ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.64.1
क॒था दे॒वानां॑ कत॒मस्य॒ याम॑नि सु॒मन्तु॒ नाम॑ शृण्व॒तां म॑नामहे ।
को मृ॑ळाति कत॒मो नो॒ मय॑स्करत्कत॒म ऊ॒ती अ॒भ्या व॑वर्तति ॥
தேவர்களின் எந்தப் பாதையில் நாம் அழகிய பெயரை நினைப்போம், கேட்பவர்களுக்காக? யார் எங்களுக்கு கருணை காட்டுவான், யார் எங்களுக்கு இன்பம் அளிப்பான், எந்தத் துணையுடன் யார் எங்களிடம் திரும்புவான்?
10.64.2
क्र॒तू॒यन्ति॒ क्रत॑वो हृ॒त्सु धी॒तयो॒ वेन॑न्ति वे॒नाः प॒तय॒न्त्या दिशः॑ ।
न म॑र्डि॒ता वि॑द्यते अ॒न्य ए॑भ्यो दे॒वेषु॑ मे॒ अधि॒ कामा॑ अयंसत ॥
எண்ணங்கள் இதயங்களில் எழுகின்றன, துதிகள் விரும்புகின்றன, விருப்பமுள்ள கவிஞர்களின் சிந்தனைகள் திசைகளை நோக்கிப் பறக்கின்றன. இவர்களுக்குள் வேறு இரக்கமுள்ளவர் காணப்படவில்லை; தேவர்களில் என் விருப்பங்கள் என்மீது நிலைகொண்டுள்ளன.
10.64.3
नरा॑ वा॒ शंसं॑ पू॒षण॒मगो॑ह्यम॒ग्निं दे॒वेद्ध॑म॒भ्य॑र्चसे गि॒रा ।
सूर्या॒मासा॑ च॒न्द्रम॑सा य॒मं दि॒वि त्रि॒तं वात॑मु॒षस॑म॒क्तुम॒श्विना॑ ॥
அல்லது இரு தலைவர்களையும், புறக்கணிக்கக் கூடாத பூஷனையும் போற்றுகிறேன்; தேவர்களால் கொளுத்தப்பட்ட அக்னியை பாடலால் புகழ்கிறேன். சூரிய-சந்திரர்களை, வானில் யமனை, த்ரிதனையும் காற்றையும், உஷஸையும் பகலையும், அஸ்வினர்களையும்.
10.64.4
क॒था क॒विस्तु॑वी॒रवा॒न्कया॑ गि॒रा बृह॒स्पति॑र्वावृधते सुवृ॒क्तिभिः॑ ।
अ॒ज एक॑पात्सु॒हवे॑भि॒र्ऋक्व॑भि॒रहिः॑ शृणोतु बु॒ध्न्यो॑ हवी॑मनि ॥
வீரத்தால் நிறைந்த கவிஞன் எந்தப் பேச்சால் பிருஹஸ்பதி வளர்கிறான், நல்ல துதிகளால்? அஜ ஏகபாத், நல்ல அழைப்புகளாலும் ரிக்குகளாலும்; அஹி புத்னியன் அழைப்பில் கேட்கட்டும்.
10.64.5
दक्ष॑स्य वादिते॒ जन्म॑नि व्र॒ते राजा॑ना मि॒त्रावरु॒णा वि॑वाससि ।
अतू॑र्तपन्थाः पुरु॒रथो॑ अर्य॒मा स॒प्तहो॑ता॒ विषु॑रूपेषु॒ जन्म॑सु ॥
தக்ஷனின் பிறப்பில், ஓ அதிதி, விரதத்தில் இரு அரசர்களான மித்ர-வருணரை நீ அணிகிறாய். தடையற்ற பாதையுடையவனும், விரிந்த தேருடையவனுமான அர்யமன், ஏழு ஹோதாக்களுடனும், பலவகை வடிவ பிறப்புகளிலும்.
10.64.6
ते नो॒ अर्व॑न्तो हवन॒श्रुतो॒ हवं॒ विश्वे॑ शृण्वन्तु वा॒जिनो॑ मि॒तद्र॑वः ।
स॒ह॒स्र॒सा मे॒धसा॑ताविव॒ त्मना॑ म॒हो ये धनं॑ समि॒थेषु॑ जभ्रि॒रे ॥
அழைப்பைக் கேட்கும் அந்தக் குதிரைகளான விஸ்வதேவர்கள் அனைவரும், வலிமையும் வேகமுமுள்ளவர்கள், எங்கள் அழைப்பைக் கேட்கட்டும். ஆயிரம் கொடுப்பவர்கள், அறிவுக் கொடையில் தங்கள் சொந்த வலிமையால் பெரியவனின், போர்களில் செல்வத்தை வென்றவர்கள்.
