ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.92.1
य॒ज्ञस्य॑ वो र॒थ्यं॑ वि॒श्पतिं॑ वि॒शां होता॑रम॒क्तोरति॑थिं वि॒भाव॑सुम् ।
शोच॒ञ्च्छुष्का॑सु॒ हरि॑णीषु॒ जर्भु॑र॒द्वृषा॑ के॒तुर्य॑ज॒तो द्याम॑शायत ॥
യജ്ഞത്തിന്റെ രഥവാഹകനും, പ്രജകളുടെ നാഥനും, ഹോതാവും, രാത്രികളുടെ അതിഥിയും, പ്രകാശധനനുമായ അഗ്നിയെ നിങ്ങളെല്ലാവരും (സ്തുതിച്ചു). വരണ്ടതും പച്ചയുമായ ഇടങ്ങളിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ആ വൃഷഭനും കൊടിയും ആരാധ്യനുമായ അഗ്നി സ്വർഗ്ഗംവരെ വ്യാപിച്ചു.
10.92.2
इ॒मम॑ञ्ज॒स्पामु॒भये॑ अकृण्वत ध॒र्माण॑म॒ग्निं वि॒दथ॑स्य॒ साध॑नम् ।
अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षसः॑ पु॒रोहि॑तं॒ तनू॒नपा॑तमरु॒षस्य॑ निंसते ॥
നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള, ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കുന്ന, യാഗസാധനമായ ഈ അഗ്നിയെ ഇരുകൂട്ടരും സ്ഥാപിച്ചു. രാത്രിപോലെ ആരാധ്യനും ഉഷസ്സുകളുടെ പുരോഹിതനുമായ തനൂനപാത് (അഗ്നി)യെ അരുണനായി അർപ്പിക്കുന്നു.
10.92.3
बळ॑स्य नी॒था वि प॒णेश्च॑ मन्महे व॒या अ॑स्य॒ प्रहु॑ता आसु॒रत्त॑वे ।
य॒दा घो॒रासो॑ अमृत॒त्वमाश॒तादिज्जन॑स्य॒ दैव्य॑स्य चर्किरन् ॥
തീർച്ചയായും ഇവന്റെ വഴികളും പണികളുടെ (സമ്പത്തിന്റെ) രഹസ്യവും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; ഇവന്റെ വിളിക്കപ്പെട്ട രശ്മികൾ ഭക്ഷിക്കാനുള്ളവയായിരുന്നു. ഉഗ്രമായവ അമൃതത്വത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, ദൈവിക മനുഷ്യനുവേണ്ടി അവ പ്രവർത്തിച്ചു.
10.92.4
ऋ॒तस्य॒ हि प्रसि॑ति॒र्द्यौरु॒रु व्यचो॒ नमो॑ म॒ह्य॑रम॑तिः॒ पनी॑यसी ।
इन्द्रो॑ मि॒त्रो वरु॑णः॒ सं चि॑कित्रि॒रेऽथो॒ भगः॑ सवि॒ता पू॒तद॑क्षसः ॥
ഋതത്തിന്റെ പ്രേരകൻ തീർച്ചയായും ദ്യുലോകമാണ്; വിശാലമായ പ്രകാശമാണത്. മഹത്തായ നമസ്കാരം, ആനന്ദവേഗം ഏറെ ദൃഢം. ഇന്ദ്രനും മിത്രനും വരുണനും ഒരുമിച്ചറിഞ്ഞു; പിന്നെ ഭഗനും സവിതാവും, പവിത്രശക്തിയുള്ളവരും (അറിഞ്ഞു).
10.92.5
प्र रु॒द्रेण॑ य॒यिना॑ यन्ति॒ सिन्ध॑वस्ति॒रो म॒हीम॒रम॑तिं दधन्विरे ।
येभिः॒ परि॑ज्मा परि॒यन्नु॒रु ज्रयो॒ वि रोरु॑वज्ज॒ठरे॒ विश्व॑मु॒क्षते॑ ॥
രുദ്രനോടൊപ്പം ചലിക്കുന്ന നദികൾ മുന്നോട്ടൊഴുകുന്നു; വിശാലമായ ആകാശത്തിൽ കുറുകെ ഓടിയിരിക്കുന്നു. അവയാൽ ചുറ്റിസഞ്ചരിക്കുന്ന പരിജ്മാ, വിശാലമായ വഴികൾ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് വ്യാപിപ്പിച്ച്, സർവ്വത്തെയും തളിക്കുന്നു.
