உபநிடதங்கள் · Śvetāśvatara 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 3.1
य एको जालवानीशत ईशनीभिः सर्वांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
य एवैक उद्भवे सम्भवे च य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१ ॥
ஒருவனே வலையை உடையவனாய், தன் சக்திகளால் ஆள்கிறான்; தன் சக்திகளால் எல்லா உலகங்களையும் ஆள்கிறான்; தோற்றத்திலும் வளர்ச்சியிலும் அவனே ஒருவன். இதை அறிந்தவர்கள் அமிர்தர்களாகிறார்கள்.
Śvetāśvatara 3.2
एको हि रुद्रो न द्वितीयाय तस्थुर्य इमांल्लोकानीशत ईशनीभिः ।
प्रत्यङ्जनास्तिष्ठति सञ्चुकोचान्तकाले संसृज्य विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ ३.२ ॥
ருத்திரன் ஒருவனே; இரண்டாவதற்கு அவர்கள் நிற்கவில்லை. இந்த உலகங்களை தன் சக்திகளால் ஆள்பவன், உள்முகமான மனிதர்களில் நிற்கிறான்; முடிவுக் காலத்தில் எல்லா உலகங்களையும் படைத்து உள்ளடக்குகிறான், காவலனாக.
Śvetāśvatara 3.3
विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् ।
सम्बाहुभ्यां धमति सम्पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः ॥ ३.३ ॥
எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண் உடையவன், எல்லாப் பக்கங்களிலும் முகம் உடையவன், எல்லாப் பக்கங்களிலும் கை உடையவன், எல்லாப் பக்கங்களிலும் கால் உடையவன்; ஒருவனாகிய அந்த தேவன் கைகளால் காற்றை ஊதி, வானையும் பூமியையும் உண்டாக்குகிறான்.
Śvetāśvatara 3.4
यो देवानां प्रभवश्चोद्भवश्च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः ।
हिरण्यगर्भं जनयामास पूर्वं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ३.४ ॥
தேவர்களின் தோற்றமும் எழுச்சியும் ஆனவர், அனைத்திற்கும் அதிபதி, மகா ரிஷியான ருத்ரன் — தொடக்கத்தில் ஹிரண்யகர்ப்பனைத் தோற்றுவித்தவர் — அவர் நம்மை நல்ல புத்தியுடன் இணைக்கட்டும்.
Śvetāśvatara 3.5
या ते रुद्रा शिवा तनूरघोराऽपापकाशिनी ।
तया नस्तनुवा शन्तमया गिरिशन्ताभिचाकशीहि ॥ ३.५ ॥
ருத்ரனே, உன் எந்த சிவமான, அகோரமற்ற, பாவத்தை வெளிப்படுத்தாத உடல் உள்ளதோ, அந்த மிகவும் அமைதியான உருவத்தால், கிரீசனே, எங்களை நோக்குவாயாக.
Śvetāśvatara 3.6
यामिषुं गिरिशतं हस्ते बिभर्ष्यस्तवे ।
शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिंसीः पुरुषं जगत् ॥ ३.६ ॥
கிரீசனே, எறிவதற்காக உன் கையில் தாங்கும் அம்பை, கிரித்ரனே, சிவமானதாக ஆக்குவாயாக; மனிதனையும் உலகத்தையும் துன்புறுத்தாதே.
Śvetāśvatara 3.7
ततः परं ब्रह्म परं बृहन्तं यथा निकायं सर्वभूतेषु गूढम् ।
विश्वस्यैकं परिवेष्टितारमीशं तं ज्ञात्वाऽमृता भवन्ति ॥ ३.७ ॥
அதற்கு அப்பால் உயர்ந்த பிரம்மம் உள்ளது — மிகப் பெரியதும் மறைந்ததும் ஆன அது, எல்லா உயிர்களிலும் அவற்றின் உடல்களில் மறைந்திருக்கிறது; அது உலகத்தைச் சூழ்ந்த ஒரே ஈசன். அவரை அறிந்து அவர்கள் அமிர்தர்களாகிறார்கள்.
Śvetāśvatara 3.8
वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।
तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ ३.८ ॥
அந்தகாரத்திற்கு அப்பாலும், சூரியனைப் போல ஒளிரும் அந்த மகத்தான புருஷனை நான் அறிவேன். அவனை அறிந்தே ஒருவன் மரணத்தைக் கடக்கிறான்; வேறு வழி இல்லை.
Śvetāśvatara 3.9
यस्मात्परं नापरमस्ति किंचिद्यस्मान्नणीयो न ज्यायोऽस्ति कश्चित् ।
वृक्ष इव स्तब्धो दिवि तिष्ठत्येकस्तेनेदं पूर्णं पुरुषेण सर्वम् ॥ ३.९ ॥
அவனைவிட உயர்ந்ததும் இல்லை, தாழ்ந்ததும் இல்லை; அவனைவிட சிறியதும் பெரியதும் எதுவும் இல்லை. அவன் ஒருவனே மரம்போல் அசையாது வானில் நிற்கிறான்; அந்தப் புருஷனால் இந்த அனைத்தும் நிரம்பியுள்ளது.
Śvetāśvatara 3.10
ततो यदुत्तरतरं तदरूपमनामयम् ।
य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्त्यथेतरे दुःखमेवापियन्ति ॥ ३.१० ॥
அதற்கும் மேலானதாக இருப்பதே உருவமற்றதும் துன்பமற்றதுமான அது. இதை அறிபவர்கள் அமிருதர்கள் ஆகின்றனர்; மற்றவர்கள் துன்பத்தையே அடைகின்றனர்.
