Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

อุปนิษัท · Śvetāśvatara 3

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

Śvetāśvatara 3.1

य एको जालवानीशत ईशनीभिः सर्वांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
य एवैक उद्भवे सम्भवे च य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१ ॥

ผู้ที่เพียงองค์เดียวทรงมีตาข่ายแห่งอำนาจ ทรงปกครองโลกทั้งปวงด้วยอำนาจทั้งหลายของพระองค์ พระองค์เพียงผู้เดียวอยู่ ณ การบังเกิดขึ้นและการดำรงอยู่ ผู้ที่รู้สิ่งนี้ย่อมเป็นอมตะ

Śvetāśvatara 3.2

एको हि रुद्रो न द्वितीयाय तस्थुर्य इमांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सञ्चुकोचान्तकाले संसृज्य विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ ३.२ ॥

พระรุทรเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีองค์ที่สองให้ยืนอยู่ได้ ผู้ทรงปกครองโลกเหล่านี้ด้วยอำนาจของพระองค์ ประทับอยู่ในมนุษย์ผู้หันเข้าสู่ภายใน เมื่อถึงกาลสุดท้าย พระองค์ทรงสร้างโลกทั้งปวงแล้วรวบรวมไว้ ในฐานะผู้พิทักษ์

Śvetāśvatara 3.3

विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् ।
सम्बाहुभ्यां धमति सम्पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः ॥ ३.३ ॥

มีพระเนตรทุกทิศ มีพระพักตร์ทุกทิศ มีพระพาหาทุกทิศ มีพระบาททุกทิศ พระเจ้าองค์เดียว ทรงใช้พระพาหาและปีก เป่าลม และทรงให้กำเนิดสวรรค์และแผ่นดิน

Śvetāśvatara 3.4

यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं जनयामास पूर्वं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ३.४ ॥

พระองค์ผู้เป็นต้นกำเนิดและการบังเกิดของเทวดาทั้งหลาย เป็นเจ้าแห่งสากลจักรวาล คือพระรุทรผู้เป็นมหาฤๅษี ทรงให้กำเนิดหิรัณยครรภ์ในกาลเริ่มแรก ขอพระองค์ทรงโปรดประสานพวกเราด้วยปัญญาอันเป็นมงคล

Śvetāśvatara 3.5

या ते रुद्रा शिवा तनूरघोराऽपापकाशिनी ।
तया नस्तनुवा शन्तमया गिरिशन्ताभिचाकशीहि ॥ ३.५ ॥

ข้าแต่พระรุทระ ด้วยพระกายของพระองค์ที่เป็นมงคล ไม่น่ากลัว ไม่แสดงความชั่วร้าย เป็นที่สุดแห่งความสงบ ข้าแต่พระคิริศะ ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรพวกข้าพระองค์ด้วยพระกายนั้น

Śvetāśvatara 3.6

यामिषुं गिरिशतं हस्ते बिभर्ष्यस्तवे ।
शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिंसीः पुरुषं जगत् ॥ ३.६ ॥

ข้าแต่พระคิริศะ ลูกศรที่พระองค์ทรงถือในพระหัตถ์เพื่อจะยิง ข้าแต่ผู้พิทักษ์ภูเขา ขอพระองค์ทรงทำให้ลูกศรนั้นเป็นมงคล อย่าทำร้ายมนุษย์และโลกเลย

Śvetāśvatara 3.7

ततः परं ब्रह्म परं बृहन्तं यथा निकायं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारमीशं तं ज्ञात्वाऽमृता भवन्ति ॥ ३.७ ॥

เหนือกว่านั้นคือพรหมันสูงสุด ยิ่งใหญ่และกว้างใหญ่ ซ่อนอยู่ในสัตว์ทั้งปวงดุจในที่อยู่ของตน พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวผู้โอบล้อมจักรวาล เมื่อรู้พระองค์แล้ว ผู้นั้นย่อมเป็นอมตะ

Śvetāśvatara 3.8

वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ३.८ ॥

ข้าพเจ้ารู้จักบุรุษผู้ยิ่งใหญ่นั้น มีสีดุจดวงอาทิตย์ อยู่เหนือความมืด เมื่อรู้พระองค์เพียงผู้เดียว ก็ก้าวล่วงความตายได้ ไม่มีทางอื่นให้ไปถึงได้

Śvetāśvatara 3.9

यस्मात्परं नापरमस्ति किंचिद्यस्मान्नणीयो न ज्यायोऽस्ति कश्चित् ।
वृक्ष इव स्तब्धो दिवि तिष्ठत्येकस्तेनेदं पूर्णं पुरुषेण सर्वम् ॥ ३.९ ॥

ไม่มีสิ่งใดสูงกว่าพระองค์ ไม่มีสิ่งใดต่ำกว่า ไม่มีสิ่งใดเล็กกว่าหรือใหญ่กว่าพระองค์ พระองค์เพียงผู้เดียวตั้งมั่นดุจต้นไม้ในสวรรค์ ด้วยบุรุษนั้น สรรพสิ่งทั้งหมดนี้จึงเต็มอยู่

Śvetāśvatara 3.10

ततो यदुत्तरतरं तदरूपमनामयम् ।
य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्त्यथेतरे दुःखमेवापियन्ति ॥ ३.१० ॥

เหนือกว่านั้นยังมีสิ่งที่สูงยิ่งกว่า ไม่มีรูปร่าง ปราศจากความทุกข์ ผู้ที่รู้สิ่งนี้ย่อมเป็นอมตะ ส่วนผู้อื่นย่อมได้รับแต่ความทุกข์เท่านั้น

Śvetāśvatara 3.11

सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः ।
सर्वव्यापी स भगवांस्तस्मात्सर्वगतः शिवः ॥ ३.११ ॥

