ഉപനിഷത്തുകൾ · Śvetāśvatara 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 2.1
युञ्जानः प्रथमं मनस्तत्त्वाय सविता धियः ।
अग्नेर्ज्योतिर्निचाय्य पृथिव्या अध्याभरत् ॥ २.१ ॥
ആദ്യം മനസ്സിനെ തത്ത്വത്തിനായി യോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സവിതാവ് ബുദ്ധികളെയും യോജിപ്പിച്ചു. ഭൂമിയിൽനിന്ന് അഗ്നിയുടെ ജ്യോതിസ്സ് ശേഖരിച്ച് മുകളിലേക്ക് വഹിച്ചു.
Śvetāśvatara 2.2
युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
सुवर्गेयाय शक्त्या ॥ २.२ ॥
നമ്മൾ യുക്തമായ മനസ്സോടെ ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയിൽ ആയിരിക്കട്ടെ. സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്താൻ, ശക്തിയോടെ.
Śvetāśvatara 2.3
युक्त्वाय मनसा देवान् सुवर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज्ज्योतिः करिष्यतः सविता प्रसुवाति तान् ॥ २.३ ॥
മനസ്സാൽ യോജിപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരെ, സ്വർഗ്ഗം തേടുന്നവരായി, ബുദ്ധിയാൽ ദ്യുലോകത്തെ, മഹാജ്യോതിസ്സാക്കുന്നവരായി—സവിതാവ് അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
Śvetāśvatara 2.4
युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
विहोत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ २.४ ॥
വിപ്രന്മാർ മനസ്സിനെ യോജിപ്പിക്കുന്നു, ബുദ്ധികളെയും യോജിപ്പിക്കുന്നു—മഹാനും സർവ്വജ്ഞനുമായ വിപ്രന്റെ (ധ്യാനത്തിൽ). വഴികളറിയുന്ന വിഹോത്രാക്കൾ ഏകനെ ധരിക്കുന്നു; ഇതാണ് ദേവനായ സവിതാവിന്റെ മഹത്തായ സ്തുതി.
Śvetāśvatara 2.5
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर्विश्लोक एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ २.५ ॥
ഞാൻ നിങ്ങളിരുവരെയും പുരാതനമായ ബ്രഹ്മത്തോടു നമസ്കാരങ്ങളോടെ യോജിപ്പിക്കുന്നു; ജ്ഞാനിയുടെ കീർത്തി പാതയിൽ നടക്കുന്നവനെപ്പോലെ എത്തട്ടെ. ദിവ്യധാമങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അമൃതത്തിന്റെ സർവ്വ പുത്രന്മാരും കേൾക്കട്ടെ.
Śvetāśvatara 2.6
अग्निर्यत्राभिमथ्यते वायुर्यत्राधिरुध्यते ।
सोमो यत्रातिरिच्यते तत्र सञ्जायते मनः ॥ २.६ ॥
അഗ്നി കടയപ്പെടുന്നിടത്തും വായു തടയപ്പെടുന്നിടത്തും സോമം കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നിടത്തും അവിടെത്തന്നെ മനസ്സ് ഉണ്ടാകുന്നു.
Śvetāśvatara 2.7
सवित्रा प्रसवेन जुषेत ब्रह्म पूर्व्यम् ।
यत्र योनिं कृणवसे न हि ते पूर्तमक्षिपत् ॥ २.७ ॥
സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ മനുഷ്യൻ പുരാതനമായ ബ്രഹ്മത്തിൽ മുഴുകട്ടെ; നീ ഉറവിടം ഒരുക്കുന്നിടത്ത് നിന്റെ പുണ്യകർമം നഷ്ടമാകുന്നില്ല.
Śvetāśvatara 2.8
त्रिरुन्नतं स्थाप्य समं शरीरं हृदीन्द्रियाणि मनसा सन्निवेश्य ।
ब्रह्मोडुपेन प्रतरेत विद्वान्स्रोतांसि सर्वाणि भयानकानि ॥ २.८ ॥
ശരീരത്തെ മൂന്നായി നേരെയും സമമായും നിർത്തി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ മനസ്സോടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, വിദ്വാൻ ബ്രഹ്മമാകുന്ന തോണികൊണ്ട് ഭയാനകമായ എല്ലാ പ്രവാഹങ്ങളും കടക്കട്ടെ.
Śvetāśvatara 2.9
प्राणान्प्रपीड्येह स युक्तचेष्टः क्षीणे प्राणे नासिकयोच्छ्वसीत ।
दुष्टाश्वयुक्तमिव वाहमेनं विद्वान्मनो धारयेताप्रमत्तः ॥ २.९ ॥
ഇവിടെ പ്രാണങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, സംയമിത പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ, പ്രാണൻ ക്ഷീണിക്കുമ്പോൾ മൂക്കിലൂടെ ഉച്ഛ്വസിക്കണം. ദുഷ്ടാശ്വങ്ങളെ പൂട്ടിയ രഥം പോലെ, വിദ്വാൻ ജാഗ്രതയോടെ ഈ മനസ്സിനെ ധരിക്കണം.
