یجر وید · ادھیائے 32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
32.1
तद् एवाग्निस् तद् आदित्यस् तद् वायुस् तद् उ चन्द्रमाः ।
तद् एव शुक्रं तद् ब्रह्म ता ऽ आपः स प्रजापतिः ॥ ३२.१ ॥
وہی اگنی ہے، وہی آدتیہ ہے، وہی وایو ہے اور وہی چاند ہے۔ وہی شکر ہے، وہی برہمن ہے، وہی پانی ہیں، وہی پرجاپتی ہے۔
32.2
सर्वे निमेषा जज्ञिरे विद्युतः पुरुषाद् अधि ।
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये परि जग्रभत् ॥ ३२.२ ॥
تمام نمیش اور بجلیاں پرش سے پیدا ہوئیں۔ اسے نہ اوپر سے، نہ ترچھا، نہ درمیان سے کسی نے تھاما۔
32.3
न तस्य प्रतिमा ऽ अस्ति यस्य नाम महद् यशः ।
हिरण्यगर्भ ऽ इत्य् एषः ।
मा मा हिꣳसीद् इत्य् एषा ।
यस्मान् न जात ऽ इत्य् एष ॥ ३२.३ ॥
اس کی کوئی مورت نہیں، جس کا نام عظیم شہرت ہے۔ یہ 'ہرنیہ گربھ' ہے۔ یہ 'مجھے نہ مار' ہے۔ یہ 'جس سے کوئی پیدا نہیں ہوا' ہے۔
32.4
एषो ह देवः प्रदिशो ऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स ऽ उ गर्भे ऽ अन्तः ।
स ऽ एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ् जनास् तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ ३२.४ ॥
یہ دیو تمام سمتوں میں پھیلا ہوا ہے۔ وہ پہلے پیدا ہوا اور رحم کے اندر بھی ہے۔ وہی پیدا ہوا، وہی پیدا ہونے والا ہے؛ سرواتومکھ ہو کر لوگوں کے سامنے کھڑا ہے۔
32.5
यस्माज् जातं न पुरा किं चनैव य आबभूव भुवनानि विश्वा ।
प्रजापतिः प्रजया सꣳरराणस् त्रीणि ज्योतीꣳषि सचते स षोडशी ॥ ३२.५ ॥
اس سے پہلے کچھ بھی پیدا نہیں ہوا؛ جو تمام بھووں میں ظاہر ہوا۔ پرجاپتی رعایا کے ساتھ خوش ہو کر تین روشنیوں سے جڑا ہے؛ وہی شوڑشی ہے۔
32.6
येन द्यौर् उग्रा पृथिवी च दृढा येन स्व स्तभितं येन नाकः ।
यो ऽ अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ३२.६ ॥
جس کے ذریعے سخت دیوؔ لوک اور مضبوط زمین قائم ہیں، جس کے ذریعے سورگ اور ناک تھمے ہوئے ہیں، جو فضا میں رجس کا پیمانہ ساز ہے — ہم کس دیوتا کے لیے ہوِس سے پوجا کریں؟
32.7
यं क्रन्दसी ऽ अवसा तस्तभाने ऽ अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने ।
यत्राधि सूर ऽ उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ।
आपो ह यद् बृहतीः ।
यश् चिद् आपः ॥ ३२.७ ॥
جسے دونوں گونجتے لوک حفاظت سے تھامے ہوئے دل سے لرزتے ہوئے دیکھتے ہیں، جہاں طلوع ہوا سورج چمکتا ہے — ہم کس دیوتا کے لیے ہوِس سے پوجا کریں؟ بے شک جو عظیم جل ہیں، جو جل ہیں —
32.8
वेनस् तत् पश्यन् निहितं गुहा सद् यत्र विश्वं भवत्य् एकनीडम् ।
तस्मिन्न् इदꣳ सं च वि चैति सर्वꣳ स ऽ ओतः प्रोतश् च विभूः प्रजासु ॥ ३२.८ ॥