10.64.7
प्र वो॑ वा॒युं र॑थ॒युजं॒ पुरं॑धिं॒ स्तोमैः॑ कृणुध्वं स॒ख्याय॑ पू॒षण॑म् ।
ते हि दे॒वस्य॑ सवि॒तुः सवी॑मनि॒ क्रतुं॒ सच॑न्ते स॒चितः॒ सचे॑तसः ॥
உங்கள் துதிகளால் தேரில் பூட்டப்பட்ட வாயுவையும் பூஷணையும் நட்புக்காக மகிழ்விக்குங்கள். அவர்களே சவிதாவின் தூண்டுதலில் ஒருமனதாக உங்கள் எண்ணத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர்.
10.64.8
त्रिः स॒प्त स॒स्रा न॒द्यो॑ म॒हीर॒पो वन॒स्पती॒न्पर्व॑ताँ अ॒ग्निमू॒तये॑ ।
कृ॒शानु॒मस्तॄ॑न्ति॒ष्यं॑ स॒धस्थ॒~आ रु॒द्रं रु॒द्रेषु॑ रु॒द्रियं॑ हवामहे ॥
ஏழு பெருக்கும் நதிகளையும், பெரிய நீர்களையும், மரங்களையும், மலைகளையும்; பாதுகாப்புக்காக அக்னியையும் மூன்று முறை அழைக்கிறோம். கிருசானுவையும் அம்புகளையும் திஷ்யனையும் ஒரே இருப்பிடத்தில்; ருத்ரர்களின் நடுவே ருத்ரனையும் ருத்ரியனையும் அழைக்கிறோம்.
10.64.9
सर॑स्वती स॒रयुः॒ सिन्धु॑रू॒र्मिभि॑र्म॒हो म॒हीरव॒सा य॑न्तु॒ वक्ष॑णीः ।
दे॒वीरापो॑ मा॒तरः॑ सूदयि॒त्न्वो॑ घृ॒तव॒त्पयो॒ मधु॑मन्नो अर्चत ॥
சரஸ்வதி, சரயூ, சிந்து அலைகளுடன்; மகத்தானவளின் பெரிய நீர்ப்பெருக்குகள் தம் துணையுடன் இங்கு வரட்டும். தெய்வீக நீர்களாகிய தாய்மார்கள், நம்மை நெய்யும் பாலும் இனிமையும் கொண்டு மதிக்கட்டும்.
10.64.10
उ॒त मा॒ता बृ॑हद्दि॒वा शृ॑णोतु न॒स्त्वष्टा॑ दे॒वेभि॒र्जनि॑भिः पि॒ता वचः॑ ।
ऋ॒भु॒क्षा वाजो॒ रथ॒स्पति॒र्भगो॑ र॒ण्वः शंसः॑ शशमा॒नस्य॑ पातु नः ॥
விரிந்த துலோகத்தின் தாய் நம் சொல்லைக் கேட்கட்டும்; தந்தை த்வஷ்டா தேவர்களுடனும் பிறப்புகளுடனும் நம் வார்த்தையைக் கேட்கட்டும். ரிபுக்ஷா, வாஜன், ரதபதி, பகன், ரண்வன் ஆகியோரின் புகழ் முயல்பவனைக் காக்கட்டும்.
10.64.11
र॒ण्वः संदृ॑ष्टौ पितु॒माँ इ॑व॒ क्षयः॑ भ॒द्रा रु॒द्राणां॑ म॒रुता॒मुप॑स्तुतिः ।
गोभिः॑ ष्याम य॒शसो॒ जने॒~ष्वा सदा॑ देवास॒ इळ॑या सचेमहि ॥
ரண்வன், நல்ல பார்வையில், தந்தையுடையோனைப்போல் உறைவிடம் போல் இருக்கட்டும்; ருத்ரர்களையும் மருத்களையும் புகழ்வது மங்கலமாகட்டும். பசுக்களுடன் நாம் புகழோடு மக்களிடையே எப்போதும் இருப்போமாக; தேவர்களே, இளையுடன் நாம் இணைவோமாக.