Śvetāśvatara 2.10
समे शुचौ शर्करावह्निवालुकाविवर्जिते शब्दजलाश्रयादिभिः ।
मनोनुकूले न तु चक्षुपीडने गुहानिवाताश्रयणे प्रयोजयेत् ॥ २.१० ॥
സമമായ, ശുദ്ധമായ, കല്ല്, തീ, മണൽ ഇല്ലാത്ത, ശബ്ദം, വെള്ളം മുതലായവയിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള, മനസ്സിന് ഇണങ്ങിയ, കണ്ണിന് പീഡയില്ലാത്ത, കാറ്റിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിതമായ ഗുഹയിൽ അഭ്യാസം ചെയ്യണം.
Śvetāśvatara 2.11
नीहारधूमार्कानिलानलानां खद्योतविद्युत्स्फटिकशशीनाम् ।
एतानि रूपाणि पुरःसराणि ब्रह्मण्यभिव्यक्तिकराणि योगे ॥ २.११ ॥
മഞ്ഞ്, പുക, സൂര്യൻ, കാറ്റ്, തീ, മിന്നാമിനുങ്ങ്, മിന്നൽ, സ്ഫടികം, ചന്ദ്രൻ — ഇവ യോഗത്തിൽ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രകടമാക്കുന്ന മുന്നടയാളങ്ങളായ രൂപങ്ങളാണ്.
Śvetāśvatara 2.12
पृथिव्यप्तेजोऽनिलखे समुत्थिते पञ्चात्मके योगगुणे प्रवृत्ते ।
न तस्य रोगो न जरा न मृत्युः प्राप्तस्य योगाग्निमयं शरीरम् ॥ २.१२ ॥
ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം എന്ന അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളാൽ ചേർന്ന യോഗഗുണങ്ങൾ ഉയർന്നു പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, യോഗം നേടിയവന് രോഗമില്ല, വാർധക്യമില്ല, മരണമില്ല; അവന്റെ ശരീരം യോഗാഗ്നിമയമാകുന്നു.
Śvetāśvatara 2.13
लघुत्वमारोग्यमलोलुपत्वं वर्णप्रसादं स्वरसौष्ठवं च ।
गन्धः शुभो मूत्रपुरीषमल्पं योगप्रवृत्तिं प्रथमां वदन्ति ॥ २.१३ ॥
ലഘുത്വം, ആരോഗ്യം, ആർത്തിയില്ലായ്മ, നിറത്തിന്റെ തെളിച്ചം, സ്വരത്തിന്റെ മനോഹരത, ശുഭമായ ഗന്ധം, മലമൂത്രങ്ങൾ കുറവായിരിക്കുന്നത് ഇവയെ യോഗത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രവൃത്തിയെന്ന് പറയുന്നു.
Śvetāśvatara 2.14
यथैव बिम्बं मृदयोपलिप्तं तेजोमयं भ्राजते तत्सुधान्तम् ।
तद्वाऽऽत्मतत्त्वं प्रसमीक्ष्य देही एकः कृतार्थो भवते वीतशोकः ॥ २.१४ ॥
മണ്ണു പുരണ്ട കണ്ണാടി നന്നായി തുടച്ചാൽ തേജസ്സോടെ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ, ആത്മതത്ത്വം നന്നായി കണ്ട ദേഹി ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ കൃതാർത്ഥനായി ശോകരഹിതനാകുന്നു.
Śvetāśvatara 2.15
यदात्मतत्त्वेन तु ब्रह्मतत्त्वं दीपोपमेनेह युक्तः प्रपश्येत् ।
अजं ध्रुवं सर्वतत्त्वैर्विशुद्धं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपापैः ॥ २.१५ ॥
ഇവിടെ യോഗയുക്തൻ ആത്മതത്ത്വത്തിലൂടെ, ദീപംപോലെ, ബ്രഹ്മതത്ത്വം പൂർണമായി കാണുമ്പോൾ, ജനനമില്ലാത്തവനും നിത്യനും എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളാലും വിശുദ്ധനുമായ ദേവനെ അറിഞ്ഞ് സകലപാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനാകുന്നു.
Śvetāśvatara 2.16
एषो ह देवः प्रदिशोऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स उ गर्भे अन्तः ।
स एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ २.१६ ॥
ഈ ദേവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവനാണ് ആദ്യം ജനിച്ചവൻ; ഗർഭത്തിനകത്തും അവൻതന്നെ. അവൻ തന്നെ ജനിച്ചവനും ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവനും ആകുന്നു. സർവതോമുഖനായി അവൻ മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
Śvetāśvatara 2.17
यो देवॊऽग्नौ योऽप्सु यो विश्वं भुवनमाविवेश ।
य ओषधीषु यो वनस्पतिषु तस्मै देवाय नमो नमः ॥ २.१७ ॥
അഗ്നിയിലുള്ള, ജലങ്ങളിലുള്ള, സകല ഭുവനങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ച, ഔഷധികളിലും വൃക്ഷങ്ങളിലുമുള്ള ആ ദേവന് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.