Ṛgveda · Sūkta 1.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.105.1
च॒न्द्रमा॑ अ॒प्स्व॑न्त~रा सु॑प॒र्णो धा॑वते दि॒वि न वो॑ हिरण्यनेमयः ।
प॒दं वि॑न्दन्ति विद्युतो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Der Mond ist im Innern der Wasser; der Vogelgeflügelte läuft im Himmel. O goldgerandete Götter, die Blitze finden euren Ort. O Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.2
अर्थ॒मिद्वा उ॑ अ॒र्थिन॒ आ जा॒या यु॑वते॒ पतिं॑ तु॒ञ्जाते॒ वृष्ण्यं॒ पयः॑ ।
प॒रि॒दाय॒ रसं॑ दुहे वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Gewiss hat der Suchende ein Ziel; die Gattin vereint sich mit dem Gatten. Die beiden quirlen die kraftvolle Milch, geben den Saft ringsum und melken. O Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.3
मो षु दे॑वा अ॒दः स्व॑रव॑ पादि दि॒वस्परि॒ मा सो॒म्यस्य॑ श॒म्भुवः॑ ।
शूने॑ भूम॒ कदा॑ च॒न वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
O Götter, möge jenes himmlische Licht nicht herabfallen; haltet mich nicht fern vom Soma, vom Spender des Glücks. Selbst wenn wir je an einen angenehmen Ort gelangt sind, o Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.4
य॒ज्ञं पृ॑च्छाम्यव॒मं स तद्दू॒तो वि वो॑चति॒ क्व॑ ऋ॒तं पू॒र्व्यं ग॒तं ।
कस्तद्बि॑भर्ति॒ नूत॑नो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Ich frage nach dem Opfer, der niedrigen Sache; jener Bote wird es verkünden. Wohin ist das alte ṛta gegangen? Wer trägt es neu? O Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.5
अ॒मी ये दे॑वा॒ स्थन॑ त्रि॒ष्वा रो॑च॒ने दि॒वः कद्व॑ ऋ॒तं कदनृ॑तं ।
क्व॑ प्र॒त्ना व॒ आहु॑तिर्वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Ihr Götter, die ihr in den drei Lichtwelten des Himmels seid: Was ist euer ṛta, und was ist das unṛta? Wo ist eure alte Opfergabe? O Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.6
कद्व॑ ऋ॒तस्य॑ धर्ण॒सि कद्वरु॑णस्य॒ चक्ष॑णं॒ कद॑र्य॒म्णो म॒हस्प॒था ।
अति॑ क्रामेम दू॒ढ्यो॑ वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Wo ist die Stütze eures ṛta? Wo ist der Blick Varuṇas? Auf dem großen Pfad Aryamans mögen wir über die Festen hinwegschreiten. O Himmel und Erde, lasst mich dies wissen.
1.105.7
अ॒हं सो अ॑स्मि॒ यः पु॒रा सु॒ते वदा॑मि॒ कानि॑ चि॒त्तं मा॑ व्यन्त्या॒ध्यो॑ ।
वृको॒ न तृ॒ष्णजं॑ मृ॒गं वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Ich bin derjenige, der einst beim Pressen des Soma jene Dinge spricht. Wie ein Wolf einen durstigen Hirsch findet, so mögt ihr, o Himmel und Erde, mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.8
सं मा॑ तपन्त्य॒भितः॑ स॒पत्नी॑रिव॒ पर्श॑वः॒ मूषो॒ न शि॒श्ना व्य॑दन्ति मा॒ध्यः॑ ।
स्तो॒तारं॑ ते शतक्रतो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Wie Rivalen brennen mich die Rippen von allen Seiten; wie Mäuse die Glieder nagen, so zerreißen sie mich. O du mit den hundert Weisheiten, für deinen Lobsänger, o Himmel und Erde, mögt ihr mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.9
अ॒मी ये स॒प्त र॒श्मय॒स्तत्रा॑ मे॒ नाभि॒रात॑ता त्रि॒तस्तद्वे॑दा॒प्त्यः ।
स जा॑मि॒त्वाय॑ रेभति वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Jene sieben Strahlen, dort als mein Nabel ausgespannt — Trita, der Āptya, kennt sie. Aus Verwandtschaft brüllt er; o Himmel und Erde, mögt ihr mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.10
अ॒मी ये पञ्चो॒क्षणो॒ मध्ये॑ त॒स्थुर्म॒हो दि॒वः दे॑व॒त्रा नु प्र॒वाच्यं॑ ।
स॒ध्री॒ची॒ना नि वा॑वृतुर्वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Jene fünf Besprenger, die mitten im großen Himmel stehen — unter den Göttern wenden sie nun das, was zu verkünden ist, nach unten, zusammen schreitend. O Himmel und Erde, mögt ihr mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.11
सु॒प॒र्णा ए॒त आ॑सते॒ मध्य॑ आ॒रोध॑ने दि॒वः ते से॑धन्ति प॒थो वृकं॑ ।
तर॑न्तं य॒ह्वती॑र॒पो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Diese Adler sitzen mitten im eimerartigen Ort des Himmels; sie treiben den Wolf vom Pfad, der die fließenden Gewässer überquert. O Himmel und Erde, mögt ihr mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.12
नव्यं॒ तदु॒क्थ्यं॑ हि॒तं देवा॑सः सुप्रवाच॒नमृ॒तम॑र्षन्ति॒ सिन्ध॑वः ।
स॒त्यं ता॑तान॒ सूर्यो॑ वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
O Götter, jene neue, sagbare, heilsame, wohlgesprochene Sache — die Flüsse strömen zur kosmischen Ordnung. Die Sonne hat die Wahrheit ausgebreitet; o Himmel und Erde, mögt ihr mir (die Wahrheit) darin finden.
