat der Seher, reich an Helden, der Kenner der Ordnung, der nach Reichtum strebt, nachdem er Reichtum erlangt hat, hier durch Hymnen und Gedanken den begeisterten Weisen Gaya mit himmlischen Geburten erfüllt.
10.64.17
ए॒वा प्ल॒तेः सू॒नुर॑वीवृधद्वो॒ विश्व॑ आदित्या अदिते मनी॒षी ।
ई॒शा॒नासो॒ नरो॒ अम॑र्त्ये॒नास्ता॑वि॒ जनो॑ दि॒व्यो गये॑न ॥
So lässt der Sohn des Herrn (der Dichter) euch wachsen, o all ihr Ādityas, o Aditi! Der Weise, von unsterblichen Führern gelenkt, wurde von Gaya dem Sänger zusammen mit dem himmlischen Volk gepriesen.