Śvetāśvatara 3.11
सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः ।
सर्वव्यापी स भगवांस्तस्मात्सर्वगतः शिवः ॥ ३.११ ॥
எல்லா முகங்களும் தலைகளும் கழுத்துகளும் உடையவனும், எல்லா உயிர்களின் இதயக் குகையில் வசிப்பவனும், அனைத்தையும் வியாபித்தவனுமாகிய அந்தப் பகவான் ஆகையால் எங்கும் நிறைந்த சிவன்.
Śvetāśvatara 3.12
महान्प्रभुर्वै पुरुषः सत्वस्यैष प्रवर्तकः ।
सुनिर्मलामिमां प्राप्तिमीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ ३.१२ ॥
அந்த மகத்தான ஆண்டவனாகிய புருஷனே இருப்பின் இயக்குநர். இதுவே மிகத் தூய அடைதல்; ஈசானன் அழியாத ஒளி.
Śvetāśvatara 3.13
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ३.१३ ॥
கட்டைவிரல் அளவுள்ள புருஷன் உள்ளுறை ஆன்மா; எப்போதும் உயிர்களின் இதயத்தில் அமர்ந்துள்ளான். இதயத்தாலும் அறிவாலும் மனத்தாலும் உருவாக்கப்பட்டவன். இதை அறிபவர்கள் அமரர்களாகிறார்கள்.
Śvetāśvatara 3.14
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
स भूमिं विश्वतो वृत्वाऽत्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ ३.१४ ॥
ஆயிரம் தலையுள்ள புருஷன், ஆயிரம் கண்ணுள்ளவன், ஆயிரம் கால்களுள்ளவன். அவன் பூமியை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்து பத்து அங்குலம் மேல் நின்றான்.
Śvetāśvatara 3.15
पुरुष एवेदँसर्वं यद्भूतं यच्च भव्यम् ।
उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥ ३.१५ ॥
இதெல்லாம் புருஷனே—கடந்ததும் வரவிருப்பதும். அவனே அமரத்துவத்தின் ஈசானன்; உணவினால் வளர்ந்து விரிபவன்.
Śvetāśvatara 3.16
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥ ३.१६ ॥
அது எல்லா இடங்களிலும் கைகளும் கால்களும் கொண்டது; எல்லா இடங்களிலும் கண்களும் தலைகளும் முகங்களும் கொண்டது; எல்லா இடங்களிலும் செவிகள் கொண்டது. உலகில் அனைத்தையும் சூழ்ந்து அது நிற்கிறது.
Śvetāśvatara 3.17
सर्वेन्द्रियगुणाभासं सर्वेन्द्रियविवर्जितम् ।
सर्वस्य प्रभुमीशानं सर्वस्य शरणं सुहृत् ॥ ३.१७ ॥
அது எல்லா புலன்களின் குணங்களின் தோற்றமாக இருந்தும், எல்லா புலன்களும் அற்றது. அது அனைவருக்கும் தலைவன், ஆள்பவன்; அனைவருக்கும் புகலிடமும் நல்ல நண்பனுமாகும்.
Śvetāśvatara 3.18
नवद्वारे पुरे देही हंसो लेलायते बहिः ।
वशी सर्वस्य लोकस्य स्थावरस्य चरस्य च ॥ ३.१८ ॥
ஒன்பது வாயில்கள் கொண்ட நகரமான உடலில், உடலுறையும் அன்னப்பறவையான ஆன்மா வெளிநோக்கி அலைகிறது. அது உலகனைத்திற்கும், அசையாதவை மற்றும் அசையும் அனைத்திற்கும் ஆளுநனாகும்.
Śvetāśvatara 3.19
अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्यचक्षुः स शृणोत्यकर्णः ।
स वेत्ति वेद्यं न च तस्यास्ति वेत्ता तमाहुरग्र्यं पुरुषं महान्तम् ॥ ३.१९ ॥
கைகளும் கால்களும் இல்லாதது, ஆனாலும் விரைந்து பற்றுவது; கண்கள் இன்றிப் பார்க்கிறது, செவிகள் இன்றிக் கேட்கிறது. அறியத்தக்கதனைத்தையும் அறிகிறது, ஆனால் அதை அறிபவன் எவனும் அதற்கில்லை; அதை முதன்மையான, மகத்தான புருஷன் என்று அவர்கள் அழைக்கின்றனர்.
Śvetāśvatara 3.20
अणोरणीयान्महतो महीयानात्मा गुहायां निहितोऽस्य जन्तोः ।
तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुः प्रसादान्महिमानमीशम् ॥ ३.२० ॥
அணுவைவிட அணுவாகவும், பெரியதைவிடப் பெரியதாகவும் உள்ள ஆத்மா, உயிரினத்தின் குகையில் (இதயத்தில்) வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆசையற்றவனும் துயரற்றவனும் படைப்பாளியின் அருளால் அந்த மகிமையுள்ள ஈசனைக் காண்கிறான்.
Śvetāśvatara 3.21
वेदाहमेतमजरं पुराणं सर्वात्मानं सर्वगतं विभुत्वात् ।
जन्मनिरोधं प्रवदन्ति यस्य ब्रह्मवादिनो हि प्रवदन्ति नित्यम् ॥ ३.२१ ॥
அழியாததும் பழமையானதும், அனைத்தின் ஆத்மாவும், தன் வியாபகத்தால் எங்கும் செல்வதுமான இதை நான் அறிவேன். பிரம்மவாதிகள் எவருக்கு பிறப்பின் நிறுத்தம் உண்டு என்று எப்போதும் கூறுகின்றனர்.