ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.36.1
प्र वो॑ य॒ह्वं पु॑रू॒णां वि॒शां दे॑वय॒तीना॑म् ।
अ॒ग्निं सू॒क्तेभि॒र्वचो॑भिरीमहे॒ यं सी॒मिद॒न्य ईळ॑ते ॥
ଅନେକ ଜନଗୋଷ୍ଠୀର ଦେବାଭିଳାଷୀ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଆମେ ମହାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୂକ୍ତ ଓ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଯାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
1.36.2
जना॑सो अ॒ग्निं द॑धिरे सहो॒वृधं॑ ह॒विष्म॑न्तो विधेम ते ।
स त्वं नो॑ अ॒द्य सु॒मना॑ इ॒हावि॒ता भवा॒ वाजे॑षु सन्त्य ॥
ହେ ଲୋକମାନେ, ବିଜୟ ବଢ଼ାଉଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମେମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଛ; ହବିଷ୍ୟ ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରିବା। ହେ ଧନବାନ, ତୁମେ ଆଜି ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଏଠାରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
1.36.3
प्र त्वा॑ दू॒तं वृ॑णीमहे॒ होता॑रं वि॒श्ववे॑दसम् ।
म॒हस्ते॑ स॒तो वि च॑रन्त्य॒र्चयो॑ दि॒वि स्पृ॑शन्ति भा॒नवः॑ ॥
ତୁମକୁ ଦୂତ, ହୋତା ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ ରୂପେ ଆମେ ବରଣ କରୁ। ତୁମ ମହିମାର ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ତୁମ ଶିଖା ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ସେମାନଙ୍କ କିରଣ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଛୁଏଁ।
1.36.4
दे॒वास॑स्त्वा॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा सं दू॒तं प्र॒त्नमि॑न्धते ।
विश्वं॒ सो अ॑ग्ने जयति॒ त्वया॒ धनं॒ यस्ते॑ द॒दाश॒ मर्त्यः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତା ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯମା ପ୍ରାଚୀନ ଦୂତ ରୂପୀ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର ଜାଳନ୍ତି। ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ତୁମ ସହାୟତାରେ ସବୁ ଧନ ଜିତେ।
1.36.5
म॒न्द्रो होता॑ गृ॒हप॑ति॒रग्ने॑ दू॒तो वि॒शाम॑सि ।
त्वे विश्वा॒ संग॑तानि व्र॒ता ध्रु॒वा यानि॑ दे॒वा अकृ॑ण्वत ॥
ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋତା, ଗୃହପତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୂତ। ତୁମରେ ହିଁ ସବୁ ସଙ୍ଗମ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଥାପିତ ସ୍ଥିର ବ୍ରତ ଅଛି।
1.36.6
त्वे इद॑ग्ने सु॒भगे॑ यविष्ठ्य॒ विश्व॒मा हू॑यते ह॒विः ।
स त्वं नो॑ अ॒द्य सु॒मना॑ उ॒ताप॒रं यक्षि॑ दे॒वान्त्सु॒वीर्या॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୌଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ଯୁବତମ, ତୁମରେ ହିଁ ସବୁ ହବିଃ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ତୁମେ ଆଜି ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ହୁଅ; ଆହୁରି ଉତ୍ତମ ବୀରତା ଓ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ସହ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
1.36.7
तं घे॑मि॒त्था न॑म॒स्विन॒ उप॑ स्व॒राज॑मासते ।
होत्रा॑भिर॒ग्निं मनु॑षः॒ समि॑न्धते तिति॒र्वांसो॒ अति॒ स्रिधः॑ ॥
ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହିପରି ସେହି ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅଗ୍ନି ନିକଟରେ ବସନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆହ୍ୱାନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଭଲରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି; ବାଧାମାନ ପାର ହୁଅନ୍ତି।
