Ṛgveda · Sūkta 5.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.43.1
आ धे॒नवः॒ पय॑सा॒ तूर्ण्य॑र्था॒ अम॑र्धन्ती॒रुप॑ नो यन्तु॒ मध्वा॑ ।
म॒हो रा॒ये बृ॑ह॒तीः स॒प्त विप्रो॑ मयो॒भुवो॑ जरि॒ता जो॑हवीति ॥
Mit Milch mögen die schnellen, nie versagenden Kühe mit Süße zu uns kommen. Für großen Reichtum ruft der begeisterte Seher, der Sänger, die sieben weiten Spenderinnen des Wohlergehens an.
5.43.2
आ सु॑ष्टु॒ती नम॑सा वर्त॒यध्यै॒ द्यावा॒ वाजा॑य पृथि॒वी अमृ॑ध्रे ।
पि॒ता मा॒ता मधु॑वचाः सु॒हस्ता॒ भरे॑भरे नो य॒शसा॑वविष्टाम् ॥
Mit gutem Lob und Ehrerbietung, für die Kraft, mögen Himmel und Erde, beide unversiegbar, zu uns kommen. Vater und Mutter, süß redend, mit guten Händen, mögen die beiden Glorreichen uns bei jeder Opfergabe schützen.
5.43.3
अध्व॑र्यवश्चकृ॒वांसो॒ मधू॑नि॒ प्र वा॒यवे॑ भरत॒ चारु॑ शु॒क्रम् ।
होते॑व नः प्रथ॒मः पा॑ह्य॒स्य देव॒ मध्वो॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य ॥
Ihr Priester, nachdem ihr süße Getränke bereitet habt, bringt den leuchtenden, erfreulichen Soma zu Vāyu. Wie der Hotar sei unser erster Beschützer und hüte ihn. O Gott, ich habe dir den Saft dieser Süße zur Erhebung dargebracht.
5.43.4
दश॒ क्षिपो॑ युञ्जते बा॒हू अद्रिं॒ सोम॑स्य॒ या श॑मि॒तारा॑ सु॒हस्ता॑ ।
मध्वो॒ रसं॑ सु॒गभ॑स्तिर्गिरि॒ष्ठां चनि॑श्चदद्दुदुहे शु॒क्रम॒ंशुः ॥
Zehn Finger spannen die beiden Arme an den Soma-Stein; jene beiden Pressenden haben gute Hände. Den Saft der Süße, der von guter Kraft, molk er aus dem leuchtenden Soma, der auf dem Berge ruht, den hellen Tropfen.
5.43.5
असा॑वि ते जुजुषा॒णाय॒ सोमः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य बृह॒ते मदा॑य ।
हरी॒ रथे॑ सु॒धुरा॒ योगे॑ अ॒र्वागिन्द्र॑ प्रि॒या कृ॑णुहि हू॒यमा॑नः ॥
Für dich, den Frohen, für Einsicht, Geschick, große Kraft und Erhebung, ist dieser Soma gepresst worden. O Indra, bringe herzu die zwei braunen Rosse am Wagen mit gutem Joch, ans Joch; angerufen, mache jene beiden lieb.
5.43.6
आ नो॑ म॒हीम॒रम॑तिं स॒जोषा॒ ग्नां दे॒वीं नम॑सा रा॒तह॑व्याम् ।
मधो॒र्मदा॑य बृह॒तीमृ॑त॒ज्ञामाग्ने॑ वह प॒थिभि॑र्देव॒यानैः॑ ॥
Der mit uns Verbundene bringe uns die große Göttin in Kuhgestalt mit Verehrung, die Freigebige, zur Freude der Süße, die Weite, die Rta kennt; o Agni, auf den Pfaden der Götter.
5.43.7
अ॒ञ्जन्ति॒ यं प्र॒थय॑न्तो॒ न विप्रा॑ व॒पाव॑न्तं॒ नाग्निना॒ तप॑न्तः ।
पि॒तुर्न पु॒त्र उ॒पसि॒ प्रेष्ठ॒ आ घ॒र्मो अ॒ग्निमृ॒तय॑न्नसादि ॥
Den die inspirierten Seher salben, indem sie das fettreiche Opfer mit Agni erhitzen und ausbreiten; wie ein lieber Sohn neben dem Vater sitzt, so hat sich die Glut des Opfers, nach ṛta verlangend, bei Agni niedergelassen.
5.43.8
अच्छा॑ म॒ही बृ॑ह॒ती शंत॑मा॒ गीर्दू॒तो न ग॑न्त्व॒श्विना॑ हु॒वध्यै॑ ।
म॒यो॒भुवा॑ स॒रथा या॑तम॒र्वाग्ग॒न्तं नि॒धिं धुर॑मा॒णिर्न नाभि॑म् ॥
Möge der große, erhabene, überaus liebliche Gesang wie ein Bote zu den Aśvins gelangen, um sie zu rufen; ihr Honigbringer, im selben Wagen fahrend, kommt her — bringt den Schatz und die Achse, wie der Keil die Nabe bringt.
