Ṛgveda · Sūkta 3.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.1.1
सोम॑स्य मा त॒वसं॒ वक्ष्य॑ग्ने॒ वह्निं॑ चकर्थ वि॒दथे॒ यज॑ध्यै ।
दे॒वाँ अच्छा॒ दीद्य॑द्यु॒ञ्जे अद्रिं॑ शमा॒ये अ॑ग्ने त॒न्वं॑ जुषस्व ॥
O Agni, im Soma-Opfer hast du mich stark gemacht und mich zum Träger des Ritus für die Verehrung bestellt. Zu den leuchtenden Göttern spanne ich den Preßstein; für den Frieden, o Agni, nimm deine Gestalt an.
3.1.2
प्राञ्चं॑ य॒ज्ञं च॑कृम॒ वर्ध॑तां॒ गीः स॒मिद्भि॑र॒ग्निं नम॑सा दुवस्यन् ।
दि॒वः श॑शासुर्वि॒दथा॑ कवी॒नां गृत्सा॑य चित्त॒वसे॑ गा॒तुमी॑षुः ॥
Wir haben das nach vorn gewandte Opfer vollzogen; Agni mit Holzscheiten und Verehrung dienend, möge unser Lobgesang wachsen. Vom Himmel haben sie die Riten der Seher verkündet; für Gṛtsa, den Mächtigen, haben sie den Weg gesandt.
3.1.3
मयो॑ दधे॒ मेधि॑रः पू॒तद॑क्षो दि॒वः सु॒बन्धु॑र्ज॒नुषा॑ पृथि॒व्याः ।
अवि॑न्दन्नु दर्श॒तम॒प्स्व॑न्तर्दे॒वासो॑ अ॒ग्निम॒पसि॒ स्वसॄ॑णाम् ॥
Der Weise, rein in seinem Wirken, der gute Verwandte des Himmels, hat die Nahrung gestiftet; durch die Geburt der Erde ward er geboren. Die Götter fanden jenen wunderbaren Agni inmitten der Wasser, im Werk der Schwestern.
3.1.4
अव॑र्धयन्त्सु॒भगं॑ स॒प्त य॒ह्वीः श्वे॒तं ज॑ज्ञा॒नम॑रु॒षं म॑हि॒त्वा ।
शिशुं॒ न जा॒तम॒भ्या॑रु॒रश्वा॑ दे॒वासो॑ अ॒ग्निं जनि॑मन्वपुष्यन् ॥
Die sieben großen Wasser ließen den glückverheißenden Agni wachsen, den weißen und rötlichen, geboren durch seine Größe. Wie einem Neugeborenen kamen die Ströme gleich Stuten zu dem Geborenen; o Geschmückter, bei der Geburt fanden dich die Götter.
3.1.5
शु॒क्रेभि॒रङ्गै॒ रज॑ आतत॒न्वान्क्रतुं॑ पुना॒नः क॒विभिः॑ प॒वित्रैः॑ ।
शो॒चिर्वसा॑नः॒ पर्यायु॑र॒पां श्रियो॑ मिमीते बृह॒तीरनू॑नाः ॥
Mit seinen leuchtenden Gliedern hat er den Raum ausgebreitet; von den heiligen Sieben der Dichter gereinigt, läutert er den Willen. In Flamme gekleidet, Leben aus den Wassern schöpfend, formt er gewaltige, unverminderte Pracht.
3.1.6
व॒व्राजा॑ सी॒मन॑दती॒रद॑ब्धा दि॒वो य॒ह्वीरव॑साना॒ अन॑ग्नाः ।
सना॒ अत्र॑ युव॒तयः॒ सयो॑नी॒रेकं॒ गर्भं॑ दधिरे स॒प्त वाणीः॑ ॥
Brausend, ungebrochen, die Großen des Himmels, unverhüllt und nicht nackt, setzten sie ihn leuchtend in Bewegung; hier haben die jungen Frauen eines Ursprungs, die sieben Stimmen, einen einzigen Schoß gehalten.
3.1.7
स्ती॒र्णा अ॑स्य सं॒हतो॑ वि॒श्वरू॑पा घृ॒तस्य॒ योनौ॑ स्र॒वथे॒ मधू॑नाम् ।
अस्थु॒रत्र॑ धे॒नवः॒ पिन्व॑माना म॒ही द॒स्मस्य॑ मा॒तरा॑ समी॒ची ॥
Die vielgestaltigen Ströme Agnis, zusammengefügt, stehen ausgebreitet im Ursprung des Ghi und im Fluss der süßen Wasser. Hier stehen die anschwellenden Kühe, und die beiden großen Mütter des Wunderbaren sind zusammen.
