Upaniṣads · Kaṭha 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Kaṭha 1.3.1
ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके
गुहां प्रविष्टौ परमे परार्धे ।
छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति
पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः ॥ १.३.१ ॥
No mundo das boas ações, os dois que bebem o ṛta (a verdade), entrados na caverna na esfera suprema, os conhecedores do brahman os chamam de sombra e luz do sol; e os cinco fogos e os três fogos de Naciketas.
Kaṭha 1.3.2
यः सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म यत् परम् ।
अभयं तितीर्षतां पारं शकेमहि ॥ १.३.२ ॥
Aquilo que é a ponte para os que sacrificam, o brahman supremo e imperecível, o sem medo, a outra margem para os que desejam atravessar: possamos nós alcançá-lo.
Kaṭha 1.3.3
आत्मानँ रथिनं विद्धि शरीरँ रथमेव तु ।
बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ॥ १.३.३ ॥
Saiba que o ātman é o dono da carruagem, e o corpo somente é a carruagem. Saiba que o intelecto (buddhi) é o condutor, e a mente (manas) as rédeas.
Kaṭha 1.3.4
इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयाँ स्तेषु गोचरान् ।
आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ॥ १.३.४ ॥
Chamam os sentidos de cavalos, e seus objetos, os campos onde pastam. Os sábios dizem que o ātman, unido aos sentidos e à mente, é o desfrutador (bhoktā).
Kaṭha 1.3.5
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्ययुक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ॥ १.३.५ ॥
Mas aquele que carece de discernimento e tem sempre a mente sem controle, seus sentidos são indomáveis, como os cavalos viciosos de um condutor.
Kaṭha 1.3.6
यस्तु विज्ञानवान्भवति युक्तेन मनसा सदा ।
तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ॥ १.३.६ ॥
Mas aquele que possui discernimento e sempre tem a mente controlada, seus sentidos estão sob controle, como os bons cavalos de um condutor.
Kaṭha 1.3.7
यस्त्वविज्ञानवान्भवत्यमनस्कः सदाऽशुचिः ।
न स तत्पदमाप्नोति संसारं चाधिगच्छति ॥ १.३.७ ॥
Quem carece de discernimento, cuja mente nunca está firme e que é sempre impuro, não alcança aquele estado; segue para o saṃsāra.
Kaṭha 1.3.8
यस्तु विज्ञानवान्भवति समनस्कः सदा शुचिः ।
स तु तत्पदमाप्नोति यस्माद्भूयो न जायते ॥ १.३.८ ॥
Mas quem possui discernimento, tem a mente firme e é sempre puro, alcança aquele estado, do qual não nasce de novo.
Kaṭha 1.3.9
विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः ।
सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ १.३.९ ॥
O homem que toma o discernimento como condutor e segura as rédeas da mente alcança o outro extremo do caminho: aquele estado supremo de Viṣṇu.
Kaṭha 1.3.10
इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥ १.३.१० ॥
Além dos sentidos estão seus objetos, e além dos objetos está a mente. Além da mente está o intelecto, e além do intelecto está o grande ātman, o mais elevado.
Kaṭha 1.3.11
महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः ।
पुरुषान्न परं किंचित्सा सा परा गतिः ॥ १.३.११ ॥
Além do grande está o não manifestado; além do não manifestado está o puruṣa. Nada é superior ao puruṣa; essa é a meta suprema.
Kaṭha 1.3.12
एष सर्वेषु भूतेषु गूढोऽऽत्मा न प्रकाशते ।
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः ॥ १.३.१२ ॥
Este ātman está oculto em todos os seres e não se manifesta; mas é visto por aqueles que veem sutilmente, por meio de um intelecto agudo e sutil.
Kaṭha 1.3.13
यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि ।
ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि ॥ १.३.१३ ॥
O sábio deve conter a fala e a mente no conhecimento; deve conter o conhecimento no grande ātman; e deve conter isso no ātman sereno.
Kaṭha 1.3.14
उत्तिष्ठत जाग्रत
प्राप्य वरान्निबोधत ।
क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया
दुर्गं पथस्तत्कवयो वदन्ति ॥ १.३.१४ ॥
Levantai-vos, despertai! Tendo alcançado os mestres excelentes, compreendei. Os sábios dizem que esse caminho é como o fio afiado de uma navalha: difícil de atravessar, árduo de percorrer.
Kaṭha 1.3.15
अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं
तथाऽरसं नित्यमगन्धवच्च यत् ।
अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं
निचाय्य तन्मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ॥ १.३.१५ ॥
Aquilo que é sem som, sem toque, sem forma, imperecível, igualmente sem sabor, eterno e sem odor; o que não tem começo nem fim, é superior ao grande (mahat) e é firme — tendo-o discernido, alguém se liberta da boca da morte.
Kaṭha 1.3.16
नाचिकेतमुपाख्यानं मृत्युप्रोक्तँ सनातनम् ।
उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥ १.३.१६ ॥
Tendo narrado e ouvido esta antiga história de Naciketas, contada pela Morte, o sábio é glorificado no mundo de Brahman.
Kaṭha 1.3.17
य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद् ब्रह्मसंसदि ।
प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते ।
तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १.३.१७ ॥
Quem recita este supremo segredo numa assembleia de sábios, ou com domínio de si no tempo do rito śrāddha, torna-se apto à recompensa infinita; torna-se apto ao infinito, assim se diz.