ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.15.1
इ॒ममू॒ षु वो॒ अति॑थिमुष॒र्बुधं॒ विश्वा॑सां वि॒शां पति॑मृञ्जसे गि॒रा ।
वेतीद्दि॒वो ज॒नुषा॒ कच्चि॒दा शुचि॒र्ज्योक्चि॑दत्ति॒ गर्भो॒ यदच्यु॑तम् ॥
ଅତିଥି, ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗ୍ରତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରେ। ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଜନ୍ମି ସେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ସେ ଅଚ୍ୟୁତ ଗର୍ଭକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି।
6.15.2
मि॒त्रं न यं सुधि॑तं॒ भृग॑वो द॒धुर्वन॒स्पता॒वीड्य॑मू॒र्ध्वशो॑चिषम् ।
स त्वं सुप्री॑तो वी॒तह॑व्ये अद्भुत॒ प्रश॑स्तिभिर्महयसे दि॒वेदि॑वे ॥
ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି, ଭୃଗୁମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ବନସ୍ପତି-ସ୍ତମ୍ଭରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ସ୍ତୁତ୍ୟ, ଊର୍ଧ୍ୱଶିଖ ସେ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ବୀତହବ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସାରେ ଦିନ ଦିନ ତୁମେ ମହିମା ପାଅ।
6.15.3
स त्वं दक्ष॑स्यावृ॒को वृ॒धो भू॑र॒र्यः पर॒स्यान्त॑रस्य॒ तरु॑षः रा॒यः सू॑नो सहसो॒ मर्त्ये॒~ष्वा ।
छ॒र्दिर्य॑च्छ वी॒तह॑व्याय स॒प्रथो॑ भ॒रद्वा॑जाय स॒प्रथः॑ ॥
ତୁମେ ବଳର ଅହିଂସକ ବର୍ଦ୍ଧକ ହୁଅ; ଦୂର ଓ ନିକଟର, ଦ୍ରୁତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ଧନ ଓ ବଳର ପୁତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ବୀତହବ୍ୟଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
6.15.4
द्यु॒ता॒नं वो॒ अति॑थिं॒ स्व॑र्णरम॒ग्निं होता॑रं॒ मनु॑षः स्वध्व॒रम् ।
विप्रं॒ न द्यु॒क्षव॑चसं सुवृ॒क्तिभि॑र्हव्य॒वाह॑मर॒तिं दे॒वमृ॑ञ्जसे ॥
ତୁମର ଦୀପ୍ତ ଅତିଥି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶର ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସୁଯଜ୍ଞର ହୋତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ମଧୁରଭାଷୀ ବିପ୍ର ପରି, ଉତ୍ତମ ସୂକ୍ତରେ ହବିବାହକ, ଦ୍ରୁତ ଦେବଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
6.15.5
पा॒व॒कया॒ यश्चि॒तय॑न्त्या कृ॒पा क्षाम॑न्रुरु॒च उ॒षसो॒ न भा॒नुना॑ ।
तूर्व॒न्न याम॒न्नेत॑शस्य॒ नू रण॒ आ यो घृ॒णे न त॑तृषा॒णो अ॒जरः॑ ॥
ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ, ଯେ ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ୍ତିରେ ଗୃହରେ ଆଲୋକ ଦିଏ, ଉଷାର ଆଲୋକ ପରି; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାର ଗତି ପରି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁତଙ୍କ ପଥ ପରି; ଶିଖାରେ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ପରି ଜଳେ, ସେ ଅଜର।
6.15.6
अ॒ग्निम॑ग्निं वः स॒मिधा॑ दुवस्यत प्रि॒यम्प्रि॑यं वो॒ अति॑थिं गृणी॒षणि॒ उप॑ वो गी॒र्भिर॒मृतं॑ विवासत ।
दे॒वो दे॒वेषु॒ वन॑ते॒ हि वार्यं॑ दे॒वो दे॒वेषु॒ वन॑ते॒ हि नो॒ दुवः॑ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ, ତୁମ ସମିଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର; ପ୍ରିୟ, ସ୍ତୁତ୍ୟ ଅତିଥିଙ୍କୁ ତୁମ ନିକଟରେ; ତୁମ ଗୀତରେ ଅମୃତଙ୍କୁ ସେବା କର। ଦେବ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅନ୍ତି; ଦେବ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି।
6.15.7