10.92.6
क्रा॒णा रु॒द्रा म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टयो दि॒वः श्ये॒नासो॒ असु॑रस्य नी॒ळयः॑ ।
तेभि॑श्चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मेन्द्रो॑ दे॒वेभि॑रर्व॒शेभि॒रर्व॑शः ॥
രുദ്രന്മാരും മരുത്തുകളും, സർവ്വത്തെയും സൃഷ്ടിച്ച് ആകർഷിക്കുന്നവരും, ആകാശത്തിലെ പരുന്തുകളെപ്പോലെ വേഗമുള്ളവരും, അസുരന്റെ കൂടുകളുമായവർ; അവരോടൊപ്പം വരുണനും മിത്രനും അര്യമാവും ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരോടും അർവശന്മാരോടുമൊപ്പം അർവശരായി നോക്കുന്നു.
10.92.7
इन्द्रे॒ भुजं॑ शशमा॒नास॑ आशत॒ सूरो॒ दृशी॑के॒ वृष॑णश्च॒ पौंस्ये॑ ।
प्र ये न्व॑स्या॒र्हणा॑ ततक्षि॒रे युजं॒ वज्रं॑ नृ॒षद॑नेषु का॒रवः॑ ॥
ഇന്ദ്രനിൽ തങ്ങളുടെ ഭുജം പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവർ, സൂര്യന്റെ ദൃഷ്ടിയിലും വൃഷന്റെ പൗരുഷത്തിലും, ഇപ്പോൾ അവന്റെ യോഗ്യമായ സ്തുതികളാൽ മനുഷ്യരുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഘടിപ്പിച്ച വജ്രത്തെ നിർമ്മിക്കുന്നു, ആ കരകൗശലക്കാർ.
10.92.8
सूर॑श्चि॒दा ह॒रितो॑ अस्य रीरम॒दिन्द्रा॒दा कश्चि॑द्भयते॒ तवी॑यसः ।
भी॒मस्य॒ वृष्णो॑ ज॒ठरा॑दभि॒श्वसो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सहु॑रि स्त॒न्नबा॑धितः ॥
സൂര്യന്റെ ഹരികൾ (കുതിരകൾ) പോലും ഇവനാൽ സന്തോഷിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നും മറ്റാരിൽ നിന്നും ഭയപ്പെടുന്നു. ഭീമനായ വൃഷന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ശ്വാസം പുറത്തുവിട്ട്, ദിനംപ്രതി വിജയിയായി, അജയ്യനായി അവൻ ഗർജ്ജിക്കുന്നു.
10.92.9
स्तोमं॑ वो अ॒द्य रु॒द्राय॒ शिक्व॑से क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा दिदिष्टन ।
येभिः॑ शि॒वः स्ववाँ॑ एव॒याव॑भिर्दि॒वः सिष॑क्ति॒ स्वय॑शा॒ निका॑मभिः ॥
ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ സ്തുതി രുദ്രനുവേണ്ടി; ശക്തനും വീരന്മാർ ക്ഷയിച്ചവനുമായവന്; നമസ്കാരത്തോടെ അവനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുവിൻ. ആരാൽ ശിവൻ, സ്വന്തം സംരക്ഷണമുള്ളവനായി, ആഗ്രഹിച്ച സഹായികളോടെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന്, സ്വയം യശസ്വിയായി, ആഗ്രഹങ്ങളോടെ അയയ്ക്കുമോ.
10.92.10
ते हि प्र॒जाया॒ अभ॑रन्त॒ वि श्रवो॒ बृह॒स्पति॑र्वृष॒भः सोम॑जामयः ।
य॒ज्ञैरथ॑र्वा प्रथ॒मो वि धा॑रयद्दे॒वा दक्षै॒र्भृग॑वः॒ सं चि॑कित्रिरे ॥
അവർ തീർച്ചയായും പ്രജകൾക്കായി യശസ്സ് കൊണ്ടുവന്നു. ബൃഹസ്പതി, വൃഷഭൻ, സോമത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, യജ്ഞങ്ങളാൽ; ആദ്യത്തെ അഥർവൻ അതിനെ ധരിച്ചു. ദേവന്മാർ സാമർത്ഥ്യത്താൽ ഭൃഗുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് അറിയപ്പെട്ടു.
