ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.92.1
य॒ज्ञस्य॑ वो र॒थ्यं॑ वि॒श्पतिं॑ वि॒शां होता॑रम॒क्तोरति॑थिं वि॒भाव॑सुम् ।
शोच॒ञ्च्छुष्का॑सु॒ हरि॑णीषु॒ जर्भु॑र॒द्वृषा॑ के॒तुर्य॑ज॒तो द्याम॑शायत ॥
யாகத்தின் தேர்வீரரும், மக்களின் தலைவரும், ஹோதாவும், இரவுகளின் விருந்தினரும், ஒளிச் செல்வம் கொண்டவருமான அக்னியை நீங்கள் அனைவரும் (போற்றினீர்கள்). வறண்ட இடங்களிலும் பசுமையான இடங்களிலும் எரிந்து ஒளிர்ந்து, அந்த வலிமையான, கொடியாகிய, வணங்கத்தக்க (அக்னி) வானம் வரை பரவினான்.
10.92.2
इ॒मम॑ञ्ज॒स्पामु॒भये॑ अकृण्वत ध॒र्माण॑म॒ग्निं वि॒दथ॑स्य॒ साध॑नम् ।
अ॒क्तुं न य॒ह्वमु॒षसः॑ पु॒रोहि॑तं॒ तनू॒नपा॑तमरु॒षस्य॑ निंसते ॥
நெய் மணம் கொண்ட, தர்மத்தை நிலைநாட்டும், வேள்விச் சாதனமான இந்த அக்னியை இரு தரப்பினரும் (நிலைநிறுத்தினர்). இரவைப் போல் போற்றத்தக்க, உஷஸின் புரோஹிதனான, தனூநபாத் (அக்னியை) அருணனுக்காக (அர்ப்பணிக்கின்றனர்).
10.92.3
बळ॑स्य नी॒था वि प॒णेश्च॑ मन्महे व॒या अ॑स्य॒ प्रहु॑ता आसु॒रत्त॑वे ।
य॒दा घो॒रासो॑ अमृत॒त्वमाश॒तादिज्जन॑स्य॒ दैव्य॑स्य चर्किरन् ॥
நிச்சயமாக இவருடைய வழிகளையும் பணிகளின் (செல்வத்தையும்) நாங்கள் அறிவோம்; இவருடைய அழைக்கப்பட்ட கதிர்கள் உண்ணுவதற்கு இருந்தன. கடுமையானவை அமிருதத்துவத்தை அடைந்தபோதே, அவை தெய்வீக மனிதனுக்காகச் செயல்பட்டன.
10.92.4
ऋ॒तस्य॒ हि प्रसि॑ति॒र्द्यौरु॒रु व्यचो॒ नमो॑ म॒ह्य॑रम॑तिः॒ पनी॑यसी ।
इन्द्रो॑ मि॒त्रो वरु॑णः॒ सं चि॑कित्रि॒रेऽथो॒ भगः॑ सवि॒ता पू॒तद॑क्षसः ॥
ருதத்தின் உந்துதலாளர் உண்மையில் வானம்; அகன்ற ஒளி அது. பெரிய வணக்கம், மகிழ்ச்சியின் வேகம் வலுவானது. இந்திரனும் மித்ரனும் வருணனும் ஒன்றாக அறிந்தனர்; பின்னர் பகனும் சவிதாவும், தூய சக்தி கொண்டோரும் (அறிந்தனர்).
10.92.5
प्र रु॒द्रेण॑ य॒यिना॑ यन्ति॒ सिन्ध॑वस्ति॒रो म॒हीम॒रम॑तिं दधन्विरे ।
येभिः॒ परि॑ज्मा परि॒यन्नु॒रु ज्रयो॒ वि रोरु॑वज्ज॒ठरे॒ विश्व॑मु॒क्षते॑ ॥
ருத்திரனுடன் இயங்கும் நதிகள் முன்னோக்கிச் செல்கின்றன; அகன்ற வெளியில் குறுக்காகப் பாய்கின்றன. அவற்றால் சுழன்று செல்லும் பரிஜ்மா பரந்த வழிகளை முழங்கியபடி பரப்பி, அனைத்தையும் தெளிக்கிறான்.
