ரிக் வேதம் · சூக்தம் 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1
श्रु॒धी हव॑मिन्द्र॒ मा रि॑षण्यः॒ स्याम॑ ते दा॒वने॒ वसू॑नाम् ।
इ॒मा हि त्वामूर्जो॑ व॒र्धय॑न्ति वसू॒यवः॒ सिन्ध॑वो॒ न क्षर॑न्तः ॥
இந்திரனே, எங்கள் அழைப்பைக் கேள்; உன் கொடையால் செல்வங்களைப் பெற்று நாங்கள் புறக்கணிக்கப்பட மாட்டோம். செல்வம் விரும்பும் இவர்கள் உன்னை வலிமையால் வளர்க்கிறார்கள், பாயும் ஆறுகள் போல.
2.11.2
सृ॒जो म॒हीरि॑न्द्र॒ या अपि॑न्वः॒ परि॑ष्ठिता॒ अहि॑ना शूर पू॒र्वीः ।
अम॑र्त्यं चिद्दा॒सं मन्य॑मान॒मवा॑भिनदु॒क्थैर्वा॑वृधा॒नः ॥
இந்திரனே, நீ சிறந்த நீர்களை விடுவித்தாய், அவை சூழப்பட்டிருந்தவை; வீரனே, பாம்புடன் போரில் பல பழமையானவற்றை உடைத்தாய். துதிகளால் வளர்ந்து, தன்னை வலியவனாக நினைத்த அந்த அழியா அடிமையையும் நீ வீழ்த்தினாய்.
2.11.3
उ॒क्थेष्विन्नु शू॑र॒ येषु॑ चा॒कन्त्स्तोमे॑ष्विन्द्र रु॒द्रिये॑षु च ।
तुभ्येदे॒ता यासु॑ मन्दसा॒नः प्र वा॒यवे॑ सिस्रते॒ न शु॒भ्राः ॥
வீரனே, எந்தத் துதிகளில் நீ மகிழ்ந்தாயோ அவற்றிலும், இந்திரனே, ருத்ரப் பாடல்களிலும் நாங்கள் துதிக்கிறோம். உனக்காகவே இவை; இவற்றால் மகிழ்ந்து, வாயுவுக்காக ஒளிரும் நீர் போல பாய்ச்சுகின்றன.
2.11.4
शु॒भ्रं नु ते॒ शुष्मं॑ व॒र्धय॑न्तः शु॒भ्रं वज्रं॑ बा॒ह्वोर्दधा॑नाः ।
शु॒भ्रस्त्वमि॑न्द्र वावृधा॒नो अ॒स्मे दासी॒र्विशः॒ सूर्ये॑ण सह्याः ॥
உன் ஒளிரும் வலிமையை வளர்த்து, உன் கைகளில் ஒளிரும் இடியைத் தாங்கி (நாங்கள் துதிக்கிறோம்). இந்திரனே, ஒளிரும் நீ வளர்ந்து எங்களுக்காக அடிமைகளையும் மக்களையும் சூரியனுடன் வெல்வாயாக.
2.11.5
गुहा॑ हि॒तं गुह्यं॑ गू॒ळ्हम॒प्सु अपी॑वृतं मा॒यिनं॑ क्षि॒यन्त॑म् ।
उ॒तो अ॒पो द्यां त॑स्त॒भ्वांस॒मह॒न्नहिं॑ शूर वी॒र्ये॑ण ॥
குகையில் மறைந்து வைக்கப்பட்ட, ரகசியமான, நீரில் மறைந்த, கட்டுப்படாத, மாயக்காரனாய் வாழ்ந்த (பாம்பை), நீ, வீரனே, வலிமையால் கொன்றாய்; நீரையும் வானத்தையும் தாங்கியவனையும்.
2.11.6
स्तवा॒ नु त॑ इन्द्र पू॒र्व्या म॒हानि॑ उ॒त स्त॑वाम॒ नूत॑ना कृ॒तानि॑ ।
स्तवा॒ वज्रं॑ बा॒ह्वोरु॒शन्तं॒ स्तवा॒ हरी॒ सूर्य॑स्य के॒तू ॥
இப்போது இந்திரனே, உன் பழமையான பெரிய செயல்களைத் துதி; நாங்கள் உன் புதிதாகச் செய்த செயல்களையும் துதிப்போம். உன் கைகளில் ஒளிரும் இடியைத் துதி; சூரியனின் இரு பழுப்புக் குதிரைகளையும், இரு ஒளிக்கொடிகளையும் துதி.
2.11.7
हरी॒ नु त॑ इन्द्र वा॒जय॑न्ता घृत॒श्चुतं॑ स्वा॒रम॑स्वार्ष्टाम् ।
वि स॑म॒ना भूमि॑रप्रथि॒ष्टारं॑स्त॒ पर्व॑तश्चित्सरि॒ष्यन् ॥
இந்திரா, உன் இரண்டு குதிரைகளும் வலிமை வேண்டி, நெய் சொரியும் வண்ணம், ஒளிமிக்க உலகை அடைந்தன. பூமி தன் திசைகளில் விரிந்தது; பாயத் தயாராயிருந்த மலையும் நிலைகொண்டது.
