ఉపనిషత్తులు · Śvetāśvatara 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 2.1
युञ्जानः प्रथमं मनस्तत्त्वाय सविता धियः ।
अग्नेर्ज्योतिर्निचाय्य पृथिव्या अध्याभरत् ॥ २.१ ॥
మొదట మనస్సును తత్త్వం కోసం నియోగించి, సవితృడు బుద్ధులను కూడా నియోగించెను. భూమి నుండి అగ్ని జ్యోతిని సేకరించి ఊర్ధ్వంగా ధరించెను.
Śvetāśvatara 2.2
युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
सुवर्गेयाय शक्त्या ॥ २.२ ॥
మనం నియమిత మనస్సుతో దేవుడైన సవితృని ప్రేరణలో ఉందుము. స్వర్గాన్ని చేరుకోవడానికి, శక్తితో.
Śvetāśvatara 2.3
युक्त्वाय मनसा देवान् सुवर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज्ज्योतिः करिष्यतः सविता प्रसुवाति तान् ॥ २.३ ॥
మనస్సుతో దేవతలను నియోగించి, స్వర్గాన్ని కోరుతూ, బుద్ధితో ద్యులోకాన్ని, మహాజ్యోతిని చేయబోతూ—సవితృడు వారిని ప్రేరేపిస్తాడు.
Śvetāśvatara 2.4
युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
विहोत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ २.४ ॥
విప్రులు మనస్సును యోజిస్తారు, బుద్ధులను కూడా యోజిస్తారు—మహాన్, సర్వజ్ఞుడైన విప్రుని (ధ్యానంలో). విహోత్రులు మార్గాలను తెలిసిన ఒక్కడినే ధరిస్తారు; ఇది దేవుడైన సవితృని మహా స్తుతి.
Śvetāśvatara 2.5
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर्विश्लोक एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ २.५ ॥
నేను మీ ఇద్దరినీ పురాతన బ్రహ్మతో నమస్కారాలతో కలుపుతున్నాను; జ్ఞానియొక్క కీర్తి మార్గంలో నడిచేవానివలె చేరుగాక. దివ్య ధామాలలో నిలిచియున్న అమృతపుత్రులంతా వినుగాక.
Śvetāśvatara 2.6
अग्निर्यत्राभिमथ्यते वायुर्यत्राधिरुध्यते ।
सोमो यत्रातिरिच्यते तत्र सञ्जायते मनः ॥ २.६ ॥
అగ్ని మథించబడే చోట, వాయువు నిరోధించబడే చోట, సోముడు పొంగిపొర్లే చోట, అక్కడే మనస్సు పుడుతుంది.
Śvetāśvatara 2.7
सवित्रा प्रसवेन जुषेत ब्रह्म पूर्व्यम् ।
यत्र योनिं कृणवसे न हि ते पूर्तमक्षिपत् ॥ २.७ ॥
సవితృ ప్రేరణతో మనిషి పురాతన బ్రహ్మంలో నిమగ్నమవ్వాలి; నీవు మూలాన్ని నిర్మించే చోట నీ పుణ్యం వృథా కాదు.
Śvetāśvatara 2.8
त्रिरुन्नतं स्थाप्य समं शरीरं हृदीन्द्रियाणि मनसा सन्निवेश्य ।
ब्रह्मोडुपेन प्रतरेत विद्वान्स्रोतांसि सर्वाणि भयानकानि ॥ २.८ ॥
శరీరాన్ని మూడు భాగాలుగా నిటారుగా సమంగా నిలిపి, ఇంద్రియాలను మనస్సుతో హృదయంలో నిలిపి, విద్వాంసుడు బ్రహ్మమనే తెప్పతో భయంకరమైన ప్రవాహాలన్నింటినీ దాటాలి.
Śvetāśvatara 2.9
प्राणान्प्रपीड्येह स युक्तचेष्टः क्षीणे प्राणे नासिकयोच्छ्वसीत ।
दुष्टाश्वयुक्तमिव वाहमेनं विद्वान्मनो धारयेताप्रमत्तः ॥ २.९ ॥
ఇక్కడ ప్రాణాలను నిగ్రహించి, నియమిత చేష్టలు గలవాడు, ప్రాణం క్షీణించినప్పుడు ముక్కు ద్వారా ఉచ్ఛ్వాసం చేయాలి. దుష్ట అశ్వాలు పూన్చిన రథంలా, విద్వాంసుడు అప్రమత్తుడై ఈ మనస్సును ధరించాలి.
