Upaniṣads · Śvetāśvatara 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 2.1
युञ्जानः प्रथमं मनस्तत्त्वाय सविता धियः ।
अग्नेर्ज्योतिर्निचाय्य पृथिव्या अध्याभरत् ॥ २.१ ॥
Habiendo unido primero la mente a la verdad (tattva), Savitṛ unió también los pensamientos. Recogiendo la luz del fuego de la tierra, la elevó hacia arriba.
Śvetāśvatara 2.2
युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
सुवर्गेयाय शक्त्या ॥ २.२ ॥
Con la mente disciplinada, estemos nosotros en el impulso del dios Savitṛ, para alcanzar el cielo, con fuerza.
Śvetāśvatara 2.3
युक्त्वाय मनसा देवान् सुवर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज्ज्योतिः करिष्यतः सविता प्रसुवाति तान् ॥ २.३ ॥
Habiendo unido con la mente a los dioses, que buscan el cielo, y con el pensamiento a punto de hacer del firmamento una gran luz, Savitṛ los impulsa hacia adelante.
Śvetāśvatara 2.4
युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
विहोत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ २.४ ॥
Los videntes unen la mente y unen los pensamientos al gran vidente omnisciente. Los oferentes que conocen los caminos sostienen al Uno solo; esta es la gran alabanza del dios Savitṛ.
Śvetāśvatara 2.5
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर्विश्लोक एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ २.५ ॥
Os uno a ambos al antiguo brahman con palabras de reverencia; que la fama del sabio llegue como llega el caminante a su senda. Que escuchen todos los hijos del inmortal, los que habitan las moradas divinas.
Śvetāśvatara 2.6
अग्निर्यत्राभिमथ्यते वायुर्यत्राधिरुध्यते ।
सोमो यत्रातिरिच्यते तत्र सञ्जायते मनः ॥ २.६ ॥
Donde el fuego es frotado, donde el prāṇa es contenido, donde el soma rebosa, allí nace la mente.
Śvetāśvatara 2.7
सवित्रा प्रसवेन जुषेत ब्रह्म पूर्व्यम् ।
यत्र योनिं कृणवसे न हि ते पूर्तमक्षिपत् ॥ २.७ ॥
Por el impulso de Savitṛ, que uno se consagre al antiguo brahman; donde tú creas el origen, ninguna obra meritoria tuya se pierde.
Śvetāśvatara 2.8
त्रिरुन्नतं स्थाप्य समं शरीरं हृदीन्द्रियाणि मनसा सन्निवेश्य ।
ब्रह्मोडुपेन प्रतरेत विद्वान्स्रोतांसि सर्वाणि भयानकानि ॥ २.८ ॥
Manteniendo el cuerpo erguido y recto en tres partes, y fijando los sentidos con la mente en el corazón, que el sabio cruce todas las corrientes temibles con la balsa del brahman.
Śvetāśvatara 2.9
प्राणान्प्रपीड्येह स युक्तचेष्टः क्षीणे प्राणे नासिकयोच्छ्वसीत ।
दुष्टाश्वयुक्तमिव वाहमेनं विद्वान्मनो धारयेताप्रमत्तः ॥ २.९ ॥
Habiendo contenido aquí los prāṇas, quien tiene una conducta controlada, cuando el prāṇa se agota, debe exhalar por la nariz. Como un carro uncido a caballos indómitos, el sabio, atento, debe sujetar esta mente.
Śvetāśvatara 2.10
समे शुचौ शर्करावह्निवालुकाविवर्जिते शब्दजलाश्रयादिभिः ।
मनोनुकूले न तु चक्षुपीडने गुहानिवाताश्रयणे प्रयोजयेत् ॥ २.१० ॥
En un lugar llano y limpio, libre de guijarros, fuego y arena, alejado de ruidos, agua y semejantes, agradable a la mente y no doloroso para la vista, en una cueva resguardada del viento, debe practicarse.
Śvetāśvatara 2.11
नीहारधूमार्कानिलानलानां खद्योतविद्युत्स्फटिकशशीनाम् ।
एतानि रूपाणि पुरःसराणि ब्रह्मण्यभिव्यक्तिकराणि योगे ॥ २.११ ॥
Neblina, humo, sol, viento, fuego, luciérnaga, relámpago, cristal y luna: estas formas son precursoras y hacen manifiesto al brahman en el yoga.
Śvetāśvatara 2.12
पृथिव्यप्तेजोऽनिलखे समुत्थिते पञ्चात्मके योगगुणे प्रवृत्ते ।
न तस्य रोगो न जरा न मृत्युः प्राप्तस्य योगाग्निमयं शरीरम् ॥ २.१२ ॥
Cuando surgen y se manifiestan las cualidades del yoga, compuestas de los cinco — tierra, agua, fuego, aire y éter —, para quien ha alcanzado el yoga no hay enfermedad, ni vejez, ni muerte; su cuerpo está hecho del fuego del yoga.
Śvetāśvatara 2.13
लघुत्वमारोग्यमलोलुपत्वं वर्णप्रसादं स्वरसौष्ठवं च ।
गन्धः शुभो मूत्रपुरीषमल्पं योगप्रवृत्तिं प्रथमां वदन्ति ॥ २.१३ ॥
Ligereza, salud, ausencia de avidez, claridad del color, dulzura de la voz, un olor agradable y poca excreción: estos dicen que son el primer avance del yoga.
Śvetāśvatara 2.14
यथैव बिम्बं मृदयोपलिप्तं तेजोमयं भ्राजते तत्सुधान्तम् ।
तद्वाऽऽत्मतत्त्वं प्रसमीक्ष्य देही एकः कृतार्थो भवते वीतशोकः ॥ २.१४ ॥
Como un espejo cubierto de barro brilla resplandeciente cuando se limpia bien, así el ser encarnado, habiendo contemplado bien la realidad del ātman, se vuelve uno solo, realizado y libre de pena.
Śvetāśvatara 2.15
यदात्मतत्त्वेन तु ब्रह्मतत्त्वं दीपोपमेनेह युक्तः प्रपश्येत् ।
अजं ध्रुवं सर्वतत्त्वैर्विशुद्धं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपापैः ॥ २.१५ ॥
Cuando aquí el que está unido al yoga contempla plenamente, a través de la realidad del ātman, la realidad de brahman como con una lámpara, entonces, conociendo al dios no nacido, eterno y puro en todos los principios, uno queda liberado de todos los males.
Śvetāśvatara 2.16
एषो ह देवः प्रदिशोऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स उ गर्भे अन्तः ।
स एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ २.१६ ॥
Este dios penetra todas las direcciones. Él fue el primero en nacer, y está dentro del vientre. Él, en verdad, ha nacido y nacerá; con rostro hacia todos lados, permanece dentro de todas las personas.
Śvetāśvatara 2.17
यो देवॊऽग्नौ योऽप्सु यो विश्वं भुवनमाविवेश ।
य ओषधीषु यो वनस्पतिषु तस्मै देवाय नमो नमः ॥ २.१७ ॥
Homenaje a ese dios que está en el fuego, que está en las aguas, que ha entrado en todo el mundo (bhuvana), que está en las hierbas y en los árboles: homenaje, homenaje.