Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.30.1

आ व॒ इन्द्रं॒ क्रिविं॑ यथा वाज॒यन्तः॑ श॒तक्र॑तुम् ।
मंहि॑ष्ठं सिञ्च॒ इन्दु॑भिः ॥

ହେ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଜନଗଣ, ବୃଷଭ ସମାନ ଶତକର୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ; ସେହି ମହାନଙ୍କୁ ସୋମବିନ୍ଦୁରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କର।

1.30.2

श॒तं वा॒ यः शुची॑नां स॒हस्रं॑ वा॒ समा॑शिराम् ।
एदु॑ नि॒म्नं न री॑यते ॥

ଶହେ କିମ୍ବା ହଜାର ଶୁଦ୍ଧ ସୋମବିନ୍ଦୁ ଏକତ୍ର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ରସ ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ନିମ୍ନ ଭୂମିକୁ ବହୁଥିବା ଜଳ ପରି ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସହଜରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।

1.30.3

सं यन्मदा॑य शु॒ष्मिण॑ ए॒ना ह्य॑स्यो॒दरे॑ ।
स॒मु॒द्रो न व्यचो॑ द॒धे ॥

ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ବଳ ପାଇଁ ସୋମ ପାନ କଲେ, ସେହି ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଉଦରରେ ଏକତ୍ର ହୁଏ; ସମୁଦ୍ର ଯେପରି ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ସେପରି ତାହା ଧାରଣ କରନ୍ତି।

1.30.4

अ॒यमु॑ ते॒ सम॑तसि क॒पोत॑ इव गर्भ॒धिम् ।
वच॒स्तच्चि॑न्न ओहसे ॥

ଦେଖ, ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ କପୋତ ପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଗତିଶୀଳ; ତେଣୁ ଆମ ଏହି ବାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।

1.30.5

स्तो॒त्रं रा॑धानां पते॒ गिर्वा॑हो वीर॒ यस्य॑ ते ।
विभू॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ॥

ହେ ଧନର ପ୍ରଭୁ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବହନୀୟ ବୀର! ଯାହାର ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମର, ତାହା ପାଇଁ ତୁମ ମହିମା ଉଦାର ଦାନରେ ଫଳୁ।

1.30.6

ऊ॒र्ध्वस्ति॑ष्ठा न ऊ॒तये॑ अ॒स्मिन्वाजे॑ शतक्रतो ।
सम॒न्येषु॑ ब्रवावहै ॥

ହେ ଶତକର୍ମା! ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର କଥା କହିବା।

1.30.7

योगे॑योगे त॒वस्त॑रं॒ वाजे॑वाजे हवामहे ।
सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑ ॥

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ସର୍ବାଧିକ ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ହେ ବନ୍ଧୁଗଣ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ।

1.30.8

आ घा॑ गम॒द्यदि॒ श्रव॑त्सह॒स्रिणी॑भिरू॒तिभिः॑ ।
वाजे॑भि॒रुप॑ नो॒ हव॑म् ॥

ସେ ଯଦି ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ହଜାରେ ସହାୟତା ଓ ବଳ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।

1.30.9

अनु॑ प्र॒त्नस्यौक॑सो हु॒वे तु॑विप्र॒तिं नर॑म् ।
यं ते॒ पूर्वं॑ पि॒ता हु॒वे ॥

ପ୍ରାଚୀନ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଅତି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ସେହି ନେତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକେ; ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।

1.30.10

तं त्वा॑ व॒यं वि॑श्ववा॒रा शा॑स्महे पुरुहूत ।
सखे॑ वसो जरि॒तृभ्यः॑ ॥

ସେହି ତୁମକୁ, ସର୍ବବିଜୟୀ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ; ହେ ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ହେ ବନ୍ଧୁ, ହେ ଧନଦାତା, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ।

1.30.11

अ॒स्माकं॑ शि॒प्रिणी॑नां॒ सोम॑पाः सोम॒पाव्ना॑म् ।
सखे॑ वज्रि॒न्त्सखी॑नाम् ॥

ହେ ସୋମପାୟୀ, ଆମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସୋମପାନକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବନ୍ଧୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।

1.30.12

तथा॒ तद॑स्तु सोमपाः॒ सखे॑ वज्रि॒न्तथा॑ कृणु ।
यथा॑ त उ॒श्मसी॒ष्टये॑ ॥

ତାହା ସେହିପରି ହେଉ, ହେ ସୋମପାୟୀ; ହେ ବନ୍ଧୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରୁ, ସେପରି କର।

