Upaniṣaden · Śvetāśvatara 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 3.1
य एको जालवानीशत ईशनीभिः सर्वांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
य एवैक उद्भवे सम्भवे च य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१ ॥
Er, der allein das Netz besitzt, herrscht über alle Welten durch seine Kräfte; er allein ist im Entstehen und im Werden. Die, die dies erkennen, werden unsterblich.
Śvetāśvatara 3.2
एको हि रुद्रो न द्वितीयाय तस्थुर्य इमांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सञ्चुकोचान्तकाले संसृज्य विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ ३.२ ॥
Rudra ist einzig; für einen zweiten stehen sie nicht. Der, der diese Welten mit seinen Kräften beherrscht, weilt in den nach innen gewandten Menschen; am Ende der Zeit, nachdem er alle Welten (bhuvana) erschaffen hat, sammelt er sie ein, als Beschützer.
Śvetāśvatara 3.3
विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् ।
सम्बाहुभ्यां धमति सम्पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः ॥ ३.३ ॥
Mit Augen auf allen Seiten, Gesichtern auf allen Seiten, Armen auf allen Seiten, Füßen auf allen Seiten: der eine Gott bläst mit seinen Armen und Flügeln (den Wind) und bringt Himmel und Erde hervor.
Śvetāśvatara 3.4
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं जनयामास पूर्वं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ३.४ ॥
Er, der der Ursprung und das Entstehen der Götter ist, der Herr aller, der große Seher Rudra, der im Anfang Hiraṇyagarbha hervorbrachte — er möge uns mit einem verheißungsvollen Verstand verbinden.
Śvetāśvatara 3.5
या ते रुद्रा शिवा तनूरघोराऽपापकाशिनी ।
तया नस्तनुवा शन्तमया गिरिशन्ताभिचाकशीहि ॥ ३.५ ॥
O Rudra, mit jener deiner Gestalt, die heilvoll, nicht schrecklich, das Böse nicht zeigend und die friedlichste ist — mit diesem Leib, o Giriśa, blicke auf uns.
Śvetāśvatara 3.6
यामिषुं गिरिशतं हस्ते बिभर्ष्यस्तवे ।
शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिंसीः पुरुषं जगत् ॥ ३.६ ॥
O Giriśa, den Pfeil, den du in deiner Hand hältst, um ihn zu schleudern — o Beschützer der Berge, mache ihn heilvoll; verletze nicht den Menschen und nicht die Welt.
Śvetāśvatara 3.7
ततः परं ब्रह्म परं बृहन्तं यथा निकायं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारमीशं तं ज्ञात्वाऽमृता भवन्ति ॥ ३.७ ॥
Darüber hinaus ist das höchste Brahman, weit und groß, verborgen in allen Wesen wie in ihren Wohnstätten; der eine Herr, der das Universum umfasst. Wer ihn erkennt, wird unsterblich.
Śvetāśvatara 3.8
वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ३.८ ॥
Ich kenne jenen großen Puruṣa, dessen Farbe der Sonne gleicht, jenseits der Finsternis. Nur wer ihn erkennt, überschreitet den Tod; es gibt keinen anderen Weg.
Śvetāśvatara 3.9
यस्मात्परं नापरमस्ति किंचिद्यस्मान्नणीयो न ज्यायोऽस्ति कश्चित् ।
वृक्ष इव स्तब्धो दिवि तिष्ठत्येकस्तेनेदं पूर्णं पुरुषेण सर्वम् ॥ ३.९ ॥
Nichts ist höher oder niedriger als er, nichts kleiner oder größer. Er allein steht fest wie ein Baum am Himmel; durch jenen Puruṣa ist dieses All erfüllt.
Śvetāśvatara 3.10
ततो यदुत्तरतरं तदरूपमनामयम् ।
य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्त्यथेतरे दुःखमेवापियन्ति ॥ ३.१० ॥
Darüber hinaus ist das noch Höhere: formlos und frei von Leid. Wer dies erkennt, wird unsterblich; die anderen erfahren nur Leid.