10.64.12
यां मे॒ धियं॒ मरु॑त॒ इन्द्र॒ देवा॒ अद॑दात वरुण मित्र यू॒यम् ।
तां पी॑पयत॒ पय॑सेव धे॒नुं कु॒विद्गिरो॒ अधि॒ रथे॒ वहा॑थ ॥
ஓ மருத்துக்களே, இந்திரனே, தேவர்களே, வருணனே, மித்திரனே — நீங்கள் எனக்கு அளித்த அந்த அறிவை, பாலால் நிறைந்த பசுவைப்போல் வளர்த்திடுங்கள்; நிச்சயமாக என் பாடல்களை தேரின்மேல் கொண்டு வாருங்கள்.
10.64.13
कु॒विद॒ङ्ग प्रति॒ यथा॑ चिद॒स्य नः॑ सजा॒त्य॑स्य मरुतो॒ बुबो॑धथ ।
नाभा॒ यत्र॑ प्रथ॒मं सं॒नसा॑महे॒ तत्र॑ जामि॒त्वमदि॑तिर्दधातु नः ॥
ஓ மருத்துகளே, நீங்கள் இவனையும் எங்கள் உறவினனாக விழிப்புறச் செய்யுங்கள்; நாம் முதலில் மையத்தில் ஒன்று கூடும் அங்கே, அதிதி எங்களுக்கு உறவைத் தரட்டும்.
10.64.14
ते हि द्यावा॑पृथि॒वी मा॒तरा॑ म॒ही दे॒वी दे॒वाञ्जन्म॑ना य॒ज्ञिये॑ इ॒तः ।
उ॒भे बि॑भृत उ॒भयं॒ भरी॑मभिः पु॒रू रेतां॑सि पि॒तृभि॑श्च सिञ्चतः ॥
அந்த இரு வானும் பூமியும், பெரிய தாய்மார்கள், தெய்வங்கள்; பிறப்பால் யாகத்துக்குரியவர்கள்; இங்கிருந்து தேவர்களை (தோற்றுவிக்கின்றனர்). இருவரும் தம் சுமையால் தாங்குகின்றனர்; பிதாக்களுடன் சேர்ந்து பல விதைகளைப் பொழிகின்றனர்.
10.64.15
वि षा होत्रा॒ विश्व॑मश्नोति॒ वार्यं॒ बृह॒स्पति॑र॒रम॑तिः॒ पनी॑यसी ।
ग्रावा॒ यत्र॑ मधु॒षुदु॒च्यते॑ बृ॒हदवी॑वशन्त म॒तिभि॑र्मनी॒षिणः॑ ॥
அந்த ஹோதா-பணி தனித்தனியாக எல்லா விரும்பத்தக்க செல்வத்தையும் அடைகிறது; பிருஹஸ்பதியும் அரமதியும் (அவனுக்கு) மிகத் தூய்மைப்படுத்துபவர்கள். கற்களின்மேல் மதுஷுத் (சோமம்) பெரிதும் போற்றப்படும் இடத்தில், ஞானக் கவிஞர்கள் எண்ணங்களால் முழங்குகின்றனர்.
10.64.16
ए॒वा क॒विस्तु॑वी॒रवाँ॑ ऋत॒ज्ञा द्र॑विण॒स्युर्द्रवि॑णसश्चका॒नः ।
उ॒क्थेभि॒रत्र॑ म॒तिभि॑श्च॒ विप्रोऽपी॑पय॒द्गयो॑ दि॒व्यानि॒ जन्म॑ ॥
இவ்வாறு கவி, பல வீரர்களை உடையவன், ரீதியை அறிந்தவன், செல்வத்தை விரும்புபவன், செல்வத்தை அடைந்து, இங்கே துதிகளாலும் எண்ணங்களாலும், விப்ரன் கயனை தெய்வீகப் பிறவிகளால் நிரப்பினான்.
10.64.17
ए॒वा प्ल॒तेः सू॒नुर॑वीवृधद्वो॒ विश्व॑ आदित्या अदिते मनी॒षी ।
ई॒शा॒नासो॒ नरो॒ अम॑र्त्ये॒नास्ता॑वि॒ जनो॑ दि॒व्यो गये॑न ॥
இவ்வாறு பதியின் மகன் (கவி) உங்களை வளர்க்கிறான், அனைத்து ஆதித்யர்களே, அதிதியே! ஞானமுள்ள (கவி) அழியாத தலைவர்களால் ஆளப்பட்டு, தெய்வீக மக்களுடன் கயனால் (பாடகனால்) போற்றப்பட்டான்.