5.43.9
प्र तव्य॑सो॒ नम॑:उक्तिं तु॒रस्या॒हं पू॒ष्ण उ॒त वा॒योर॑दिक्षि ।
या राध॑सा चोदि॒तारा॑ मती॒नां या वाज॑स्य द्रविणो॒दा उ॒त त्मन् ॥
Dem äußerst eifrigen Tura, Pūṣan und Vāyu habe ich mein Namenslob dargebracht; die beiden, die mit Reichtum die Gedanken antreiben, die beiden Spender der Kraft, und auch im eigenen Selbst.
5.43.10
आ नाम॑भिर्म॒रुतो॑ वक्षि॒ विश्वा॒ना रू॒पेभि॑र्जातवेदो हुवा॒नः ।
य॒ज्ञं गिरो॑ जरि॒तुः सु॑ष्टु॒तिं च॒ विश्वे॑ गन्त मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती ॥
Bringe die Maruts mit ihren Namen herbei, bring sie alle mit ihren Gestalten hierher, o Jātavedas, indem du sie rufst; das Opfer, die Lieder, das gute Lob des Sängers — o Maruts, kommt alle, zu allem Schutz.
5.43.11
आ नो॑ दि॒वो बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दा सर॑स्वती यज॒ता ग॑न्तु य॒ज्ञम् ।
हवं॑ दे॒वी जु॑जुषा॒णा घृ॒ताची॑ श॒ग्मां नो॒ वाच॑मुश॒ती शृ॑णोतु ॥
Vom Himmel, vom großen Berg, möge die verehrungswürdige Sarasvatī zum Opfer kommen; die Göttin, durch die Anrufung erfreut, reich an Ghee, möge unsere liebliche Rede hören und sie begehren.
5.43.12
आ वे॒धसं॒ नील॑पृष्ठं बृ॒हन्तं॒ बृह॒स्पतिं॒ सद॑ने सादयध्वम् ।
सा॒दद्यो॑निं॒ दम॒ आ दी॑दि॒वांसं॒ हिर॑ण्यवर्णमरु॒षं स॑पेम ॥
Setzt den Weisen, den Dunkelrückigen, den mächtigen Bṛhaspati auf den Sitz; den, der im Schoße sitzt, der im Hause leuchtet, goldfarben, rötlich — mögen wir ihn erlangen.
5.43.13
आ ध॑र्ण॒सिर्बृ॒हद्दि॑वो॒ ररा॑णो॒ विश्वे॑भिर्ग॒न्त्वोम॑भिर्हुवा॒नः ।
ग्ना वसा॑न॒ ओष॑धी॒रमृ॑ध्रस्त्रि॒धातु॑शृङ्गो वृष॒भो व॑यो॒धाः ॥
Er, der Träger und Spender des weiten Himmels, möge mit allen kommen, von allen gerufen; er, der die Göttinnen und Pflanzen umhüllt, der Unfehlbare, der Stier mit dreifach gestuften Hörnern, Spender der Lebenskraft.
5.43.14
मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे शु॒क्र आ॒योर्वि॑प॒न्यवो॑ रास्पि॒रासो॑ अग्मन् ।
सु॒शेव्यं॒ नम॑सा रा॒तह॑व्याः॒ शिशुं॑ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से ॥
Auf dem höchsten Platz der Mutter, auf dem leuchtenden Sitz des Lebens, kamen die eifrigen Gabenbringer; mit Verehrung reinigen sie das Kind, den zu Dienenden, dem die Opfer gegeben werden, wie Menschen ein Gewand reinigen.
5.43.15
बृ॒हद्वयो॑ बृह॒ते तुभ्य॑मग्ने धिया॒जुरो॑ मिथु॒नासः॑ सचन्त ।
दे॒वोदे॑वः सु॒हवो॑ भूतु॒ मह्यं॒ मा नो॑ मा॒ता पृ॑थि॒वी दु॑र्म॒तौ धा॑त् ॥
O Agni, großes Leben für den Großen, für dich; die gebetliebenden Paare haben sich aneinandergeschlossen. Möge der Gott unter den Göttern mir leicht zu rufen sein; möge Mutter Erde uns nicht in böse Gesinnung setzen.
5.43.16
उ॒रौ दे॑वा अनिबा॒धे स्या॑म ॥
O Götter, mögen wir am weiten, ungehinderten Ort sein.
5.43.17
सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि ॥
Mit der Hilfe der neuen Aśvins, den Bringern des Wohlergehens, mögen wir mit guter Führung vorwärtsziehen. Bringt uns Reichtum und heldenhafte Söhne; ihr Unsterblichen, bringt alle guten Glücksgüter.