Śvetāśvatara 3.11
सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः ।
सर्वव्यापी स भगवांस्तस्मात्सर्वगतः शिवः ॥ ३.११ ॥
Dessen Gesichter, Häupter und Hälse überall sind, der in der Höhle des Herzens aller Wesen wohnt, der alles durchdringt – dieser glückselige Herr ist darum allgegenwärtig, der gütige Śiva.
Śvetāśvatara 3.12
महान्प्रभुर्वै पुरुषः सत्वस्यैष प्रवर्तकः ।
सुनिर्मलामिमां प्राप्तिमीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ ३.१२ ॥
Der große Herr, der Puruṣa, ist wahrlich der Bewegende des Seienden. Dies ist das reinste Erlangen; der Īśāna ist das unvergängliche Licht.
Śvetāśvatara 3.13
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१३ ॥
Der Puruṣa, daumengroß, das innere Selbst (ātman), immer im Herzen der Wesen verweilend, wird erfasst durch das Herz, durch die Einsicht, durch den Geist. Die, die dies erkennen, werden unsterblich.
Śvetāśvatara 3.14
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वाऽत्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ ३.१४ ॥
Der Puruṣa hat tausend Häupter, tausend Augen, tausend Füße. Die Erde von allen Seiten umhüllend, steht er zehn Fingerbreit darüber hinaus.
Śvetāśvatara 3.15
पुरुष एवेदँसर्वं यद्भूतं यच्च भव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥ ३.१५ ॥
Dies alles ist der Puruṣa, was gewesen ist und was sein wird. Er ist der Herr der Unsterblichkeit, die sich durch Nahrung weiter ausdehnt.
Śvetāśvatara 3.16
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ ३.१६ ॥
Überall hat er Hände und Füße, überall Augen, Köpfe und Gesichter, überall Ohren. In der Welt steht er, alles umhüllend.
Śvetāśvatara 3.17
सर्वेन्द्रियगुणाभासं सर्वेन्द्रियविवर्जितम् ।
सर्वस्य प्रभुमीशानं सर्वस्य शरणं सुहृत् ॥ ३.१७ ॥
Er ist der Schein der Eigenschaften aller Sinne und doch frei von allen Sinnen. Er ist der Herr und Herrscher aller, die Zuflucht aller, der wohlwollende Freund.
Śvetāśvatara 3.18
नवद्वारे पुरे देही हंसो लेलायते बहिः ।
वशी सर्वस्य लोकस्य स्थावरस्य चरस्य च ॥ ३.१८ ॥
In der Stadt mit neun Toren flattert der verkörperte Schwan (der ātman) nach außen. Er ist der Lenker aller Welt, des Unbeweglichen und des Beweglichen.
Śvetāśvatara 3.19
अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्यचक्षुः स शृणोत्यकर्णः ।
स वेत्ति वेद्यं न च तस्यास्ति वेत्ता तमाहुरग्र्यं पुरुषं महान्तम् ॥ ३.१९ ॥
Ohne Hände und Füße ist er schnell und ergreifend; ohne Augen sieht er, ohne Ohren hört er. Er kennt alles, was zu erkennen ist, doch gibt es keinen, der ihn erkennt; man nennt ihn den Ersten, den großen Puruṣa.
Śvetāśvatara 3.20
अणोरणीयान्महतो महीयानात्मा गुहायां निहितोऽस्य जन्तोः ।
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमीशम् ॥ ३.२० ॥
Das ātman, kleiner als das Kleine und größer als das Große, ist in der Höhle des Herzens jedes lebenden Wesens verborgen. Wer frei von Begierde und frei von Kummer ist, sieht durch die Gnade des Schöpfers (dhātṛ) jenen herrlichen Herrn.
Śvetāśvatara 3.21
वेदाहमेतमजरं पुराणं सर्वात्मानं सर्वगतं विभुत्वात् ।
जन्मनिरोधं प्रवदन्ति यस्य ब्रह्मवादिनो हि प्रवदन्ति नित्यम् ॥ ३.२१ ॥
Ich kenne dieses alterslose, uralte ātman, das Selbst aller, das durch seine Allgegenwart alles durchdringt. Die Kenner des brahman erklären stets, dass für ihn das Ende der Geburt eintritt.