Ṛgveda · Sūkta 10.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.92.1
य॒ज्ञस्य॑ वो र॒थ्यं॑ वि॒श्पतिं॑ वि॒शां होता॑रम॒क्तोरति॑थिं वि॒भाव॑सुम् ।
शोच॒ञ्च्छुष्का॑सु॒ हरि॑णीषु॒ जर्भु॑र॒द्वृषा॑ के॒तुर्य॑ज॒तो द्याम॑शायत ॥
Ihr alle ehrtet Agni, den Wagenlenker des Opfers, Herrn der Völker, Priester, Gast der Nächte, reich an Licht. Brennend an den trockenen und grünen Stätten breitete sich jener Stier, Banner, Verehrungswürdige, bis zum Himmel aus.
10.92.2
इ॒मम॑ञ्ज॒स्पामु॒भये॑ अकृण्वत ध॒र्माण॑म॒ग्निं वि॒दथ॑स्य॒ साध॑नम् ।
अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षसः॑ पु॒रोहि॑तं॒ तनू॒नपा॑तमरु॒षस्य॑ निंसते ॥
Beide Parteien schufen diesen Agni, mit Butter gesalbt, Hüter der Ordnung, Mittel des heiligen Ritus. Ehrwürdig wie die Nacht, Priester der Morgenröten, der selbstgeborene Enkel (Tanūnapāt), bringen sie ihn der Rötlichen dar.
10.92.3
बळ॑स्य नी॒था वि प॒णेश्च॑ मन्महे व॒या अ॑स्य॒ प्रहु॑ता आसु॒रत्त॑वे ।
य॒दा घो॒रासो॑ अमृत॒त्वमाश॒तादिज्जन॑स्य॒ दैव्य॑स्य चर्किरन् ॥
Gewiss kennen wir seine Pfade und die Schätze der Paṇi; seine herbeigerufenen Strahlen dienten zum Verzehren. Als die grimmigen die Unsterblichkeit erreichten, begannen sie für den göttlichen Menschen zu wirken.
10.92.4
ऋ॒तस्य॒ हि प्रसि॑ति॒र्द्यौरु॒रु व्यचो॒ नमो॑ म॒ह्य॑रम॑तिः॒ पनी॑यसी ।
इन्द्रो॑ मि॒त्रो वरु॑णः॒ सं चि॑कित्रि॒रेऽथो॒ भगः॑ सवि॒ता पू॒तद॑क्षसः ॥
Der Antreiber der kosmischen Ordnung ist wahrlich der Himmel, das weite Licht; groß ist die Ehrung, und der Schwung der Freude ist fester. Indra, Mitra und Varuṇa haben gemeinsam erkannt; dann auch Bhaga und Savitṛ, von reiner Kraft.
10.92.5
प्र रु॒द्रेण॑ य॒यिना॑ यन्ति॒ सिन्ध॑वस्ति॒रो म॒हीम॒रम॑तिं दधन्विरे ।
येभिः॒ परि॑ज्मा परि॒यन्नु॒रु ज्रयो॒ वि रोरु॑वज्ज॒ठरे॒ विश्व॑मु॒क्षते॑ ॥
Mit Rudra fließen die bewegten Flüsse vorwärts; sie sind quer durch die weite Ausdehnung geeilt. Durch ihn breitet der kreisende Parijman, sich ringsum bewegend, die weiten Bahnen brüllend aus und besprengt alles.
10.92.6
क्रा॒णा रु॒द्रा म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टयो दि॒वः श्ये॒नासो॒ असु॑रस्य नी॒ळयः॑ ।
तेभि॑श्चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मेन्द्रो॑ दे॒वेभि॑रर्व॒शेभि॒रर्व॑शः ॥
Die Rudra, die Marut, alles schaffend und alles anziehend, schnell wie die Falken des Himmels, Nester des mächtigen Herrn; mit ihnen schauen Varuṇa, Mitra, Aryaman und Indra, mit den Göttern und mit den schnellen Arvaśa, als Schnelle selbst.
10.92.7
इन्द्रे॒ भुजं॑ शशमा॒नास॑ आशत॒ सूरो॒ दृशी॑के॒ वृष॑णश्च॒ पौंस्ये॑ ।
प्र ये न्व॑स्या॒र्हणा॑ ततक्षि॒रे युजं॒ वज्रं॑ नृ॒षद॑नेषु का॒रवः॑ ॥
Jene, die sich bemühten, Indras Arm zu erreichen, im Blick der Sonne und in der Manneskraft des Stiers, schmieden nun mit seinen würdigen Lobpreisungen den eingespannten Donnerkeil in den Sitzen der Menschen – jene Handwerker.