2.11.8
नि पर्व॑तः सा॒द्यप्र॑युच्छ॒न्त्सं मा॒तृभि॑र्वावशा॒नो अ॑क्रान् ।
दू॒रे पा॒रे वाणीं॑ व॒र्धय॑न्त॒ इन्द्रे॑षितां ध॒मनिं॑ पप्रथ॒न्नि ॥
மலை கீழே அமர்ந்தது; நீரை விடாமல், தாய்களுடன் சேர்ந்து அது முழங்கியது. தொலையிலும் அக்கரையிலும் குரலை வளர்த்தபடி, இந்திரன் அனுப்பிய நாடியை அவர்கள் விரித்தனர்.
2.11.9
इन्द्रो॑ म॒हां सिन्धु॑मा॒शया॑नं माया॒विनं॑ वृ॒त्रम॑स्फुर॒न्निः ।
अरे॑जेतां॒ रोद॑सी भिया॒ने कनि॑क्रदतो॒ वृष्णो॑ अस्य॒ वज्रा॑त् ॥
பெரிய இந்திரன் நீரில் கிடந்த மாயாவியான விருத்திரனை வீழ்த்தினான். அவனுடைய வஜ்ரத்தின் ஆர்ப்பரிப்பிலிருந்து, காளையின் கர்ஜனையால் அஞ்சி, இரு உலகங்களும் நடுங்கின.
2.11.10
अरो॑रवी॒द्वृष्णो॑ अस्य॒ वज्रोऽमा॑नुषं॒ यन्मानु॑षो नि॒जूर्वा॑त् ।
नि मा॒यिनो॑ दान॒वस्य॑ मा॒या अपा॑दयत्पपि॒वान्त्सु॒तस्य॑ ॥
அந்தக் காளையின் வஜ்ரம் மனிதனுக்குத் தீங்கிழைத்த அமானுஷ்யனை நொறுக்கியது. சோமம் குடித்த இந்திரன், மாயாவியும் தானவனுமானவனின் மாயைகளைக் கீழே வீழ்த்தினான்.
2.11.11
पिबा॑पि॒बेदि॑न्द्र शूर॒ सोमं॒ मन्द॑न्तु त्वा म॒न्दिनः॑ सु॒तासः॑ ।
पृ॒णन्त॑स्ते कु॒क्षी व॑र्धयन्तु इ॒त्था सु॒तः पौ॒र इन्द्र॑माव ॥
இந்திரா, வீரனே, சோமத்தை மீண்டும் மீண்டும் பருகு! மகிழ்விக்கும் சோமங்கள் உன்னை மகிழ்விக்கட்டும். அவை உன் இரு வயிறுகளையும் நிரப்பி வளர்க்கட்டும். இவ்வாறு பழைய முனிவன், பிழிந்த சோமத்துடன், இந்திரனைப் போற்றினான்.
2.11.12
त्वे इ॒न्द्राप्य॑भूम॒ विप्रा॒ धियं॑ वनेम ऋत॒या सप॑न्तः ।
अ॒व॒स्यवो॑ धीमहि॒ प्रश॑स्तिं स॒द्यस्ते॑ रा॒यो दा॒वने॑ स्याम ॥
இந்திரா, உனக்காக நாங்கள் ஞானக் கவிஞர்களானோம். ருதத்தின்படி எங்கள் சிந்தனையையும் துதியையும் நாங்கள் வழிபடுவோம். உதவி வேண்டும் நாங்கள் உன் துதியை உடனே ஏந்துவோம்; உன் செல்வங்களின் கொடையில் நாங்கள் ஆவோமாக.
2.11.13
स्याम॒ ते त॑ इन्द्र॒ ये त॑ ऊ॒ती अ॑व॒स्यव॒ ऊर्जं॑ व॒र्धय॑न्तः ।
शु॒ष्मिन्त॑मं॒ यं चा॒कना॑म देवा॒स्मे र॒यिं रा॑सि वी॒रव॑न्तम् ॥
இந்திரா, நாங்கள் உன்னவர்களாக இருப்போமாக; உன் பாதுகாப்பை விரும்பி வலிமையை வளர்ப்பவர்களாக. தேவனே, நாங்கள் அறிந்த மிக வலிமையான செல்வத்தை, வீரர்கள் நிறைந்ததை, எங்களுக்குத் தா.
2.11.14
रासि॒ क्षयं॒ रासि॑ मि॒त्रम॒स्मे रासि॒ शर्ध॑ इन्द्र॒ मारु॑तं नः ।
स॒जोष॑सो॒ ये च॑ मन्दसा॒नाः प्र वा॒यवः॑ पा॒न्त्यग्र॑णीतिम् ॥
எங்களுக்கு இருப்பிடம் கொடு, நண்பனைக் கொடு; இந்திரா, எங்களுக்கு மருதர்களின் வலிமையைக் கொடு. ஒன்றாக மகிழ்ந்து களிக்கும் வாயுவின் தோழர்கள் முன்னணித் தலைவனைப் பருகட்டும்.