समि॑द्धम॒ग्निं स॒मिधा॑ गि॒रा गृ॑णे॒ शुचिं॑ पाव॒कं पु॒रो अ॑ध्व॒रे ध्रु॒वम् ।
विप्रं॒ होता॑रं पुरु॒वार॑म॒द्रुहं॑ क॒विं सु॒म्नैरी॑महे जा॒तवे॑दसम् ॥
ସମିଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ରକାରୀ ଏବଂ ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ଥିର, ମୁଁ ବାଣୀରେ ସ୍ତୁତି କରେ। ଜ୍ଞାନୀ, ହୋତା, ବହୁଜନପ୍ରିୟ, ଅଦ୍ରୋହୀ, କବି ଜାତବେଦସଙ୍କ ପାଖରେ ଆମେ କଲ୍ୟାଣ ଯାଚିଥାଉ।
6.15.8
त्वां दू॒तम॑ग्ने अ॒मृतं॑ यु॒गेयु॑गे हव्य॒वाहं॑ दधिरे पा॒युमीड्य॑म् ।
दे॒वास॑श्च॒ मर्ता॑सश्च॒ जागृ॑विं वि॒भुं वि॒श्पतिं॒ नम॑सा॒ नि षे॑दिरे ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅମର ଦୂତ ରୂପେ, ହବିବାହକ, ରକ୍ଷକ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ଜାଗ୍ରତ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ସେମାନେ ନମସ୍କାରରେ ଆସନରେ ବସାନ୍ତି।
6.15.9
वि॒भूष॑न्नग्न उ॒भयाँ॒ अनु॑ व्र॒ता दू॒तो दे॒वानां॒ रज॑सी॒ समी॑यसे ।
यत्ते॑ धी॒तिं सु॑म॒तिमा॑वृणी॒महेऽध॑ स्मा नस्त्रि॒वरू॑थः शि॒वो भ॑व ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବିଧିସମୂହକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରି ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ହୋଇ ତୁମେ ଉଭୟ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ର ଗମନ କର। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମର ଧ୍ୟାନ ଓ ସୁମତିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଏଠାରେ ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ତ୍ରିପଥଗାମୀ ଓ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୁଅ।
6.15.10
तं सु॒प्रती॑कं सु॒दृशं॒ स्वञ्च॒मवि॑द्वांसो वि॒दुष्ट॑रं सपेम ।
स य॑क्ष॒द्विश्वा॑ व॒युना॑नि वि॒द्वान्प्र ह॒व्यम॒ग्निर॒मृते॑षु वोचत् ॥
ସୁନ୍ଦର ମୁଖଯୁକ୍ତ, ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ସ୍ୱୟଂ ଦୀପ୍ତ, ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ସେବା କରିବା। ସମସ୍ତ କର୍ମ ଜାଣୁଥିବା ସେ ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ।
6.15.11
तम॑ग्ने पास्यु॒त तं पि॑पर्षि॒ यस्त॒ आन॑ट्क॒वये॑ शूर धी॒तिम् ।
य॒ज्ञस्य॑ वा॒ निशि॑तिं॒ वोदि॑तिं वा॒ तमित्पृ॑णक्षि॒ शव॑सो॒त रा॒या ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର ଓ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ହେ ବୀର, କବିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଅର୍ପଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଯଜ୍ଞର ବିନ୍ୟାସ, ଉଦୟ କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ହିଁ ତୁମେ ବଳ ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
6.15.12
त्वम॑ग्ने वनुष्य॒तो नि पा॑हि॒ त्वमु॑ नः सहसावन्नव॒द्यात् ।
सं त्वा॑ ध्वस्म॒न्वद॒भ्ये॑तु॒ पाथः॒ सं र॒यि स्पृ॑ह॒याय्यः॑ सह॒स्री ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅପକାରୀଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଭଲ ରୂପେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ବଳବାନ, କ୍ଷତିରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହିଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦ୍ରୁତଶକ୍ତିବିଶିଷ୍ଟମାନେ ତୁମ ସହିତ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତୁ; ଇଚ୍ଛିତ, ପ୍ରଚୁର ଧନ ଏକତ୍ର ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
