ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
32.1
तद् एवाग्निस् तद् आदित्यस् तद् वायुस् तद् उ चन्द्रमाः ।
तद् एव शुक्रं तद् ब्रह्म ता ऽ आपः स प्रजापतिः ॥ ३२.१ ॥
ସେ ହିଁ ଅଗ୍ନି, ସେ ହିଁ ଆଦିତ୍ୟ, ସେ ହିଁ ବାୟୁ ଏବଂ ସେ ହିଁ ଚନ୍ଦ୍ର। ସେ ହିଁ ଶୁକ୍ର, ସେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମ, ସେମାନେ ହିଁ ଜଳ, ସେ ହିଁ ପ୍ରଜାପତି।
32.2
सर्वे निमेषा जज्ञिरे विद्युतः पुरुषाद् अधि ।
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये परि जग्रभत् ॥ ३२.२ ॥
ସମସ୍ତ ନିମେଷ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପୁରୁଷରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ, ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବରେ ବା ମଧ୍ୟରେ କେହି ଧରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
32.3
न तस्य प्रतिमा ऽ अस्ति यस्य नाम महद् यशः ।
हिरण्यगर्भ ऽ इत्य् एषः ।
मा मा हिꣳसीद् इत्य् एषा ।
यस्मान् न जात ऽ इत्य् एष ॥ ३२.३ ॥
ତାଙ୍କର କୌଣସି ପ୍ରତିମା ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ନାମ ମହାନ ଯଶ। ଏ ହେଉଛନ୍ତି 'ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ'। ଏ 'ମୋତେ ହିଂସା କର ନାହିଁ' କହିଲେ। ଏ 'ଯାହାଠାରୁ କେହି ଜନ୍ମ ନାହିଁ' କହିଲେ।
32.4
एषो ह देवः प्रदिशो ऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स ऽ उ गर्भे ऽ अन्तः ।
स ऽ एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ् जनास् तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ ३२.४ ॥
ଏହି ଦେବ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲେ ଏବଂ ଗର୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ସେ ହିଁ ଜାତ, ସେ ହିଁ ଜନ୍ମିବାକୁ ଥିବା; ସର୍ବମୁଖ ହୋଇ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
32.5
यस्माज् जातं न पुरा किं चनैव य आबभूव भुवनानि विश्वा ।
प्रजापतिः प्रजया सꣳरराणस् त्रीणि ज्योतीꣳषि सचते स षोडशी ॥ ३२.५ ॥
ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ କିଛି ଜନ୍ମି ନଥିଲା; ଯେ ସମସ୍ତ ଭୁବନରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତିନି ଜ୍ୟୋତିଃ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ସେ ହିଁ ଷୋଡ଼ଶୀ।
32.6
येन द्यौर् उग्रा पृथिवी च दृढा येन स्व स्तभितं येन नाकः ।
यो ऽ अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ३२.६ ॥
ଯାହାଦ୍ୱାରା ଉଗ୍ର ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଦୃଢ଼ ପୃଥିବୀ ସ୍ଥିର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ନାକ ଧାରଣ ହୋଇଛି, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ରଜସ୍ର ଯେ ବିମାତା — ସେହି କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବିଷ୍ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା?
