யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
32.1
तद् एवाग्निस् तद् आदित्यस् तद् वायुस् तद् उ चन्द्रमाः ।
तद् एव शुक्रं तद् ब्रह्म ता ऽ आपः स प्रजापतिः ॥ ३२.१ ॥
அதுவே அக்னி, அதுவே ஆதித்யன், அதுவே வாயு, அதுவே சந்திரன். அதுவே சுக்கிரன், அதுவே பிரஹ்மன், அவையே நீர்கள், அவனே பிரஜாபதி.
32.2
सर्वे निमेषा जज्ञिरे विद्युतः पुरुषाद् अधि ।
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये परि जग्रभत् ॥ ३२.२ ॥
அனைத்து நிமேஷங்களும், மின்னல்களும் புருஷனிடமிருந்து பிறந்தன. அவனை மேலிருந்தும், குறுக்கிலும், நடுவிலும் எவரும் பிடிக்கவில்லை.
32.3
न तस्य प्रतिमा ऽ अस्ति यस्य नाम महद् यशः ।
हिरण्यगर्भ ऽ इत्य् एषः ।
मा मा हिꣳसीद् इत्य् एषा ।
यस्मान् न जात ऽ इत्य् एष ॥ ३२.३ ॥
அவனுக்கு உருவம் இல்லை; அவனுடைய பெயர் மிகுந்த புகழ். இவன் 'ஹிரண்யகர்ப்பன்'. இவன் 'என்னைக் கொல்லாதே' என்பவன். இவன் 'யாரிடமிருந்தும் பிறக்காதவன்' என்பவன்.
32.4
एषो ह देवः प्रदिशो ऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स ऽ उ गर्भे ऽ अन्तः ।
स ऽ एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ् जनास् तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ ३२.४ ॥
இந்த தேவன் எல்லாத் திசைகளிலும் வியாபித்திருக்கிறான். அவன் முதலில் பிறந்தான்; அவன் கருவினுள்ளும் இருக்கிறான். அவனே பிறந்தவன், அவனே பிறக்கப் போகிறவன்; எல்லாப் பக்கமும் முகம் கொண்டு மக்களுக்கு முன் நிற்கிறான்.
32.5
यस्माज् जातं न पुरा किं चनैव य आबभूव भुवनानि विश्वा ।
प्रजापतिः प्रजया सꣳरराणस् त्रीणि ज्योतीꣳषि सचते स षोडशी ॥ ३२.५ ॥
அவனுக்கு முன் எதுவும் பிறக்கவில்லை; அவன் எல்லா உலகங்களிலும் இருந்தான். பிரஜாபதி மக்களுடன் மகிழ்ந்து மூன்று ஒளிகளைப் பெற்றிருக்கிறான்; அவனே ஷோடசி.
32.6
येन द्यौर् उग्रा पृथिवी च दृढा येन स्व स्तभितं येन नाकः ।
यो ऽ अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ३२.६ ॥
யாரால் உக்கிரமான வானமும் உறுதியான பூமியும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளனவோ, யாரால் சுவர்க்கமும் நாகமும் தாங்கப்பட்டுள்ளனவோ, அந்தரிக்ஷத்தில் ரஜஸை அளப்பவன் யாரோ — அந்த எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் வழிபாடு செய்வோம்?
32.7
यं क्रन्दसी ऽ अवसा तस्तभाने ऽ अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने ।
यत्राधि सूर ऽ उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ।
आपो ह यद् बृहतीः ।
यश् चिद् आपः ॥ ३२.७ ॥
எவரை அழுகின்ற இரு உலகங்களும் பாதுகாப்புடன் தாங்கி, மனத்தால் நடுங்கியபடி நோக்குகின்றனவோ, உதித்த சூரியன் எவர் மீது ஒளிர்கிறானோ — அந்த எந்த தேவனுக்கு நாம் ஹவிஸால் வழிபாடு செய்வோம்? நிச்சயமாக எந்த பிருஹதீ நீர்கள், எந்த நீர்கள் —
32.8
वेनस् तत् पश्यन् निहितं गुहा सद् यत्र विश्वं भवत्य् एकनीडम् ।
तस्मिन्न् इदꣳ सं च वि चैति सर्वꣳ स ऽ ओतः प्रोतश् च विभूः प्रजासु ॥ ३२.८ ॥
வேனன் அதை பார்த்தவாறு — குகையில் வைக்கப்பட்ட சத்தை — அங்கு அனைத்து உலகமும் ஒரே கூடாக ஆகிறது. அதில் இவையனைத்தும் சேர்கின்றன, பிரிகின்றன; அவனே விபுவாக உயிர்களில் ஊடுருவி நெய்யப்பட்டுள்ளான்.