1.105.13
अग्ने॒ तव॒ त्यदु॒क्थ्यं॑ दे॒वेष्व॒स्त्याप्यं॒ स नः॑ स॒त्तो म॑नु॒ष्व~दा ।
दे॒वान्य॑क्षि वि॒दुष्ट॑रो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
O Agni, unter den Göttern ist dein lobenswerter, trinkbarer Soma. Setze dich wie Manu nieder und verehre für uns die Götter; Allwissender, o Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.14
स॒त्तो होता॑ मनु॒ष्व~दा दे॒वाँ अच्छा॑ वि॒दुष्ट॑रः अ॒ग्निर्ह॒व्या सु॑षूदति ।
दे॒वो दे॒वेषु॒ मेधि॑रो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Als sitzender Hotar, wie Manu, sendet hier der weiseste Agni die Opfergaben zu den Göttern. Weiser Gott unter den Göttern, o Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.15
ब्रह्मा॑ कृणोति॒ वरु॑णो गातु॒विदं॒ तमी॑महे॒ व्यू॑र्णोति हृ॒दा म॒तिं ।
नव्यो॑ जायतामृ॒तं वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Varuṇa schafft das Gebet; ihn, der den Weg findet, suchen wir. Er öffnet den Gedanken aus dem Herzen; der Neue werde geboren und offenbare die kosmische Ordnung. O Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.16
अ॒सौ यः पन्था॑ आदि॒त्यो दि॒वि प्र॒वाच्यं॑ कृ॒तः न स दे॑वा अति॒क्रमे॑ ।
तं म॑र्तासो॒ न प॑श्यथ वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Der Pfad des Āditya, Sohn der Aditi, der im Himmel zu verkünden ist, ist nicht zum Hinüberschreiten gemacht, o Götter; ihr Sterblichen seht ihn nicht. O Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.17
त्रि॒तः कूपेऽव॑हितो दे॒वान्ह॑वत ऊ॒तये॒ तच्छु॑श्राव॒ बृह॒स्पतिः॑ ।
कृ॒ण्वन्न॑ंहूर॒णादु॒रु वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Trita, in den Brunnen gefallen, ruft die Götter um Hilfe; Bṛhaspati hörte dies und verschaffte ihm eine weite Befreiung aus der Grube. O Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.18
अ॒रु॒णो मा॑ स॒कृद्वृकः॑ प॒था यन्तं॑ द॒दर्श॒ हि उज्जि॑हीते नि॒चाय्या॑ ।
तष्टे॑व पृष्ट्याम॒यी वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी ॥
Der Rötliche sah mich einst auf dem Pfad gehen; wahrlich, er verbirgt sich oben, wie der Zimmermann mit Steinpresse und Rad. O Himmel und Erde, findet dies für mich heraus.
1.105.19
ए॒नाङ्गू॒षेण॑ व॒यमिन्द्र॑वन्तो अ॒भि ष्या॑म वृ॒जने॒ सर्व॑वीराः ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
Mit diesem Kampfruf, mit Indra als Gefährten, mögen wir mit allen unseren Helden im Kampf siegen. Mögen Mitra und Varuṇa, Aditi, der Sindhu, die weite Erde und der Himmel uns dies gewähren.