ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.30.1
आ व॒ इन्द्रं॒ क्रिविं॑ यथा वाज॒यन्तः॑ श॒तक्र॑तुम् ।
मंहि॑ष्ठं सिञ्च॒ इन्दु॑भिः ॥
வெற்றியை விரும்பும் நீங்கள், காளையைப் போன்ற நூறு செயல்கள் கொண்ட இந்திரனை நோக்கி வாருங்கள்; மிகப் பெரியவனை சோமத் துளிகளால் அபிஷேகம் செய்யுங்கள்.
1.30.2
श॒तं वा॒ यः शुची॑नां स॒हस्रं॑ वा॒ समा॑शिराम् ।
एदु॑ नि॒म्नं न री॑यते ॥
நூறு அல்லது ஆயிரம் தூய சோமத் துளிகளை ஒன்றாகச் சேர்ப்பவர்களின் (சாறுகளை) அவன் ஏற்கிறான்; தாழ்ந்த நிலத்தை நோக்கி ஓடும் நீரைப் போல அவை அவனிடம் இயல்பாகப் பாய்கின்றன.
1.30.3
सं यन्मदा॑य शु॒ष्मिण॑ ए॒ना ह्य॑स्यो॒दरे॑ ।
स॒मु॒द्रो न व्यचो॑ द॒धे ॥
அவன் மகிழ்ச்சிக்காகவும் வலிமைக்காகவும் (சோமம் அருந்தும்போது) அவை அவனது வயிற்றில் ஒன்றாகச் சேர்கின்றன; கடல் விரிந்த வானைத் தாங்குவது போல அவன் அதைத் தாங்குகிறான்.
1.30.4
अ॒यमु॑ ते॒ सम॑तसि क॒पोत॑ इव गर्भ॒धिम् ।
वच॒स्तच्चि॑न्न ओहसे ॥
இதோ, சோமம் உனக்காக புறாவைப் போல முழுமையாக இயங்குகிறது; ஆகவே எங்கள் இந்த சொல்லையும் நீ ஏற்றுக்கொள்.
1.30.5
स्तो॒त्रं रा॑धानां पते॒ गिर्वा॑हो वीर॒ यस्य॑ ते ।
विभू॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ॥
செல்வங்களின் தலைவனே, பாடல்களால் சுமக்கப்படும் வீரனே! எவருடைய துதி உனதோ, அவருக்கு உன் பெருமை நல்ல கொடையுடன் நிலைக்கட்டும்.
1.30.6
ऊ॒र्ध्वस्ति॑ष्ठा न ऊ॒तये॑ अ॒स्मिन्वाजे॑ शतक्रतो ।
सम॒न्येषु॑ ब्रवावहै ॥
நூறு செயல்களை உடையவனே! இந்தப் போரில் எங்கள் காப்புக்காக நீ உயர்ந்து நில்; மற்றவர்களிடையே நாம் இருவரும் ஒன்றாகப் பேசுவோம்.
1.30.7
योगे॑योगे त॒वस्त॑रं॒ वाजे॑वाजे हवामहे ।
सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑ ॥
ஒவ்வொரு போரிலும், ஒவ்வொரு வெற்றிப் போட்டியிலும், வலிமையானவனான இந்திரனை நாம் அழைக்கிறோம். நண்பர்களே, உதவிக்காக இந்திரனை அழையுங்கள்.
1.30.8
आ घा॑ गम॒द्यदि॒ श्रव॑त्सह॒स्रिणी॑भिरू॒तिभिः॑ ।
वाजे॑भि॒रुप॑ नो॒ हव॑म् ॥
அவன் கேட்டால், நிச்சயமாக ஆயிரம் மடங்கு உதவிகளுடனும் வலிமைகளுடனும் நம்மிடம் வரட்டும்.
1.30.9
अनु॑ प्र॒त्नस्यौक॑सो हु॒वे तु॑विप्र॒तिं नर॑म् ।
यं ते॒ पूर्वं॑ पि॒ता हु॒वे ॥
பழமையான இருப்பிடத்தைப் பின்தொடர்ந்து, மிகுந்த ஞானமுள்ள அந்தத் தலைவனை நான் அழைக்கிறேன்; முன்பு உன் தந்தை அவனை அழைத்தார்.
1.30.10
तं त्वा॑ व॒यं वि॑श्ववा॒रा शा॑स्महे पुरुहूत ।
सखे॑ वसो जरि॒तृभ्यः॑ ॥
அவனாகிய உன்னை, எல்லாவற்றையும் வென்ற நாங்கள் துதிக்கிறோம்; பலரால் அழைக்கப்படுபவனே, நண்பனே, செல்வம் அளிப்பவனே, பாடுபவர்களுக்காக.
1.30.11
अ॒स्माकं॑ शि॒प्रिणी॑नां॒ सोम॑पाः सोम॒पाव्ना॑म् ।
सखे॑ वज्रि॒न्त्सखी॑नाम् ॥
சோமம் அருந்துபவனே, எங்கள் பிரகாசமான மக்களின் சோமம் அருந்துபவர்களுக்குள், நண்பனே, வஜ்ரதாரியே, நண்பர்களுக்குள்.