32.7
यं क्रन्दसी ऽ अवसा तस्तभाने ऽ अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने ।
यत्राधि सूर ऽ उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ।
आपो ह यद् बृहतीः ।
यश् चिद् आपः ॥ ३२.७ ॥
ଯାହାଙ୍କୁ କ୍ରନ୍ଦନକାରୀ ଦୁଇ ଲୋକ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣରେ ଧରି ମନରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଦେଖିଲେ, ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରକାଶେ — ସେହି କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବିଷ୍ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା? ନିଶ୍ଚୟ ଯେଉଁ ବୃହତୀ ଜଳ, ଯେଉଁ ଜଳ —
32.8
वेनस् तत् पश्यन् निहितं गुहा सद् यत्र विश्वं भवत्य् एकनीडम् ।
तस्मिन्न् इदꣳ सं च वि चैति सर्वꣳ स ऽ ओतः प्रोतश् च विभूः प्रजासु ॥ ३२.८ ॥
ବେନ ସେହି ଗୁହାରେ ନିହିତ ସତ୍କୁ ଦେଖି — ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏକ ନୀଡ଼ ହୁଏ। ତାହାରେ ଏ ସବୁ ମିଳେ ଓ ଅଲଗା ହୁଏ; ସେ ହିଁ ବିଭୁ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓତପ୍ରୋତ।
32.9
प्र तद् वोचेद् अमृतं नु विद्वान् गन्धर्वो धाम विभृतं गुहा सत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस् तानि वेद स पितुः पितासत् ॥ ३२.९ ॥
ଅମୃତକୁ ଜାଣୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବ ତାହା ପ୍ରକଟ କରନ୍ତୁ — ଗୁହାରେ ଧୃତ ସତ୍ର ଧାମ। ଗୁହାରେ ତାଙ୍କର ତିନି ପଦ ନିହିତ; ଯିଏ ସେଗୁଡ଼ିକ ଜାଣେ, ସେ ପିତାଙ୍କର ପିତା ହେଉ।
32.10
स नो बन्धुर् जनिता स विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यत्र देवा ऽ अमृतम् आनशानास् तृतीये धामन्न् अध्य् ऐरयन्त ॥ ३२.१० ॥
ସେ ଆମର ବନ୍ଧୁ, ଜନକ ଓ ବିଧାତା; ସମସ୍ତ ଭୁବନର ଧାମ ସେ ଜାଣନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାଇ ତୃତୀୟ ଧାମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ।
32.11
परीत्य भूतानि परीत्य लोकान् परीत्य सर्वाः प्रदिशो दिशश् च ।
उपस्थाय प्रथमजाम् ऋतस्यात्मनात्मानम् अभि सं विवेश ॥ ३२.११ ॥
ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଘେରି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଘେରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରଦିଶା ଓ ଦିଶାକୁ ଘେରି; ଋତର ପ୍ରଥମଜାକୁ ନିକଟ ହୋଇ, ନିଜ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
32.12
परि द्यावापृथिवी सद्य ऽ इत्वा परि लोकान् परि दिशः परि स्वः ।
ऋतस्य तन्तुं विततं विचृत्य तद् अपश्यत् तद् अभवत् तद् आसीत् ॥ ३२.१२ ॥
ତୁରନ୍ତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଘେରି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଘେରି, ଦିଶାମାନଙ୍କୁ ଘେରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଘେରି; ଋତର ବିସ୍ତୃତ ସୂତ୍ର ଟାଣି ସେ ତାହା ଦେଖିଲେ; ତାହା ହେଲା; ତାହା ଥିଲା।
32.13
सदसस् पतिम् अद्भुतं प्रियम् इन्द्रस्य काम्यम् ।
सनिं मेधाम् अयासिषꣳम् स्वाहा ॥ ३२.१३ ॥
ସଦସର ପତି, ଅଦ୍ଭୁତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ କାମ୍ୟ ତାଙ୍କୁ; ଲାଭ ଓ ମେଧା ମୁଁ ଖୋଜିଛି। ସ୍ୱାହା।
32.14
यां मेधां देवगणाः पितरश् चोपासते ।
तया माम् अद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कुरु स्वाहा ॥ ३२.१४ ॥
ଦେବଗଣ ଓ ପିତୃଗଣ ଯେଉଁ ମେଧାର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେହି ମେଧାଦ୍ୱାରା ଆଜି ମୋତେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମେଧାବୀ କର। ସ୍ୱାହା।
32.15
मेधां मे वरुणो ददातु मेधाम् अग्निः प्रजापतिः ।
मेधाम् इन्द्रस् च वायुश् च मेधां धाता ददातु मे स्वाहा ॥ ३२.१५ ॥
ବରୁଣ ମୋତେ ମେଧା ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜାପତି ମେଧା ଦିଅନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ମେଧା ଦିଅନ୍ତୁ; ଧାତା ମୋତେ ମେଧା ଦିଅନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
32.16
इदं मे ब्रह्म च क्षत्रं चोभे श्रियम् अश्नुताम् ।
मयि देवा दधतु श्रियम् उत्तमां तस्यै ते स्वाहा ॥ ३२.१६ ॥
ଏହା ମୋ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ର ଉଭୟ ଶ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ମୋଠାରେ ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସେଥି ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ସ୍ଵାହା।