1.36.8
घ्नन्तो॑ वृ॒त्रम॑तर॒न्रोद॑सी अ॒प उ॒रु क्षया॑य चक्रिरे ।
भुव॒त्कण्वे॒ वृषा॑ द्यु॒म्न्याहु॑तः॒ क्रन्द॒दश्वो॒ गवि॑ष्टिषु ॥
ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେମାନେ ଦୁଇ ଲୋକ ଓ ଜଳକୁ ପାର ହେଲେ; ବିସ୍ତୃତ ବାସସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। କଣ୍ୱଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବଳବାନ, ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି ଆହୂତ ହେଲେ; ଘୋଡ଼ା ପରି ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
1.36.9
सं सी॑दस्व म॒हाँ अ॑सि॒ शोच॑स्व देव॒वीत॑मः ।
वि धू॒मम॑ग्ने अरु॒षं मि॑येध्य सृ॒ज प्र॑शस्त दर्श॒तम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଭାବେ ବସ, ତୁମେ ମହାନ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ ହୋଇ ଜଳ। ଧୂଆଁକୁ ଅଲଗା କର, ହେ ପବିତ୍ର ବିଧିବାନ; ଲାଲ ଅଗ୍ନି ପ୍ରକାଶ କର, ହେ ପ୍ରଶଂସିତ।
1.36.10
यं त्वा॑ दे॒वासो॒ मन॑वे द॒धुरि॒ह यजि॑ष्ठं हव्यवाहन ।
यं कण्वो॒ मेध्या॑तिथिर्धन॒स्पृतं॒ यं वृषा॒ यमु॑पस्तु॒तः ॥
ହେ ହବ୍ୟବାହନ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ମନୁ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜନୀୟ। କଣ୍ୱ ଓ ମେଧ୍ୟାତିଥି ଧନ ଦାତା ରୂପେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ବଳବାନ, ସ୍ତୁତ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
1.36.11
यम॒ग्निं मेध्या॑तिथिः॒ कण्व॑ ई॒ध ऋ॒तादधि॑ ।
तस्य॒ प्रेषो॑ दीदियु॒स्तमि॒मा ऋच॒स्तम॒ग्निं व॑र्धयामसि ॥
ମେଧ୍ୟାତିଥି ଓ କଣ୍ୱ ଋତରୁ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏହି ଋକ୍ମାନେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ସୂଚାନ୍ତି; ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ବଢ଼ାଉ।
1.36.12
रा॒यस्पू॑र्धि स्वधा॒वोऽस्ति॒ हि तेऽग्ने॑ दे॒वेष्वाप्य॑म् ।
त्वं वाज॑स्य॒ श्रुत्य॑स्य राजसि॒ स नो॑ मृळ म॒हाँ अ॑सि ॥
ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; କାରଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଭାଗ ଅଛି, ହେ ଅଗ୍ନି। ବଳ ଓ ଯୁଦ୍ଧଲାଭର ତୁମେ ଅଧିପତି। ସେ ତୁମେ ମହାନ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
1.36.13
ऊ॒र्ध्व ऊ॒ षु ण॑ ऊ॒तये॒ तिष्ठा॑ दे॒वो न स॑वि॒ता ।
ऊ॒र्ध्वो वाज॑स्य॒ सनि॑ता॒ यद॒ञ्जिभि॑र्वा॒घद्भि॑र्वि॒ह्वया॑महे ॥
ଉଚ୍ଚେ ଉଠିଥିବା ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସବିତା ଦେବତାଙ୍କ ପରି ତୁମେ ଏଠାରେ ଛିଡ଼ା ହୁଅ। ଅନ୍ନ ଓ ବଳର ଦାତା, ଘିଅ ଲିପ୍ତ ପୁଷ୍ଟିକର ଆହୁତି ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକିବା ବେଳେ ତୁମେ ଉନ୍ନତ ରୂପେ ରହ।
1.36.14
ऊ॒र्ध्वो नः॑ पा॒ह्यंह॑सो॒ नि के॒तुना॒ विश्वं॒ सम॒त्रिणं॑ दह ।
कृ॒धी न॑ ऊ॒र्ध्वाञ्च॒रथा॑य जी॒वसे॑ वि॒दा दे॒वेषु॑ नो॒ दुवः॑ ॥
ହେ ଉନ୍ନତ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ଶିଖାରେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ କର। ଆମକୁ ଉନ୍ନତ କର, ଯେପରି ଆମେ ଚାଲି ଜୀବିତ ରହିପାରିବା; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ।
1.36.15
पा॒हि नो॑ अग्ने र॒क्षसः॑ पा॒हि धू॒र्तेररा॑व्णः ।
पा॒हि रीष॑त उ॒त वा॒ जिघां॑सतो॒ बृह॑द्भानो॒ यवि॑ष्ठ्य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ରାକ୍ଷସରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଛଳକାରୀ ଓ ନ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ହାନି କରୁଥିବା ଓ ଆମକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ମହାଜ୍ୱାଳା, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତରୁଣ!