1.30.12
तथा॒ तद॑स्तु सोमपाः॒ सखे॑ वज्रि॒न्तथा॑ कृणु ।
यथा॑ त उ॒श्मसी॒ष्टये॑ ॥
அதுவே ஆகட்டும், சோமம் அருந்துபவனே; நண்பனே, வஜ்ரதாரியே, நாங்கள் உன்னை விரும்புவதுபோல் அதைச் செய்.
1.30.13
रे॒वती॑र्नः सध॒माद॒ इन्द्रे॑ सन्तु तु॒विवा॑जाः ।
क्षु॒मन्तो॒ याभि॒र्मदे॑म ॥
இந்திரனுடன் கூடிய மகிழ்ச்சிக் கூட்டத்தில் நமக்கு அவை செல்வமும் வலிமையும் நிறைந்தவையாக இருக்கட்டும்; அவற்றால் நாம் மகிழ்வோம்.
1.30.14
आ घ॒ त्वावा॒न्त्मना॒प्तः स्तो॒तृभ्यो॑ धृष्णविया॒नः ।
ऋ॒णोरक्षं॒ न च॒क्र्योः॑ ॥
உன்னைப் போன்றவன் தன் சொந்த வலிமையால் அடைந்தவனாய், பாடுபவர்களுக்காக வந்து, ஓ துணிவுள்ளவனே, வழியைத் திறந்துவிடு; சக்கரங்களுக்கு அச்சு திறப்பது போல.
1.30.15
आ यद्दुवः॑ शतक्रत॒वा कामं॑ जरितॄ॒णाम् ।
ऋ॒णोरक्षं॒ न शची॑भिः ॥
ஓ நூறு செயல்கள் கொண்டவனே, நீ காணிக்கையையும் பாடுபவர்களின் விருப்பத்தையும் அடையும்போது, வல்லமைகளால் வழியைத் திறந்துவிடு, அச்சு சக்கரங்களுக்கு திறப்பது போல.
1.30.16
शश्व॒दिन्द्रः॒ पोप्रु॑थद्भिर्जिगाय॒ नान॑दद्भिः॒ शाश्व॑सद्भि॒र्धना॑नि ।
स नो॑ हिरण्यर॒थं दं॒सना॑वा॒न्त्स नः॑ सनि॒ता स॒नये॒ स नो॑ (ऽ)दात् ॥
இந்திரன் எப்போதும் முன்னேறுபவர்களுடனும், கர்ஜிப்பவர்களுடனும், மூச்சிரைப்பவர்களுடனும் செல்வங்களை வென்றான். அவனே நமக்கு பொன்ரதமும் கொடையுமுள்ளவன்; அவனே வெற்றியாளனும் கொடையாளனுமாய் நமக்குப் பெருக்கி அருளட்டும்.
1.30.17
आश्वि॑ना॒वश्वा॑वत्ये॒षा या॑तं॒ शवी॑रया ।
गोम॑द्दस्रा॒ हिर॑ण्यवत् ॥
ஓ அசுவிநீரே, குதிரைகள் நிறைந்த உணவுடனும் வலிமையுடனும் இங்கே வாருங்கள்; ஓ தஸ்ரரே, பசுக்களும் பொன்னும் நிறைந்தவராய் வாருங்கள்.
1.30.18
स॒मा॒नयो॑जनो॒ हि वां॒ रथो॑ दस्रा॒वम॑र्त्यः ।
स॒मु॒द्रे अ॑श्वि॒नेय॑ते ॥
உங்களிருவரின் தேர் சமமான நுகத்தால் பூட்டப்பட்டது; ஓ தஸ்ரரே, அது அழியாதது; ஓ அசுவிநீரே, அது கடலில் செல்கிறது.
1.30.19
न्य॑घ्न्यस्य॑ मू॒र्धनि॑ च॒क्रं रथ॑स्य येमथुः ।
परि॒ द्याम॒न्यदी॑यते ॥
அழிக்கப்படாத (தேரின்) தலையில் நீங்கள் இருவரும் சக்கரத்தை இறக்கித் தாங்கினீர்கள்; மற்றொன்று வானைச் சுற்றிச் செல்கிறது.
1.30.20
कस्त॑ उषः कधप्रिये भु॒जे मर्तो॑ अमर्त्ये ।
कं न॑क्षसे विभावरि ॥
ஓ உஷஸே, கத்தப்ரியே, அழியாதவளே, உன் அனுபவத்துக்காக எந்த மனிதன் (வருவான்)? ஓ ஒளிமிக்கவளே, நீ யாரைப் பார்க்கிறாய்?
1.30.21
व॒यं हि ते॒ अम॑न्महि॒ आन्ता॒दा प॑रा॒कात् ।
अश्वे॒ न चि॑त्रे अरुषि ॥
நாங்கள் உன்னை நினைக்கிறோம் — அருகிலிருந்தும் தொலைவிலிருந்தும்; ஓ (உஷஸே), குதிரை போல, ஓ பிரகாசமானவளே, ஓ சிவந்தவளே.
1.30.22
त्वं त्येभि॒रा ग॑हि॒ वाजे॑भिर्दुहितर्दिवः ।
अ॒स्मे र॒यिं नि धा॑रय ॥
ஓ வானத்தின் மகளே, அந்தச் (செல்வங்களுடன்) இங்கே வா; எங்களுக்கு செல்வத்தை நிலைநிறுத்து.