ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.43.1
आ धे॒नवः॒ पय॑सा॒ तूर्ण्य॑र्था॒ अम॑र्धन्ती॒रुप॑ नो यन्तु॒ मध्वा॑ ।
म॒हो रा॒ये बृ॑ह॒तीः स॒प्त विप्रो॑ मयो॒भुवो॑ जरि॒ता जो॑हवीति ॥
பாலுடன் விரைந்து ஓடும், ஒருபோதும் சோராத பசுக்கள் தேனுடன் எங்களிடம் வரட்டும். பெரும் செல்வத்திற்காக, நலம் தரும் விரிந்த ஏழு (தேவியரை) ஞானியான கவி அழைக்கிறான்.
5.43.2
आ सु॑ष्टु॒ती नम॑सा वर्त॒यध्यै॒ द्यावा॒ वाजा॑य पृथि॒वी अमृ॑ध्रे ।
पि॒ता मा॒ता मधु॑वचाः सु॒हस्ता॒ भरे॑भरे नो य॒शसा॑वविष्टाम् ॥
நல்ல துதியாலும் வணக்கத்தாலும் வலிமைக்காக, வானும் பூமியும், குறையாத இருவரும் (எங்களிடம்) வரட்டும். தந்தையும் தாயும், இனிய சொல்லுடையவர்களும், நல்ல கரங்களுடையவர்களுமாக, ஒவ்வொரு படையலிலும் எங்களை இருவரும் புகழுடன் காக்கட்டும்.
5.43.3
अध्व॑र्यवश्चकृ॒वांसो॒ मधू॑नि॒ प्र वा॒यवे॑ भरत॒ चारु॑ शु॒क्रम् ।
होते॑व नः प्रथ॒मः पा॑ह्य॒स्य देव॒ मध्वो॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य ॥
அத்வர்யுக்களே, தேன் பானங்களைச் செய்து வாயுவுக்காக அழகிய பிரகாசமான (சோமத்தைக்) கொண்டு வாருங்கள். ஹோதாவைப் போல எங்களின் முதல் காவலனாக இருந்து இதைக் காப்பாற்றுங்கள். தேவனே, இந்த இனிமையின் சாறை உனக்கு மகிழ்ச்சிக்காக நான் அளித்தேன்.
5.43.4
दश॒ क्षिपो॑ युञ्जते बा॒हू अद्रिं॒ सोम॑स्य॒ या श॑मि॒तारा॑ सु॒हस्ता॑ ।
मध्वो॒ रसं॑ सु॒गभ॑स्तिर्गिरि॒ष्ठां चनि॑श्चदद्दुदुहे शु॒क्रम॒ंशुः ॥
பத்து விரல்கள் இரு கைகளையும் சோமத்தின் கல்லுக்கு இணைக்கின்றன; நல்ல கரங்களுடைய இரு அழுத்துபவர்களும் அவ்வாறு. இனிமையின் சாற்றை, நல்ல வலிமையுடைய (அவன்) மலையில் நிற்கும் ஒளிரும் (சோமத்திலிருந்து) கறந்தான்; பிரகாசமான சோம-துளியை.
5.43.5
असा॑वि ते जुजुषा॒णाय॒ सोमः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य बृह॒ते मदा॑य ।
हरी॒ रथे॑ सु॒धुरा॒ योगे॑ अ॒र्वागिन्द्र॑ प्रि॒या कृ॑णुहि हू॒यमा॑नः ॥
உனக்காக, மகிழ்ச்சியுறுபவனே, ஞானத்திற்காக, திறமைக்காக, வலிமைக்காக, பெரிய மகிழ்ச்சிக்காக இந்த சோமம் பிழியப்பட்டது. இந்திரா, நல்ல நுகத்தடியுடைய ரதத்தில் உள்ள இரண்டு பழுப்பு குதிரைகளை நுகத்தடியில் எங்களிடம் கொண்டு வா; அழைக்கப்படுபவனாக, அந்த இருவரையும் அன்புக்குரியவையாக ஆக்கு.
