ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
32.1
तद् एवाग्निस् तद् आदित्यस् तद् वायुस् तद् उ चन्द्रमाः ।
तद् एव शुक्रं तद् ब्रह्म ता ऽ आपः स प्रजापतिः ॥ ३२.१ ॥
ਉਹੀ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਦਿੱਤਯ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਾਯੂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਉਹੀ ਜਲ ਹਨ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ।
32.2
सर्वे निमेषा जज्ञिरे विद्युतः पुरुषाद् अधि ।
नैनमूर्ध्वं न तिर्यञ्चं न मध्ये परि जग्रभत् ॥ ३२.२ ॥
ਸਾਰੇ ਨਿਮੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਉੱਪਰੋਂ, ਨਾ ਤਿਰਛੇ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਫੜਿਆ।
32.3
न तस्य प्रतिमा ऽ अस्ति यस्य नाम महद् यशः ।
हिरण्यगर्भ ऽ इत्य् एषः ।
मा मा हिꣳसीद् इत्य् एषा ।
यस्मान् न जात ऽ इत्य् एष ॥ ३२.३ ॥
ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਮੂਰਤੀ ਨਹੀਂ; ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਹੈ। ਇਹ 'ਹਿਰਣਯਗਰਭ' ਹੈ। ਇਹ 'ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ' ਹੈ। ਇਹ 'ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ' ਹੈ।
32.4
एषो ह देवः प्रदिशो ऽनु सर्वाः पूर्वो ह जातः स ऽ उ गर्भे ऽ अन्तः ।
स ऽ एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ् जनास् तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ ३२.४ ॥
ਇਹ ਦੇਵ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਗਰਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਇਹੀ ਜਨਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਰਵਮੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।
32.5
यस्माज् जातं न पुरा किं चनैव य आबभूव भुवनानि विश्वा ।
प्रजापतिः प्रजया सꣳरराणस् त्रीणि ज्योतीꣳषि सचते स षोडशी ॥ ३२.५ ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ; ਜੋ ਸਾਰੇ ਭੁਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਅਨੰਦਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਜੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸ਼ੋਡਸ਼ੀ ਹੈ।
32.6
येन द्यौर् उग्रा पृथिवी च दृढा येन स्व स्तभितं येन नाकः ।
यो ऽ अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ३२.६ ॥
ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਗ੍ਰ ਦਿਉਲੋਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਨਾਕ ਥੰਮੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਜਸ ਦਾ ਵਿਮਾਤਾ ਹੈ — ਉਸ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?
32.7
यं क्रन्दसी ऽ अवसा तस्तभाने ऽ अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने ।
यत्राधि सूर ऽ उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ।
आपो ह यद् बृहतीः ।
यश् चिद् आपः ॥ ३२.७ ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਰਲਾਉਂਦੇ ਦੋ ਲੋਕ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਦੈ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ ਉੱਪਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ? ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਜਲ ਹਨ, ਜੋ ਜਲ —
32.8
वेनस् तत् पश्यन् निहितं गुहा सद् यत्र विश्वं भवत्य् एकनीडम् ।
तस्मिन्न् इदꣳ सं च वि चैति सर्वꣳ स ऽ ओतः प्रोतश् च विभूः प्रजासु ॥ ३२.८ ॥
ਵੇਨ ਨੇ ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਸਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ — ਜਿੱਥੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਇੱਕ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹੀ ਵਿਭੂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਓਤਪ੍ਰੋਤ ਹੈ।
32.9
प्र तद् वोचेद् अमृतं नु विद्वान् गन्धर्वो धाम विभृतं गुहा सत् ।
त्रीणि पदानि निहिता गुहास्य यस् तानि वेद स पितुः पितासत् ॥ ३२.९ ॥
ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ — ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਸਤ ਦਾ ਧਾਮ। ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ।
32.10
स नो बन्धुर् जनिता स विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यत्र देवा ऽ अमृतम् आनशानास् तृतीये धामन्न् अध्य् ऐरयन्त ॥ ३२.१० ॥
ਉਹ ਸਾਡਾ ਬੰਧੂ, ਜਨਮਦਾਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਭੁਵਨਾਂ ਦੇ ਧਾਮ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾ ਕੇ ਤੀਜੇ ਧਾਮ ਉੱਤੇ ਥਾਂ ਲਈ।
32.11
परीत्य भूतानि परीत्य लोकान् परीत्य सर्वाः प्रदिशो दिशश् च ।
उपस्थाय प्रथमजाम् ऋतस्यात्मनात्मानम् अभि सं विवेश ॥ ३२.११ ॥
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਕੇ; ਰਿਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
32.12
परि द्यावापृथिवी सद्य ऽ इत्वा परि लोकान् परि दिशः परि स्वः ।
ऋतस्य तन्तुं विततं विचृत्य तद् अपश्यत् तद् अभवत् तद् आसीत् ॥ ३२.१२ ॥
ਤੁਰੰਤ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੁਆਲੇ; ਰਿਤ ਦਾ ਫੈਲਿਆ ਤੰਦ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉਹ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸੀ।
32.13
सदसस् पतिम् अद्भुतं प्रियम् इन्द्रस्य काम्यम् ।
सनिं मेधाम् अयासिषꣳम् स्वाहा ॥ ३२.१३ ॥
ਸਦਸ ਦੇ ਪਤੀ, ਅਦਭੁਤ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ; ਲਾਭ ਅਤੇ ਮੇਧਾ ਮੈਂ ਭਾਲੀ। ਸਵਾਹਾ।
32.14
यां मेधां देवगणाः पितरश् चोपासते ।
तया माम् अद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कुरु स्वाहा ॥ ३२.१४ ॥
ਦੇਵਗਣ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਜਿਸ ਮੇਧਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਮੇਧਾ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੇਧਾਵੀ ਬਣਾ। ਸਵਾਹਾ।
32.15
मेधां मे वरुणो ददातु मेधाम् अग्निः प्रजापतिः ।
मेधाम् इन्द्रस् च वायुश् च मेधां धाता ददातु मे स्वाहा ॥ ३२.१५ ॥
ਵਰੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੇਧਾ ਦੇਵੇ; ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮੇਧਾ ਦੇਵੇ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਮੇਧਾ ਦੇਵਣ; ਧਾਤਾ ਮੈਨੂੰ ਮੇਧਾ ਦੇਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
32.16
इदं मे ब्रह्म च क्षत्रं चोभे श्रियम् अश्नुताम् ।
मयि देवा दधतु श्रियम् उत्तमां तस्यै ते स्वाहा ॥ ३२.१६ ॥
ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸ਼੍ਰੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ। ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ।