ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 5.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.43.1
आ धे॒नवः॒ पय॑सा॒ तूर्ण्य॑र्था॒ अम॑र्धन्ती॒रुप॑ नो यन्तु॒ मध्वा॑ ।
म॒हो रा॒ये बृ॑ह॒तीः स॒प्त विप्रो॑ मयो॒भुवो॑ जरि॒ता जो॑हवीति ॥
പാലോടുകൂടി വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന, ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്ത പശുക്കൾ തേനോടുകൂടി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ. മഹത്തായ സമ്പത്തിനായി, ക്ഷേമം നൽകുന്ന വിശാലരായ ഏഴു (ദേവിമാരെ) ജ്ഞാനിയായ കവി, സ്തോതാവ് വിളിക്കുന്നു.
5.43.2
आ सु॑ष्टु॒ती नम॑सा वर्त॒यध्यै॒ द्यावा॒ वाजा॑य पृथि॒वी अमृ॑ध्रे ।
पि॒ता मा॒ता मधु॑वचाः सु॒हस्ता॒ भरे॑भरे नो य॒शसा॑वविष्टाम् ॥
നല്ല സ്തുതിയാലും നമസ്കാരത്താലും ബലത്തിനായി, ദ്യാവാപൃഥിവികൾ, ക്ഷയിക്കാത്ത ഇരുവരും ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ. പിതാവും മാതാവും, മധുരവാക്കുള്ളവരും, നല്ല കൈകളുള്ളവരുമായി, ഓരോ ബലിയിലും ഞങ്ങളെ ഇരുവരും യശസ്സോടെ കാക്കട്ടെ.
5.43.3
अध्व॑र्यवश्चकृ॒वांसो॒ मधू॑नि॒ प्र वा॒यवे॑ भरत॒ चारु॑ शु॒क्रम् ।
होते॑व नः प्रथ॒मः पा॑ह्य॒स्य देव॒ मध्वो॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य ॥
അധ്വര്യുക്കളേ, മധുരപാനീയങ്ങൾ ഒരുക്കി വായുവിനായി മനോഹരവും തിളക്കമുള്ളതുമായ (സോമം) കൊണ്ടുവരുവിൻ. ഹോതാവിനെപ്പോലെ ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ സംരക്ഷകനായി ഇതിനെ കാക്കൂ. ദേവാ, ഈ മധുരത്തിന്റെ രസം നിനക്ക് ആനന്ദത്തിനായി ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു.
5.43.4
दश॒ क्षिपो॑ युञ्जते बा॒हू अद्रिं॒ सोम॑स्य॒ या श॑मि॒तारा॑ सु॒हस्ता॑ ।
मध्वो॒ रसं॑ सु॒गभ॑स्तिर्गिरि॒ष्ठां चनि॑श्चदद्दुदुहे शु॒क्रम॒ंशुः ॥
പത്തു വിരലുകൾ രണ്ടു കൈകളെ സോമക്കല്ലിനായി നിയോഗിക്കുന്നു; ആ രണ്ടു അമർത്തുന്നവരും നല്ല കൈകളുള്ളവരാണ്. മധുരത്തിന്റെ രസം, നല്ല ബലമുള്ള (അവൻ) പർവതത്തിൽ നിൽക്കുന്ന തിളങ്ങുന്ന (സോമത്തിൽ) നിന്ന് കറന്നു; തിളക്കമുള്ള സോമബിന്ദുവിനെ.
5.43.5
असा॑वि ते जुजुषा॒णाय॒ सोमः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य बृह॒ते मदा॑य ।
हरी॒ रथे॑ सु॒धुरा॒ योगे॑ अ॒र्वागिन्द्र॑ प्रि॒या कृ॑णुहि हू॒यमा॑नः ॥
നിനക്കായി, ആനന്ദിക്കുന്നവനേ, ബുദ്ധിക്കും വൈദഗ്ധ്യത്തിനും മഹത്തായ ബലത്തിനും ആനന്ദത്തിനുമായി ഈ സോമം പിഴിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രാ, നല്ല നുകക്കോലുള്ള രഥത്തിലെ രണ്ടു ഹരികളെ നുകത്തിനരികെ ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; വിളിക്കപ്പെടുന്നവനായി, ആ രണ്ടു പ്രിയരെ (ഞങ്ങൾക്ക് അനുകൂലരാക്കൂ).
