ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
के ष्ठा॑ नरः॒ श्रेष्ठ॑तमा॒ य एक॑एक आय॒य ।
प॒र॒मस्याः॑ परा॒वतः॑ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମେ କିଏ? ଦୂରର ପରମ ସ୍ଥାନରୁ ଏକ ଏକ କରି ଆସିଥିବା ତୁମେ କିଏ?
5.61.2
क्व॑ वोऽश्वाः॒ क्वा॑भीश॑वः क॒थं शे॑क क॒था य॑य ।
पृ॒ष्ठे सदो॑ न॒सोर्यमः॑ ॥
ତୁମ ଘୋଡ଼ା କେଉଁଠି, ଲଗାମ କେଉଁଠି? ତୁମେ କିପରି ସମର୍ଥ ହେଲ, କିପରି ଗଲ? ପିଠିରେ ବସିବାର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ନାକର ଦଉଡ଼ିର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କେଉଁଠି?
5.61.3
ज॒घने॒ चोद॑ एषां॒ वि स॒क्थानि॒ नरो॑ यमुः ।
पु॒त्र॒कृ॒थे न जन॑यः ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍କୁଶର ଆଘାତ ଲାଗିଲେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଅଙ୍ଗକୁ ପୃଥକ ଭାବେ ସଂଯତ କଲେ, ପୁତ୍ରପ୍ରସବକାରୀ ନାରୀମାନଙ୍କ ପରି।
5.61.4
परा॑ वीरास एतन॒ मर्या॑सो॒ भद्र॑जानयः ।
अ॒ग्नि॒तपो॒ यथास॑थ ॥
ହେ ବୀରଗଣ, ଆଗକୁ ଯାଅ; ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଶୁଭ ଜନ୍ମଧାରୀ, ଅଗ୍ନି ପରି ତାପଦାୟୀ, ତୁମେ ଯେପରି ଅଛ ସେପରି ରୁହ।
5.61.5
सन॒त्साश्व्यं॑ प॒शुमु॒त गव्यं॑ श॒ताव॑यम् ।
श्या॒वाश्व॑स्तुताय॒ या दोर्वी॒रायो॑प॒बर्बृ॑हत् ॥
ତାହା ଦେଉ, ଘୋଡ଼ା, ପଶୁ ଓ ଗାଈ ଶହଗୁଣ; ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱଙ୍କ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଦାନ, ତାହା ବୀର ପାଇଁ ଆଣୁ।
5.61.6
उ॒त त्वा॒ स्त्री शशी॑यसी पुं॒सो भ॑वति॒ वस्य॑सी ।
अदे॑वत्रादरा॒धसः॑ ॥
ଏବଂ ତୁମକୁ, ଯେ ନାରୀ ହୋଇଛ, ପୁରୁଷଠାରୁ ଅଧିକ କାମ୍ୟ କରେ; ଅଦେବ ଓ ଅଦାତାଙ୍କଠାରୁ (ଦୂରରେ ରୁହ)।
5.61.7
वि या जा॒नाति॒ जसु॑रिं॒ वि तृष्य॑न्तं॒ वि का॒मिन॑म् ।
दे॒व॒त्रा कृ॑णु॒ते मनः॑ ॥
ଯିଏ ଚଞ୍ଚଳକୁ, ତୃଷିତକୁ ଓ କାମୀକୁ ପୃଥକ ଭାବେ ଚିହ୍ନେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼େ ନିଜ ମନ ଫେରାଏ।
5.61.8
उ॒त घा॒ नेमो॒ अस्तु॑तः॒ पुमाँ॒ इति॑ ब्रुवे प॒णिः ।
स वैर॑देय॒ इत्स॒मः ॥
ଆହୁରି, ଅପ୍ରଶଂସିତ ପଣି କହେ, 'ମୁଁ ହିଁ ପୁରୁଷ।' ସେ ବୈରଦେୟ ବଂଶରେ ତା ପରି ହିଁ।
5.61.9
उ॒त मे॑ऽरपद्युव॒तिर्म॑म॒न्दुषी॒ प्रति॑ श्या॒वाय॑ वर्त॒निम् ।
वि रोहि॑ता पुरुमी॒ळ्हाय॑ येमतु॒र्विप्रा॑य दी॒र्घय॑शसे ॥
ଆହୁରି, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସେ ଯୁବତୀ ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ୟାବଙ୍କ ପଥ ଖୋଲିଦେଲା। ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ପ୍ରତିଭାବାନ ଋଷି, ଦୀର୍ଘଯଶା ପାଇଁ ଦୁଇ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଲଗାମ ଧରିଲେ।
5.61.10
यो मे॑ धेनू॒नां श॒तं वैद॑दश्वि॒र्यथा॒ दद॑त् ।
त॒र॒न्त इ॑व मं॒हना॑ ॥
ଦଧଶ୍ୱିଙ୍କ ବଂଶଜ ପରି ମୋତେ ଶହେ ଗାଈ ଦେଲା, ଆନନ୍ଦରେ ପାର ହେଉଥିବା ପରି।