1.30.13

रे॒वती॑र्नः सध॒माद॒ इन्द्रे॑ सन्तु तु॒विवा॑जाः ।
क्षु॒मन्तो॒ याभि॒र्मदे॑म ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ସଭାରେ ଆମ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଧନବତୀ ଓ ବଳବତୀ ହେଉ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।

1.30.14

आ घ॒ त्वावा॒न्त्मना॒प्तः स्तो॒तृभ्यो॑ धृष्णविया॒नः ।
ऋ॒णोरक्षं॒ न च॒क्र्योः॑ ॥

ତୁମ ପରି (ଦାତା) ନିଜ ବଳରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସି, ହେ ଧୃଷ୍ଣୁ, ପଥ ଖୋଲ; ଚକ୍ର ପାଇଁ ଅକ୍ଷ ଖୋଲେ ତଦ୍ରୂପ।

1.30.15

आ यद्दुवः॑ शतक्रत॒वा कामं॑ जरितॄ॒णाम् ।
ऋ॒णोरक्षं॒ न शची॑भिः ॥

ହେ ଶତକର୍ମା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଉପହାର ଓ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ସେତେବେଳେ ଶକ୍ତିରେ ପଥ ଖୋଲ; ଚକ୍ର ପାଇଁ ଅକ୍ଷ ଖୋଲେ ତଦ୍ରୂପ।

1.30.16

शश्व॒दिन्द्रः॒ पोप्रु॑थद्भिर्जिगाय॒ नान॑दद्भिः॒ शाश्व॑सद्भि॒र्धना॑नि ।
स नो॑ हिरण्यर॒थं दं॒सना॑वा॒न्त्स नः॑ सनि॒ता स॒नये॒ स नो॑ (ऽ)दात् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଓ ହାଂଫୁଥିବା ସୈନିକମାନଙ୍କ ସହ ଧନ ଜିତିଛନ୍ତି। ସେ ହିଁ ଆମକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣରଥ ଓ ଦାନଶୀଳତା ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ବିଜୟୀ-ଦାତା, ଲାଭ ପାଇଁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।

1.30.17

आश्वि॑ना॒वश्वा॑वत्ये॒षा या॑तं॒ शवी॑रया ।
गोम॑द्दस्रा॒ हिर॑ण्यवत् ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଅଶ୍ୱବତୀ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବଳ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ଦସ୍ର, ଗାଈ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସ।

1.30.18

स॒मा॒नयो॑जनो॒ हि वां॒ रथो॑ दस्रा॒वम॑र्त्यः ।
स॒मु॒द्रे अ॑श्वि॒नेय॑ते ॥

ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ରଥ ସମାନ ଯୂଆଲରେ ବାନ୍ଧା; ହେ ଦସ୍ର, ତାହା ଅମର; ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତାହା ସମୁଦ୍ରରେ ଚାଲେ।

1.30.19

न्य॑घ्न्यस्य॑ मू॒र्धनि॑ च॒क्रं रथ॑स्य येमथुः ।
परि॒ द्याम॒न्यदी॑यते ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଅଘ୍ନ୍ୟା ରଥର ମୁଣ୍ଡରେ ଚକ୍ରକୁ ନମାଇ ଧରିଛ; ଅନ୍ୟଟି ଆକାଶ ଚାରିପାଖେ ଘୂରେ।

1.30.20

कस्त॑ उषः कधप्रिये भु॒जे मर्तो॑ अमर्त्ये ।
कं न॑क्षसे विभावरि ॥

ହେ ଉଷା, ହେ କଦ୍ଧପ୍ରିୟା, ହେ ଅମର୍ତ୍ୟା, ତୁମ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ କେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ (ଆସିବ)? ହେ ବିଭାବରୀ, ତୁମେ କାହାକୁ ଦେଖୁଛ?

1.30.21

व॒यं हि ते॒ अम॑न्महि॒ आन्ता॒दा प॑रा॒कात् ।
अश्वे॒ न चि॑त्रे अरुषि ॥

ଆମେ ତୁମକୁ ମନରେ ସ୍ମରଣ କରୁ — ନିକଟରୁ କି ଦୂରରୁ; ହେ (ଉଷା), ଘୋଡ଼ୀ ପରି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ହେ ଲାଲ।

1.30.22

त्वं त्येभि॒रा ग॑हि॒ वाजे॑भिर्दुहितर्दिवः ।
अ॒स्मे र॒यिं नि धा॑रय ॥

ହେ ଦିବର କନ୍ୟା, ତୁମେ ସେହି (ଧନ ସହିତ) ଏଠାକୁ ଆସ; ଆମ ପାଇଁ ଧନ ସ୍ଥିର କର।