Upaniṣads · Praśna 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Praśna 1.1
ॐ सुकेशा च भारद्वाजः शैब्यश्च सत्यकामः सौर्यायणी
च गार्ग्यः कौसल्यश्चाश्वलायनो भार्गवो वैदर्भिः कबन्धी
कात्यायनस्ते हैते ब्रह्मपरा ब्रह्मनिष्ठाः परं
ब्रह्मान्वेषमाणा एष ह वै तत्सर्वं वक्ष्यतीति ते ह
समित्पाणयो भगवन्तं पिप्पलादमुपसन्नाः ॥ १.१ ॥
Oṃ. Sukeśā, Bhāradvāja, Śaibya Satyakāma, Sauryāyaṇī Gārgya, Kauśalya Āśvalāyana, Bhārgava Vaidarbhi e Kabandhī Kātyāyana — todos dedicados a brahman, firmados em brahman e buscando o brahman supremo — pensaram: «Ele nos dirá tudo», e, com lenha sagrada nas mãos, aproximaram-se do venerável Pippalāda.
Praśna 1.2
तन् ह स ऋषिरुवच भूय एव तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया
संवत्सरं संवत्स्यथ
यथाकामं प्रश्नान् पृच्छत यदि विज्ञास्यामः सर्वं ह वो
वक्ष्याम इति ॥ १.२ ॥
Aquele sábio disse-lhes: «Permaneçam mais um ano na austeridade, na disciplina do celibato e com fé. Perguntem o que quiserem. Se soubermos, dir-vos-emos tudo.»
Praśna 1.3
अथ कबन्धी कत्यायन उपेत्य पप्रच्छ ।
भगवन् कुते ह वा इमाः प्रजाः प्रजायन्त इति ॥ १.३ ॥
Então Kabandhī Kātyāyana aproximou-se e perguntou: «Venerável, de onde, afinal, nascem estas criaturas?»
Praśna 1.4
तस्मै स होवाच प्रजाकामो वै प्रजापतिः स तपोऽतप्यत
स तपस्तप्त्वा स मिथुनमुत्पादयते ।
रयिं च प्रणं
चेत्येतौ मे बहुधा प्रजाः करिष्यत इति ॥ १.४ ॥
Disse-lhe: «Prajāpati, desejando descendência, praticou a austeridade. Tendo praticado a austeridade, produziu um par: a matéria (rayi) e o sopro vital (prāṇa), pensando: ‘Estes dois farão criaturas para mim de muitas maneiras’.»
Praśna 1.5
आदित्यो ह वै प्राणो रयिरेव चन्द्रमा रयिर्वा एतत्
सर्वं यन्मूर्तं चामूर्तं च तस्मान्मूर्तिरेव रयिः ॥ १.५ ॥
Na verdade o sol é prāṇa, e a lua é rayi. Tudo o que tem forma e o que não tem forma é rayi; portanto a forma é rayi.
Praśna 1.6
अथादित्य उदयन्यत्प्राचीं दिशं प्रविशति तेन प्राच्यान्
प्राणान् रश्मिषु सन्निधत्ते ।
यद्दक्षिणां यत् प्रतीचीं
यदुदीचीं
यदधो यदूर्ध्वं यदन्तरा दिशो यत् सर्वं प्रकाशयति
तेन सर्वान् प्राणान् रश्मिषु सन्निधत्ते ॥ १.६ ॥
Então o sol, ao nascer, entra na direção leste; por isso coloca nos seus raios os prāṇas orientais. E o que ilumina o sul, o oeste, o norte, o que está abaixo, acima e entre as direções, tudo isso: por isso coloca em seus raios todos os prāṇas.
Praśna 1.7
स एष वैश्वानरो विश्वरुपः प्राणोऽग्निरुदयते ।
तदेतदृचाऽभ्युक्तम् ॥ १.७ ॥
Este Vaiśvānara, de todas as formas, o prāṇa, ergue-se como fogo. Sobre isso foi dito um verso.
Praśna 1.8
विश्वरूपं हरिणं जातवेदसं
परायणं ज्योतिरेकं तपन्तम् ।
सहस्ररश्मिः शतधा वर्तमानः
प्राणः प्रजानामुदयत्येष सूर्यः ॥ १.८ ॥
O de todas as formas, dourado, onisciente, o refúgio supremo, a luz única, o ardente, de mil raios, que permanece de cem modos, o prāṇa dos seres: este sol se ergue.