10.92.6
क्रा॒णा रु॒द्रा म॒रुतो॑ वि॒श्वकृ॑ष्टयो दि॒वः श्ये॒नासो॒ असु॑रस्य नी॒ळयः॑ ।
तेभि॑श्चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मेन्द्रो॑ दे॒वेभि॑रर्व॒शेभि॒रर्व॑शः ॥
ருத்திரர்களும், மருத்துகளும், அனைத்தையும் படைத்து ஈர்ப்பவர்களும், வானின் பருந்துகள் போல் விரைவானவர்களும், அசுரனின் கூடுகளாக விளங்குபவர்களும் (தோன்றினர்); அவர்களுடன் வருணனும், மித்ரனும், அர்யமனும், இந்திரனும் தேவர்களுடனும் அர்வசர்களுடனும் விரைவாக நோக்குகின்றனர்.
10.92.7
इन्द्रे॒ भुजं॑ शशमा॒नास॑ आशत॒ सूरो॒ दृशी॑के॒ वृष॑णश्च॒ पौंस्ये॑ ।
प्र ये न्व॑स्या॒र्हणा॑ ततक्षि॒रे युजं॒ वज्रं॑ नृ॒षद॑नेषु का॒रवः॑ ॥
இந்திரனில் தம் புயத்தை அடைய முயன்றவர்கள், சூரியனின் பார்வையிலும் வृषனின் வீரியத்திலும், இப்போது அவனது தகுதியான துதிகளால் மனிதர்களின் இருக்கைகளில் பூட்டப்பட்ட வஜ்ரத்தை வடிக்கிறார்கள், அந்தக் கைவினைஞர்கள்.
10.92.8
सूर॑श्चि॒दा ह॒रितो॑ अस्य रीरम॒दिन्द्रा॒दा कश्चि॑द्भयते॒ तवी॑यसः ।
भी॒मस्य॒ वृष्णो॑ ज॒ठरा॑दभि॒श्वसो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सहु॑रि स्त॒न्नबा॑धितः ॥
சூரியனின் பழுப்பு நிறக் குதிரைகளும் இவனால் மகிழ்கின்றன; இந்திரனுக்கு முன்னும், வேறு எவனுக்கும், வலியவனுக்கும் அஞ்சுகின்றன. பயங்கர வृषனின் வயிற்றிலிருந்து மூச்சு விட்டு, நாள்தோறும் வெற்றியாளனாக, தோற்கடிக்கப்படாதவனாக அவன் முழங்குகிறான்.
10.92.9
स्तोमं॑ वो अ॒द्य रु॒द्राय॒ शिक्व॑से क्ष॒यद्वी॑राय॒ नम॑सा दिदिष्टन ।
येभिः॑ शि॒वः स्ववाँ॑ एव॒याव॑भिर्दि॒वः सिष॑क्ति॒ स्वय॑शा॒ निका॑मभिः ॥
இன்று உங்கள் துதி ருத்திரனுக்காக; வலிமையுள்ளவனுக்கு, வீரர்களை இழந்தவனுக்கு; வணக்கத்தோடு அவனைப் பிரகாசிக்கச் செய்யுங்கள். எவரால் சிவன், தன் காப்புடையவனாய், விரும்பிய துணையாளர்களுடன், வானிலிருந்து, தானே புகழுடையவனாய், ஆசைகளுடன் அனுப்புவானோ.
10.92.10
ते हि प्र॒जाया॒ अभ॑रन्त॒ वि श्रवो॒ बृह॒स्पति॑र्वृष॒भः सोम॑जामयः ।
य॒ज्ञैरथ॑र्वा प्रथ॒मो वि धा॑रयद्दे॒वा दक्षै॒र्भृग॑वः॒ सं चि॑कित्रिरे ॥
அவர்கள் உண்மையில் குலத்திற்காக புகழைக் கொண்டு வந்தனர். பிருஹஸ்பதி, காளை, சோமத்தில் பிறந்தவன், யாகங்களால்; முதல் அதர்வன் அதைத் தாங்கினான். தெய்வங்கள் திறமையால் பிருகுக்களுடன் சேர்ந்து அறியப்பட்டனர்.