10.92.8
सूर॑श्चि॒दा ह॒रितो॑ अस्य रीरम॒दिन्द्रा॒दा कश्चि॑द्भयते॒ तवी॑यसः ।
भी॒मस्य॒ वृष्णो॑ ज॒ठरा॑दभि॒श्वसो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सहु॑रि स्त॒न्नबा॑धितः ॥
Selbst Sonnes falbe Rosse freuen sich an ihm; sie fürchten Indra und jeden Mächtigeren. Aus dem Bauch des furchtbaren Stieres atmend, donnert er Tag für Tag, der Sieger, der Unangreifbare.
10.92.9
स्तोमं॑ वो अ॒द्य रु॒द्राय॒ शिक्व॑से क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा दिदिष्टन ।
येभिः॑ शि॒वः स्ववाँ॑ एव॒याव॑भिर्दि॒वः सिष॑क्ति॒ स्वय॑शा॒ निका॑मभिः ॥
Heute gelte euer Lobpreis Rudra, dem Mächtigen, dessen Helden geschwunden sind; lasst ihn mit Verehrung erstrahlen. Durch den Śiva, der seinen eigenen Schutz hat, mit den erwünschten Helfern, selbstrühmend, aus dem Himmel mit Wünschen sendet.
10.92.10
ते हि प्र॒जाया॒ अभ॑रन्त॒ वि श्रवो॒ बृह॒स्पति॑र्वृष॒भः सोम॑जामयः ।
य॒ज्ञैरथ॑र्वा प्रथ॒मो वि धा॑रयद्दे॒वा दक्षै॒र्भृग॑वः॒ सं चि॑कित्रिरे ॥
Sie brachten wahrlich Ruhm für das Volk. Bṛhaspati, der Stier, aus Soma geboren, durch die Opfer; der erste Atharvan hielt sie. Die Götter wurden durch Geschick zusammen mit den Bhṛgu offenbar.
10.92.11
ते हि द्यावा॑पृथि॒वी भूरि॑रेतसा॒ नरा॒शंस॒श्चतु॑रङ्गो य॒मोऽदि॑तिः ।
दे॒वस्त्वष्टा॑ द्रविणो॒दा ऋ॑भु॒क्षणः॒ प्र रो॑द॒सी म॒रुतो॒ विष्णु॑रर्हिरे ॥
Sie ehren wahrlich Himmel und Erde, reich an Samen; Narāśaṃsa, den vierteiligen Yama und Aditi; den Gott Tvaṣṭar, Spender des Reichtums, die Ṛbhukṣan; und die Marut und Viṣṇu, die den beiden Welten Ehre erweisen.
10.92.12
उ॒त स्य न॑ उ॒शिजा॑मुर्वि॒या क॒विरहिः॑ शृणोतु बु॒ध्न्यो॑ हवी॑मनि ।
सूर्या॒मासा॑ वि॒चर॑न्ता दिवि॒क्षिता॑ धि॒या श॑मीनहुषी अ॒स्य बो॑धतम् ॥
Und jener Ahi Budhnya, der weite Seher, höre auf unsere Anrufung. Sonne und Mond, die umherziehen, im Himmel wohnend, durch Einsicht erweckt, ihr Śamīnahuṣī, erkennt dies.
10.92.13
प्र नः॑ पू॒षा च॒रथं॑ वि॒श्वदे॑व्यो अ॒पां नपा॑दवतु वा॒युरि॒ष्टये॑ ।
आ॒त्मानं॒ वस्यो॑ अ॒भि वात॑मर्चत॒ तद॑श्विना सुहवा॒ याम॑नि श्रुतम् ॥
Pūṣan möge unseren Wagen schützen, und Vāyu, lieb allen Göttern und Enkel der Wasser, möge uns für die ersehnte Gabe behüten. O Aśvins, leicht anzurufen, preist den Wind; ihr beide habt jenes Gebet auf der Fahrt gehört.
10.92.14
वि॒शामा॒सामभ॑यानामधि॒क्षितं॑ गी॒र्भिरु॒ स्वय॑शसं गृणीमसि ।
ग्नाभि॒र्विश्वा॑भि॒रदि॑तिमन॒र्वण॑म॒क्तोर्युवा॑नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति॑म् ॥
Wir preisen mit Liedern den, der diesen Völkern Furchtlosigkeit gibt, den Herrn, selbstruhmreich. Wir preisen auch Aditi mit all ihren Verwandten, die Unvergleichliche, den jungen Herrn der Nacht, den Gatten mit menschlicher Kraft.
10.92.15
रेभ॒दत्र॑ ज॒नुषा॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑रा॒ ग्रावा॑ण ऊ॒र्ध्वा अ॒भि च॑क्षुरध्व॒रम् ।
येभि॒र्विहा॑या॒ अभ॑वद्विचक्ष॒णः पाथः॑ सु॒मेकं॒ स्वधि॑ति॒र्वन॑न्वति ॥
Hier ließ der Erstgeborene Aṅgiras die erhobenen Steine auf das Opfer blicken; durch sie schuf der weitschreitende Allsehende Wege und eine gute Bahn, wie die Axt im Wald einen Pfad bahnt.