Śvetāśvatara 2.10
समे शुचौ शर्करावह्निवालुकाविवर्जिते शब्दजलाश्रयादिभिः ।
मनोनुकूले न तु चक्षुपीडने गुहानिवाताश्रयणे प्रयोजयेत् ॥ २.१० ॥
సమమైన, శుచియైన స్థలంలో, రాళ్ళు, అగ్ని, ఇసుక లేనిచోట, శబ్దం, నీరు మొదలైన వాటికి దూరంగా, మనసుకు ఇష్టమైన, కళ్ళకు బాధ కలిగించని, గాలి నుండి రక్షితమైన గుహలో సాధన చేయాలి.
Śvetāśvatara 2.11
नीहारधूमार्कानिलानलानां खद्योतविद्युत्स्फटिकशशीनाम् ।
एतानि रूपाणि पुरःसराणि ब्रह्मण्यभिव्यक्तिकराणि योगे ॥ २.११ ॥
మంచు, పొగ, సూర్యుడు, గాలి, అగ్ని, మిణుగురు, మెరుపు, స్ఫటికం, చంద్రుడు — ఇవి యోగంలో బ్రహ్మను వ్యక్తపరచే ముందస్తు రూపాలు.
Śvetāśvatara 2.12
पृथिव्यप्तेजोऽनिलखे समुत्थिते पञ्चात्मके योगगुणे प्रवृत्ते ।
न तस्य रोगो न जरा न मृत्युः प्राप्तस्य योगाग्निमयं शरीरम् ॥ २.१२ ॥
పృథ్వి, జలం, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం అనే ఐదు అంశాలతో కూడిన యోగగుణాలు ఉదయించి ప్రవర్తించినప్పుడు, యోగాన్ని పొందినవానికి రోగం లేదు, ముసలితనం లేదు, మృత్యువు లేదు; అతని శరీరం యోగాగ్నిమయమవుతుంది.
Śvetāśvatara 2.13
लघुत्वमारोग्यमलोलुपत्वं वर्णप्रसादं स्वरसौष्ठवं च ।
गन्धः शुभो मूत्रपुरीषमल्पं योगप्रवृत्तिं प्रथमां वदन्ति ॥ २.१३ ॥
తేలికతనం, ఆరోగ్యం, లోలుపత్వం లేకపోవడం, వర్ణ ప్రసన్నత, స్వర సౌష్ఠవం, శుభమైన గంధం, మలమూత్రాలు స్వల్పంగా ఉండటం — వీటిని యోగంలో మొదటి ప్రవృత్తి అని అంటారు.
Śvetāśvatara 2.14
यथैव बिम्बं मृदयोपलिप्तं तेजोमयं भ्राजते तत्सुधान्तम् ।
तद्वाऽऽत्मतत्त्वं प्रसमीक्ष्य देही एकः कृतार्थो भवते वीतशोकः ॥ २.१४ ॥
మట్టితో కప్పబడిన ప్రతిబింబం బాగా శుభ్రపరిస్తే తేజోమయంగా ప్రకాశించినట్లు, ఆత్మతత్త్వాన్ని బాగా చూసి దేహధారి ఒంటరిగా కృతార్థుడై శోకరహితుడవుతాడు.
Śvetāśvatara 2.15
यदात्मतत्त्वेन तु ब्रह्मतत्त्वं दीपोपमेनेह युक्तः प्रपश्येत् ।
अजं ध्रुवं सर्वतत्त्वैर्विशुद्धं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपापैः ॥ २.१५ ॥
ఇక్కడ యోగయుక్తుడు ఆత్మతత్త్వం ద్వారా, దీపంలాగా, బ్రహ్మతత్త్వాన్ని చూసినప్పుడు, పుట్టుకలేనివాడు, స్థిరుడు, సర్వతత్త్వాలతో విశుద్ధుడైన దేవుని తెలిసి సర్వ పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
Śvetāśvatara 2.16
एषो ह देवः प्रदिशोऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स उ गर्भे अन्तः ।
स एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ २.१६ ॥
ఈ దేవుడు అన్ని దిక్కులలోనూ వ్యాపించి ఉన్నాడు. ఆయన మొదట జన్మించినవాడు; గర్భంలోనూ ఆయనే ఉన్నాడు. ఆయనే జన్మించినవాడు, ఆయనే జన్మించబోయేవాడు. సర్వతోముఖుడై ఆయన ప్రాణుల లోపల నిలిచి ఉన్నాడు.
Śvetāśvatara 2.17
यो देवॊऽग्नौ योऽप्सु यो विश्वं भुवनमाविवेश ।
य ओषधीषु यो वनस्पतिषु तस्मै देवाय नमो नमः ॥ २.१७ ॥
అగ్నిలో ఉన్న, జలాలలో ఉన్న, సర్వ భువనంలో ప్రవేశించిన, ఓషధులలో, వృక్షాలలో ఉన్న ఆ దేవునికి నమస్కారం, నమస్కారం.