ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
यच्चि॒द्धि ते॒ विशो॑ यथा॒ प्र दे॑व वरुण व्र॒तम् ।
मि॒नी॒मसि॒ द्यवि॑द्यवि ॥
தேவனான வருணனே, மனிதர்கள் உமது கட்டளையை மீறுவது போல, நாங்களும் நாளுக்கு நாள் அதை மீறுகிறோம்.
1.25.2
मा नो॑ व॒धाय॑ ह॒त्नवे॑ जिहीळा॒नस्य॑ रीरधः ।
मा हृ॑णा॒नस्य॑ म॒न्यवे॑ ॥
கொல்லுதலுக்கும் அழித்தலுக்கும் எங்களை ஒப்புக்கொடுக்காதீர்; கோபங்கொண்ட உமது சினத்திற்கு எங்களை ஆளாக்காதீர்.
1.25.3
वि मृ॑ळी॒काय॑ ते॒ मनो॑ र॒थीरश्वं॒ न संदि॑तम् ।
गी॒र्भिर्व॑रुण सीमहि ॥
வருணனே, உமது இரக்கத்திற்காக உமது மனத்தை நாங்கள் தளர்த்துகிறோம்; தேர்ப்பாகன் கட்டிய குதிரையை அவிழ்ப்பது போல், பாடல்களால் உம்மை மகிழ்விக்கிறோம்.
1.25.4
परा॒ हि मे॒ विम॑न्यवः॒ पत॑न्ति॒ वस्य॑: इष्टये ।
वयो॒ न व॑स॒तीरुप॑ ॥
என்னிடமிருந்து என் சினமான எண்ணங்கள் பறந்து விலகுகின்றன; செல்வத்தையும் இன்பத்தையும் நோக்கி, பறவைகள் தங்கள் கூடுகளை நோக்கி பறப்பது போல்.
1.25.5
क॒दा क्ष॑त्र॒श्रियं॒ नर॒मा वरु॑णं करामहे ।
मृ॒ळी॒कायो॑रु॒चक्ष॑सम् ॥
எப்போது நாங்கள் க்ஷத்ர ஒளியுடைய அந்த நாயகன் வருணனை அணுகுவோம்? தொலைநோக்குப் பார்வையுடைய, கருணையுள்ள அவரை?
1.25.6
तदित्स॑मा॒नमा॑शाते॒ वेन॑न्ता॒ न प्र यु॑च्छतः ।
धृ॒तव्र॑ताय दा॒शुषे॑ ॥
அவ்விருவரும் அதே பொதுவான நெறியை அடைகின்றனர்; விருப்பத்துடன் முயன்று, பிரிந்துபோவதில்லை — நிலைத்த விரதமுடையவனுக்கும் கொடையாளனுக்கும்.
1.25.7
वेदा॒ यो वी॒नां प॒दम॒न्तरि॑क्षेण॒ पत॑ताम् ।
वेद॑ ना॒वः स॑मु॒द्रियः॑ ॥
வானின் நடுவில் பறக்கும் பறவைகளின் வழியை அறிபவன், கடலில் செல்லும் கப்பல்களின் வழியையும் அறிவான்.
1.25.8
वेद॑ मा॒सो धृ॒तव्र॑तो॒ द्वाद॑श प्र॒जाव॑तः ।
वेदा॒ य उ॑प॒जाय॑ते ॥
விரதங்களை உறுதியாகக் கடைப்பிடிக்கும் வருணன், குழந்தைகளுடன் கூடிய பன்னிரண்டு மாதங்களை அறிவான்; மீண்டும் பிறப்பதையும் அவன் அறிவான்.
1.25.9
वेद॒ वात॑स्य वर्त॒निमु॒रोर्ऋ॒ष्वस्य॑ बृह॒तः ।
वेदा॒ ये अ॒ध्यास॑ते ॥
காற்றின் வழியையும், விரிந்த வலிய பெரிய வானின் வழியையும் அவன் அறிவான்; அதில் அமர்ந்திருப்பவர்களையும் அறிவான்.
1.25.10
नि ष॑साद धृ॒तव्र॑तो॒ वरु॑णः प॒स्त्या॑स्वा ।
साम्रा॑ज्याय सु॒क्रतुः॑ ॥
விரதங்களை உறுதியாகக் கொண்ட நல்லறிவுள்ள வருணன், பேரரசுக்காக குடியிருப்புகளின் நடுவே அமர்ந்தான்.