5.43.6
आ नो॑ म॒हीम॒रम॑तिं स॒जोषा॒ ग्नां दे॒वीं नम॑सा रा॒तह॑व्याम् ।
मधो॒र्मदा॑य बृह॒तीमृ॑त॒ज्ञामाग्ने॑ वह प॒थिभि॑र्देव॒यानैः॑ ॥
ഞങ്ങളോടൊപ്പം സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ഞങ്ങളിലേക്ക് മഹത്തായ, ധേനുരൂപിയായ ദേവിയെ നമസ്കാരത്തോടെ, ഔദാര്യദാനങ്ങളുള്ളവളെ, തേനിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി, വിശാലയായ, ഋതം അറിയുന്നവളെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; അഗ്നേ, ദേവയാന പഥങ്ങളിലൂടെ.
5.43.7
अ॒ञ्जन्ति॒ यं प्र॒थय॑न्तो॒ न विप्रा॑ व॒पाव॑न्तं॒ नाग्निना॒ तप॑न्तः ।
पि॒तुर्न पु॒त्र उ॒पसि॒ प्रेष्ठ॒ आ घ॒र्मो अ॒ग्निमृ॒तय॑न्नसादि ॥
അഗ്നിയാൽ കൊഴുപ്പു നിറഞ്ഞതിനെ ചൂടാക്കി, വിപ്രർ അതിനെ പരത്തി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; പിതാവിനരികെ പ്രിയപുത്രൻ ഇരിക്കുംപോലെ, ഋതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യജ്ഞതാപം അഗ്നിക്കരികെ ഇരുന്നു.
5.43.8
अच्छा॑ म॒ही बृ॑ह॒ती शंत॑मा॒ गीर्दू॒तो न ग॑न्त्व॒श्विना॑ हु॒वध्यै॑ ।
म॒यो॒भुवा॑ स॒रथा या॑तम॒र्वाग्ग॒न्तं नि॒धिं धुर॑मा॒णिर्न नाभि॑म् ॥
മഹത്തും ഉന്നതവുമായ, അത്യന്തം മധുരമായ സ്തുതി ദൂതനെപ്പോലെ അശ്വിനികളിലേക്ക് എത്തട്ടെ, അവരെ വിളിക്കാൻ; മധുവഹിക്കുന്ന, ഒരേ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അശ്വിനികളേ, ഇവിടേക്ക് വരൂ — നിധിയും അച്ചുതണ്ടും, ആണി നാഭിയെപ്പോലെ, കൊണ്ടുവരൂ.
5.43.9
प्र तव्य॑सो॒ नम॑:उक्तिं तु॒रस्या॒हं पू॒ष्ण उ॒त वा॒योर॑दिक्षि ।
या राध॑सा चोदि॒तारा॑ मती॒नां या वाज॑स्य द्रविणो॒दा उ॒त त्मन् ॥
അത്യുത്സാഹിയായ തുരന്റെയും പൂഷന്റെയും വായുവിന്റെയും നാമ-സ്തുതിക്കായി ഞാൻ വിളിച്ചു; ധനത്തോടൊപ്പം ചിന്തകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഇരുവരും, ബലം നൽകുന്ന ഇരുവരും, സ്വന്തം ആത്മാവിലും.
5.43.10
आ नाम॑भिर्म॒रुतो॑ वक्षि॒ विश्वा॒ना रू॒पेभि॑र्जातवेदो हुवा॒नः ।
य॒ज्ञं गिरो॑ जरि॒तुः सु॑ष्टु॒तिं च॒ विश्वे॑ गन्त मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती ॥
പേരുകളോടെ മരുത്തുക്കളെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ, എല്ലാവരെയും രൂപങ്ങളോടെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ, ഹേ ജാതവേദസ്, വിളിച്ചുകൊണ്ട്; യജ്ഞത്തെയും, ഗീതങ്ങളെയും, ഗായകന്റെ നല്ല സ്തുതിയെയും — ഹേ മരുത്തുക്കളേ, എല്ലാവരും വരൂ, എല്ലാവരും സംരക്ഷണത്തിന്.