32.9
प्र तद् वोचेद् अमृतं नु विद्वान् गन्धर्वो धाम विभृतं गुहा सत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस् तानि वेद स पितुः पितासत् ॥ ३२.९ ॥
அமிருதத்தை அறிந்த கந்தர்வன் அதை வெளிப்படுத்தட்டும் — குகையில் தாங்கப்பட்ட சத்தின் தாமம். குகையில் அவனது மூன்று பதங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றை அறிபவனே தந்தையின் தந்தையாகட்டும்.
32.10
स नो बन्धुर् जनिता स विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यत्र देवा ऽ अमृतम् आनशानास् तृतीये धामन्न् अध्य् ऐरयन्त ॥ ३२.१० ॥
அவன் எங்கள் உறவினன், பிறப்பிப்பவன், படைப்பவன்; எல்லா உலகங்களின் இருப்பிடங்களையும் அவன் அறிவான். தேவர்கள் அமிருதத்தை அடைந்து மூன்றாம் இருப்பிடத்தில் நிலைபெற்றனர்.
32.11
परीत्य भूतानि परीत्य लोकान् परीत्य सर्वाः प्रदिशो दिशश् च ।
उपस्थाय प्रथमजाम् ऋतस्यात्मनात्मानम् अभि सं विवेश ॥ ३२.११ ॥
உயிர்களைச் சுற்றி, உலகங்களைச் சுற்றி, எல்லா துணை திசைகளையும் திசைகளையும் சுற்றி; ரிதத்தின் முதற்பிறந்தவளை அணுகி, தன்னாலே தன்னுள் புகுந்தான்.
32.12
परि द्यावापृथिवी सद्य ऽ इत्वा परि लोकान् परि दिशः परि स्वः ।
ऋतस्य तन्तुं विततं विचृत्य तद् अपश्यत् तद् अभवत् तद् आसीत् ॥ ३२.१२ ॥
உடனே வானத்தையும் பூமியையும் சுற்றிச் சென்று, உலகங்களைச் சுற்றி, திசைகளைச் சுற்றி, ஸ்வர்க்கத்தைச் சுற்றி; ரிதத்தின் விரிந்த நூலை இழுத்து, அதைக் கண்டான்; அதுவே ஆயிற்று; அதுவே இருந்தது.
32.13
सदसस् पतिम् अद्भुतं प्रियम् इन्द्रस्य काम्यम् ।
सनिं मेधाम् अयासिषꣳम् स्वाहा ॥ ३२.१३ ॥
சபையின் தலைவனும், அற்புதமானவனும், இந்திரனுக்கு இனியவனும், விரும்பத்தக்கவனுமான அவனை; பெறுதலையும் மேதையையும் நான் நாடினேன். ஸ்வாஹா.
32.14
यां मेधां देवगणाः पितरश् चोपासते ।
तया माम् अद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कुरु स्वाहा ॥ ३२.१४ ॥
தேவக் கூட்டங்களும் பிதுர்களும் எந்த மேதையை வழிபடுகிறார்களோ, அந்த மேதையால் இன்று என்னை, அக்னியே, மேதாவியாக ஆக்கு. ஸ்வாஹா.
32.15
मेधां मे वरुणो ददातु मेधाम् अग्निः प्रजापतिः ।
मेधाम् इन्द्रस् च वायुश् च मेधां धाता ददातु मे स्वाहा ॥ ३२.१५ ॥
வருணன் எனக்கு மேதையைத் தரட்டும்; அக்னி பிரஜாபதி மேதையைத் தரட்டும்; இந்திரனும் வாயுவும் மேதையைத் தரட்டும்; தாதா எனக்கு மேதையைத் தரட்டும். ஸ்வாஹா.
32.16
इदं मे ब्रह्म च क्षत्रं चोभे श्रियम् अश्नुताम् ।
मयि देवा दधतु श्रियम् उत्तमां तस्यै ते स्वाहा ॥ ३२.१६ ॥
இது எனக்கு பிரம்மமும் க்ஷத்திரமும் இரண்டும் செல்வத்தை அடையட்டும். தேவர்கள் என்னில் உயர்ந்த செல்வத்தை வைக்கட்டும். அதற்காக உனக்கு ஸ்வாஹா.