2.11.15
व्यन्त्विन्नु येषु॑ मन्दसा॒नस्तृ॒पत्सोमं॑ पाहि द्र॒ह्यदि॑न्द्र ।
अ॒स्मान्त्सु पृ॒त्स्वा त॑रु॒त्राव॑र्धयो॒ द्यां बृ॒हद्भि॑र॒र्कैः ॥
அவற்றில் மகிழ்ந்து அவர்கள் நிறைவடையட்டும். இந்திரா, இப்போது சோமத்தைப் பருகு, மகிழ்ந்திரு. போர்களில் எங்களை நன்றாகக் காப்பாற்று; தருத்ரா, பெரிய பாடல்களால் வானத்தை வளர்த்தாய்.
2.11.16
बृ॒हन्त॒ इन्नु ये ते॑ तरुत्रो॒क्थेभि॑र्वा सु॒म्नमा॒विवा॑सान् ।
स्तृ॒णा॒नासो॑ ब॒र्हिः प॒स्त्या॑व॒त्त्वोता॒ इदि॑न्द्र॒ वाज॑मग्मन् ॥
மகத்தானவர்கள் உனக்காக, தருத்ரா, பாடல்களாலும் செல்வத்தை விரும்பியும், இப்போது பலிப்புல்லைப் பரப்பி, பலிநிலத்துடன், உன்னைக் காவலனாகக் கொண்டு, இந்திரா, வலிமையைப் பெற்றுள்ளனர்.
2.11.17
उ॒ग्रेष्विन्नु शू॑र मन्दसा॒नस्त्रिक॑द्रुकेषु पाहि॒ सोम॑मिन्द्र ।
प्र॒दोधु॑व॒च्छ्मश्रु॑षु प्रीणा॒नो या॒हि हरि॑भ्यां सु॒तस्य॑ पी॒तिम् ॥
வீரனே, இப்போது உக்கிரமானவர்களிடையே மகிழ்ந்து, இந்திரா, திரிகத்ருக்களிடையே சோமத்தைப் பருகு. தாடிகளில் அசையும் அவர்களால் மகிழ்ந்து, இரண்டு பழுப்பு குதிரைகளுடன் வா, பிழியப்பட்ட சோமத்தைப் பருகு.
2.11.18
धि॒ष्वा शवः॑ शूर॒ येन॑ वृ॒त्रम॒वाभि॑न॒द्दानु॑मौर्णवा॒भम् ।
अपा॑वृणो॒र्ज्योति॒रार्या॑य॒ नि स॑व्य॒तः सा॑दि॒ दस्यु॑रिन्द्र ॥
வீரனே, எதனால் நீ விருத்திரனை உடைத்தாயோ அந்த வலிமையை நிலைநிறுத்து; ஔர்ணவாபனின் தானுவின் கோட்டையைப் பிளந்தாய். ஆர்யருக்காக ஒளியைத் திறந்தாய்; இந்திரா, தஸ்யு இடப்புறம் கீழே அமர்ந்தான்.
2.11.19
सने॑म॒ ये त॑ ऊ॒तिभि॒स्तर॑न्तो॒ विश्वा॒ स्पृध॒ आर्ये॑ण॒ दस्यू॑न् ।
अ॒स्मभ्यं॒ तत्त्वा॒ष्ट्रं वि॒श्वरू॑प॒मर॑न्धयः सा॒ख्यस्य॑ त्रि॒ताय॑ ॥
உன் துணையால் நாங்கள் எல்லா எதிரிகளையும் கடந்து, ஆரியருடன் தஸ்யுக்களை வெல்வோமாக. எங்களுக்காக நீ பல்வேறு வடிவான த்வஷ்டாவின் அதனை பிளந்தாய், த்ரிதனின் நட்பின் பொருட்டு.
2.11.20
अ॒स्य सु॑वा॒नस्य॑ म॒न्दिन॑स्त्रि॒तस्य॒ न्यर्बु॑दं वावृधा॒नो अ॑स्तः ।
अव॑र्तय॒त्सूर्यो॒ न च॒क्रं भि॒नद्व॒लमिन्द्रो॒ अङ्गि॑रस्वान् ॥
சோமம் பிழிந்த, மகிழ்ந்த த்ரிதனுக்காக, வளர்ந்து வரும் அவன் அர்புதனை கீழே வீழ்த்தினான். சூரியன் சக்கரத்தைத் திருப்புவது போல் அவன் திருப்பினான்; அங்கிரசர்களுடன் இந்திரன் வலனைப் பிளந்தான்.
2.11.21
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
நிச்சயமாக அந்த உன் வரம் பாடுபவனுக்கு பலனைப் பொழியட்டும், இந்திரா; அந்த தட்சிணை செல்வம் நிறைந்ததாகட்டும். துதிப்பவர்களுக்கு அருள்வாய், அவர்களை எரிக்காதே; பகன் எங்களுக்காக பெரும் புகழை உரைக்கட்டும், சபையில் நல்ல வீரர்களுடன்.