5.43.11
आ नो॑ दि॒वो बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दा सर॑स्वती यज॒ता ग॑न्तु य॒ज्ञम् ।
हवं॑ दे॒वी जु॑जुषा॒णा घृ॒ताची॑ श॒ग्मां नो॒ वाच॑मुश॒ती शृ॑णोतु ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും വിശാലമായ പർവതത്തിൽ നിന്നും, ഇവിടെ ആരാധ്യയായ സരസ്വതി യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരട്ടെ; ദേവി, ആഹ്വാനത്തിൽ ആനന്ദിച്ച്, നെയ്യൊഴുക്കുള്ളവൾ, ഞങ്ങളുടെ സുഖകരമായ വാക്ക് കേൾക്കട്ടെ, അത് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
5.43.12
आ वे॒धसं॒ नील॑पृष्ठं बृ॒हन्तं॒ बृह॒स्पतिं॒ सद॑ने सादयध्वम् ।
सा॒दद्यो॑निं॒ दम॒ आ दी॑दि॒वांसं॒ हिर॑ण्यवर्णमरु॒षं स॑पेम ॥
ജ്ഞാനിയെയും, നീലപുറമുള്ളവനെയും, മഹാനായ ബൃഹസ്പതിയെയും ആസനത്തിൽ ഇരുത്തൂ; ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനെയും, ഗൃഹത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെയും, സ്വർണ്ണവർണ്ണനെയും, ചുവന്ന തേജസ്സുള്ളവനെയും — അവനെ നാം പ്രാപിക്കട്ടെ.
5.43.13
आ ध॑र्ण॒सिर्बृ॒हद्दि॑वो॒ ररा॑णो॒ विश्वे॑भिर्ग॒न्त्वोम॑भिर्हुवा॒नः ।
ग्ना वसा॑न॒ ओष॑धी॒रमृ॑ध्रस्त्रि॒धातु॑शृङ्गो वृष॒भो व॑यो॒धाः ॥
വിശാലമായ ആകാശത്തിന്റെ താങ്ങും ദാതാവുമായവൻ എല്ലാവരോടുംകൂടി വരട്ടെ; എല്ലാവരാലും വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ, ദേവിമാരെയും ഔഷധികളെയും പൊതിയുന്നവൻ, വഞ്ചിക്കാത്തവൻ, മൂന്ന് ധാതുക്കളാലുള്ള കൊമ്പുള്ള കാള, ആയുസ്സ് നൽകുന്നവൻ.
5.43.14
मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे शु॒क्र आ॒योर्वि॑प॒न्यवो॑ रास्पि॒रासो॑ अग्मन् ।
सु॒शेव्यं॒ नम॑सा रा॒तह॑व्याः॒ शिशुं॑ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से ॥
മാതാവിന്റെ ഉന്നത സ്ഥാനത്തിലും ആയുസ്സിന്റെ പ്രകാശമുള്ള ആസനത്തിലും ഉത്സാഹികളായ ദാതാക്കൾ വന്നു; നമസ്കാരത്താൽ സേവിക്കേണ്ടവനെ, ഹവിസ്സ് നൽകപ്പെട്ടവർ, ശിശുവിനെ മനുഷ്യർ വസ്ത്രം പോലെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
5.43.15
बृ॒हद्वयो॑ बृह॒ते तुभ्य॑मग्ने धिया॒जुरो॑ मिथु॒नासः॑ सचन्त ।
दे॒वोदे॑वः सु॒हवो॑ भूतु॒ मह्यं॒ मा नो॑ मा॒ता पृ॑थि॒वी दु॑र्म॒तौ धा॑त् ॥
അഗ്നേ, മഹത്തായ ആയുസ്സ് മഹാനായവന്, നിനക്ക്; പ്രാർഥനാപ്രിയരായ ജോഡികൾ പറ്റിച്ചേർന്നു. ദേവന്മാരിൽ ദേവൻ എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനാകട്ടെ; മാതാവായ ഭൂമി ദുർബുദ്ധിയിൽ ഞങ്ങളെ വയ്ക്കാതിരിക്കട്ടെ.
5.43.16
उ॒रौ दे॑वा अनिबा॒धे स्या॑म ॥
ദേവന്മാരേ, വിശാലവും തടസ്സമില്ലാത്തതുമായ ഇടത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.
5.43.17
सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि ॥
പുതിയ അശ്വിനികളുടെ സഹായത്താൽ, സുഖം നൽകുന്നവരും നല്ല വഴികാട്ടലുള്ളവരുമായി ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോകട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും വീരപുത്രന്മാരും കൊണ്ടുവരൂ; അമരന്മാരേ, എല്ലാ ശുഭസൗഭാഗ്യങ്ങളും കൊണ്ടുവരൂ.