10.92.11
ते हि द्यावा॑पृथि॒वी भूरि॑रेतसा॒ नरा॒शंस॒श्चतु॑रङ्गो य॒मोऽदि॑तिः ।
दे॒वस्त्वष्टा॑ द्रविणो॒दा ऋ॑भु॒क्षणः॒ प्र रो॑द॒सी म॒रुतो॒ विष्णु॑रर्हिरे ॥
அவர்களே உண்மையில் நிறைந்த வித்துடைய வானையும் பூமியையும், நராசம்சனையும், நான்கு அங்கமுள்ளவனையும், யமனையும், அதிதியையும் போற்றுகிறார்கள்; தேவன் த்வஷ்டா, செல்வம் தருபவன், ருபுக்ஷர்கள், மருத்கள், விஷ்ணு—இரு உலகங்களை வணங்குகிறார்கள்.
10.92.12
उ॒त स्य न॑ उ॒शिजा॑मुर्वि॒या क॒विरहिः॑ शृणोतु बु॒ध्न्यो॑ हवी॑मनि ।
सूर्या॒मासा॑ वि॒चर॑न्ता दिवि॒क्षिता॑ धि॒या श॑मीनहुषी अ॒स्य बो॑धतम् ॥
அந்த அஹி புத்நியன் (ஆழத்தின் பாம்பு), அகன்ற கவிஞன், எங்கள் அழைப்பைக் கேட்கட்டும். சூரிய-சந்திரர்கள், சஞ்சரிப்பவர்கள், வானில் வசிப்பவர்கள், அறிவால் (விழித்தவர்கள்), ஹே சமீநஹுஷிகளே, இதை அறியுங்கள்.
10.92.13
प्र नः॑ पू॒षा च॒रथं॑ वि॒श्वदे॑व्यो अ॒पां नपा॑दवतु वा॒युरि॒ष्टये॑ ।
आ॒त्मानं॒ वस्यो॑ अ॒भि वात॑मर्चत॒ तद॑श्विना सुहवा॒ याम॑नि श्रुतम् ॥
பூஷா நம் தேரைக் காக்கட்டும்; அனைத்து தேவர்களுக்கு உரியவரும் நீர்களின் பேரனுமான வாயு விருப்பப் பேறுக்காக நம்மைக் காக்கட்டும். விரும்பத்தக்கவர்களே, அஸ்வினிகளே, வாயுவை வணங்குங்கள்; அந்தப் பிரார்த்தனையை நீங்கள் இருவரும் பயணத்தில் கேட்டீர்கள்.
10.92.14
वि॒शामा॒सामभ॑यानामधि॒क्षितं॑ गी॒र्भिरु॒ स्वय॑शसं गृणीमसि ।
ग्नाभि॒र्विश्वा॑भि॒रदि॑तिमन॒र्वण॑म॒क्तोर्युवा॑नं नृ॒मणा॒ अधा॒ पति॑म् ॥
இந்த மக்களின் அச்சமற்ற அதிகாரியும், தன் புகழால் ஒளிர்பவருமானவரை பாடல்களால் போற்றுகிறோம். அனைத்து உறவினர்களுடன் கூடிய அதிதியையும், ஒப்பற்றவளையும், இரவின் இளைஞனையும், மனித வலிமையுடையவனும் தலைவனுமானவனையும் போற்றுகிறோம்.
10.92.15
रेभ॒दत्र॑ ज॒नुषा॒ पूर्वो॒ अङ्गि॑रा॒ ग्रावा॑ण ऊ॒र्ध्वा अ॒भि च॑क्षुरध्व॒रम् ।
येभि॒र्विहा॑या॒ अभ॑वद्विचक्ष॒णः पाथः॑ सु॒मेकं॒ स्वधि॑ति॒र्वन॑न्वति ॥
இங்கே பிறப்பால் முதல் அங்கிரஸ் கற்களை எழுப்பி யாகத்தை நோக்கினான்; அவற்றால் பரந்த அடியுடையவன் அனைத்தையும் காண்பவனாகி வழிகளையும் அழகிய பாதையையும் உண்டாக்கினான்; காட்டில் கோடரி வழியை அமைக்கிறது.