Upaniṣads · Kaṭha 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 1.3.1
ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके
गुहां प्रविष्टौ परमे परार्धे ।
छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति
पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः ॥ १.३.१ ॥
En el mundo de las buenas obras, los dos que beben el ṛta (la verdad), entrados en la cueva en la esfera suprema, los conocedores del brahman los llaman sombra y luz solar; y los cinco fuegos y los tres fuegos de Naciketas.
Kaṭha 1.3.2
यः सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म यत् परम् ।
अभयं तितीर्षतां पारं शकेमहि ॥ १.३.२ ॥
Aquello que es el puente para quienes sacrifican, el brahman supremo e imperecedero, lo sin temor, la orilla opuesta para quienes desean cruzar: que podamos alcanzarlo.
Kaṭha 1.3.3
आत्मानँ रथिनं विद्धि शरीरँ रथमेव तु ।
बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ॥ १.३.३ ॥
Conoce el ātman como el dueño del carro, y el cuerpo como el carro mismo. Conoce el intelecto (buddhi) como el auriga, y la mente como las riendas.
Kaṭha 1.3.4
इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयाँ स्तेषु गोचरान् ।
आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ॥ १.३.४ ॥
Llaman caballos a los sentidos, y a los objetos de los sentidos sus campos de pasto. Los sabios dicen que el ātman, unido a los sentidos y a la mente, es el disfrutador (bhoktā).
Kaṭha 1.3.5
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ॥ १.३.५ ॥
Pero quien carece de discernimiento y siempre tiene una mente sin control, sus sentidos son indomables, como los caballos indómitos de un auriga.
Kaṭha 1.3.6
यस्तु विज्ञानवान्भवति युक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ॥ १.३.६ ॥
Pero quien posee discernimiento y siempre tiene una mente controlada, sus sentidos están bajo control, como los buenos caballos de un auriga.
Kaṭha 1.3.7
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।
न स तत्पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ॥ १.३.७ ॥
Quien carece de discernimiento, cuya mente nunca está firme y siempre es impuro, no alcanza ese estado; sigue hacia el saṃsāra.
Kaṭha 1.3.8
यस्तु विज्ञानवान्भवति समनस्कः सदा शुचिः ।
स तु तत्पदमाप्नोति यस्माद्भूयो न जायते ॥ १.३.८ ॥
Pero quien posee discernimiento, tiene la mente firme y es siempre puro, alcanza ese estado, del cual no vuelve a nacer.
Kaṭha 1.3.9
विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः ।
सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १.३.९ ॥
El hombre que toma el discernimiento como auriga y sostiene las riendas de la mente alcanza la otra orilla del camino: aquel supremo estado de Viṣṇu.
Kaṭha 1.3.10
इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥ १.३.१० ॥
Más allá de los sentidos están sus objetos, y más allá de los objetos está la mente. Más allá de la mente está el intelecto, y más allá del intelecto está el gran ātman, lo más elevado.
Kaṭha 1.3.11
महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः ।
पुरुषान्न परं किंचित्सा सा परा गतिः ॥ १.३.११ ॥
Más allá de lo grande está lo no manifestado; más allá de lo no manifestado está el puruṣa. Nada es superior al puruṣa; ésa es la meta suprema.
Kaṭha 1.3.12
एष सर्वेषु भूतेषु गूढोऽऽत्मा न प्रकाशते ।
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः ॥ १.३.१२ ॥
Este ātman está oculto en todos los seres y no se manifiesta; pero es visto por quienes ven sutilmente, mediante un intelecto agudo y sutil.
Kaṭha 1.3.13
यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि ।
ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि ॥ १.३.१३ ॥
El sabio debe contener el habla y la mente en el conocimiento; debe contener el conocimiento en el gran ātman; y debe contener eso en el ātman sereno.
Kaṭha 1.3.14
उत्तिष्ठत जाग्रत
प्राप्य वरान्निबोधत ।
क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया
दुर्गं पथस्तत्कवयो वदन्ति ॥ १.३.१४ ॥
¡Levántate, despierta! Habiendo alcanzado a los maestros excelentes, comprende. Los sabios dicen que ese sendero es como el filo afilado de una navaja: difícil de cruzar, arduo de recorrer.
Kaṭha 1.3.15
अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं
तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।
अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं
निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १.३.१५ ॥
Aquello que carece de sonido, de tacto, de forma, que es imperecedero, asimismo sin sabor, eterno y sin olor; lo que no tiene principio ni fin, es superior a lo grande (mahat) y es firme: habiéndolo discernido, uno se libera de la boca de la muerte.
Kaṭha 1.3.16
नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तँ सनातनम् ।
उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १.३.१६ ॥
Habiendo narrado y escuchado esta antigua historia de Naciketas, contada por la Muerte, el sabio es glorificado en el mundo de Brahman.
Kaṭha 1.3.17
य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।
प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते ।
तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १.३.१७ ॥
Quien recite este supremo secreto en una asamblea de los sabios, o con dominio de sí mismo en el momento del rito śrāddha, se hace apto para la retribución infinita; se hace apto para lo infinito, así se dice.