Upaniṣaden · Praśna 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 1.1
ॐ सुकेशा च भारद्वाजः शैब्यश्च सत्यकामः सौर्यायणी
च गार्ग्यः कौसल्यश्चाश्वलायनो भार्गवो वैदर्भिः कबन्धी
कात्यायनस्ते हैते ब्रह्मपरा ब्रह्मनिष्ठाः परं
ब्रह्मान्वेषमाणा एष ह वै तत्सर्वं वक्ष्यतीति ते ह
समित्पाणयो भगवन्तं पिप्पलादमुपसन्नाः ॥ १.१ ॥
Oṃ. Sukeśā, Bhāradvāja, Śaibya Satyakāma, Sauryāyaṇī Gārgya, Kauśalya Āśvalāyana, Bhārgava Vaidarbhi und Kabandhī Kātyāyana – sie alle waren auf brahman ausgerichtet, in brahman gegründet und suchten das höchste brahman. Sie dachten: »Er wird uns alles sagen«, und mit Opferholz in den Händen traten sie vor den verehrten Pippalāda.
Praśna 1.2
तन् ह स ऋषिरुवच भूय एव तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया
संवत्सरं संवत्स्यथ
यथाकामं प्रश्नान् पृच्छत यदि विज्ञास्यामः सर्वं ह वो
वक्ष्याम इति ॥ १.२ ॥
Der Weise sprach zu ihnen: »Verweilt noch ein Jahr in Askese, in keuscher Lebensführung und mit Vertrauen. Stellt Fragen, wie es euch beliebt. Wenn wir es wissen, werden wir euch alles sagen.«
Praśna 1.3
अथ कबन्धी कत्यायन उपेत्य पप्रच्छ ।
भगवन् कुते ह वा इमाः प्रजाः प्रजायन्त इति ॥ १.३ ॥
Da trat Kabandhī Kātyāyana näher und fragte: »Verehrter, woher entstehen denn diese Geschöpfe?«
Praśna 1.4
तस्मै स होवाच प्रजाकामो वै प्रजापतिः स तपोऽतप्यत
स तपस्तप्त्वा स मिथुनमुत्पादयते ।
रयिं च प्रणं
चेत्येतौ मे बहुधा प्रजाः करिष्यत इति ॥ १.४ ॥
Er sprach zu ihm: »Prajāpati, der Nachkommen wünschte, übte Askese. Nachdem er Askese geübt hatte, brachte er ein Paar hervor: Materie (rayi) und Lebensatem (prāṇa), in dem Gedanken: ›Diese beiden werden für mich auf vielerlei Weise Geschöpfe hervorbringen.‹«
Praśna 1.5
आदित्यो ह वै प्राणो रयिरेव चन्द्रमा रयिर्वा एतत्
सर्वं यन्मूर्तं चामूर्तं च तस्मान्मूर्तिरेव रयिः ॥ १.५ ॥
Die Sonne ist wahrlich prāṇa, und der Mond ist rayi. Alles, was Gestalt hat und was keine Gestalt hat, ist rayi; darum ist die Gestalt rayi.
Praśna 1.6
अथादित्य उदयन्यत्प्राचीं दिशं प्रविशति तेन प्राच्यान्
प्राणान् रश्मिषु सन्निधत्ते ।
यद्दक्षिणां यत् प्रतीचीं
यदुदीचीं
यदधो यदूर्ध्वं यदन्तरा दिशो यत् सर्वं प्रकाशयति
तेन सर्वान् प्राणान् रश्मिषु सन्निधत्ते ॥ १.६ ॥
Wenn dann die Sonne aufgeht und in die östliche Richtung eintritt, so setzt er durch sie die östlichen prāṇas in die Strahlen. Was Süden, Westen, Norden, unten, oben und die Zwischenrichtungen erleuchtet, das alles: dadurch setzt er alle prāṇas in die Strahlen.
Praśna 1.7
स एष वैश्वानरो विश्वरुपः प्राणोऽग्निरुदयते ।
तदेतदृचाऽभ्युक्तम् ॥ १.७ ॥
Dieser Vaiśvānara, von allerlei Gestalt, das prāṇa, geht als Feuer auf. Hierüber ist ein Vers gesprochen worden.
Praśna 1.8
विश्वरूपं हरिणं जातवेदसं
परायणं ज्योतिरेकं तपन्तम् ।
सहस्ररश्मिः शतधा वर्तमानः
प्राणः प्रजानामुदयत्येष सूर्यः ॥ १.८ ॥
Der Allgestaltige, Goldene, Allwissende, das höchste Ziel, das einzige Licht, der Glühende, der Tausendstrahlige, auf hundertfache Weise Weilende, das prāṇa der Wesen: diese Sonne geht auf.