ผู้มีพระพักตร์ พระเศียร และพระศอทุกทิศ ผู้ประทับอยู่ในถ้ำแห่งหัวใจของสัตว์ทั้งปวง ผู้แผ่ซ่านไปทั่ว พระผู้เป็นเจ้าผู้ประเสริฐนั้นจึงเป็นผู้ทรงอยู่ทุกหนแห่ง คือพระศิวะผู้เป็นมงคล

Śvetāśvatara 3.12

महान्प्रभुर्वै पुरुषः सत्वस्यैष प्रवर्तकः ।
सुनिर्मलामिमां प्राप्तिमीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ ३.१२ ॥

พระผู้เป็นเจ้าอันยิ่งใหญ่ คือบุรุษ เป็นผู้ขับเคลื่อนสิ่งที่มีอยู่จริง นี่คือการบรรลุอันบริสุทธิ์ยิ่ง องค์ผู้ปกครองคือแสงสว่างที่ไม่เสื่อมสิ้น

Śvetāśvatara 3.13

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१३ ॥

บุรุษมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ เป็นอาตมันภายใน ประทับอยู่ในหัวใจของสัตว์ทั้งหลายเสมอ ย่อมถูกจับได้ด้วยใจ ด้วยปัญญา ด้วยมนัส ผู้ที่รู้สิ่งนี้ย่อมเป็นอมตะ

Śvetāśvatara 3.14

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वाऽत्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ ३.१४ ॥

บุรุษมีพระเศียรนับพัน มีพระเนตรนับพัน มีพระบาทนับพัน พระองค์ทรงโอบแผ่นดินไว้โดยรอบ และยังทรงดำรงอยู่เหนือแผ่นดินนั้นอีกสิบนิ้ว

Śvetāśvatara 3.15

पुरुष एवेदँसर्वं यद्भूतं यच्च भव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥ ३.१५ ॥

สิ่งทั้งปวงนี้คือบุรุษนั่นเอง ทั้งสิ่งที่ได้เป็นมาแล้วและสิ่งที่จะมีในอนาคต พระองค์ทรงเป็นเจ้าแห่งความเป็นอมตะ ซึ่งเติบโตยิ่งขึ้นด้วยอาหาร

Śvetāśvatara 3.16

सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ ३.१६ ॥

ทุกทิศมีพระหัตถ์และพระบาทของพระองค์ ทุกทิศมีพระเนตร พระเศียร และพระพักตร์ ทุกทิศมีพระโสต ในโลกพระองค์ดำรงอยู่ โอบล้อมสรรพสิ่งไว้

Śvetāśvatara 3.17

सर्वेन्द्रियगुणाभासं सर्वेन्द्रियविवर्जितम् ।
सर्वस्य प्रभुमीशानं सर्वस्य शरणं सुहृत् ॥ ३.१७ ॥

พระองค์ทรงปรากฏเป็นคุณสมบัติของอินทรีย์ทั้งปวง แต่ปราศจากอินทรีย์ทั้งปวง ทรงเป็นเจ้าและผู้ปกครองของสรรพสิ่ง เป็นที่พึ่งของทุกสิ่ง เป็นมิตรผู้ปรารถนาดี

Śvetāśvatara 3.18

नवद्वारे पुरे देही हंसो लेलायते बहिः ।
वशी सर्वस्य लोकस्य स्थावरस्य चरस्य च ॥ ३.१८ ॥

ในนครที่มีเก้าประตู ผู้มีกายคือหงส์ย่อมบินวนออกไปข้างนอก พระองค์ทรงควบคุมโลกทั้งปวง ทั้งสิ่งที่ไม่เคลื่อนไหวและสิ่งที่เคลื่อนไหว

Śvetāśvatara 3.19

अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्यचक्षुः स शृणोत्यकर्णः ।
स वेत्ति वेद्यं न च तस्यास्ति वेत्ता तमाहुरग्र्यं पुरुषं महान्तम् ॥ ३.१९ ॥

ไม่มีมือและเท้า แต่เคลื่อนไปอย่างรวดเร็วและคว้าจับได้ ไม่มีตาแต่ทรงเห็น ไม่มีหูแต่ทรงได้ยิน ทรงรู้สิ่งที่พึงรู้ทั้งหมด แต่ไม่มีผู้รู้พระองค์ ท่านเรียกพระองค์ว่าผู้ประเสริฐสุด บุรุษผู้ยิ่งใหญ่

Śvetāśvatara 3.20

अणोरणीयान्महतो महीयानात्मा गुहायां निहितोऽस्य जन्तोः ।
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमीशम् ॥ ३.२० ॥

อาตมัน เล็กกว่าสิ่งเล็ก ใหญ่กว่าสิ่งใหญ่ ประดิษฐานอยู่ในถ้ำแห่งหัวใจของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ผู้ปราศจากความปรารถนาและปราศจากความโศก ย่อมเห็นพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสง่าราศีนั้น ด้วยพระกรุณาของผู้สร้าง

Śvetāśvatara 3.21

वेदाहमेतमजरं पुराणं सर्वात्मानं सर्वगतं विभुत्वात् ।
जन्मनिरोधं प्रवदन्ति यस्य ब्रह्मवादिनो हि प्रवदन्ति नित्यम् ॥ ३.२१ ॥

ข้าพเจ้ารู้อาตมันนี้ ผู้ไม่มีความแก่ เป็นของเก่าแก่ เป็นอาตมันของทุกสิ่ง และแผ่ซ่านไปทั่วทุกแห่งเพราะความยิ่งใหญ่ของตน ผู้รู้พรหมันกล่าวเสมอว่า สำหรับอาตมันนี้มีการสิ้นสุดของการเกิด