6.15.13
अ॒ग्निर्होता॑ गृ॒हप॑तिः॒ स राजा॒ विश्वा॑ वेद॒ जनि॑मा जा॒तवे॑दाः ।
दे॒वाना॑मु॒त यो मर्त्या॑नां॒ यजि॑ष्ठः॒ स प्र य॑जतामृ॒तावा॑ ॥
ଅଗ୍ନି ହୋତା, ଗୃହପତି ଓ ରାଜା; ଜାତବେଦା ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣନ୍ତି। ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜନୀୟ, ସେ ଋତାବାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତୁ।
6.15.14
अग्ने॒ यद॒द्य वि॒शो अ॑ध्वरस्य होतः॒ पाव॑कशोचे॒ वेष्ट्वं हि यज्वा॑ ।
ऋ॒ता य॑जासि महि॒ना वि यद्भूर्ह॒व्या व॑ह यविष्ठ॒ या ते॑ अ॒द्य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଯେବେ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ହୋତା ହୋଇ, ହେ ପାବକଶୋଚି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜମାନ ହୁଅ, ତେବେ ତୁମ ମହିମାରେ ଋତ ଅନୁସାରେ ଯଜନ କର। ହେ ଯବିଷ୍ଠ, ଆଜି ତୁମର ଯେଉଁ ହବ୍ୟ, ତାହା ଆଣ।
6.15.15
अ॒भि प्रयां॑सि॒ सुधि॑तानि॒ हि ख्यो नि त्वा॑ दधीत॒ रोद॑सी॒ यज॑ध्यै॒ अवा॑ नो मघव॒न्वाज॑साताव् ।
अग्ने॒ विश्वा॑नि दुरि॒ता त॑रेम॒ ता त॑रेम॒ तवाव॑सा तरेम ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୁସ୍ଥାପିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତୁ ଦେଖ। ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଯଜନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ଧନବାନ, ବାଜସାତିର ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗତି ପାର ହେଉ; ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପାର ହେଉ।
6.15.16
अग्ने॒ विश्वे॑भिः स्वनीक दे॒वैरूर्णा॑वन्तं प्रथ॒मः सी॑द॒ योनि॑म् ।
कु॒ला॒यिनं॑ घृ॒तव॑न्तं सवि॒त्रे य॒ज्ञं न॑य॒ यज॑मानाय सा॒धु ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ସୁନ୍ଦର ଶିଖାବାନ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଥମେ ଆସି ଊର୍ଣାବାନ ସ୍ଥାନରେ ବସ। ସବିତା ପାଇଁ, ଘୃତଯୁକ୍ତ କୁଳାୟୀ ଯଜ୍ଞକୁ ଯଜମାନ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବେ ନେଇ ଚାଲ।
6.15.17
इ॒ममु॒ त्यम॑थर्व॒वद॒ग्निं म॑न्थन्ति वे॒धसः॑ ।
यम॑ङ्कू॒यन्त॒मान॑य॒न्नमू॑रं श्या॒व्या॑भ्यः ॥
ଅଥର୍ବାଙ୍କ ପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଋଷିମାନେ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ମନ୍ଥନ କରନ୍ତି। ଯାହାକୁ ଘଷି ସେମାନେ ଶ୍ୟାବ୍ୟା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୂରକୁ ଉପରକୁ ଆଣିଲେ।
6.15.18
जनि॑ष्वा दे॒ववी॑तये स॒र्वता॑ता स्व॒स्तये॑ ।
आ दे॒वान्व॑क्ष्य॒मृताँ॑ ऋता॒वृधो॑ य॒ज्ञं दे॒वेषु॑ पिस्पृशः ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ, ସର୍ବ କଲ୍ୟାଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନିଅ। ହେ ଋତ ବର୍ଦ୍ଧକ, ଦେବତା, ଅମର ଦେବତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚାଅ।
6.15.19
व॒यमु॑ त्वा गृहपते जनाना॒मग्ने॒ अक॑र्म स॒मिधा॑ बृ॒हन्त॑म् ।
अ॒स्थू॒रि नो॒ गार्ह॑पत्यानि सन्तु ति॒ग्मेन॑ न॒स्तेज॑सा॒ सं शि॑शाधि ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୃହପତି ଅଗ୍ନି, ଆମେ ମହାନ ତୁମକୁ ସମିଧା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଛୁ। ଆମର ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥିର ରହୁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜରେ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।