Praśna 1.9
संवत्सरो वै प्रजापतिस्तस्यायने दक्षिणं चोत्तरं च ।
तद्ये ह वै तदिष्टापूर्ते कृतमित्युपासते ते चान्द्रमसमेव
लोकमभिजयन्ते ।
त एव पुनरावर्तन्ते तस्मादेत ऋषयः
प्रजाकामा दक्षिणं प्रतिपद्यन्ते ।
एष ह वै रयिर्यः
पितृयाणः ॥ १.९ ॥
O ano é Prajāpati; seus dois caminhos são o do sul e o do norte. Os que o veneram, crendo terem realizado o sacrifício e as obras piedosas, conquistam apenas o mundo lunar e retornam de novo. Por isso esses videntes que desejam descendência tomam o caminho do sul. Este é o caminho material, o caminho dos pais (pitṛyāṇa).
Praśna 1.10
अथोत्तरेण तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया
विद्ययाऽऽत्मानमन्विष्यादित्यमभिजयन्ते ।
एतद्वै
प्राणानामायतनमेतदमृतमभयमेतत् परायणमेतस्मान्न
पुनरावर्तन्त इत्येष निरोधस्तदेष श्लोकः ॥ १.१० ॥
Mas pelo caminho do norte — pela austeridade, pela disciplina da castidade, pela fé e pelo conhecimento, tendo buscado o ātman — conquistam o sol. Esta é a morada dos alentos vitais; isto é o imortal, o destemido, esta é a meta suprema. Daí não retornam — esta é a contenção (nirodha). Sobre isso existe este verso.
Praśna 1.11
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं
दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उ परे विचक्षणं
सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितमिति ॥ १.११ ॥
O pai de cinco pés e doze formas, cheio de águas na metade distante além do céu, assim o chamam. E estes outros sábios o chamam aquele de sete rodas e seis raios, nele fixado.
Praśna 1.12
मासो वै प्रजापतिस्तस्य कृष्णपक्ष एव रयिः
शुक्लः प्रणस्तस्मादेत ऋषयः शुक्ल इष्टं कुर्वन्तीतर
इतरस्मिन् ॥ १.१२ ॥
O mês é Prajāpati; sua quinzena escura é de fato a matéria (rayi), e a quinzena clara é o alento vital (prāṇa). Por isso esses videntes realizam o sacrifício na quinzena clara, e os outros na outra.
Praśna 1.13
अहोरात्रो वै प्रजापतिस्तस्याहरेव प्राणो रात्रिरेव रयिः
प्राणं वा एते प्रस्कन्दन्ति ये दिवा रत्या संयुज्यन्ते
ब्रह्मचर्यमेव तद्यद्रात्रौ रत्या संयुज्यन्ते ॥ १.१३ ॥
O dia e a noite são, de fato, Prajāpati. Seu dia é o prāṇa, e sua noite é rayi (a matéria). Aqueles que se unem em união sexual durante o dia deixam escapar o prāṇa. Unir-se sexualmente à noite é brahmacarya.
Praśna 1.14
अन्नं वै प्रजापतिस्ततो ह वै तद्रेतस्तस्मादिमाः प्रजाः
प्रजायन्त इति ॥ १.१४ ॥
O alimento é, de fato, Prajāpati. Dele surge aquela semente (retas), e por isso estas criaturas nascem.
Praśna 1.15
तद्ये ह वै तत् प्रजापतिव्रतं चरन्ति ते मिथुनमुत्पादयन्ते ।
तेषामेवैष ब्रह्मलोको येषां तपो ब्रह्मचर्यं येषु सत्यं
प्रतिष्टितम् ॥ १.१५ ॥
Aqueles que observam aquele voto de Prajāpati geram um casal. Este mundo de Brahman pertence àqueles em quem há tapas e brahmacarya, e em quem a verdade está estabelecida.
Praśna 1.16
तेषामसौ विरजो ब्रह्मलोको न येषु जिह्ममनृतं न
माया चेति ॥ १.१६ ॥
Aquele mundo de Brahman imaculado pertence àqueles em quem não há tortuosidade, nem falsidade, nem māyā.