5.43.6
आ नो॑ म॒हीम॒रम॑तिं स॒जोषा॒ ग्नां दे॒वीं नम॑सा रा॒तह॑व्याम् ।
मधो॒र्मदा॑य बृह॒तीमृ॑त॒ज्ञामाग्ने॑ वह प॒थिभि॑र्देव॒यानैः॑ ॥
ஒன்றாக அன்புடன் இருப்பவன் எங்களிடம் மகத்தான, பசுவான தெய்வத்தை வணக்கத்துடன் கொண்டு வரட்டும், கொடை தரும் அவளை, தேனின் மகிழ்ச்சிக்காக, விரிந்த, ரதத்தை அறிந்தவளை; அக்னியே, தேவயான வழிகளால் (கொண்டுவா).
5.43.7
अ॒ञ्जन्ति॒ यं प्र॒थय॑न्तो॒ न विप्रा॑ व॒पाव॑न्तं॒ नाग्निना॒ तप॑न्तः ।
पि॒तुर्न पु॒त्र उ॒पसि॒ प्रेष्ठ॒ आ घ॒र्मो अ॒ग्निमृ॒तय॑न्नसादि ॥
அக்கினியால் கொழுப்பு நிறைந்ததை வெப்பமாக்கி, கவிஞர்கள் பரப்புவது போல அபிஷேகம் செய்கின்றனர்; தந்தையின் அருகில் அன்பு மகன் அமர்வது போல, ரிதத்தை விரும்பும் வெப்பம் அக்கினியருகில் அமர்ந்தது.
5.43.8
अच्छा॑ म॒ही बृ॑ह॒ती शंत॑मा॒ गीर्दू॒तो न ग॑न्त्व॒श्विना॑ हु॒वध्यै॑ ।
म॒यो॒भुवा॑ स॒रथा या॑तम॒र्वाग्ग॒न्तं नि॒धिं धुर॑मा॒णिर्न नाभि॑म् ॥
பெரிய, உயர்ந்த, மிகவும் இனிய சொல் தூதன் போல அஸ்வினிகளிடம் செல்லட்டும், அவர்களை அழைக்க; தேனைக் கொண்டுவரும் ஒரே தேரில் செல்லும் அவர்களே, இங்கே வாருங்கள் — செல்வத்தையும் அச்சையும், ஆணி நாபியை போல, கொண்டுவாருங்கள்.
5.43.9
प्र तव्य॑सो॒ नम॑:उक्तिं तु॒रस्या॒हं पू॒ष्ण उ॒त वा॒योर॑दिक्षि ।
या राध॑सा चोदि॒तारा॑ मती॒नां या वाज॑स्य द्रविणो॒दा उ॒त त्मन् ॥
மிகவும் ஆர்வமுள்ள துரனின், பூஷனின், வாயுவின் புகழ்ப்பெயர் பாடலை நான் அழைத்தேன்; செல்வத்துடன் எண்ணங்களை ஏவுபவர்களான இருவரும், வலிமையை அளிப்பவர்களான இருவரும், தன்னுள்ளும்.
5.43.10
आ नाम॑भिर्म॒रुतो॑ वक्षि॒ विश्वा॒ना रू॒पेभि॑र्जातवेदो हुवा॒नः ।
य॒ज्ञं गिरो॑ जरि॒तुः सु॑ष्टु॒तिं च॒ विश्वे॑ गन्त मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती ॥
பெயர்களுடன் மருத்களைக் கொண்டுவா, அனைவரையும் வடிவங்களுடன் இங்கே கொண்டுவா, ஓ ஜாதவேதா, அழைத்தவாறு; யாகத்தையும், பாடல்களையும், பாடுபவரின் நல்ல துதியையும் — ஓ மருத்களே, அனைவரும் வாருங்கள், அனைவரும் பாதுகாப்புக்காக.