3.1.8
ब॒भ्रा॒णः सू॑नो सहसो॒ व्य॑द्यौ॒द्दधा॑नः शु॒क्रा र॑भ॒सा वपूं॑षि ।
श्चोत॑न्ति॒ धारा॒ मधु॑नो घृ॒तस्य॒ वृषा॒ यत्र॑ वावृ॒धे काव्ये॑न ॥
O Sohn der Kraft, leuchtend, bist du aufgeleuchtet, glänzende, schnelle Gestalten tragend. Ströme von Süße und Ghi strömen herab; dort wuchs der Stier durch das dichterische Wort.
3.1.9
पि॒तुश्चि॒दूध॑र्ज॒नुषा॑ विवेद॒ व्य॑स्य॒ धारा॑ असृज॒द्वि धेनाः॑ ।
गुहा॒ चर॑न्तं॒ सखि॑भिः शि॒वेभि॑र्दि॒वो य॒ह्वीभि॒र्न गुहा॑ बभूव ॥
Von Geburt an fand er das Euter des Vaters; er befreite seine Ströme und die Kühe. Verborgen mit gütigen Freunden wandelnd, blieb er nicht verborgen bei den jungen Morgenröten des Himmels.
3.1.10
पि॒तुश्च॒ गर्भं॑ जनि॒तुश्च॑ बभ्रे पू॒र्वीरेको॑ अधय॒त्पीप्या॑नाः ।
वृष्णे॑ स॒पत्नी॒ शुच॑ये॒ सब॑न्धू उ॒भे अ॑स्मै मनु॒ष्ये॑ नि पा॑हि ॥
Er trug den Schoß des Vaters und der Gebärerin; allein erhält er die vielen Wachsenden. Für den Stier sind zwei Mitfrauen, für den Strahlenden zwei Verwandte — beide für diesen Mann — beschütze ihn.
3.1.11
उ॒रौ म॒हाँ अ॑निबा॒धे व॑व॒र्धापो॑ अ॒ग्निं य॒शसः॒ सं हि पू॒र्वीः ।
ऋ॒तस्य॒ योना॑वशय॒द्दमू॑ना जामी॒नाम॒ग्निर॒पसि॒ स्वसॄ॑णाम् ॥
Im weiten, ungehemmten Raum wuchs der Große; die Wasser und die vielen glänzenden Ströme sammeln sich und mehren Agni. Im Schoß der Ordnung (ṛta) lag der Bezwinger; im Werk der Schwestern ist Agni.
3.1.12
अ॒क्रो न ब॒भ्रिः स॑मि॒थे म॒हीनां॑ दिदृ॒क्षेयः॑ सू॒नवे॒ भाऋ॑जीकः ।
उदु॒स्रिया॒ जनि॑ता॒ यो ज॒जाना॒पां गर्भो॒ नृत॑मो य॒ह्वो अ॒ग्निः ॥
Wie ein Gelbbrauner in der Versammlung der Großen, begierig, den Sohn zu sehen, hellhaarig — er, der die Morgenröten zeugte, der Schoß der Wasser, der männlichste, der mächtige Agni.
3.1.13
अ॒पां गर्भं॑ दर्श॒तमोष॑धीनां॒ वना॑ जजान सु॒भगा॒ विरू॑पम् ।
दे॒वास॑श्चि॒न्मन॑सा॒ सं हि ज॒ग्मुः पनि॑ष्ठं जा॒तं त॒वसं॑ दुवस्यन् ॥
Der Keim der Wasser, der Sichtbare, den Pflanzen und Wälder glücklich in vielen Gestalten gebaren. Die Götter kamen wahrlich im Geiste zusammen, den im Wasser stehenden, geborenen Starken zu dienen begehrend.
3.1.14
बृ॒हन्त॒ इद्भा॒नवो॒ भाऋ॑जीकम॒ग्निं स॑चन्त वि॒द्युतो॒ न शु॒क्राः ।
गुहे॑व वृ॒द्धं सद॑सि॒ स्वे अ॒न्तर॑पा॒र ऊ॒र्वे अ॒मृतं॒ दुहा॑नाः ॥
Große Strahlen haften an Agni wie glänzende Blitze. Gewachsen wie im Höhlenverborgenen, in seinem eigenen Sitz, in der grenzenlosen weiten Ferne, die Unsterblichkeit melkend.
3.1.15
ईळे॑ च त्वा॒ यज॑मानो ह॒विर्भि॒रीळे॑ सखि॒त्वं सु॑म॒तिं निका॑मः ।
दे॒वैरवो॑ मिमीहि॒ सं ज॑रि॒त्रे रक्षा॑ च नो॒ दम्ये॑भि॒रनी॑कैः ॥
Ich preise dich, opfernd mit Spenden; ich preise dich, Freundschaft und gute Gunst begehrend. Gewähre dem Sänger die Hilfe der Götter reichlich, und beschütze uns mit den gezähmten Kräften.