1.36.16
घ॒नेव॒ विष्व॒ग्वि ज॒ह्यरा॑व्ण॒स्तपु॑र्जम्भ॒ यो अ॑स्म॒ध्रुक् ।
यो मर्त्यः॒ शिशी॑ते॒ अत्य॒क्तुभि॒र्मा नः॒ स रि॒पुरी॑शत ॥
ମେଘ ପରି ସର୍ବଦିଗରୁ ନ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ଦୂର କର, ହେ ତପ୍ତ-ଦନ୍ତ ଅଗ୍ନି। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଆମର ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ରାତିରେ ଶୋଇ ରହେ, ସେ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ ନ କରୁ।
1.36.17
अ॒ग्निर्व॑व्ने सु॒वीर्य॑म॒ग्निः कण्वा॑य॒ सौभ॑गम् ।
अ॒ग्निः प्राव॑न्मि॒त्रोत मेध्या॑तिथिम॒ग्निः सा॒ता उ॑पस्तु॒तम् ॥
ଅଗ୍ନି ଉତ୍ତମ ବୀରତ୍ୱ ବରରେ ପାଇଲେ; ଅଗ୍ନି କଣ୍ୱଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଲେ। ଅଗ୍ନି ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଓ ମେଧ୍ୟାତିଥିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ସ୍ତୁତ ଅଗ୍ନି ବିଜୟରେ ସହାୟ ହୁଅନ୍ତି।
1.36.18
अ॒ग्निना॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॑ परा॒वत॑ उ॒ग्रादे॑वं हवामहे ।
अ॒ग्निर्न॑य॒न्नव॑वास्त्वं बृ॒हद्र॑थं तु॒र्वीतिं॒ दस्य॑वे॒ सहः॑ ॥
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ, ଏବଂ ଉଗ୍ରଦେବଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ। ଅଗ୍ନି ନବବାସ୍ତୁ, ବୃହଦ୍ରଥ ଓ ତୁର୍ବୀତିଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଳ ସହିତ ଚଳାଇଲେ।
1.36.19
नि त्वाम॑ग्ने॒ मनु॑र्दधे॒ ज्योति॒र्जना॑य॒ शश्व॑ते ।
दी॒देथ॒ कण्व॑ ऋ॒तजा॑त उक्षि॒तो यं न॑म॒स्यन्ति॑ कृ॒ष्टयः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୁ ତୁମକୁ ଚିରନ୍ତନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। କଣ୍ୱରେ ତୁମେ ଜଳୁଛ, ଋତରୁ ଜାତ, ଅଭିଷିକ୍ତ; ଯାହାକୁ ପ୍ରଜାମାନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
1.36.20
त्वे॒षासो॑ अ॒ग्नेरम॑वन्तो अ॒र्चयो॑ भी॒मासो॒ न प्रती॑तये ।
र॒क्ष॒स्विनः॒ सद॒मिद्या॑तु॒माव॑तो॒ विश्वं॒ सम॒त्रिणं॑ दह ॥
ଅଗ୍ନିର ଶିଖାମାନ ଜଳୁଛନ୍ତି, ବଳବାନ ଓ ଭୟଙ୍କର, ଯେପରି ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି; ରାକ୍ଷସ ଓ ଯାଦୁକରମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦଗ୍ଧ କର, ସେହି ଗ୍ରାସକାରୀ ଅତ୍ରିକୁ ପୋଡ଼।