1.25.11
अतो॒ विश्वा॒न्यद्भु॑ता चिकि॒त्वाँ अ॒भि प॑श्यति ।
कृ॒तानि॒ या च॒ कर्त्वा॑ ॥
ஆகவே அறிபவனான வருணன் எல்லா அற்புதங்களையும் பார்க்கிறான்; செய்யப்பட்டவற்றையும் இனிச் செய்யப்பட வேண்டியவற்றையும்.
1.25.12
स नो॑ वि॒श्वाहा॑ सु॒क्रतु॑रादि॒त्यः सु॒पथा॑ करत् ।
प्र ण॒ आयूं॑षि तारिषत् ॥
அவ்வாதித்தியன், நல்லறிவுள்ளவன், எப்பொழுதும் நமக்கு நல்ல வழிகளை உண்டாக்கட்டும்; நம் ஆயுளை நீட்டட்டும்.
1.25.13
बिभ्र॑द्द्रा॒पिं हि॑र॒ण्ययं॒ वरु॑णो वस्त नि॒र्णिज॑म् ।
परि॒ स्पशो॒ नि षे॑दिरे ॥
வருணன் பொன்னாலான கயிற்றைத் தாங்குகிறான், மறைந்த ஆடையை அணிகிறான்; அவனுடைய ஒற்றர்கள் சுற்றிலும் அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
1.25.14
न यं दिप्स॑न्ति दि॒प्सवो॒ न द्रुह्वा॑णो॒ जना॑नाम् ।
न दे॒वम॒भिमा॑तयः ॥
தீங்கு செய்ய விரும்புவோர் எவனை வருத்துவதில்லை, மனிதர்களின் துரோகிகளும் இல்லை; தேவனை எதிரிகள் அணுகுவதில்லை.
1.25.15
उ॒त यो मानु॑षे॒~ष्वा यश॑श्च॒क्रे असा॒म्या ।
अ॒स्माक॑मु॒दरे॒ष्वा ॥
மனிதர்களிடையே புகழை உண்டாக்கியவன், நம் உடல்களுக்குள்ளும் குற்றமற்ற நிலையை வைக்கட்டும்.
1.25.16
परा॑ मे यन्ति धी॒तयो॒ गावो॒ न गव्यू॑ती॒रनु॑ ।
इ॒च्छन्ती॑रुरु॒चक्ष॑सम् ॥
என் எண்ணங்கள் விலகிச் செல்கின்றன, பசுக்கள் மேய்ச்சல் நிலங்களை நோக்கிச் செல்வது போல்; பரந்த பார்வையுடையவனை விரும்பியபடி.
1.25.17
सं नु वो॑चावहै॒ पुन॒र्यतो॑ मे॒ मध्वाभृ॑तम् ।
होते॑व॒ क्षद॑से प्रि॒यम् ॥
நாம் இருவரும் சேர்ந்து மீண்டும் பேசுவோம், எங்கிருந்து என் தேன் கொண்டுவரப்பட்டதோ; ஹோதாவைப் போல் அந்த அன்புக்குரியவனை விருந்துக்கு அழைக்கிறேன்.
1.25.18
दर्शं॒ नु वि॒श्वद॑र्शतं॒ दर्शं॒ रथ॒मधि॒ क्षमि॑ ।
ए॒ता जु॑षत मे॒ गिरः॑ ॥
இப்போது நான் காண்கிறேன், எல்லோருக்கும் தெரியும் தேரை அதன் இருப்பிடத்தில்; இந்தப் பாடல்களை அவன் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.
1.25.19
इ॒मं मे॑ वरुण श्रुधी॒ हव॑म॒द्या च॑ मृळय ।
त्वाम॑व॒स्युरा च॑के ॥
வருணா, இன்று என் இந்த அழைப்பைக் கேள்; எனக்கு இரங்கு. உதவி தேடுபவனாக நான் உன்னை அணுகினேன்.
1.25.20
त्वं विश्व॑स्य मेधिर दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ राजसि ।
स याम॑नि॒ प्रति॑ श्रुधि ॥
ஞானியே, நீ அனைத்திற்கும், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் அரசனாக இருக்கிறாய்; ஆகவே உன் பயணத்தில் எங்களை நோக்கி கேள்.
1.25.21
उदु॑त्त॒मं मु॑मुग्धि नो॒ वि पाशं॑ मध्य॒मं चृ॑त ।
अवा॑ध॒मानि॑ जी॒वसे॑ ॥
மேலான பாசத்தை அவிழ்த்துவிடு; எங்கள் நடுவிலுள்ள கயிற்றைத் தளர்த்து; கீழானவற்றை நீக்கி, நாங்கள் வாழும்படி செய்.