Upaniṣaden · Kaṭha 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 1.3.1
ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके
गुहां प्रविष्टौ परमे परार्धे ।
छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति
पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः ॥ १.३.१ ॥
In der Welt der guten Taten nennen die Brahman-Kenner die beiden, die das ṛta (die Wahrheit) trinken und in die Höhle der höchsten Sphäre eingetreten sind, Schatten und Sonnenlicht; ebenso die fünf Feuer und die drei Naciketas-Feuer.
Kaṭha 1.3.2
यः सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म यत् परम् ।
अभयं तितीर्षतां पारं शकेमहि ॥ १.३.२ ॥
Das, was die Brücke für die Opfernden ist, das unvergängliche höchste brahman, das Furchtlose, das jenseitige Ufer für jene, die hinübergelangen wollen: mögen wir es erreichen können.
Kaṭha 1.3.3
आत्मानँ रथिनं विद्धि शरीरँ रथमेव तु ।
बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ॥ १.३.३ ॥
Erkenne das Selbst (ātman) als den Herrn des Wagens und den Leib allein als den Wagen. Erkenne den Verstand (buddhi) als den Wagenlenker und den Geist (manas) als die Zügel.
Kaṭha 1.3.4
इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयाँ स्तेषु गोचरान् ।
आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ॥ १.३.४ ॥
Die Sinne nennt man Pferde, und ihre Gegenstände deren Weideplätze. Die Weisen sagen: Das Selbst (ātman), verbunden mit den Sinnen und dem Geist, ist der Genießer (bhoktā).
Kaṭha 1.3.5
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ॥ १.३.५ ॥
Wer aber ohne Unterscheidungskraft ist und stets einen ungezügelten Geist hat, dessen Sinne sind unbändig, wie die schlechten Pferde eines Wagenlenkers.
Kaṭha 1.3.6
यस्तु विज्ञानवान्भवति युक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ॥ १.३.६ ॥
Wer aber Unterscheidungskraft besitzt und stets einen gezügelten Geist hat, dessen Sinne sind gebändigt, wie die guten Pferde eines Wagenlenkers.
Kaṭha 1.3.7
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।
न स तत्पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ॥ १.३.७ ॥
Wer ohne Unterscheidungskraft ist, dessen Geist nie gesammelt und der stets unrein ist, erreicht jenen Zustand nicht; er geht weiter in den saṃsāra.
Kaṭha 1.3.8
यस्तु विज्ञानवान्भवति समनस्कः सदा शुचिः ।
स तु तत्पदमाप्नोति यस्माद्भूयो न जायते ॥ १.३.८ ॥
Wer aber Unterscheidungskraft besitzt, dessen Geist gesammelt ist und der stets rein ist, erreicht jenen Zustand, von dem aus er nicht wieder geboren wird.
Kaṭha 1.3.9
विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः ।
सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १.३.९ ॥
Der Mensch, der die Unterscheidungskraft zum Wagenlenker macht und die Zügel des Geistes hält, erreicht das jenseitige Ende des Weges: jenen höchsten Zustand Viṣṇus.
Kaṭha 1.3.10
इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥ १.३.१० ॥
Jenseits der Sinne liegen ihre Objekte, und jenseits der Objekte liegt der Geist. Jenseits des Geistes liegt der Intellekt, und jenseits des Intellekts liegt der große ātman, das Höchste.
Kaṭha 1.3.11
महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः ।
पुरुषान्न परं किंचित्सा सा परा गतिः ॥ १.३.११ ॥
Jenseits des Großen ist das Unmanifeste; jenseits des Unmanifesten ist der Puruṣa. Nichts ist höher als der Puruṣa; das ist das höchste Ziel.
Kaṭha 1.3.12
एष सर्वेषु भूतेषु गूढोऽऽत्मा न प्रकाशते ।
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः ॥ १.३.१२ ॥
Dieser Ātman ist in allen Wesen verborgen und leuchtet nicht hervor; doch wird er von denen gesehen, die fein sehen, durch einen scharfen, feinen Intellekt.
Kaṭha 1.3.13
यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि ।
ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि ॥ १.३.१३ ॥
Der Weise soll Rede und Geist im Wissen zügeln; er soll das Wissen im großen Ātman zügeln; und dies im stillen Ātman.
Kaṭha 1.3.14
उत्तिष्ठत जाग्रत
प्राप्य वरान्निबोधत ।
क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया
दुर्गं पथस्तत्कवयो वदन्ति ॥ १.३.१४ ॥
Erhebt euch, erwacht! Nachdem ihr die vortrefflichen Lehrer erreicht habt, erkennt. Die Weisen sagen, dieser Pfad ist wie die scharfe Schneide eines Rasiermessers: schwer zu überqueren, mühsam zu gehen.
Kaṭha 1.3.15
अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं
तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।
अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं
निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १.३.१५ ॥
Das, was ohne Klang, ohne Berührung, ohne Gestalt, unvergänglich, ebenso geschmacklos, ewig und geruchlos ist; was ohne Anfang und Ende, höher als das Große (mahat) und fest ist — wer es erkannt hat, wird aus dem Rachen des Todes befreit.
Kaṭha 1.3.16
नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तँ सनातनम् ।
उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १.३.१६ ॥
Wer diese uralte Erzählung des Naciketas, von Yama, dem Tod, verkündet, erzählt und gehört hat, der wird im Brahman-Welt verherrlicht.
Kaṭha 1.3.17
य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।
प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते ।
तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १.३.१७ ॥
Wer dieses höchste Geheimnis in einer Versammlung der Weisen vorträgt oder maßvoll zur Zeit des Śrāddha-Opfers, der wird fähig zu unendlichem Lohn; er wird fähig zur Unendlichkeit — so heißt es.