5.43.11
आ नो॑ दि॒वो बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दा सर॑स्वती यज॒ता ग॑न्तु य॒ज्ञम् ।
हवं॑ दे॒वी जु॑जुषा॒णा घृ॒ताची॑ श॒ग्मां नो॒ वाच॑मुश॒ती शृ॑णोतु ॥
வானத்திலிருந்தும், பெரிய மலையிலிருந்தும், இங்கே வழிபடத்தக்க சரஸ்வதி யாகத்திற்கு வரட்டும்; தேவி, அழைப்பில் மகிழ்ந்து, நெய்ப்பெருக்குடையவள், எங்கள் இனிய சொல்லைக் கேட்கட்டும், விரும்பியவாறு.
5.43.12
आ वे॒धसं॒ नील॑पृष्ठं बृ॒हन्तं॒ बृह॒स्पतिं॒ सद॑ने सादयध्वम् ।
सा॒दद्यो॑निं॒ दम॒ आ दी॑दि॒वांसं॒ हिर॑ण्यवर्णमरु॒षं स॑पेम ॥
அறிவுள்ளவரை, நீல முதுகுடையவரை, பெரிய பிருஹஸ்பதியை இருக்கையில் அமர்த்துங்கள்; கருவில் அமர்ந்தவரை, இல்லத்தில் ஒளிர்பவரை, பொன்நிறத்தவரை, சிவந்த ஒளியை — அவரை நாம் அடைவோம்.
5.43.13
आ ध॑र्ण॒सिर्बृ॒हद्दि॑वो॒ ररा॑णो॒ विश्वे॑भिर्ग॒न्त्वोम॑भिर्हुवा॒नः ।
ग्ना वसा॑न॒ ओष॑धी॒रमृ॑ध्रस्त्रि॒धातु॑शृङ्गो वृष॒भो व॑यो॒धाः ॥
பரந்த வானின் தாங்கியும் கொடையாளியுமான அவர் அனைவருடனும் வரட்டும்; அனைவராலும் அழைக்கப்பட்டவர், பெண்தெய்வங்களையும் மூலிகைகளையும் போர்த்துபவர், தவறாதவர், மூன்று அடுக்குக் கொம்புடைய காளை, ஆயுளைத் தருபவர்.
5.43.14
मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे शु॒क्र आ॒योर्वि॑प॒न्यवो॑ रास्पि॒रासो॑ अग्मन् ।
सु॒शेव्यं॒ नम॑सा रा॒तह॑व्याः॒ शिशुं॑ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से ॥
தாயின் உயர்ந்த இடத்திலும், ஆயுளின் ஒளிமிக்க ஆசனத்திலும், ஆர்வமுள்ள கொடையாளர்கள் வந்தனர்; வணக்கத்துடன் சேவிக்கத்தக்கவரை, ஹவிஸ் அளிக்கப்பட்டவர்கள், சிசுவை மனிதர்கள் ஆடையைப் போல் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்.
5.43.15
बृ॒हद्वयो॑ बृह॒ते तुभ्य॑मग्ने धिया॒जुरो॑ मिथु॒नासः॑ सचन्त ।
दे॒वोदे॑वः सु॒हवो॑ भूतु॒ मह्यं॒ मा नो॑ मा॒ता पृ॑थि॒वी दु॑र्म॒तौ धा॑त् ॥
அக்னியே, பெரிய ஆயுள் பெரியவருக்கு, உனக்கு; பிரார்த்தனை விரும்பும் இணைகள் ஒட்டிக்கொண்டன. தெய்வங்களில் தெய்வமானவர் எனக்கு எளிதில் அழைக்கத்தக்கவராகட்டும்; தாய் பூமி கெட்ட எண்ணத்தில் எங்களை வைக்காதிருக்கட்டும்.
5.43.16
उ॒रौ दे॑वा अनिबा॒धे स्या॑म ॥
தேவர்களே, விரிந்த, தடையற்ற இடத்தில் நாங்கள் இருப்போமாக.
5.43.17
सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि ॥
புதிய அஸ்வினரின் உதவியுடன், மகிழ்ச்சி தரும் நல்ல வழிகாட்டுதலுடன் நாங்கள் செல்வோமாக. எங்களுக்குச் செல்வத்தையும் வீரப் புதல்வர்களையும் கொண்டு வாருங்கள்; அமரர்களே, எல்லா நல்ல செல்வங்களையும் கொண்டு வாருங்கள்.