Praśna 1.9
संवत्सरो वै प्रजापतिस्तस्यायने दक्षिणं चोत्तरं च ।
तद्ये ह वै तदिष्टापूर्ते कृतमित्युपासते ते चान्द्रमसमेव
लोकमभिजयन्ते ।
त एव पुनरावर्तन्ते तस्मादेत ऋषयः
प्रजाकामा दक्षिणं प्रतिपद्यन्ते ।
एष ह वै रयिर्यः
पितृयाणः ॥ १.९ ॥
Das Jahr ist Prajāpati; seine beiden Wege sind der südliche und der nördliche. Wer ihn verehrt, im Glauben, Opfer und fromme Werke seien vollbracht, gewinnt nur die Mondwelt und kehrt wieder zurück. Darum wählen diese Seher, die Nachkommen wünschen, den südlichen Weg. Dies ist der materielle Weg, der Weg der Väter (pitṛyāṇa).
Praśna 1.10
अथोत्तरेण तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया
विद्ययाऽऽत्मानमन्विष्यादित्यमभिजयन्ते ।
एतद्वै
प्राणानामायतनमेतदमृतमभयमेतत् परायणमेतस्मान्न
पुनरावर्तन्त इत्येष निरोधस्तदेष श्लोकः ॥ १.१० ॥
Doch auf dem nördlichen Weg — durch Askese, keusche Lebensführung, Glauben und Wissen, nachdem sie das ātman gesucht haben — gewinnen sie die Sonne. Dies ist der Sitz der Lebensatem; dies ist das Unsterbliche, das Furchtlose, dies ist das höchste Ziel. Von dort kehren sie nicht zurück — dies ist die Hemmung (nirodha). Dazu gibt es diesen Vers.
Praśna 1.11
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं
दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उ परे विचक्षणं
सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितमिति ॥ १.११ ॥
Den Vater mit fünf Füßen und zwölf Gestalten, voller Wasser in der fernen Hälfte jenseits des Himmels, nennt man so. Und diese anderen Weisen nennen ihn den mit sieben Rädern und sechs Speichen, darin befestigt.
Praśna 1.12
मासो वै प्रजापतिस्तस्य कृष्णपक्ष एव रयिः
शुक्लः प्रणस्तस्मादेत ऋषयः शुक्ल इष्टं कुर्वन्तीतर
इतरस्मिन् ॥ १.१२ ॥
Der Monat ist Prajāpati; seine dunkle Hälfte ist wahrlich der Stoff (rayi), und die helle Hälfte ist der Lebensatem (prāṇa). Darum vollziehen diese Seher das Opfer in der hellen Hälfte, die anderen in der anderen.
Praśna 1.13
अहोरात्रो वै प्रजापतिस्तस्याहरेव प्राणो रात्रिरेव रयिः
प्राणं वा एते प्रस्कन्दन्ति ये दिवा रत्या संयुज्यन्ते
ब्रह्मचर्यमेव तद्यद्रात्रौ रत्या संयुज्यन्ते ॥ १.१३ ॥
Tag und Nacht sind wahrlich Prajāpati. Sein Tag ist der prāṇa, seine Nacht ist rayi (Materie). Wer sich am Tag in sexueller Vereinigung verbindet, lässt den prāṇa entströmen. Sich in der Nacht sexuell zu vereinen ist brahmacarya.
Praśna 1.14
अन्नं वै प्रजापतिस्ततो ह वै तद्रेतस्तस्मादिमाः प्रजाः
प्रजायन्त इति ॥ १.१४ ॥
Speise ist wahrlich Prajāpati. Aus ihr entsteht jener Same (retas), und deshalb werden diese Geschöpfe geboren.
Praśna 1.15
तद्ये ह वै तत् प्रजापतिव्रतं चरन्ति ते मिथुनमुत्पादयन्ते ।
तेषामेवैष ब्रह्मलोको येषां तपो ब्रह्मचर्यं येषु सत्यं
प्रतिष्टितम् ॥ १.१५ ॥
Wer jenes Gelübde Prajāpatis hält, zeugt ein Paar. Diese Brahman-Welt gehört denen, in denen tapas und brahmacarya sind und in denen die Wahrheit gegründet ist.
Praśna 1.16
तेषामसौ विरजो ब्रह्मलोको न येषु जिह्ममनृतं न
माया चेति ॥ १.१६ ॥
Jene makellose Brahman-Welt gehört denen, in denen keine Krummheit, keine Lüge und keine māyā ist.