10.92.11
ते हि द्यावा॑पृथि॒वी भूरि॑रेतसा॒ नरा॒शंस॒श्चतु॑रङ्गो य॒मोऽदि॑तिः ।
दे॒वस्त्वष्टा॑ द्रविणो॒दा ऋ॑भु॒क्षणः॒ प्र रो॑द॒सी म॒रुतो॒ विष्णु॑रर्हिरे ॥
അവർ തന്നെ തീർച്ചയായും സമൃദ്ധമായ വിത്തുള്ള ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും, നരാശംസനെയും, ചതുരംഗനെയും, യമനെയും, അദിതിയെയും പൂജിക്കുന്നു; ദേവനായ ത്വഷ്ടാവ്, ധനദാതാവ്, ഋഭുക്ഷന്മാർ, മരുത്തുകൾ, വിഷ്ണു—ഈ രണ്ട് ലോകങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
10.92.12
उ॒त स्य न॑ उ॒शिजा॑मुर्वि॒या क॒विरहिः॑ शृणोतु बु॒ध्न्यो॑ हवी॑मनि ।
सूर्या॒मासा॑ वि॒चर॑न्ता दिवि॒क्षिता॑ धि॒या श॑मीनहुषी अ॒स्य बो॑धतम् ॥
ആ അഹി ബുധ്നിയൻ (ആഴത്തിലെ സർപ്പം), വിശാലനായ കവി, ഞങ്ങളുടെ ആഹ്വാനം കേൾക്കട്ടെ. സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാർ, സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, ദ്യുലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ, ബുദ്ധിയാൽ (ഉണർന്നവർ), ഹേ ശമീനഹുഷികളേ, ഇത് അറിയുവിൻ.
10.92.13
प्र नः॑ पू॒षा च॒रथं॑ वि॒श्वदे॑व्यो अ॒पां नपा॑दवतु वा॒युरि॒ष्टये॑ ।
आ॒त्मानं॒ वस्यो॑ अ॒भि वात॑मर्चत॒ तद॑श्विना सुहवा॒ याम॑नि श्रुतम् ॥
പൂഷാവ് നമ്മുടെ രഥത്തെ കാക്കട്ടെ; എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പ്രിയനും ജലങ്ങളുടെ പൗത്രനുമായ വായു ഇഷ്ടസിദ്ധിക്കായി നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഹേ അശ്വിനികളേ, സുഖമായി വിളിക്കാവുന്ന നിങ്ങൾ ഇരുവരും വായുവിനെ സ്തുതിക്കൂ; ആ പ്രാർത്ഥന നിങ്ങൾ യാത്രയിൽ കേട്ടു.
10.92.14
वि॒शामा॒सामभ॑यानामधि॒क्षितं॑ गी॒र्भिरु॒ स्वय॑शसं गृणीमसि ।
ग्नाभि॒र्विश्वा॑भि॒रदि॑तिमन॒र्वण॑म॒क्तोर्युवा॑नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति॑म् ॥
ഈ ജനങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്ന, അധിപനായ, സ്വന്തം യശസ്സിൽ തിളങ്ങുന്നവനെ ഞങ്ങൾ സ്തോത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുന്നു. എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പമുള്ള അദിതിയെയും, അനുപമനെയും, രാത്രിയുടെ യുവാവിനെയും, മനുഷ്യബലമുള്ള പതിയെയും.
10.92.15
रेभ॒दत्र॑ ज॒नुषा॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑रा॒ ग्रावा॑ण ऊ॒र्ध्वा अ॒भि च॑क्षुरध्व॒रम् ।
येभि॒र्विहा॑या॒ अभ॑वद्विचक्ष॒णः पाथः॑ सु॒मेकं॒ स्वधि॑ति॒र्वन॑न्वति ॥
ഇവിടെ ജന്മത്താൽ ആദ്യനായ അംഗിരസ്സ് ഉയർത്തപ്പെട്ട കല്ലുകളെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് നോക്കിച്ചു; അവയാൽ വിശാലപദനും സർവദർശിയുമായവൻ വഴികളും നല്ല പാതയും ഉണ്ടാക്കി; കാട്ടിൽ കോടാലി (വഴി തെളിക്കുന്നു).