5.61.11
य ईं॒ वह॑न्त आ॒शुभिः॒ पिब॑न्तो मदि॒रं मधु॑ ।
अत्र॒ श्रवां॑सि दधिरे ॥
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ତାହା ଆଣନ୍ତି, ମଦକର ମଧୁର ସୋମ ପିଅନ୍ତି; ଏଠାରେ ସେମାନେ ଯଶ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
5.61.12
येषां॑ श्रि॒याधि॒ रोद॑सी वि॒भ्राज॑न्ते॒ रथे॒ष्वा ।
दि॒वि रु॒क्म इ॑वो॒परि॑ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଶୋଭାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଝଲସେ; ସେମାନେ ରଥରେ ଝଲସନ୍ତି, ଆକାଶରେ ଉପରେ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ପରି।
5.61.13
युवा॒ स मारु॑तो ग॒णस्त्वे॒षर॑थो॒ अने॑द्यः ।
शु॒भं॒यावाप्र॑तिष्कुतः ॥
ସେହି ଯୁବା ମରୁତଗଣ, ଯାଙ୍କ ରଥ ତେଜସ୍ୱୀ, ଯେଉଁମାନେ ନିନ୍ଦାର ଅତୀତ। ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଆସନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ କେହି ରୋକି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
5.61.14
को वे॑द नू॒नमे॑षां॒ यत्रा॒ मद॑न्ति॒ धूत॑यः ।
ऋ॒तजा॑ता अरे॒पसः॑ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମାନେ କେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, କିଏ ଜାଣେ? ସେମାନେ ଋତରୁ ଜନ୍ମିତ, ଅହିଂସିତ ଓ ଅକ୍ଷତ।
5.61.15
यू॒यं मर्तं॑ विपन्यवः प्रणे॒तार॑ इ॒त्था धि॒या ।
श्रोता॑रो॒ याम॑हूतिषु ॥
ହେ ପ୍ରଶଂସନୀୟଗଣ, ଆପଣମାନେ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଏପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି। ଆହ୍ୱାନରେ ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତି।
5.61.16
ते नो॒ वसू॑नि॒ काम्या॑ पुरुश्च॒न्द्रा रि॑शादसः ।
आ य॑ज्ञियासो ववृत्तन ॥
ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ। ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକଗଣ, ହେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟଗଣ, ଏଠାକୁ ଫେରି ଆସନ୍ତୁ।
5.61.17
ए॒तं मे॒ स्तोम॑मूर्म्ये दा॒र्भ्याय॒ परा॑ वह ।
गिरो॑ देवि र॒थीरि॑व ॥
ହେ ଊର୍ମ୍ୟା, ମୋର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦାର୍ଭ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଇ ଯାଅ। ହେ ଦେବୀ, ବାଣୀକୁ ରଥ-ସାରଥି ପରି ଚଳାଅ।
5.61.18
उ॒त मे॑ वोचता॒दिति॑ सु॒तसो॑मे॒ रथ॑वीतौ ।
न कामो॒ अप॑ वेति मे ॥
ସୋମଯଜ୍ଞରେ ଓ ରଥରକ୍ଷାରେ ସେ ମୋ ପାଇଁ ଏପରି କହନ୍ତୁ। ମୋ କାମନା ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଏ ନାହିଁ।
5.61.19
ए॒ष क्षे॑ति॒ रथ॑वीतिर्म॒घवा॒ गोम॑ती॒रनु॑ ।
पर्व॑ते॒ष्वप॑श्रितः ॥
ଏହି ଦାତା ନିଜ ରଥପଥରେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ ଗମନ କରନ୍ତି; ପର୍ବତ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ବାସ କରନ୍ତି।