3.1.16
उ॒प॒क्षे॒तार॒स्तव॑ सुप्रणी॒तेऽग्ने॒ विश्वा॑नि॒ धन्या॒ दधा॑नाः ।
सु॒रेत॑सा॒ श्रव॑सा॒ तुञ्ज॑माना अ॒भि ष्या॑म पृतना॒यूँरदे॑वान् ॥
O guter Führer Agni, deine Hüter des Gebiets halten alle Schätze. Brüllend mit guter Nachkommenschaft und Ruhm, mögen wir die schlachtsuchenden Heere der Nicht-Götter besiegen.
3.1.17
आ दे॒वाना॑मभवः के॒तुर॑ग्ने म॒न्द्रो विश्वा॑नि॒ काव्या॑नि वि॒द्वान् ।
प्रति॒ मर्ताँ॑ अवासयो॒ दमू॑ना॒ अनु॑ दे॒वान्र॑थि॒रो या॑सि॒ साध॑न् ॥
Agni, du wurdest das Banner der Götter, belebend und alle dichterische Weisheit kennend. Du lässt die Sterblichen in ihren Häusern wohnen, und als Wagenlenker ziehst du mit den Göttern, das Opfer vollbringend.
3.1.18
नि दु॑रो॒णे अ॒मृतो॒ मर्त्या॑नां॒ राजा॑ ससाद वि॒दथा॑नि॒ साध॑न् ।
घृ॒तप्र॑तीक उर्वि॒या व्य॑द्यौद॒ग्निर्विश्वा॑नि॒ काव्या॑नि वि॒द्वान् ॥
Der unsterbliche Agni saß als König im Tor der Sterblichen und vollzog die Riten. Agni mit dem butterglänzenden Antlitz strahlte weit hervor, alle dichterische Weisheit kennend.
3.1.19
आ नो॑ गहि स॒ख्येभिः॑ शि॒वेभि॑र्म॒हान्म॒हीभि॑रू॒तिभिः॑ सर॒ण्यन् ।
अ॒स्मे र॒यिं ब॑हु॒लं संत॑रुत्रं सु॒वाचं॑ भा॒गं य॒शसं॑ कृधी नः ॥
Agni, du Großer, komm herbei zu uns mit freundlichen und heilsamen Schutzgaben. Gewähre uns reichen Besitz, der uns hinüberführt, wohlgesprochene Rede und einen Anteil an Ruhm.
3.1.20
ए॒ता ते॑ अग्ने॒ जनि॑मा॒ सना॑नि॒ प्र पू॒र्व्याय॒ नूत॑नानि वोचम् ।
म॒हान्ति॒ वृष्णे॒ सव॑ना कृ॒तेमा जन्म॑ञ्जन्म॒न्निहि॑तो जा॒तवे॑दाः ॥
Agni, ich verkünde neu diese deine Geburten und deine alten Taten für den Alten. Große Opfer wurden dem Stier dargebracht; bei jeder Geburt wurde Jātavedas eingesetzt.
3.1.21
जन्म॑ञ्जन्म॒न्निहि॑तो जा॒तवे॑दाः वि॒श्वामि॑त्रेभिरिध्यते॒ अज॑स्रः ।
तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म ॥
Bei jeder Geburt wird Jātavedas, der Unermüdliche, eingesetzt und von den Viśvāmitras entzündet. Mögen auch wir in der Gunst dessen, der des Opfers würdig ist, in Glück und Wohlgesinntheit verweilen.
3.1.22
इ॒मं य॒ज्ञं स॑हसाव॒न्त्वं नो॑ देव॒त्रा धे॑हि सुक्रतो॒ ररा॑णः ।
प्र यं॑सि होतर्बृह॒तीरिषो॒ नोऽग्ने॒ महि॒ द्रवि॑ण॒मा य॑जस्व ॥
Du Mächtiger, stelle dieses unser Opfer unter die Götter, und sei freigebig, du Wohltäter. O Hotar, gewähre uns weite Nahrung; o Agni, bringe den großen Reichtum hierher und opfere ihn.
3.1.23
इळा॑मग्ने पुरु॒दंसं॑ स॒निं गोः श॑श्वत्त॒मं हव॑मानाय साध ।
स्यान्नः॑ सू॒नुस्तन॑यो वि॒जावाग्ने॒ सा ते॑ सुम॒तिर्भू॑त्व॒स्मे ॥
O Agni, bewirke für den Rufenden die Gabe der Iḷā, der an Werken reichen, die beständigste Gabe der Kühe. Mögen wir einen Sohn und Nachkommen haben; o Agni, möge deine gute Gesinnung uns zugewandt sein.