وین نے اس غار میں رکھے ہوئے ست کو دیکھتے ہوئے (جانا)، جہاں سارا عالم ایک ہی گھونسلا بن جاتا ہے۔ اس میں یہ سب ملتا اور بچھڑتا ہے؛ وہی وِبھو مخلوقات میں اوت پروت ہے۔
32.9
प्र तद् वोचेद् अमृतं नु विद्वान् गन्धर्वो धाम विभृतं गुहा सत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस् तानि वेद स पितुः पितासत् ॥ ३२.९ ॥
امرت کو جاننے والا گندھرو اسے ظاہر کرے — غار میں تھاما ہوا ست کا دھام۔ غار میں اس کے تین قدم رکھے ہوئے ہیں؛ جو انہیں جانتا ہے وہی باپ کا باپ ہو۔
32.10
स नो बन्धुर् जनिता स विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यत्र देवा ऽ अमृतम् आनशानास् तृतीये धामन्न् अध्य् ऐरयन्त ॥ ३२.१० ॥
وہ ہمارا بندھو، جنم دینے والا اور بندوبست کرنے والا ہے؛ وہ تمام بھوَنوں کے دھام جانتا ہے۔ جہاں دیوتاؤں نے امرت پا کر تیسرے دھام پر قیام کیا۔
32.11
परीत्य भूतानि परीत्य लोकान् परीत्य सर्वाः प्रदिशो दिशश् च ।
उपस्थाय प्रथमजाम् ऋतस्यात्मनात्मानम् अभि सं विवेश ॥ ३२.११ ॥
مخلوقات کے گرد، عالموں کے گرد، تمام ذیلی سمتوں اور سمتوں کے گرد گھوم کر؛ رِتَ کی پہلی زادی کے قریب جا کر، اس نے اپنے ہی آپ سے اپنے اندر داخل ہو کر۔
32.12
परि द्यावापृथिवी सद्य ऽ इत्वा परि लोकान् परि दिशः परि स्वः ।
ऋतस्य तन्तुं विततं विचृत्य तद् अपश्यत् तद् अभवत् तद् आसीत् ॥ ३२.१२ ॥
فوراً دیاوا پرتھوی کے گرد جا کر، عالموں کے گرد، سمتوں کے گرد، سوَرگ کے گرد؛ رِتَ کا پھیلا ہوا دھاگا کھینچ کر اس نے اسے دیکھا؛ وہ ہو گیا؛ وہ تھا۔
32.13
सदसस् पतिम् अद्भुतं प्रियम् इन्द्रस्य काम्यम् ।
सनिं मेधाम् अयासिषꣳम् स्वाहा ॥ ३२.१३ ॥
سدس کے پتی، عجیب، اندر کے پیارے اور مطلوب کو؛ حصول اور میدھا کی میں نے تلاش کی۔ سواہا۔
32.14
यां मेधां देवगणाः पितरश् चोपासते ।
तया माम् अद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कुरु स्वाहा ॥ ३२.१४ ॥
جس میدھا کی دیوتا گن اور پتر عبادت کرتے ہیں، اسی میدھا سے آج مجھے، اے اگنی، میدھاوی بنا۔ سواہا۔
32.15
मेधां मे वरुणो ददातु मेधाम् अग्निः प्रजापतिः ।
मेधाम् इन्द्रस् च वायुश् च मेधां धाता ददातु मे स्वाहा ॥ ३२.१५ ॥
ورن مجھے میدھا عطا کرے؛ اگنی پرجاپتی میدھا عطا کرے؛ اندر اور وایو میدھا عطا کریں؛ دھاتا مجھے میدھا عطا کرے۔ سواہا۔
32.16
इदं मे ब्रह्म च क्षत्रं चोभे श्रियम् अश्नुताम् ।
मयि देवा दधतु श्रियम् उत्तमां तस्यै ते स्वाहा ॥ ३२.१६ ॥
یہ میرے لیے برہمن اور کھشتر دونوں شری حاصل کریں۔ دیوتا مجھ میں اعلیٰ شری قائم کریں۔ اس کے لیے تجھے سواہا۔